Gallery

Chinese Fic : The Sweet Meihua

 

Chinese Fic : The Sweet Meihua

Rate : Sweet NC

Pairing : Murong Yonglang/ Zhao Tianyi and Zhao Zhiahao/Murong Yonglang

Summary : ยงหลางกับฮ่องเต้น้อยเทียนเอ๋อร์บรรเลงเพลงแห่งความรักด้วยกันในช่วงแรก

ตามด้วยจางเจียเหาซึ่งรั้งอารมณ์ไว้ไหว

~*~*~*~*~*~

นัยน์ตากลมโตวาบวับระยับแสงสว่างของฮ่องเต้องค์น้อยจ้าวเทียนอี้แห่งแคว้นเหวิ่นเฝ้ามองกลีบดอกเหมยสีชมพู

กลีบดอกเหมยแรกแย้มบ่งบอกสัญญาณว่าความหนาวเย็นที่เริ่มลดลงในยามฤดูหนาว ใกล้ถึงฤดูใบไม้ผลิแล้ว

หยาดน้ำค้างก็ลดลงใบไม้ผลิเริ่มแตกใบขึ้นอีกครั้งจ้าวเทียนอี้เผยรอยยิ้มกว้างจนไม่รู้ว่า ฝีเท้าหนึ่งกำลังก้าว

ตามมาร่างสูงเพรียวแข็งแรงของเสนาธิการหนุ่มกำลังก้าวเข้าประชิดร่างบางแสนสวยแล้วปิดตาคู่นั้นเสีย

ใครน่ะ”

ชายหนุ่มขโมยหอมแก้มจากด้านหลัง ทำให้จักรพรรดิองค์น้อยรู้สึกใจสั่นพร้อมกับเสียงทุ้มหวานข้างเรียวหูนั่นอีกเล่าจ้าวเทียนอี้รู้สึกอ่อนระทวยขึ้นมาทันที

เทียนเอ๋อร์ มายืนอยู่ที่นี่ทำไม เข้าไปข้างในกันเถอะนะ…”

พี่หลาง ดูนั่นสิ ดอกเหมยซึ่งมีหิมะจับตัวกัน พี่ว่ามันสวยไหม…”

บุรุษหนุ่มแห่งสกุลมู่หรงหัวเราะเล็กน้อย “ แต่ดอกเหมยก้ไม่งดงามเท่ากับเทียนเอ๋อร์”

ฮ่าๆ พี่หลางต่างหาก นุ่มนวลและอ่อนหวานเหมือนดอกเหมยน้อย ดอกเหมยน้อย”

มู่หรงยงหลางพยายามเก็บความรู้สึกชิงชังที่มีต่อจางเจียเหา ซึ่งชอบเรียกตนด้วยคำนี้ แต่ก็ต้องตัดใจฝืนเอ่ยว่า

ใช่ พี่หลางเป็นดอกเหมยที่ดูบอบบางมากในสายตาของเทียนเอ๋อร์ใช่ไหม”

เปล่า พี่หลางเข้มแข็งเหมือนดอกเหมยพวกนี้ต่างหาก แม้แต่สีแก้มกับริมฝีปากของพี่หลางก็เหมือนกับสีของดอกเหมยทำให้พี่ดูน่ารักดี…”

ยงหลางก็ได้ทียิ้มกริ่มแล้วก็โอบอุ้มร่างบอบบางของพญามังกรน้อยแห่งต้าเหวิ่นให้ขึ้นจากพื้น

พี่หลางนินะ เดี๋ยวสิ”

ชายหนุ่มร่างสูงโอบร่างเล็กไว้อกกว้างแล้วหอมหน้าผากกับพวงแก้มแสนน่ารักสามที

เทียนเอ๋อร์ เข้าไปข้างในกันเถอะ”

ผ่านไปเพียงประเดี๋ยวเดียว ทั้งเสนาธิการหนุ่มกับจักรพรรดิน้อยก็มาอยู่ในห้องบรรทมซะแล้ว

พี่หลาง”

ดวงตากลมโตซึ่งฉายแววประกายหรี่ลง เมื่อริมฝีปากอบอุ่นประทับพวงแก้มแดงระเรื่อจนถึงซอกคอระหง

พร้อมกับขบรอยเล็กๆจนเกิดรอยแดงขึ้น สองมือแกร่งนั้นเล่าก็ปลดเสื้อผ้าสีน้ำเงินอ่อนพร้อมกับสะบัดอาภรณ์

สีน้ำตาลเข้มตัวหนาของตนออกไปด้วยพี่หลางช่างงดงามเหลือเกิน

ทรวงอกกว้างแข็งแรงด้วยกล้ามเนื้อและหน้าท้องก็ขาวผุดผ่องประกอบกล้ามเนื้ออวบน่าฟัดแบบนั้นด้วย

น้าจื้อของข้าถึงจะมีร่างกายแข็งแรงสมชายราตรี แต่ก็ไม่ได้มีกล้ามเนื้อได้รูปสวยเท่าพี่หลางของข้า

เทียนเอ๋อร์เทียนเอ๋อร์…” ชายหนุ่มปลดเสื้อในสีขาวออกจนพ้นวรองค์บางของฮ่องเต้น้อยพร้อมกับไล้จุมพิตแผ่นอกบอบบางแสนสวยจนถึงยอดอุระสีแดงอ่อนก็ค่อยๆดูด ค่อยๆขบจนร่างบางสะดุ้งแถมรู้สึกถึงความแข็งขืนภายในกางเกงนั้นอีกพี่หลางข้าอยากให้ท่านครอบครองข้า

แค่ไม่ต้องใช่เวลานานเท่าไหร่ทั้งสองก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า

ฝ่าบาทของข้า…” ร่างสูงโน้มตัวลงมาจุมพิตริมฝีปากเพื่อปลุกเร้าอารมณ์กำหนัดของจักรพรรดิน้อย

บุปผาโบตั๋นของข้าให้ข้าได้เชยชมท่านสิได้โปรด…”

จักรพรรดิน้อยจึงโอบรัดเรียวคอระหงของอีกฝ่ายแล้วขบเรียวใบหู

พี่หลางจ๋า บุปผาเหมยของข้า”

เสนาธิการหนุ่มโอบเรียวเอวบอบบางพร้อมกับนำนิ้วเข้าริมฝีปากของตนจนเปียกชื้นแล้วนำไปละเลงกับช่องทางคับแคบนั้นเสียจนเข้าทีเข้าทาง แถมเรียวมืออีกข้างก็บีบเคล้นแก่นกายน้อยเข้าตามจังหวะให้เข้ากันเสียด้วย

พี่หลางยงหลาง….อ๊าาาอ๊า….”

ฝ่าบาทเทียนเอ๋อร์ เทียนเอ๋อร์”

ใบหน้าหล่อเหลาแสนนุ่มนวลของยงหลางประชิดเข้ากับแก้มนวลของจ้าวเทียนอี้จากนั้นก็รั้งร่างบอบบางเข้ากับ

สะโพกของตนแล้วก็ดันแก่นกายซึ่งมีขนาดใหญ่ขึ้นเพราะแรงกามารมณ์ในความต้องการของเทียนเอ๋อร์

อ๊าพี่หลางข้าเจ็บ…”

ริมฝีปากนุ่มสีทับทิมกระซิบข้างเรียวหูน้อย “ อย่าเกร็งนะ ฝ่าบาทโบตั๋นน้อยของพี่หลางอย่าเกร็งนะ”

แรงกระตุ้นซึ่งทำให้แก่นกายนั้นแข็งกร้าวดังหินผาเข้าสู่ร่างอ่อนระทวยของจ้าวเทียนอี้มากขึ้น

อ๊าพี่หลางข้าเจ็บอาาาาอา….อ๊าาาา…”

เทียนเอ๋อร์ อ๊าาาาา เทียนเอ๋อร์….เทียน….อ๊าาาาา…”

เสียงทุ้มที่เคยหวานไพเราะก็ได้แปรเปลี่ยนเป็นเสียงทุ้มหนักที่เกิดขึ้นด้วยกำหนัดแรงขึ้นพร้อมกับเสียงหอบหายใจ

หยาดเหงื่อออกจากเรียวแก้มสูงของยงหลางจนหยดลงบนหน้าอกบอบบางของจักรพรรดิน้อย

พี่หลางอ๊าาาาาข้าอยากอยู่ข้างบน”

ร่างเล็กไม่รอช้าถึงอย่างไรก็เป็นพญามังกรแห่งต้าเหวิ่นแรงแค่นี้ไม่มากเกินไปสำหรับความสามารถของจ้าวเทียนอี้หรอกนะ!…

เทียนเอ๋อร์จริงๆข้าก็ชอบแบบนี้”

ร่างเล็กตรงเข้าจุมพิตล้ำลึกให้กับร่างสูงแล้วดันร่างเล็กบางให้เข้ากับร่างสูงซึ่งมีส่วนของแก่นกายนั้นตั้งชูชัน

แล้วก็ดันร่างบางแสนน่ารักให้ขึ้นลงตามแรงกระแทกนั่นเสีย

ใบหน้าแสนสวยล้อมรอบเรือนผมสีดำขลับยาวสยายช่างเป็นภาพที่แสนสวยงามสำหรับมู่หรงยงหลาง

มังกรน่ะ ไม่แพ้พยัคฆ์นะ พี่หลางอ๊าอ๊าาาาา”

เทียนเอ๋อร์ ได้โปรด อย่าทรมานข้าเลย อาาาาา อ๊าาาาาา อ๊าาาาา”

เสียงครวญครางด้วยแรงราคะดังขึ้นลงตามจังหวะแห่งการร่วมรักของทั้งสองฝ่าย พร้อมกับปลดปล่อย

สายธารแห่งกามรสออกมาพร้อมกันสายธารสีขาวใสออกจากเรียวขาของจักรพรรดิน้อยแม้แต่สายธารซึ่งมีน้อยกว่าก็หยดออกมาแล้วไหลรินบนหน้าท้องแกร่งของเสนาธิการหนุ่มจนเปรอะเปื้อนบนผ้าปูแท่นบรรทม

พี่หลางอาอา…”

จ้าวเทียนอี้นอนซบลงบนทรวงอกของคนรักด้วยความเหนื่อยอ่อน

พี่หลางรักเทียนเอ๋อร์นะ” ชายหนุ่มวางจุมพิตบนกระหม่อมน้อยพลางลูบไล้เรือนผมสลวย เรียวนิ้วก็คลอเคลีย

บนใบหน้าแสนหวานน่ารักไม่ห่าง

ข้าก็รักท่าน มู่หรงยงหลาง ดอกเหมยของข้า…”

~*~*~*~*~*~

อยู่กับฝ่าบาท ได้ถวายงานก็คงมีความสุขนักใช่ไหม หลางเอ๋อร์”

บุรุษหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลางดงามปานล่มเมือง แววตาแสนเจ้าเล่ห์เฉโกมากที่สุดเท่าที่มู่หรงยงหลางแสนซื่อคนนี้เคยเห็นมายงหลางทั้งหวาดกลัวและชิงชังต่อจางเจียเหาตั้งแต่แรก

ตั้งแต่ถูกลวนลามในศาลาริมน้ำนั้น

ร่างเพรียวในอาภรณ์สีน้ำตาลอ่อนก็หันมา “ ก็ดีกว่าเป็นฝ่ายรับของท่านแล้วกัน”

ดอกเหมยน้อย อย่าหัวรั้นไปเลยนะจ้ะนะ…”

มือเรียวลูบไล้ปลายผมบนเรียวไหล่ของเสนาธิการหนุ่มพร้อมกับโอบเรียวคอระหงไว้แน่น

เราอย่าลืมว่า เราอยู่ในฐานะอะไร พี่เหาคนนี้คือ สามีของเจ้า และยงหลางน้อยแสนหวาน

ก็คือ อนุของพี่เหาไงจ้ะ”

ร่างเพรียวพยายามดิ้นหนีออกจากอ้อมกอดแกร่งนั้นเสีย “ ปล่อยข้านะ! ปล่อยข้า!”

ไม่ถ้ามัวแต่ยืนแบบนี้เราก็สมควรเข้าห้องดีกว่าไหม”

แค่ไม่กี่อึดใจ บุตรชายของมู่หรงซู๋ก็ถูกคว้าเรียวแขนให้เดินตามถึงห้องนอนใหญ่ของจางเจียเหา

บุรุษหนุ่มแห่งสกุลจางสะบัดอาภรณ์สีดำสนิทลายปักษาคู่ของตนออกโดยพลัน

ก่อนเข้ามาโอ้โลมร่างเพรียวซึ่งยังเมินหน้าหนีนั้นเสีย

หลางเอ๋อร์หลางเอ๋อร์จ๋าเป็นของข้าเถอะนะ”

ยงหลางก็ไม่รู้ว่าเสื้อผ้าทั้งหมดของตนออกไปตอนไหนแล้วมาอยู่ใต้ร่างสูงของจางเจียเหา

บุรุษหนุ่มผู้มีดวงตาเรียวคมเฉียบดังปลายดาบประกายของเขาเจิดจ้าเหลือเกิน

หลางเอ๋อร์เจ้าอยู่ในฐานะอะไรเจ้าต้องรู้ดีสิ”

ริมฝีปากสวยขบกัดทรวงอกขาวผ่องพร้อมกับโลมเลียยอดอุระชูชันจนแข็งขืน

อ๊าาาาอา…”

แถมมือแกร่งยังคลอเคลียกับสะโพกสวยนั้นอีกเพื่อเตรียมกับสิ่งที่มู่หรงยงหลางต้องเจออะไรบ้าง

แล้วแก่นกายใหญ่ของจางเจียเหาก็ยังคลอเคลียยังช่วงขาอ่อนของตนด้วย

บีบขาของเจ้าสิ หลางเอ๋อร์บีบสิดอกเหมยน้อย…”

ชายหนุ่มผู้มีอายุน้อยกว่าต้องยอมทำตามเพื่อให้เชื้อพระวงศ์หนุ่มนั้นได้ปลดปล่อยอารมณ์ทางขาอ่อนของตน มันก็ยังดีกว่าต้องผ่านช่องทางของตนไม่ใช่เหรอ

อาอ๊า…” จางเจียเหาครางขณะบีบส่วนแห่งความเป็นบุรุษเข้ากับช่วงขาอ่อนนั้นทั้งขึ้นทั้งลง

ด้วยจังหวะรุนแรง….จนเตียงสั่นคลอตามแรงกดของจางเจียเหา

น้ำตาไหลรินอาบเรียวแก้มก็ตามที….เทียนเอ๋อร์เทียนเอ๋อร์….

แก่นกายเรียวยาวปลดปล่อยสายธารสีขาวน้ำนมออกมาตามกัน มู่หรงยงหลางก็รู้สึกว่า

น้ำตาไหลออกมาก็เท่านั้นน้ำตาไหลเพราะความเจ็บปวดเช่นนี้เจ็บเหลือเกิน

หลางเอ๋อร์ ทูนหัวของข้า” จางเจียเหาลูบเรือนผมแล้วจุมพิตริมฝีปากสวยแนบแน่น

มอบใจให้พี่เหาเถิด ให้เรามีความสุขกันต่อนะจ้ะนะ…”

แล้วชายหนุ่มก็ไม่ยอมกล่าวอะไรอีกเลย แม้จะได้รับการปรนเปรออีกหลายครั้งก็ตามที

~*~*~*~*~*~*~

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s