Gallery

(ตอนพิเศษ)จางเจียเหาสมปรารถนา

  ( ตอนพิเศษ ) จางเจียเหาสมปรารถนา #ตอนนี้เพื่อสายหื่นโดยเฉพาะในบท “ อีโรติก” ของจางเจียเหากับมู่หรงยงหลาง หลังจากนั้น ยงหลางก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเมื่อต้องมาถึงห้องนอนในเรือนรับรองของคฤหาสน์แห่งสกุลจาง ใบหน้าเรียวคมซึ่งตบแต่งด้วยเครื่องสำอางจากฝีมือของเฉียงลีฉิน ทำให้ยงหลางนั้นมีหน้าตาดู สวยงามราวกับกุลสตรีนักเกินกว่าคำว่าหล่อเหลายามเป็นบุตรชายของแม่ทัพใหญ่ผู้เกรียงไกรดังที่ เคยเป็นมาที่ตนเองเป็นมา…ชายหนุ่มมองใบหน้าของตนเองในยามนี้…หน้ากระจกใหญ่เป็นเงาวับ …ใบหน้างดงามคมคายประกอบกับนัยน์ตาเรียวใหญ่ซึ่งยังส่องประกายดังแสงดาราดังเคย ถึงกระนั้น…หัวใจของเขาก็มีแต่…เทียนเอ๋อร์…เทียนเอ๋อร์…ฝ่าบาทยกโทษให้พี่หลางเถอะ… และแน่นอนว่าผู้ที่ดีใจที่สุดในเวลานี้ก็คือ… “ หลางเอ๋อร์…” จางเจียเหายิ้มกริ่มอยู่เบื้องหลังชายหนุ่มผู้งดงามทั้งร่างกายและจิตใจ แต่ว่าช่างน่าเศร้านักที่ต้องมาอยู่ในเงื้อมมือของคนพาลผู้นี้…. จางเจียเหาอยู่ในอาภรณ์สีแดงเข้มปักดิ้นทองลายปักษาซึ่งดูสง่าและเข้ากับร่างกายสูงใหญ่ปราดเปรียวของตนเป็นอย่างดี เรือนผมสีดำเกล้าขึ้นกลางกระหม่อมยังสวมด้วยกวานสูงและปล่อยที่เหลือลงมาราวกับม่านน้ำตกในยามรัตติกาล…ริมฝีปากสวยก็แดงดุจแต้มชาด…จางเจียเหาเองก็ทั้งหล่อเหลาและงดงามดุจเดียวกัน…นัยน์ตาสีนิลคู่นั้นแสดงถึงความพอใจ ปีติ ยินดีและกระหายหื่นไว้อย่างเต็มที…ค่ำคืนนี้ ดอกเหมยน้อยก็ได้เป็นของข้าแล้ว… “ หลางเอ๋อร์…” จางเจียเหาเอ่ยขึ้นด้วยความพอใจ “ คืนนี้ เจ้าช่างงดงามเหลือเกิน” ร่างสูงกว่าประชิดเข้าใกล้แผ่นหลังของมู่หรงยงหลาง ชายหนุ่มผู้มีอายุน้อยกว่ายังแสดงสีหน้าเย็นชา แม้กำลังถูกจางเจียเหาจุมพิตเรือนผมของตนเองพร้อมกับสองมือได้เข้ารวบเอวบางไว้ด้วย “ ข้ารอคอยวันนี้ที่ได้เชยชมเจ้า และเจ้าก็ได้ยอมข้าแล้วสินะ หลางเอ๋อร์” … Continue reading

Gallery

(Chinese Fic): The Passion of Plum Flower

( Chinese Fic ) : The Passion of Plum Flower The Passion of Plum Flower Pairing: จางเจียเหา/มู่หรงยงหลาง Rate : R Summary : จางเจียเหาได้เชยชมมาลีเหมยแสนหวานของตน…หลางเอ๋อร์ของข้า… ~*~*~*~*~*~ ข้าแย้มยิ้ม…แน่นอนสิ…ทำไมข้าจะไม่ยิ้ม…ข้าแย้มริมฝีปากบางได้รูปของข้า… เมื่อข้าเลิกม่านของห้องพักในหอคณิกาชายเลื่องชื่อที่ข้าชอบมาเสพสำราญในยามที่ข้าหน่ายจากการงานและครอบครัวของข้า…ในที่สุด ข้าก็สามารถทำให้ดอกเหมยน้อยของข้ามาอยู่กับข้า… ร่างสูงเพรียว ดูสง่างามสมชายชาตรี แต่มีใบหน้าอ่อนหวานปานน้ำผึ้งในยามฤดูใบไม้ผลิกับแก้วประกายสีนิลจากดวงตาเรียวใหญ่แสนสุกใสดังดวงดาราในยามรัตติกาลไร้แสงจันทรา…จมูกโด่งได้รูปงามกำลังดี…และริมฝีปากบางหากว่าเอิบอิ่มชวนจุมพิตคู่นั้น…ยงหลางของข้า…บุปผาเหมยแสนหวาน แม้ในยามฤดูหนาว…กำลังจะได้เป็นของข้า… ร่างเพรียวบางอยู่ในชุดยาวสีขาวและผ้าคลุมสีชมพูหวานสวย ซึ่งข้าได้บังคับให้เขาสวมใส่…เขาได้งดงามดุจอิสตรีแน่งน้อยบอบบาง…น่าขันเหลือเกิน…ทายาทแห่งสกุลมู่หรง สกุลนักรบที่กล้าแกร่งที่สุดแห่งนครฉางหลิง…ต้องมาอยู่ในเสื้อผ้าเช่นนี้…ข้าต้องการให้เขาในแบบที่ข้าต้องการได้ครอบครอง… “ หันหน้ามาหาพี่เจียเหาคนนี้หน่อยสิ” ข้าขยับกายไปนั่งเบื้องหน้าของหนุ่มน้อยที่ข้าหลงใหลตั้งแต่แรกพบ มือเรียวงามของข้าลูบไล้เรือนผมยาวสลวยซึ่งตอนนี้เกล้ามวยและทิ้งตัวลงมายาวประกลางแผ่นหลังกว้าง…หากว่าบอบบางดุจแก้วเจียระไน แค่เขวี้ยงทิ้งมันก็แตก! “ … Continue reading

Gallery

(Chinese Fic) : The Precious Peony

  The Precious Peony Pairing: มู่หรงยงหลาง/จ้าวเทียนอี้ Rate : R Summary : ความในใจของยงหลางที่มีต่อฝ่าบาทที่รักยิ่ง ข้าหลงรักเขา…เด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่ข้าได้เห็นเขาครั้งแรก เป็นภาพวาดที่งดงามที่สุดที่ข้าได้เห็นมาในชีวิตของเขา…จ้าวเทียนอี้ ซึ่งมีพระนามเล่นเรียกขานกันในราชวงศ์ว่า “ เทียนเอ๋อร์” เทียนเอ๋อร์น้อย…ผู้งดงามดังท้องนภาในยามแรกอรุณและยามสนธยา… เพียงข้าได้เห็นรอยยิ้มแสนหวานบนริมฝีปากจิ้มลิ้มสีแดงเรื่อคู่นั้น จมูกโด่งเล็กน่าเอ็นดู เรือนผมสีดำขลับทอประกายล้อแสงตะวันเป็นสีน้ำตาลเจือทองคำสุกใส แต่ข้ากลับหลงใหลในดวงตากลมใหญ่คู่นั้นเหลือเกิน…แววตาสองข้างจับจ้องข้าด้วยความไร้เดียงสา และข้าก็เห็นว่าเทียนเอ๋อร์รักข้า…แต่ข้าจะทำเช่นไรได้… ท่านพ่อบุญธรรมที่ข้ารักยิ่งชีวิตของข้าก็หลงรักพระมาตุลาหลี่หยางจื้อ แต่ว่าเขากลับไม่สมหวัง เพราะพระมาตุลาหลี่หยางจื้อทรงชิงชังในความรักใคร่ของท่านพ่อที่มีต่อเขา… แต่ข้ากลับดีใจนักที่ฮ่องเต้องค์น้อย…จักรพรรดิแห่งต้าเหวิ่นรักข้า… …ข้าปรารถนาโอบกอดร่างบอบบางน่าเอ็นดู ไว้แนบทรวงอกของข้า ปรารถนาจะให้ริมฝีปากของข้าทาบทับพวงแก้มชมพูเรื่อแสนหวาน ตามด้วยริมฝีปากสวยคลี่แย้มราวกับกลีบบุปผาโบตั๋นสีแดงสวยให้ข้าได้จุมพิต…จุมพิตเทียนเอ๋อร์…ร่างบางนั้นอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่นของข้า… …ข้าได้แนบชิดและบอกรักฝ่าบาทเทียนเอ๋อร์ของข้าตลอดชีวิต… “ พี่หลาง” ร่างเล็กบางที่ข้าปรารถนานั้นได้มาหาข้า ขณะที่ข้านั่งลงบนพื้นหญ้าซึ่งรายล้อมด้วยบุปผาโบตั๋นสีชมพูและสีแดง กลิ่นหอมของมันทำให้ข้าเคลิบเคลิ้มใจเหลือเกิน… “ ฝ่าบาทเทียนเอ๋อร์ กระหม่อมดีใจเหลือเกินที่่พบท่าน” … Continue reading

Gallery

Chinese Fic : The Sweet poison

Chinese Fic : The Sweet poison Pairing : จางเจียเหา/มู่หรงยงหลาง Rate: Hard R Summary : ถ้าคุณชายจางสามารถวางยาเสน่ห์ใส่ยงหลางได้แล้ว…มันก็… ~*~*~*~*~*~ “ งั้นก็คงไม่เสียหายใช่ไหม ถ้าต่อจากนี้ เราสองคนจะเป็นสหายต่อกัน ดังที่ท่านพ่อของข้ากับท่านพ่อของเจ้าก็สนิทสนมดังพี่น้องร่วมสาบาน ข้ายินดีนักที่ได้เห็นใบหน้าคมคายแสนซื่อตรงของเจ้า ดวงตาของเจ้าช่างอ่อนโยนเหนือบุรุษผู้ใดนักหนา…มู่หรงยงหลาง ผู้งดงามเหมือนดอกเหมยในฤดูหนาว หากแข็งแกร่งดังหินผาผู้นี้…” “ ข้าขอบคุณท่านอีกครั้งแล้วกัน…ท่านจางเจียเหา…” จางเจียเหาหัวเราะเล็กน้อย “ และการล่วงเกินนั้น ข้าต้องขออภัยที่ข้าหลงใหลในความงามของเจ้า แม้จะเรียบง่ายดังเพชรที่ยังไม่ได้รับการเจียระไน…แต่ข้าก็เห็นความงามนั้นที่อยู่ภายในตัวเจ้าตั้งแต่แรกเห็นแล้ว…มู่หรงยงหลาง…ไฉน เจ้าไม่คิดว่าตนเองนั้นดูงดงามน่าค้นหามากเพียงไหน…” น้ำเสียงทุ้มแสนเสน่ห์นั้นแสดงถึงความรู้สึกประหลาดให้เกิดขึ้นกับหนุ่มน้อยยงหลาง…ราวกับว่า เขากำลังตกอยู่ในมนต์สะกดของดวงตาสีดำขลับดังท้องฟ้ายามรัตติกาล หากปนเฉดสีทองอำพันอยู่ในนั้น…ริมฝีปากเรียวสวยของจางเจียหางดูมีเสน่ห์น่าสัมผัสนักหนา…ถึงเขายังเกรงกลัวว่า ชายผู้นี้จะมาแตะต้องเขาอีกหรือไม่…แต่ทำไม…คราวนี้ เขากลับตื่นตะลึงในเสน่ห์ของจางเจียเหา… …มันเป็นการแสดงความเย้ายวนของคุณชายผู้ดีในเมืองหลวงที่หนุ่มบ้านนอกอย่างเขาไม่เคยพบมาก่อน…และไม่คาดคิดว่าจะได้พบอีกด้วย….ยงหลาง…ตั้งสติหน่อยสิ… “ … Continue reading