Gallery

Chinese History Fic : My Love & My General

 

Chinese History Fic : My Love & My General

Fandom : LanLing Wang ( 2013 )

Pairing : เกาฉางกง/อวี้เหวินหยง

Rate : NC-17

Summary : อิงมาจาก หลานหลิงอ๋องปี 2013 สไตล์ AUจ้ะ เมื่อสองบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในสมัยราชวงศ์เหนือและใต้ หนึ่งแม่ทัพรูปงามที่สุดแห่งแผ่นดิน แสดงความน่าเกรงขามยามรบกับจักรพรรดิหนุ่มผู้มีจิตใจงดงาม ทรงทำทุกอย่างเพื่อรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งต่างเคียงคู่กันในยามรัตติกาลแสนสุข

ร่างสูงสง่าในอาภรณ์สีดำประดับลายมังกรทองของกษัตริย์หนุ่มแห่งแคว้นโจวเหนือ

ทรงประทับนิ่งบนเก้าอี้ทรงงานกว้างและสูงชัน หัตถ์เรียวกำหมัดแน่นขึ้น

ดวงเนตรใหญ่สีนิลส่องประกายกำลังจะหลั่งวารีใสออกมาแต่ก็ไม่ทรงกล้า

จนมีราชโองการเหล่าเสนาบดีและข้าราชบริพารทั้งหลายออกไป เท่านั้น

ริมฝีปากบางจึงยอมปล่อยเสียงสะอื้น พร้อมกับศีรษะที่ประดับด้วยเหมี่ยน( เครื่องประดับศีรษะของฮ่องเต้) ฟุบลงกับโต๊ะทรงงานพลางวิปโยคอย่างหาที่สุดไม่ได้

เกาฉางกง ได้รับการประหารชีวิต โดยยาพิษพระราชทานจากกษัตริย์ ผู้เป็นญาติของเขาเพียงเพราะเกรงว่าแม่ทัพที่เก่งกล้าที่สุดใต้หล้าจะคิดขบถ

ทำไม เจ้าถึงไม่มาอยู่กับข้า ตั้งแต่แรกฉางกงซัวเอ๋อ

ดวงหน้างดงาม หวานละมุนละไมของเจ้า ต้องทรมานเพียงใด ยามกินยาพิษ

ใช่นานมาแล้ว ข้าก็เคยต้องการสังหารเจ้า แต่ว่าเจ้างดงามกว่าผู้อื่น เก่งกล้ากว่าผู้อื่นและพิเศษกว่าบุรุษทั้งหมดในใต้หล้านี้แม้แต่ข้าก็ไม่อาจเทียบเจ้าได้

เจ้ามันโง่ เกาฉางกงเจ้ามันโง่ ที่ไม่ยอมสวามิภักดิ์มาอยู่กับข้า….

สมควรที่เจ้าจะต้องตายอย่างอนาถกับพวกญาติพี่น้องที่เจ้าภักดีนักหนา

องค์ฮ่องเต้หนุ่มสรวลดังก้อง พร้อมกับปล่อยกันแสงราวกับคนขาดสติ

จนร่างเพรียวล้มลงกับพื้นหน้าบัลลังก์ของพระองค์เอง

ดวงตาสีดำสนิทมองยังนิ้วพระหัตถ์เรียวมนซึ่งสวมแหวนวงหนึ่งไว้

มันเป็นของบุรุษผู้นั้น ยามที่เราเป็นของกันและกันในครั้งแรก

~*~*~*~*~*~

ความเจ็บปวดในหัวใจนั้นยากเกินที่จะทนทานได้ ท่านเป็นฮ่องเต้แคว้นโจว ข้าเป็นแม่ทัพแคว้นฉี ถ้าไม่มีสงครามระหว่างกัน เราก็อาจเป็นสหายซึ่งกันได้”

น้ำเสียงทุ้มละมุนละไมของแม่ทัพหนุ่มกล่าวกับฮ่องเต้หนุ่มที่ชอบปลอมองค์มาเป็นสามัญชนกระยาจกเพื่อลักพาธิดาสวรรค์คนสุดท้ายกลับไปยังแคว้นโจว

แม้ว่าบุรุษหนุ่มทั้งสองคนจะพากันดื่มเมรัยจากไหใบน้อยอย่างสบายใจ

แต่ทว่าอวี้เหวินหยงไม่กล้าที่จะบอกว่า พระองค์หลงรักความงามของแม่ทัพหนุ่มผู้เก่งกล้าแห่งแคว้นฉีนั่นไม่สำคัญเท่ากับความสามารถในศึกสงครามของเขาผู้นี้!

ถ้าได้ธิดาสวรรค์กลับไป แถมขุนพลแก้วแห่งแคว้นฉี

อาณาจักรของข้าจะยิ่งใหญ่ที่สุด ใต้หล้านี้จะได้รวมกันเป็นหนึ่ง!

ริมโอษฐ์เรียวบางของฮ่องเต้หนุ่มผู้ปลอมตัวแอบยิ้มให้กับไหน้ำจัณฑ์

จนต้องเสวยแล้วเสวยอีก โดยหาทราบหรือไม่ว่า เกาฉางกงผู้นี้ก็มองพระองค์ด้วยสายตาเสน่หาไม่น้อยด้วยว่า เขามองด้วยความนับถือดังสหายอย่างลึกซึ้ง

อวี้เหวินหยง ทรงมีดวงเนตรกลมโตคู่งดงามชวนมองและผิวพรรณเป็นสิริโฉมงดงามนักหนา แม้ว่าไม่ได้คมหวานละมุนละไมดังธิดาสวรรค์ยอดรักของข้าเสว่อู่นางทำตัวเป็นเด็กสาวที่ไม่ยอมโต และยังให้ฝ่าบาทพระองค์นี้ต้องเสียพระทัยน่ารำคาญนัก!

ระหว่างเราสองคนนางเลือกเจ้านางกลับไปหาเจ้า

ตอนนี้หัวใจของข้า ไม่ต้องการรับรู้อะไรอีกต่อไป

วาจาแสนน้อยใจของชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ เป็นถึงจักรพรรดิแห่งแคว้นโจวเหนือ

ไฉนจึงทำให้เกาฉางกงคนนี้รู้สึกผิดเหลือเกิน

พระองค์เป็นกษัตริย์ที่ดีเกินกว่าพระปิตุลาของข้านักรูปงามดังเทวดา สติปัญญาเฉลียวฉลาดเกินใครจะคาดคิดดำริได้ และด้วยพระทัยกล้าหาญที่แสน

ตรงไปตรงมาเคร่งขรึม ไม่รับสั่งอะไรมาก แต่ทรงทำสิ่งที่ถูกต้องเสมอ

ต้องการรวมทั้งสองแคว้นให้เป็นปึกแผ่นเพื่อให้บ้านเมืองร่มเย็น

แล้วข้า เกาฉางกง ข้าเป็นผู้ที่เกิดผิดแคว้นหรือกระไรถ้าแคว้นฉีได้ผู้ปกครองเช่นนี้ข้าจะยินดีรบทัพจับศึก นำชัยชนะมาถวายฝ่าบาทพระองค์เดียว!…

แต่เราต้องมาเป็นศัตรูกันได้เช่นไร

เสียงสะท้อนในห้วงจิตของเกาฉางกงดังไปมาด้วยความสับสน

บางที ถ้าใช้ความงดงามดังอิสตรีที่ข้าไม่พึงใจให้มันมี เพราะความงามนี้ทำให้ข้าต้องสวมหน้ากากอสูรทุกครั้ง มิฉะนั้น ข้าศึกจะไม่เกรงกลัวข้า พวกทหารจะมองข้าด้วยสายตาเสน่หาจนขาดสมาธิต่อการรบ

มีเพียงอวี้เหวินหยง กษัตริย์องค์นี้ ที่ไม่ทรงยอมปล่อยดวงใจให้ตกตะลึงในใบหน้าแสนงดงามเหมือนผู้หญิงของข้า

ข้าน่าจะลองทดสอบความรู้สึกของฝ่าบาทองค์นี้หรือทำให้ฝ่าบาทยอมศิโรราบกับข้าแบบไหนเล่า มันจะได้ผลลัพธ์ที่ดีต่อกัน

เมื่อใกล้ถึงยามค่ำ เกาฉางกงรู้สึกสบายใจที่แม่นางธิดาสวรรค์ยังคงอ่อนเพลียในห้องนอนของนาง แต่ว่าฮ่องเต้แห่งแคว้นโจวเล่าแม่ทัพหนุ่มรูปงามตัวดีของเรา แค่บอกอวี้เหวินหยงให้เสด็จมาสนทนากับเขา โดยไม่ให้พวกทหารคนสนิทของพระองค์รู้

องค์อวี้เหวินหยงทรงปลอมพระองค์เก่งมาแต่ไหนแต่ไร

แค่มาหาเขาในยามดึกดื่นจะเป็นกระไรนักหนา

เจ้าตามข้ามาอีกครั้ง มีธุระอันใด”

เสียงทุ้มออกหวานแสนไพเราะของอวี้เหวินหยงรับสั่งขึ้น อย่างน้อย ถึงจะไม่มีรูปโฉมงดงามเท่ากับคนตรงหน้าแล้ว พระองค์ก็มีน้ำเสียงที่ไพเราะดังสายลำธารบนเนินเขาเขียวขจี เกาฉางกงอมยิ้มเล็กน้อยให้กับคำถาม

ข้าอยากแค่มีเรื่องต้องการสนทนา และมีข้อตกลงระหว่างเรา”

ดวงเนตรกลมโตของอวี้เหวินหยงเมินหนีไปทางอื่น

ข้อตกลงอะไรเล่า ในเมื่อหัวใจของธิดาสวรรค์เป็นของเจ้า ข้าไม่มีทางได้พานางกลับไปยังฉางอัน เมืองหลวงของข้าแล้ว ข้าต้องกลับไปผจญกับสงครามต่อไป อย่างไรเสีย ข้าจะทำให้แผ่นดินเป็นหนึ่งเดียวข้าจะกลับไปหาฮองเฮา และจินเอ๋อ นางรอข้าอยู่นางเป็นผู้หญิงคนเดียวในใต้หล้าที่รักข้าจริง”

แม่ทัพหนุ่มจึงถามต่อแกมหยอกเย้ากับเรียวไหล่ของอวี้เหวินหยง

แม่นางจินเอ๋อ คงงดงามกว่าเสว่อู่ ธิดาสวรรค์ใช่หรือไม่”

ไม่ใช่! นางเป็นลูกสาวลูกบุญธรรมของข้าเสด็จพี่ของข้าจากไปแล้ว ตอนนี้ ข้าเหลือนางเป็นตัวแทนของเขาเท่านั้นนางแค่เจ็ดขวบ…”

จิตใจงดงามนักหนา ถ้าทรงมีพระโอรสแล้ว พระโอรสคงโชคดีที่มีบิดารักและห่วงใยมากเพียงนี้”

อวี้เหวินหยงถอนพระทัย “ ข้าอาจจะมีอายุไม่ยืนนานพอจะมีลูกเป็นของตัวเอง”

ข้ารู้สึกดีใจนักที่ได้ฟังท่านเล่าเรื่องเล็กน้อยที่ทำให้สบายใจ”

ดวงตางดงามเปล่งประกายของเกาฉางกงจับจ้องเรือนผมสีนิลเป็นมันเงาขององค์ฮ่องเต้หนุ่มจนเรียวมือแกร่งสัมผัสส่วนที่ยาวประบ่า

ข้าต้องการถามอีกอย่างหนึ่ง”

ว่ามาเถอะ ข้าไม่พูดแล้ว ข้าจะกลับไปยังค่าย”

ทรงรักนางไหม”

ข้ารักนาง ข้ารักในความไร้เดียงสาของเสว่อู่ เหมือนที่ข้ารักจินเอ๋อ รอยยิ้มของนางทำให้ข้ามีความสุข เพราะชีวิตข้า อยู่ที่ไหนก็มีแต่ความตาย ข้าผูกพันกับมันไปเสียแล้วเช่นเดียวกับองค์ชายสี่แห่งหลานหลิง เจ้าต้องการพูดเรื่องสำคัญอะไร…”

ลมหายใจหวานหอมใกล้ประชิดเรียวพักตร์คมคายขององค์ฮ่องเต้

ทรงชอบข้าไหม อวี้เหวินหยง”

อะไรกัน! ข้าข้าไม่พึงใจที่เจ้าตั้งคำถามเช่นนี้”

หัวใจของกษัตริย์หนุ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ชายหนุ่มร่างสูง แต่มีใบหน้างดงามดังหยาดฟ้ามาดินกล้าถามพระองค์แบบนี้พระองค์รู้สึกสับสนปนเปนัก

จะให้รักแม่ทัพหนุ่มผู้เป็นศัตรูแห่งแคว้นที่ปกครองได้อย่างไรกัน

เกาฉางกง ข้าบอกไม่ถูกจริงๆ เจ้าทำให้ข้าอธิบายไม่ได้”

ข้ารักท่าน ฝ่าบาท ข้าคิดเสมอว่า ทำไม ฝ่าบาทไม่ใช่ญาติของข้า เป็นฮ่องเต้ผู้กล้าหาญแห่งแคว้นฉี แล้วข้ายินดีไปรบทุกอาณาเขตให้ไกลเป็นพันลี้ ข้าก็ยินดีสู้รบเพื่อท่าน อวี้เหวินยง”

ด้วยความหักห้ามใจไม่ไหว ฮ่องเต้หนุ่มจึงทรงนำเรียวแขนโอบรอบร่างสูงของแม่ทัพหนุ่มผู้งามเลิศในใต้หล้านี้ พร้อมกับแนบศีรษะลงบนไหล่กว้างแข็งแรง

ข้าได้ยินเท่านี้ก็พอใจแล้ว แต่ข้าก็มีความต้องการให้เจ้าอยู่กับข้า มากกว่านางมากกว่าธิดาเทพ ว่าที่ชายาของเจ้า อนิจจา! ข้าได้ยินคำว่ารักจากเจ้า ข้าพอใจแล้ว!

เกาฉางกง เทพบุตรแห่งสงครามของข้า”

แม่ทัพหนุ่มรู้สึกดีใจนักหนาฝ่าบาทคนงามของข้าตอบรับข้าแล้ว

งั้นเราต่างก็เข้ากันได้ง่ายขึ้นหน่อยและมันจะง่ายกว่านี้

ริมฝีปากงามดังแต้มชาดแสดงรอยแย้มเจ้าเล่ห์ให้ตนเอง

ราตรีนี้ แสนงดงามนักข้าควรปรนนิบัติฝ่าบาทผู้แสนงดงาม

ดังที่ต้องการได้เสียที!

~*~*~*~*~*~

แม้ว่าอวี้เหวินหยงจะงุนงงเล็กน้อย เมื่อแม่ทัพหนุ่มจูงเรียวหัตถ์บางมาถึงห้องนอนของเขา ซึ่งเป็นเตียงสีแดง โรยรายด้วยดอกท้อ กลิ่นหอมของมันกำจายไปทั่วห้อง

โหนกแก้มสูงของชายหนุ่มผู้เป็นราชาแห่งแคว้นโจว รู้สึกมันเหมือนพิธีส่งตัวเข้าหออย่างไรชอบกล..หรือว่า เกาฉางกงจะต้องการแบบนี้!

ขออภัยเถิดฝ่าบาท ข้ารับรองได้เพียงเท่านี้เอง”

แม่ทัพหนุ่มคนงามประคองเรียวไหล่ของร่างเล็กกว่าไปนั่งบนเตียงนั้น

รับรองอะไรกัน”

ฝ่าบาท ทรงละอายเหรอ”

หึๆ เจ้าจะปรนนิบัติอะไรแก่ข้าเล่า ในเมื่อตอนนี้ข้าก็เป็นเพียงชาวบ้าน หรือจะให้ข้าสกปรกเหมือนอาไกว้ ที่เจ้ากลั่นแกล้งกันเล่า”

เรียวแขนกว้างของเกาฉางกงโอบรอบร่างบางของฮ่องเต้หนุ่ม ริมฝีปากสีแดงชาดจุมพิตหน้าผากนวล เรียวมืองามทั้งสองข้างประคองดวงพักตร์งาม

ข้าต้องการกลั่นแกล้งองค์ราชาอวี้เหวินหยงมากกว่ากระยาจกอาไกว้ ในแบบที่ข้าต้องการ ฝ่าบาท”

ดวงเนตรของกษัตริย์หนุ่มจับจ้องริมฝีปากแดงของอีกฝ่าย

ให้ข้าจูบตรงนี้ได้ไหม” นิ้วเรียวบางแตะแผ่วเบา “ ข้าชอบมัน”

ริมฝีปากบางชมพูเรื่อประกบกับริมฝีปากแดงสวยครู่หนึ่ง ก่อนจะผละออกมา

มันก็ไม่เลวนี่นา ต่างแค่มันเป็นของบุรุษ”

กาฉางกงรัั้งดวงพักตร์ของอีกฝ่ายให้มาจุมพิตอีกครั้ง เขาขบริมฝีปากล่างของอวี้เหวินหยง แล้วนำเรียวลิ้นสอดเข้าไปถึงด้านในจนถึงเพดานอิ่มในช่องโอษฐ์

อาอ๊า…”

สองบุรุษหนุ่มยังหยอกล้อให้กับการจุมพิตไปมาหลายนาที จนเกาฉางกงผละริมฝีปากแดงเรื่อมาขบยังโหนกแก้มสูง จนมาถึงลำคอเรียวระหงขององค์ราชา พร้อมกัดหลายที จนเป็นรอยแดงหม่น ฝ่ายอวี้เหวินหยงก็ทรงทำแบบเดียวกัน

ริมฝีปากงามขบลำคอขาวผ่องดังหิมะให้เกิดร่องรอยสีกุหลาบขึ้น แถมขบใบหูที่งามดังกลีบดอกบัวของเกาฉางกงด้วยความเสน่หาที่ค้างในความคิดตลอดมา

อวี้เหวินหยง ทรงพร้อมที่จะให้ข้าปรนนิบัติหรือยัง”

อย่างไรล่ะ” เสียงหวานถามอีกครั้ง

แม่ทัพหนุ่มเกาฉางกง แม้ว่าจะมีใบหน้างดงามเกินกว่าสตรีใดในใต้หล้านี้ อ้อมแขนแกร่งจากการใช้อาวุธมานานนับปีสามารถผลักร่างเพรียวของฮ่องเต้หนุ่ม ผู้มีดวงตากลมแสนหวานให้นอนลงบนเตียงแดงที่ประดับด้วยดอกท้อชมพู ที่เขาเก็บมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ

เจ้าจะให้ข้าหลับนอนกับเจ้า เหมือนนางสนมหรืออย่างไรกัน”

ท่านหลับนอนกับพวกนางบ่อยครั้งหรือไม่”

ไม่ข้าไม่ค่อยไว้ใจใครข้าไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น…”

แม่ทัพหนุ่มบรรจงถอดชุดสีดำหนาที่อวี้เหวินหยงสวมใส่ออกแล้ว ก็ถอดเสื้อผ้าหนาสีม่วงเข้มของตนเองออกบ้าง ในยามที่ทั้งสองอยู่ในชุดซับในสีขาว

ยิ่งสะท้อนความงามที่แตกต่างของทั้งสองให้ได้เห็นซึ่งกันและกัน

คนหนึ่งงามคมคายแบบบุรุษแท้ แต่ว่ามีรูปร่างสะโอดสะองกว่าผู้ที่มีใบหน้าหวานคล้ายคลึงสตรีเพศ ซึ่งมีร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้างและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแสนงาม

จนมือเรียวบางของอวี้เหวินหยงลูบด้วยความหลงใหล พร้อมกับสรวล

สาวงาม ผู้มีร่างล่ำสัน ฮ่าๆ ข้าควรเรียกเจ้าแบบนี้ตั้งนาน”

เกาฉางกงก็ได้ที จูบเรียวมือบางของราชาหนุ่มทั้งสองข้าง

หนุ่มน้อย ผู้มีนัยน์ตาโตและหวานใส ข้าจะเรียกท่านแบบนี้เหมือนกัน”

ปกติแล้ว นัยน์ตากลมใหญ่ไม่ได้ถือว่าเป็นคติรูปลักษณ์แสนงดงามของแผ่นดินโจวและแผ่นดินฉีในสมัยนั้น ทว่ามันส่องประกายด้วยความเสน่หาปนราคะที่แฝงไว้ภายในแสนลึกล้ำทำให้เกาฉางกงรู้สึกถึงกำหนัดที่เอ่อล้นจนทนไม่ไหวนั้น แสดงออกมา

ข้าขอปรนนิบัติท่านก่อนดีกว่า ฝ่าบาท”

ตามใจเจ้า ฉางกง”

หึๆ ได้โปรด เรียกข้าว่า ซัวเอ๋อร์ จะดีกว่า”

ทำไม” ฮ่องเต้หนุ่มถามอีกครั้ง

ไว้ข้าจะบอกท่าน”

งั้นเจ้าเรียกข้าว่า หยงเอ๋อร์”

ริมฝีปากสวยยิ้มกริ้ม “ ตามบัญชา”

มือเรียวใหญ่แสนงดงามของดึงสาบเสื้อขาวออกจนเผยให้เห็นไหล่เรียวบาง และหน้าอกขาวผุดผาด ประดับด้วยยอดอกชมพูเข้มทั้งสองข้างที่เริ่มแข็งตัวน่าสัมผัส

เกาฉางกงบรรจงจุมพิตเรียวไหล่ขาวผ่อง และจูบทั่วทรวงอกโลมเลียยอดอกเล็กสวยของกษัตริย์หนุ่มแห่งแคว้นโจว จนอีกฝ่ายเริ่มครางเป็นเสียงออกหวานแกมยั่วยวน

อ๊า..ข้าเจ็บนะอ๊า…” ริมฝีปากแดงสวยขบยอดอุระทั้งสองข้าง พร้อมกับหยอกล้อยังเรียวอุทรและรูเล็กตรงกลางของชายหนุ่มร่างเล็กกว่าอย่างสนุก

แล้วจะโปรดเอง หยงเอ๋อร์คนงามของข้า”

อย่าพูดดี! เจ้างดงามกว่าข้าอีก องค์ชายสี่จอมเจ้าเล่ห์!”

แสดงอาการงอนอีกแล้วที่จริง อาการงอนแบบนี้ควรจะทำให้หายไปยังไงเล่า

แม่ทัพหนุ่มรูปงามจึงเลื่อนไปปลดกางเกงซับในตัวสุดท้ายขององค์ราชา

อวี้เหวินหยงรู้สึกตกใจอย่างยิ่ง จึงรีบหุบเรียวขานวลทันที

หยงเอ๋อร์หยงเอ๋อร์ข้าได้เห็นท่านหมดแล้ว ท่านงดงามเสียจริง”

เดี๋ยวเจ้าจะทำอะไรน่ะข้ายัง…” เรียวแก้มขาวกลายเป็นสีเข้ม

สบายใจเถอะ ฝ่าบาท อย่าเกร็งเชียวนะ”

ชายหนุ่มจอมทัพแห่งหลานหลิงหอมแก้มนิ่มของอีกฝ่าย ก่อนที่จะเลื่อนเรียวหน้า

ใบหน้างดงามดังเทพบุตรในสนามรบที่ทุกคนหลงใหลนักหนา

เลื่อนมาอยู่หว่างขาเรียวยาว แถมแก่นกายที่เริ่มชูชันขึ้นของอวี้เหวินหยง

ริมฝีปากสีแดงชาดตรงเข้าครอบครองส่วนสำคัญนั้น แล้วเลียมันด้วยความปรารถนา

ถึงฝ่าบาทแห่งแคว้นโจว จะทรงให้ฮองเอาหรือเหล่าสนมในวังที่ฉางอัน ทำแบบนี้มาก่อนแล้ว แต่ว่าไม่มีนางใดจะใช้ลิ้นระรัวไปมาได้แบบเขาผู้นี้เลย

อ๊าาาอ๊าาาาอาอาอ๊าาาา” เสียงครวญครางจากริมฝีปากงามได้รูปของฮ่องเต้หนุ่มดังขึ้นและมากขึ้น แต่ก็ไม่อยากรีบปลดอารมณ์ในตอนนี้เลย

ฝ่ายเกาฉางกงก็ได้ทีขยับร่างสูงแสนงดงามของตน พร้อมกับปลดซับในขาวที่เหลือออกเพียงให้อวี้เหวินหยงได้ทอดพระเนตร

พระองค์ถึงกับกลื้นเขฬะไปไหนไม่ได้เขางดงามเหลือเกิน

จะมีบทกวีใดมาบรรยายความงามของร่างเปลือยเปล่านี้ได้บ้างนะ

งดงามดังรูปประติมาของเทพยดานักรบผิวพรรณขาวยิ่งกว่าหิมะแรกในฤดูหนาวและกล้ามเนื้อเป็นมัดงามได้สัดส่วนตามตำรา แม้แต่แก่นกายสำคัญทั้งใหญ่ยาวดังดาบที่เขาสะพายเป็นประจำเรียวขาแข็งแกร่งน่าสัมผัสเหลือเกิน

ได้โปรด หยงเอ๋อร์” เกาฉางกงเลื่อนร่างกายมานั่งบนเตียงแดงอีกครั้ง

กษัตริย์หนุ่มแห่งแคว้นโจวทรงยอมสละตำแหน่งที่ดำรงมานานหลายปี

เพื่อได้เชยชมร่างบุรุษที่งดงามที่สุดในใต้หล้าแล้วไม่ละอายอะไรทั้งสิ้น!

อย่าเกรงใจไปเลยนะ”

ซัวเอ๋อร์เจ้าเป็นของข้า…” ร่างเพรียวบางยอมนั่งบนตัก แล้วจุมพิตใบหน้าแสนหวานงดงามของแม่ทัพหนุ่มไปมา ก่อนเลื่อนลงมาประกบริมฝีปากอิ่มสวย แล้วจุมพิตกันด้วยความหวานชื่นลิ้นต่อลิ้นฟันต่อฟันให้ลึกขึ้นไปอีก….

อวี้เหวินหยงทรงดันร่างสูงของอีกฝ่ายให้ล้มลงกับเตียง เรือนผมสีดำดังขนปีกกาแสนงดงามถูกถอดปิ่นกับที่รัดผมออก จนมันยาวสยายไปกับผ้าห่มสีชาดประดับบุปผาชมพูอ่อนยังกำจายความหอมไปทั่ว มือเรียวของเกาฉางกงขยุ้มดอกไม้งาม

แล้วโยนเหนือทั่วร่างของอวี้เหวินหยงด้วยอาการร่าเริงสดใส

ขณะที่ริมฝีปากบางได้รูปสวยของราชาหนุ่มก็ทรงเชยชมทั้งไหล่ หน้าอกงดงาม ดังที่เขาผู้นี้ถวายไปก่อนเมื่อครู่ ประกอบกับฝีมือในการร่วมอภิรมย์ของสตรีในวัง มันก็ช่วยให้เขาได้ใช้กับบุรุษผู้งดงามที่สุด กล้าหาญ องอาจที่สุดที่เคยเห็นมาได้ง่ายดาย

เรียวลิ้นของฮ่องเต้หนุ่มโลมเลียยอดอุระสีกุหลาบข้างหนึ่ง แถมอีกข้างหนึ่งก็หยิกมันด้วย จนฉางกงถึงกลับครางตาม

อ๊าอาาาอาาา….อ๊าาาาา….”

จนมาถึงแก่นกายยาวเรียวของแม่ทัพหนุ่ม ริมฝีปากบางจูบตำแหน่งนี้พร้อมกับเลียตั้งแต่โคนจรดปลาย พร้อมกับส่ายพวงงามทั้งสองข้างให้กำหนัดแรงขึ้น

เจ้างดงามเหลือเกินฉางกงเจ้าเป็นของข้าได้ไหม…”

ทว่า เรียวมือของชายหนุ่มเจ้าเล่ห์กลับรั้งให้ร่างบอบบางของฮ่องเต้หนุ่มขึ้นมา

ได้โปรด ประทับบนข้าเถอะ หยงเอ๋อร์ สนใจควบอาชาไนยนี้หรือไม่”

ตามแต่ใจของเจ้า ข้าต้องการเจ้าข้าอ๊าอ๊าาาาา”

ร่างเพรียวบางของอวี้เหวินหยงคร่อมแก่นกายยาวเรียวแข็งขึนของแม่ทัพหนุ่ม ผู้ซึ่งทำตัวเหมือนอาชาที่ขี่ในสนามรบ แถมจังหวะที่ขึ้นลงไปมา
นำเสียงครวญครางให้ดังขึ้นด้วยจังหวะเร็วถี่

ในที่สุดข้าก็ได้ควบอาชาไนยแห่งแคว้นฉีจนได้ข้าดีใจนักดีดีอ๊าาาา..อ๊าาาา..”

ข้าจะดันขึ้นไปอีก หยงเอ๋อร์ของข้า อึก! อึก!”

เกาฉางกงดันสะโพกบางของตนเอง ถวายงานให้แก่กษัตริย์หนุ่มที่เขารัก หลงใหล และไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อนเขารักฝ่าบาทเขายอมอยู่เบื้องล่าง

ให้ฝ่าบาทผู้เป็นศัตรูแห่งแคว้นพอพระทัย

อ๊าซัวเอ๋อร์เกาฉางกงซัวเอ๋อร์ข้าทนไม่ไหวแล้ว”

ความรู้สึกที่เหมือนขึ้นไปสู่สวรรค์ได้รับการปลดปล่อยออกมา บนหน้าท้องและหน้าอกกว้างของแม่ทัพหนุ่ม หากว่าอีกฝ่ายได้ทีจับทหารหนุ่มที่ขี่ตัวเองมานอนบ้าง

แรงกระแทกของทั้งสองทำให้กลีบดอกท้อกระจายไปทั่วแล้วร่วงลงจากเตียง

เกาฉางกงจุมพิตริมฝีปากบางของฮ่องเต้หนุ่ม แล้วดันแก่นกายงามล้ำของ

ตนเองเข้าใส่ร่างสูงเพรียวที่เขาปรารถนาจนทนไม่ไหว

อ๊าอ๊า….เจ้านี่อ๊าอาาาอาอ๊าาาา”

ได้โปรด ฝ่าบาทเรียกชื่อข้า ได้โปรด อวี้เหวินหยง ราชาแสนดีของข้า”

เกาฉางกงฉางกงบุรุษงามแห่งใต้หล้าซัวเอ๋อร์ของข้าแม่ทัพของข้าข้าอยากเป็นของเจ้าอ๊าาาาอ๊าาาา…”

หยงเอ๋อร์ ข้าชอบนักที่ได้ ฟังเสียงครางแสนไพเราะของท่าน มันหวานกว่าผู้หญิงอีก รู้ไหมอึก..อ๊า….อ๊าาาา”

ข้ารักเจ้านะเกาฉางกงข้ารักเจ้า…”

เช่นกัน ฝ่าบาทฝ่าบาทอ๊าาาาาา”

สิ้นสุรเสียงของบุรุษหนุ่มผู้เป็นโอรสสวรรค์แห่งแคว้นโจว และเทพบุตรรูปงามแห่งแคว้นฉี ซึ่งต่างปลดปล่อยชลธารสีน้ำนมรดเรียวขางดงามกันและกันจนมันเปื้อนลงบนผ้าห่มแดงเข้มเป็นสีขาว และดอกท้อเล็กๆได้กระจุยกระจายรอบกาย….

ทั้งสองยังเชยชมชลธารที่ไหลรินออกมาของกันแล้วกัน พออ่อนเพลียแล้ว

กษัตริย์หนุ่มได้ทีเข้าจุมพิตริมฝีปากแดงสวยอย่างหลงใหล

บอกมาสิ ทำไม เจ้าถึงมีชื่อ ซัวเอ๋อ ได้ แม่ทัพของข้า”

ท่านแม่ของข้าใช้เรียกข้า เมื่อยังเด็ก ข้าแยกกับนางแต่หกขวบ

แล้วก็ไม่ได้พบกันอีกข้าตั้งใจว่า ถ้ารักใครจะยอมบอก”

นิ้วเรียวงามของเกาฉางกงเล่นเกศาดำขลับของฮ่องเต้หนุ่ม พลางถอนใจ

หยงเอ๋อร์ เป็นชื่อเล่นของข้า เสด็จแม่ เสด็จพ่อและเสด็จพี่ทั้งสองชอบเรียกข้า

ข้าอยากกลับไปเป็นเด็กนักข้าอยากวิ่งเล่นกับพี่ๆแต่มันอวี้เหวินหูมันลอบฆ่าพวกเขาข้าเกลียดมันที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของข้า สกุลเดียวกับข้าแต่มันทำลายคนที่ข้ารัก!”

เกาฉางกงกัดริมฝีปากแดงก่ำ “ ท่านพูดแบบนี้ ทำให้ข้านึกถึงเกาเว่ย เจ้าชายรัชทายาท บางที ข้าก็สงสารเขา เสด็จลุงชอบยกยอว่าข้าดีกว่าเขามาแต่เด็ก จนเขาเกลียดข้าตลอดมา”

เราสองคนน่าจะเป็นญาติพี่น้องกัน แล้วทำให้แผ่นดินนี้กว้างใหญ่ไพศาล ข้าจะสร้างอาณาเขตให้กว้างขึ้น ข้าจะพาจินเอ๋อไปเที่ยวนอกวังเท่าที่นางต้องการจะไปไหน เจ้าต้องชอบนางแน่ ลูกสาวแสนรักของข้านางชอบเรียกข้าว่า ม้าน้อย เจ้าจะเป็นม้าใหญ่ของนาง ดีไหม หลานหลิงอ๋องของข้า”

ทรงรักฮองเฮาหรือไม่ ลือกันว่า งดงามแปลกตาปานเทพธิดาบนสวรรค์”

อาชินาแห่งแคว้นโหรวหร่าน…” ดวงเนตรกลมหวานของฮ่องเต้หนุ่มหรี่ลง

นางรักข้ามาก นางอุทิศตนเองให้ข้า และสนับสนุนข้าทุกอย่าง สงครามกับแคว้นเจ้า นางก็ยินดี แม้ข้าปลอมตัวมาเป็นอาไกวจนพบธิดาสวรรค์เสว่อู่ นางก็ยินดีแต่ข้ากลับรักนางแบบเพื่อนรัก ไม่ใช่ภรรยาข้าถึงบอกอย่างไรว่า ข้าอาจไม่มีลูกกับนางแต่ข้าไม่เสียใจที่ได้เคียงข้างเจ้าในยามนี้เลยนะ…”

เกาฉางกงเลื่อนร่างเพรียวบางให้มาอยู่อ้อมแขนกว้าง พลางกระซิบว่า

ให้คืนนี้ผ่านไป แล้วรุ่งเช้ามา ให้ข้าได้เห็นใบหน้าของท่านเป็นครั้งแรกอย่างใกล้ชิด แบบที่ข้าปรารถนาเถอะหยงเอ๋อร์…”

อวี้เหวินหยงตอบรับ แล้วแม่ทัพหนุ่มก็ลุกขึ้นจากเตียงไปหยิบสิ่งอย่างหนึ่ง

มาถวายกษัตริย์หนุ่มแห่งแคว้นโจว

แหวนนี้เป็นสิ่งหนึ่งที่ข้าได้รับจากท่านแม่ ก่อนจากมาข้ามอบให้…”

เดี๋ยวมันเป็นของสำคัญของเจ้าข้าไม่อาจจะรับ…”

เกาฉางกงไม่รอช้าที่จะนำแหวนเกลี้ยงบางมาสอดไว้ในนิ้วเรียว

รับไว้เถอะ ฝ่าบาทจะได้ไม่ทรงลืมข้า”

ข้าเป็นคนจำอะไรได้แม่นยำ เจ้าอย่าลืมสิว่า ข้าเป็นคนฉลาด ส่วนเจ้ารบเก่งจน ข้าอยากให้เจ้ากลับไปด้วยไปอยู่กับข้าได้ไหม…”

คราวนี้ แม่ทัพหนุ่มไม่ยอมตอบ นอกจากหยิกจมูกเรียวสวยของฮ่องเต้ยอดรัก

แล้วจุมพิตหน้าผากด้วยความรักแสนอบอุ่นในหัวใจของทั้งสองฝ่าย

บรรทมเถิดแล้วข้าจะตามฝ่าบาทคนดีไปในภายหลัง…”

มือเรียวบางคลอเคลียดวงพักตร์งดงามหมดจดดังแสงจันทร์สีนวล

เจ้าควรจะตามข้ามาเกาฉางกงเจ้าควรอยู่กับข้า…”

เพียงกระซิบบอกในยามหลับใหลแบบนี้ มันก็เหมือนพูดกับคนตายเท่านั้น

~*~*~*~*~*~

เสียงสะอื้นดังสนั่นของอู่ตี้หรืออวี้เหวินหยงในยามสูญเสียเขาแม่ทัพยอดดวงใจเกาฉางกงต้องมาตายต้องมาอายุสั้นเพียงเพราะเขาไม่ยอมมาอยู่กับข้า

แม้ข้าเองก็จะไม่มีอายุยืนยาวพอที่จะเห็นต้าฉีกับต้าโจวรวมกันเป็นหนึ่งได้อีกแล้ว..

อย่างไรเสีย ในวันที่ข้าตายข้าจะสวมแหวนนี้ต่อไปและให้ข้าไปพบเจ้ายังโลก

หน้าหรือที่ใดก็ตามที่เจ้าพอใจเถอะเกาฉางกง จอมทัพแห่งดวงใจของข้า...

~*~*~*~*~*~

ขอบคุณค่าที่อ่านกัน แหะๆบรรยากาศของสองฮ่องเต้และแม่ทัพหนุ่ม โอเคไหมคะ

คือเราเอาสไตล์แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง แต่ก็สลับกันนะคะ แหะๆ

รักสองหนุ่มนี้จัง ทำไมจบเศร้าน่าา..ฝ่าบาทที่แสนดีรอพี่เกาไปนะเพคะ ~~

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s