Gallery

Chinese Fandom Fic: พระมาตุลายอดรัก ( Yaoi )

 

Chinese Fandom Fic: พระมาตุลายอดรัก ( Yaoi )

Pairing : มู่หรงซู่/หลี่หยางจื้อ

Rating : NC-17

Summary : แม่ทัพเอกผู้กระหายอำนาจได้ร่วมอภิรมย์กับพระมาตุลารูปงามที่สุดแห่งแคว้นเหวิ่น

Warning : ติดเรตเอ็นซี แน่นอนจ้ะเท่านั้นแหละ… non-con…

~*~*~*~*~*~

ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มของมู่หรงซู่แสดงรอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์และกระหายกามารมณ์นัก เมื่อเขาได้แลเห็นร่างเพรียวบางของชายหนุ่ม ผู้ได้ชื่อว่ารูปงามที่สุด ทรงปัญญาที่สุดในวังหลวงแห่งนครฉางหลิงซื่อต้ากงอ๋องยามนี้ก็เป็นเพียงสกุณาน้อยปีกหักในอุ้งมือของเขาเท่านั้นเอง

ร่างเพรียวบางของหลี่หยางจื้ออยู่ในชุดบรรทมยาวสีขาวนวล เรือนผมสีดำขลับยาวสยายเกล้ามวยด้วยดอกท้อเลยกลางหลังกำลังนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ ด้วยดวงตาเรียวงามที่แสดงความโศกเศร้านัก

เขาต้องยอมแบบนี้ เพราะเทียนเอ๋อร์ถูกจับขังเป็นตัวประกัน

ถ้าเขาไม่ยอมเป็นชายาของเจ้ามู่หรงซู่เทียนเอ๋อร์จะต้องตาย

ให้สละตนเองโดยการยินยอมเสียความบริสุทธิ์ให้แก่บุรุษที่เขาชิงชังนักหนา….

ขออย่างเดียว เทียนเอ๋อร์ อย่าตายนะ!…

หึๆพระมาตุลาคนงามดังภาพวาดของข้า…. ในที่สุด เจ้าก็ต้องยอมข้าสินะ”

ร่างสูงกำยำของสมุหกลาโหมผู้ทรงเดชาดำเนินมาตรงหน้าของร่างบอบบางดังดอกไม้สีขาว

มือกร้านลูบไล้ปลายผมดำขลับยาวสลวยประดับดอกไม้ชมพูสวย

ฝ่ายพระมาตุลาหนุ่มหลี่หยางจื้อก็เมินหน้าหนีอย่างชิงชังใจ

เจ้ายังจะรั้นไปอีกเหรอ หลี่หยางจื้อ ในยามนี้เจ้าก็เป็นว่าที่ชายาของข้าเท่านั้น”

ถ้าเจ้าสัญญาก่อนว่า อย่าสังหารเทียนเอ๋อร์ ข้าจะยอม…”

แน่นอนสิ” เรียวมือใหญ่เชยคางเรียวสวยขึ้น “ ข้ารู้ว่า เจ้าทนเห็นหลานชายตัวน้อยๆที่เลี้ยงมาเองกับมือ ตายไปต่อหน้าต่าตาไม่ได้หรอก”

เจ้าได้บัลลังก์แห่งแคว้นเหวิ่นไปแล้ว ทำไมเจ้าต้องการข้าอีก…”

ฮึๆ หลี่หยางจื้อที่รัก ตั้งแต่ข้าเห็นเจ้าครั้งแรกในวันสถาปนาฮ่องเต้น้อย เมื่อหลายปีมาสิบกว่าปีแล้วสินะข้าก็ต้องการครอบครองเจ้ามาจนถึงวันนี้…”

มือกร้านลูบไล้เรียวคองามระหงจนถึงเรียวแก้มนวลมนของพระมาตุลาผู้พ่ายแพ้

จะหาใครทั่วทั้งต้าเหวิ่นมาเทียบเคียงเจ้าได้เล่าข้าเชยชมทั้งหญิง ชายและบัณเฑาะก์งดงามมามากหน้าหลายตาหากว่าไม่มีใครจะงดงามได้เท่าเจ้าและมีลักษณะพิเศษเหมือนเจ้าไง…”

หลี่หยางจื้อยังโต้กลับ “ แต่ข้าไม่ได้รักเจ้า..ข้ารักเทียนเอ๋อร์เทียนเอ๋อร์…”

ช่างรักหลานซะจริงนะ หยางจื้อคนงาม งั้นข้าจะปรนเปรอเจ้าให้ลืมความรักของเจ้าไปซะ”

อะไร…”

ดวงเนตรเรียวงามของหลี่หยางจื้อเบิกกว้าง เมื่อริมฝีปากอิ่มงดงามดังกลีบกุหลาบแรกแย้มของตน ถูกบดเบียดครอบครองด้วยริมฝีปากหนาใหญ่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

อ๊าอ๊า…”

หลี่หยางจื้อพยายามถอนลมหายใจและดันหน้าอกกว้างของมู่หรงซู่ออกไป แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะร่างของมู่หรงซู่ทั้งสูงและใหญ่ด้วยมัดกล้ามหนาแข็งจากการออกรบมาเกือบทั้งชีวิต หลี่หยางจื้อในยามนี้ก็เหมือนมฤคีน้อยซึ่งกำลังถูกเจ้าพยัคฆ์ร้ายพร้อมขยำย่ำยีเท่านั้นเอง

เรียวลิ้นของแม่ทัพหนุ่มเลียริมฝีปากอิ่มของอีกฝ่ายแล้วดันเข้าไปกระแทกภายในเรียวปากน้อย

เพื่อกลืนกินทุกอย่างภายในนั้น จนวารีน้อยหลั่งออกจากริมฝีปากอิ่มงามของหลี่หยางจื้อแถมมู่หรงซู่ก็เลียน้ำน้อยที่หยดออกมาเพื่อไม่ให้เสียของไปอีกรอบ

พญามังกรฝ่ายขวาแห่งอดีตฮ่องเต้ ได้กลายเป็นกวางน้อยของข้าซะแล้ว หึๆ”

ปล่อยข้านะเจ้าคนถ่อยเจ้าอ๊า…”

ใบหน้างดงามดังดวงจันทราทรงกลดเริ่มแดงจัดขึ้น มือใหญ่ตรงเข้ากุมสะโพกบาง แถมหยิกตำแหน่งนั้นด้วยความสะใจของตนเอง

ปล่อยอุ๊บ…” ริมฝีปากอ่ิ่มถูกบดเบียดรุกรานอย่างแรงอีกครั้ง จนน้ำตาเริ่มไหลออกจากขอบเนตรคู่งามหลี่หยางจื้อคนนี้ต้องยอมพ่ายเพียงเพราะต้องการไม่ให้เทียนเอ๋อร์ที่รักตายเพราะมัน

มาเป็นของข้าในค่ำคืนนี้ซะเถอะ หยางจื้อไม่สิต้องเรียกว่า จื้อเอ๋อร์ สินะ…”

ไม่อ่าปล่อยข้าปล่อย…”

ร่างบอบบางถูกโอบอุ้มวางบนเตียงใหญ่ พร้อมกับถูกกดให้นอนราบ ขณะที่ริมฝีปากหนาประดับหนวดเครายังซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง แถมกระชากคอเสื้อขาวจนเผยเรียวไหล่ขาวผ่องแสนงามพ้นจากผ้า มู่หรงซู่ไม่รอช้าที่จะขบกัดเรียวไหล่กว้างขาวผุดผ่องที่เขาโหยหามานานหลายปีพร้อมกับกระแทกตัวเองลงบนร่างบอบบางนั้นเสีย เขาเร่งถอดเสื้อคลุมสีแดงกับเสื้อนอนขาวของตนเอง เผยให้เห็นร่างสูงหนา กำยำน่าหลงใหลเป็นอย่างยิ่ง ทรวงอกหนาประดับขนสีดำ

แถมกล้ามหน้าท้องเป็นมัดใหญ่งามลอนน่าสัมผัสยิ่งนัก

ไม่อย่านะ…”

เรียวมือขาวผ่องถูกมัดเหนือศีรษะด้วยสายรัดเสื้อขาวที่ถูกกระชากออก เผยให้เห็นความงดงามใต้แสงเทียนสลัวในห้องนอนเท่านั้นร่างเพรียวบาง แข็งแรงสมเป็นบุรุษเพศ ทรวงอกกว้างนวลนุ่มน่าสัมผัส ยอดอุระสีกุหลาบดังสีด้วยกับริมฝีปาก เรียวท้องบอบบาง เรียวเอวมีส่วนเว้าโค้งจนถึงช่วงขาอ่อนอวบอัดแบบนี้

งามเหลือเกินเจ้าช่างงดงามกว่าที่ข้าคิดไว้ซะอีกน่าจื้อเอ๋อร์…”

เสียงทุ้มหนักกระหายหื่น เมื่อเขาได้เชยเรียวคางของชายหนุ่มผู้เป็นเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงที่ต้องยินยอมเป็นทาสแห่งการร่วมสมสวาทแบบนี้

เจ้าต้องเป็นของข้าข้าจะนำพาเจ้าขึ้นสวรรค์เอง หลี่หยางจื้อ”

เจ้ามันอุ๊บอุ้บ…” ริมฝีปากสวยถูกบดขยี้หนักกว่า แถมมู่หรงซู่ยังกัดริมฝีปากอิ่มสวยจนแตก และเลือดก็ไหลออกมาเขายิ่งหื่นกระหายมากกว่าเดิม

แม่ทัพหนุ่มใหญ่ตรงเข้ากัดเรียวไหล่คู่งามจนได้ลิ้มรสเลือดสดแห่งราชวงศ์ชั้นสูง สกุลหลี่ซึ่งเป็นสกุลที่ได้รับตำแหน่งสูงศักดิ์จากราชวงศ์จ้าวปกครองแคว้นนี้มาตั้งแต่ก่อตั้งนคร

อาอาอ๊า…” หลี่หยางจื้อพยายามหลับตาหนี เมื่อริมฝีปากหนานั้นจูบไซ้ทรวงอกกว้างแล้วโลมเลียยอดอกของเขา พร้อมกัดตำแหน่งนั้นอีก แถมเลื่อนริมฝีปากลงมาเรื่อยๆด้วยความชำนาญการยิ่งยวด

จื่อเอ๋อร์ของข้า…”

มือใหญ่ได้ทีจับส่วนสำคัญของความเป็นบุรุษที่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่องของพระมาตุลาหนุ่ม

อย่านะเจ้าจะทำอะไร…”

หึๆ ให้ข้าปรนเปรอเจ้าไง ครอบครองเจ้า ลิ้มรสของเจ้าหนุ่มน้อยผู้บริสุทธิ์ของข้า…” ว่าแล้ว มู่หรงซู่ก็เข้าครอบครองแก่นกายสวยของหลี่หยางจื้อ ทั้งริมฝีปาก หนวดเครา แถมลิ้นที่ใช้มาอย่างชำนาญ อีกทั้งนิ้วใหญ่ที่เข้าไปล้วงช่องทางเล็กที่ปิดมิดชิดด้านหลัง ทำให้ชายหนุ่มร่างบอบบางหวีดร้องอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

อ๊า….อ๊าาาาาา….อย่าาาาา…”

อือมมมอือมมม…”

อย่าอ๊า….อ๊าาาาาอย่าาาาา ~!!!”

จนเรียวลิ้นร้อนระอุหนาได้สัมผัสมธุรสหวานที่ไหลรินออกมา มู่หรงซู่ไม่เสียทีกลืนกินมัน แถมเลื่อนกายขึ้นมาประชิดริมฝีปากอิ่มที่บอบช้ำไปอีก

เจ้าเคยกล้ากินของเจ้าไหม จื้อเอ๋อร์”

ไม่อย่าดูหมิ่นข้าไปมากกว่านี้ เห็นแก่ข้าได้ไหม…”

มือใหญ่บีบเรียวคางมนด้วยความหนักหน่วง “ ข้าจะให้เจ้ากินนี่แหละ”

อย่าอุ้บบบบอุ้บบบ…”

พระมาตุลาหนุ่มต้องกลืนกินของตนเอง ทั้งๆที่การกระทำแบบนี้ เขาขยะแขยงนัก ทำไมเขาต้องโดนให้ทำแบบนี้สำหรับค่านิยมที่ร่ำเรียนมาการกินส่วนปลดปล่อยอารมณ์ของตนเองถือว่าเป็นการทำลายศักดิ์ศรีนัก

คราวนี้เจ้าก็กินของข้าบ้างเซ่จื้อเอ๋อร์…”

เจ้าแม่ทัพแสนอำมหิตดันศีรษะสวยของหลี่หยางจื้อให้เข้าครอบครองแก่นกายหนาใหญ่ยิ่งของตนเองเข้าสู่ช่องปากงดงามทันที ชายหนุ่มผู้อ่อนวัยกว่าจึงต้องยินยอม เพราะเขาไม่เหลือสิ่งใดแล้ว

ใช้ลิ้นหวานๆของเจ้าให้เป็นประโยชน์สิ หลี่หยางจื้อแห่งวังหลวงฉางหลิง”

เขาต้องยินยอม แต่ในใจของพระมาตุลาหนุ่มก็ห่วงแต่เทียนเอ๋อร์เทียนเอ๋อร์

แม้แต่ชีวิตของคนบริสุทธิ์ที่ต้องมาตายเพราะมันข้าก็ไม่ยอมให้เกิด

เรียวลิ้นบางของบุรุษหนุ่มที่ไม่เคยสัมผัสกามารมณ์มาก่อนยังไม่สามารถใช้ได้ชำนาญนักเจ้ามู่หรงซู่นึกรำคาญใจที่ไม่ได้ปลดปล่อย จนถึงกับยกร่างบอบบางขึ้นลอยเรียวขาขาวขึ้นเหนือไหล่หนาแล้วดันแก่นกายใหญ่ยิ่งเข้าสู่ช่องทางที่เขาตระเตรียมไว้ทันทีพระมาตุลาหนุ่มผู้น่าสงสารต้องหวีดร้องลั่นห้องนอนนั้น

อ๊าอ๊าไม่นะมู่หรงซู่ อย่าอ๊าอ๊าาาาาา….”

ข้าต้องการเจ้ามาตลอดหลี่หยางจื้อใช่ยามนี้เพลานี้เจ้าเป็นของข้า…..และของข้าฮึบ….อ๊าอ๊าาาาา…”

อ๊าาาาาอย่าาาาาาเทียนเอ๋อร์เทียนเอ๋อร์เจ้าอยู่ไหนอยู่ไหน…”

จนป่านนี้ยังร้องหาหลานอีกนะข้าจะเอาตัวเจ้าให้หนักเลย

ร้องหาแต่มันนะ หยางจื้อยามนี้ให้มันรู้ไปว่า ข้าเป็นของเจ้าคนเดียววว!!!”

เจ้าแม่ทัพร้ายกระแทกร่างบอบบาง พร้อมดันแก่นกายแบบชักเข้าชักออกดันที่สุด ถอนที่สุดจนหลี่หยางจื้อหวีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างหาที่สุดไม่ได้แล้ว

เจ้าเป็นของข้าของข้า….อ๊าาาาจื้อเอ๋อร์ของข้าเรียกชื่อข้าสิ!”

มู่หรงซู่มู่หรงอาาาาา….อ๊าาาาา….. อ๊าาาาา”

แล้วร่างสูงใหญ่ก็ปลดสายธารสีขาวขุ่นลงในช่องทางน้อยนั้น แรงกระแทกจากการกระทำเลวทรามทำให้เลือดมังกรสีแดงชาดไหลออกมาเปรอะเปื้อนบนผ้าตามมา

หลี่หยางจื้อรู้สึกหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างแม้แต่ความบริสุทธิ์ที่เขารักษามาถึงสามสิบสองปีต้องหมดไปให้กับมันคนนี้คนเดียว!

แม่ทัพหนุ่มรู้สึกอิ่มเอมใจนักที่ได้ทำตามความปรารถนาของตนเสียที

จึงหันไปลูบไล้เส้นผมสีดำยาวสลวยของร่างบอบบางซึ่งยามนี้ไร้สิ้นสติทุกอย่าง

ในที่สุด เจ้าเป็นของข้าแล้ว หลี่หยางจื้อคนงามของข้า…”

ริมฝีปากหนานุ่มจุมพิตหน้าผากขาวของคนที่นอนนิ่งดังรูปปั้นหิน

พูดอะไรกับข้าหน่อยสิ จื้อเอ๋อร์ที่รักในเมื่อ เจ้ายอมเพียงนี้ ข้าจะให้เจ้าเป็นมเหสีของข้าเจ้าจะได้ปกครองแคว้นเหวิ่นกับข้าฮองเฮาของข้าสูงส่งกว่าพระมาตุลาของเจ้าเป็นไหนๆ”

ดวงตากลมงามฉายแววตัดพ้อ พร้อมหลั่งน้ำตารินไหลอาบแก้มบอบช้ำ

ไม่ไม่ข้าไม่มีวันเป็นของเจ้า เจ้าได้ตัวข้าเท่านั้น แต่ใจของข้าจะเป็นของเทียนเอ๋อร์ฝ่าบาทของข้าหลานของข้าคนที่ข้ารักจะเป็นจ้าวเทียนอี้เท่านั้น…”

หากว่ามู่หรงซู่จะตอบโต้ร่างบอบบางก็พลันหายไป

~*~*~*~*~*~

เจ้าแม่ทัพหนุ่มผู้หวังอำนาจตื่นขึ้นจากที่นอนฝันไปเหรอ

เขาลูบใบหน้าคมสันดังหล่อจากเหล็กกล้าของตน ก่อนจะกำมือทั้งสองให้แน่น

หลี่หยางจื้อเอ๋ย เจ้าต้องมาเป็นของข้าให้ได้ฮ่าๆๆๆๆ

เสียงหัวเราะมาดร้ายของเจ้ามู่หรงซู่ดังก้องต่อไป

~*~*~*~*~*~

แหะๆ ต่อมหื่นทำงานจร้าาาา คือว่าภาพของพี่มู่หรงหล่อแถมหื่นได้ใจ

เอาเด็จน้าจื้อไปกินในฝันแล้วกันน่าสงสารเด็จน้าฮือๆๆๆ T^T

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s