Gallery

Slim Fic : The Serenade of Sensible Songs Part 4

 

 

Slim Fic : The Serenade of Sensible Songs Part 4

Rate : PG

Pairing : Feanor&Fingolfin,Feanor/Nerdanel,King Finwe/Queen Indis,King Ingwe/Queen Faniel,etc.

Summary : น้องชายฟิงโกลฟินตัดสินใจติดตามพี่ชายที่รัก เฟอานอร์จิตวิญญาณอัคคี ผู้เป็นแสงสว่างนำทางของฟิงโกลฟินดวงใจข้าขอติดตามทูลหม่อมพี่ชายใหญ่จนลับลาชีวาลัย

แนะนำนะคะ เรื่องนี้ นานาเขียนในสไตล์กระแสแห่งจิตสำนึกหรือ stream of conscious ซึ่งเป็นการเขียนที่ย้อนเวลาอดีตสลับกับปัจจุบัน คือ ช่วงเวลาในวัยหนุ่มของเฟอานอร์กับฟิงโกลฟิน และช่วงเวลาวัยเยาว์ของพวกเขานะคะ

 

หลังจากนั้น เจ้าชายเฟอานอร์ก็ได้วิเคราะห์ถึงสัทศาสตร์และสัทภาษาอย่างละเอียดรอบคอบ พรายหนุ่มน้อยได้รับเสียงปรบมือจากเหล่านักปราชญ์และนักศึกษาที่อยู่ในวัยใกล้เคียงกัน ลอร์ดรูมิลชื่นชมทูลหม่อมชายใหญ่ที่รักยิ่งนัก ความจริง พระราชโอรสแห่งจอมกษัตริย์โนลดอร์ทรงเพียบพร้อมหมดทุกสิ่งอย่าง ทั้งพระสิริโฉมงดงามที่บ่งบอกได้ทันทีว่าเป็นโอรสแห่งฟินเวและมีริเอลอย่างไม่ต้องสงสัย แถมพระอัจฉริยภาพเกินกว่าเด็กหนุ่มชาวโนลดอร์ผู้ใดจะมาเทียบเคียงได้ จิตใจก็มีความองอาจ แน่วแน่ มั่นคงไม่ต่างจากพระราชินีมารดาฟานีเอล อัมเมทารี

 

เสียอยู่อย่างหนึ่งคือความเอาแต่พระทัยและดื้อรั้นมากทำให้เฟอานอร์ไม่ค่อยมีสหายหนุ่มในวัยคราวเดียวกันที่สนิทสนมไม่ใช่เพราะเกรงกลัวในตำปหน่งรัชทายาทแห่งฟินเวหรอกนะแต่เฟอานอร์ปฏิเสธที่จะมีพระสหาย เขาคิดว่า พรายทุกคนก็เป็นบริวารของเขาเท่านั้น

 

กระหม่อมประสงค์อยากให้พระองค์ทรงทำงานกลุ่มกับพระสหายรอบข้างบ้าง”

 

ลอร์ดรูมิลตักเตือนด้วยความห่วงใย เมื่อเห็นเฟอานอร์ เจ้าชายพรายหนุ่มน้อยนั่งทำโจทย์วิเคราะห์การออกเสียงของอักษรซาราตีอย่างเพลิดเพลิน

 

ข้าเก่งกว่าพวกเขา ทำไมข้าต้องมีเพื่อนไว้ด้วย ข้าทำทุกสิ่งทุกอย่างในบทเรียนของข้าเองได้อยู่แล้ว อาจารย์”

 

ทูลหม่อมชายใหญ่ พระองค์ไม่สามารถอยู่ตามลำพังไปตลอดเวลาเช่นนี้ ไม่ได้นะพระเจ้าค่ะ พระองค์ควรมีพระสหายที่ทรงรักบ้าง…”

 

อาจารย์ข้า คือ ข้าเป็นคนรักคนอื่นได้ยากยิ่ง”

 

แล้วทรงรักใครบ้าง” รูมิลถามอีกครั้ง

 

อตาร์อาร์อัมเมกับแนร์ดาเนล…”

 

เฮ้อ” รูมิลเก็บม้วนกระดาษที่แขวนบนกระดานดำ

 

ทรงกล่าวถึงแต่คนที่อยู่มาแต่ทรงพระเยาว์ แล้วพระมารดาล่ะ”

 

 

เวลานึกถึงแม่เป็นเวลาที่เฟอานอร์ไม่ชอบใจเอาเสียเลย

 

แม่เขา ไม่รู้ อาจารย์ ข้าไม่เคยรู้จักนางเลย”

 

กระหม่อมหมายถึง พระนางอินดิส พระมารดาของพระ…”

 

คราวนี้ เฟอานอร์ลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความโมโหอีกรอบหนึ่ง

 

ดวงตาสีนิลอมเทาฉายประกายของอัคคี จนลอร์ดรูมิลตะลึงงัน

 

ทูลหม่อมน้าอินดิส ไม่ใช่แม่ของข้า ข้ามีแม่คนเดียวคือ อัมเมทารี

แม้แต่ราชินีเซรินเด ก็ไม่ใช่ด้วย!”

 

ด้วยเกล้า ทูลหม่อมชายใหญ่” ลอร์ดรูมิลคำนับลงอย่างสำนึกผิด

 

อย่างไรเสีย เขาก็ควรไปปรึกษาองค์ราชาฟินเวให้ดีกว่านี้จะดีกว่า

 

~*~*~*~*~*~

ใกล้เข้าสู่ยามสนทธากาล เฟอานอร์ก็นึกขึ้นได้ว่า เขาต้องไปรับเจ้าตัวโตน่ารำคาญใจ

จากเลดี้วานานเซ อาจารย์หญิงผู้สอนศิลปะของแนร์ดาเนล

เมื่อเขาขึ้นไปบนห้องเรียนศิลปะแล้ว ก็พบว่า แนร์ดาเนลผมแดง พี่เลี้ยงและเพื่อนสนิทของเขาอุ้มทารกน้อย แถมร้องเพลงกล่อมฟังละมุนให้ เรือนผมสีแดงเข้มหยักศก ขับใบหน้ากว้างมนของพรายสาวให้ดูดี แม้จะไม่จัดว่า สวยงามอ่อนหวาน เหมือนพรายสาวหลายคนที่เฟอานอร์พบ แต่ว่า แนร์ดาเนล เป็นคนที่เข้าใจเขาดีที่สุดตลอดมาเขาไม่ปฏิเสธว่า รักแนร์เหมือนพี่สาว หรือมากกว่านั้นดี

 

เฟอานอร์มาแล้วหรอ” นางทักด้วยความยินดี

 

ก็มาสิ แนร์ ไม่อย่างนั้นจะไม่มายืนตรงนี้เหรอไง”

 

บุตรีแห่งมาห์ธันหัวเราะคิก “ ฮ่าๆ ก็จริงนะ ว่าแต่ ท่านต้องพาเจ้าชายองค์ใหม่กลับไปยังพระตำหนักเทาของพระราชชนนีใช่หรือเปล่า”

คราวนี้เฟอานอร์กลับยืนเท้าสะเอวแบบวางมาดตามประสา

 

ข้าไม่ต้องการเจ้าเด็กคนนี้กลับไปหาอาร์อัมเม เขาควรจะอยู่กับอตาร์และน้าอินดิส”

 

ไม่ได้หรอก เฟอานอร์ ข้ารู้ว่าองค์ชายน้อยต้องกลับไปกับท่าน”

 

พรายหนุ่มน้อยทำเรียวปากได้รูปของตนกลายเป็นวงรีแสนเบี้ยว

 

ข้าไม่อยากเลยนะ พี่แนร์”

 

แต่พรายสาวก็ตบเรียวแขนของเจ้าชายพราย แล้ววางทารกน้อยให้เขาอุ้มเสีย

 

ท่านต้องพาเขากลับไปนะ เข้าใจไหม ไม่อย่างนั้น ข้าโกรธท่านจริงๆด้วย”

แววตาสีมรกตของแนร์ดาเนลฉายแสงสว่างแห่งความมุ่งมั่น

คงเป็นดวงตาของสตรีที่เขายินยอมฟัง นอกจากอาร์อัมเมก็มีแต่แนร์คนนี้

~*~*~*~*~*~

ลอร์ดรูมิลจอมปราชญ์กลับมานั่งดีดพิณแสนไพเราะของตนเองบนระเบียงของหอคอยสีขาวมินดอน เอลดาลิวา ราวกับว่า ทบทวนหลายสิ่งที่นักเรียนของเขาหรือเจ้าชายเฟอานอร์รู้สึกถึงความน้อยใจที่ตนเองเป็นกำพร้าชนนี รูมิลก็รู้สึกสงสารจับใจองค์ฟินเวจะรักราชินีองค์ใหม่อย่างไรก็ไม่อาจลืมพระนางมีริเอลได้เลย

 

แววตาสีเทาอมครามคู่สวยของราชาโนลดอร์ยังแสดงประกายแห่งความเศร้าเสมอ อีกประการหนึ่ง พระราชมารดาฟานีเอล ผู้ทรงโฉมงามคล้ายคลึงพระแม่วาร์ดามหาเทวี ก็เคืองพระทัยองค์ฟินเวที่สมรสใหม่ ถึงขนาดแยกพระองค์ไปประทับยังตำหนักเทานอกนครทิริออนเสียอย่างเด็ดเดี่ยว

 

ความสัมพันธ์ในครอบครัวนี้กลายเป็นรอยร้าวที่ยากจะสานให้เสมอดังเดิมได้

 

นิ้วเรียวมนของรูมิลดีดพิณ พร้อมคลอเสียงแผ่วเบา ฟังแล้วทำให้เศร้าใจตาม

 

พรายหนุ่มร่างใหญ่กำยำ ซึ่งได้ยินเสียงพิณบรรเลงของรูมิลก็กล่าวทักทายขึ้น

 

ทำนองเพลงพิณเศร้าจริงนะ พ่อรูมิลคนดี”

 

มาห์ธันอีกแล้วเหรอจะมาแหย่อะไรอีกเนี่ย

 

กระนั้นมั้งข้าแค่สงสารทูลหม่อมชายใหญ่เฟอานอร์ทรงน้อยพระทัยทุกอย่างเสมอมา พระองค์ไม่ยอมรับว่า พระนางอินดิสเป็นพระมารดา แม้แต่พระนางเซรินเดผู้ลาลับไปยังท้องพระโรงแห่งการรอคอยทรงรักแต่พระนางอัมเมทารีเท่านั้น…”

 

ทำเช่นไรได้เล่า พระนางเป็นอัยยิกาที่เลี้ยงเฟอานอร์มาด้วยพระองค์เอง จริงๆ ถ้าองค์ฟินเวไม่สมรสใหม่ สถานการณ์ก็อาจจะดีกว่านี้ก็ได้…”

 

มาห์ธันถอนหายใจดังเฮือก เขารักองค์ฟินเว แม้จะเป็นหนึ่งในคนที่ไม่เห็นด้วยกับการอภิเษกสมรสใหม่ จะทำอย่างไรได้ล่ะ องค์ฟินเว ทูลหม่อมแก้วที่รักยิ่งของลอร์ดมาห์ธันรักเจ้าหญิงอินดิสไปเสียแล้วยังดีที่ยังใกล้ชิดเขา กระนั้นล่ะ เขาก็เป็นเพื่อนสนิทและคู่รักในยามที่ฟินเวเงียบเหงาไปก็เท่านั้น

 

เจ้ายังรักองค์ฟินเวเสมอใช่ไหม รูมิล”

 

พรายหนุ่มเจ้าของเกศาสีดำขลับยาวระบายลงเรียวไหล่พยักหน้ารับ

ข้ารักของข้าเสมอมานั่นแหละ ข้าจึงต้องการถ่ายทอดความรู้ทางอักษรศาสตร์

ให้แก่องค์ทูลหม่อมชายใหญ่ให้เขาเป็นที่ภาคภูมิใจของพระบิดาของเขาแต่ว่าทูลหม่อมชายใหญ่น่ะสิ เอาแต่ใจเหลือเกิน ขนาดข้าขอให้เขามีเพื่อนร่วมงานบ้าง เขาก็ปฏิเสธ แล้วจะเป็นรัชทายาทที่สง่างามได้เช่นไร ถ้าไม่มีสหายแบบนี้เนี่ย”

เฮ้อๆ เฟอานอร์หรือ เขาก็เหมือนกัน ในช่วงเวลาที่ฝึกงานการทำโลหะ จนหัดทำอัญมณีชนิดต่างๆกับข้าโดยไม่สนใจจะมีบริวารหรือไม่เขามีอัคนีแรงกล้านักหนาสมนามที่พระนางมีริเอลตั้งให้เขาแล้วข้าเองก็ไม่อาจสู้ความสามารถของเฟอานอร์ได้หรอกน่า…”

 

มาห์ธันเท้าเรียวแขนแกร่งลงบนเสาศิลาขาวข้างลำตัว เสยเรือนผมสีแดงเพลิงทอประกายด้วยความครุ่นคิดในจิตใจ รูมิลหัวเราะแผ่วเบา

 

มีคนหนึ่งนะ ที่องค์ชายเฟอานอร์ของเราบอกว่า รัก แนร์ดาเนลเขารักลูกสาวของเจ้ามากเจ้าจะได้เขาเป็นบุตรเขยแน่ๆ”

 

ลอร์ดวิศวกรรมหนุ่มแห่งโนลดอร์ส่ายหน้าไปมา

 

เฮ้ยไม่ๆ รูมิล แนร์ของข้ายังอายุน้อย นางยังเรียนวิชาไม่จบ ข้าต้องให้ลูกสาวเรียนหนังสือจบก่อน ถึงจะเลือกสามีได้ข้าก็รักเฟอานอร์แต่ข้ากลับรู้สึกประหลาดใจ”

 

ทำไมล่ะ ข้าคิดว่า เจ้าควรยินดีเสียอีก ไหนๆเจ้าก็รักองค์ฟินเว แนร์ดาเนลก็คงเป็นพรายสาวคนเดียวที่ทำให้องค์ชายใหญ่ของเรามีกำลังใจกับครอบครัว เจ้าน่าจะยินดีไม่ใช่เหรอไง สหาย!”

 

รอยยิ้มจากริมฝีปากได้รูปของลอร์ดนักปราชญ์ ทำให้มาห์ธันรู้สึกเขินเล็กน้อยจะว่าไป รูมิลก็มีเสน่ห์ตรงรอยยิ้มกับการบรรเลงพิณนี่แหละ ที่ทำให้เขาพอใจที่ต้องการฟังเสียงพิณเสียอย่างเดียว ตาคนนี้ ตัวเล็ก สะโอดสะองเหมือนผู้หญิงมากไป

 

องค์ฟินเวของข้า รูปงามสมเป็นพระราชา พักตราหมดจด ร่างเพรียวคมเหมือนดาบงามที่เขาประดิษฐ์แถมฉวีวรรณก็ขาวผุดผ่องหาที่ตำหนิไม่ได้เขาพอใจที่ได้เชยชมกษัตริย์หนุ่ม แถมยิ่งมีพระโอรสที่เพิ่งประสูติมาใหม่เขากลับงดงามขึ้นนัก

 

ข้ารู้สึกประหลาดใจ เพราะองค์ชายเฟอานอร์ มีพลังวิญญาณภายในที่แข็งแกร่ง และร้อนดุจไฟ ข้ากลัวว่า ถ้าแนร์น้อยของข้าแต่งงานกับเขา นางจะไม่สบายใจทีหลังก็เป็นได้นะไฉน องค์เฟอานอร์ไม่อ่อนหวานเหมือนองค์ฟินเวก็ไม่รู้เนี่ย…”

 

ดวงตาสีเขียวฉายแววละห้อย ทำให้รูมิลได้ทีอยากแกล้งร่างสูง จึงลุกจากที่นั่งแล้วผลักร่างของมาห์ธันให้ชนกับเสาหินอ่อน

 

เฮ้ย รูมิล นี่เจ้า !”

 

เลิกตึงเครียดเถอะ ท่านลอร์ดวิศวกรรม ฮ่าๆ”

หากว่าเรียวมือแกร่งของมาห์ธันดันคว้าต้นแขนบางของพรายหนุ่มผมดำมาชิดหน้าอกของตัวเองด้วยความรู้สึกหมั่นไส้! จมูกโด่งใหญ่ได้กลิ่นหอมอ่อนดังดอกลาเวนเดอร์ของเรือนผมสีดำขลับของรูมิลนึกถึงองค์ฟินเวขึ้นมากระนั้น

นี่ปล่อยข้าสิ! มาห์ธัน!”

แต่อ้อมแขนใหญ่ก็รัดเรียวเอวบอบบางภายใต้เสื้อคลุมสีเขียว

 

หนุ่มตัวเล็กแบบบางจะสู้หนุ่มที่ใช้แรงช่างมาแรมปีอย่างมาห์ธัรได้อย่างไร

 

เจ้าจะแกล้งอะไรเนี่ย”

 

ก็อยากแกล้ง…” พรายหนุ่มผมแดงยังตีหน้าซื่อ “ ถ้าเจ้าแกล้งข้า ข้าก็เอาคืนบ้างสิ

 

รูมิล หนุ่มอักษรศาสตร์คนงาม ผู้ภักดีต่อทูลหม่อมฟินเวของเรา”

 

เชอะ!” พรายหนุ่มร่างเล็กกว่าดันตัวเองออก “ ข้าไม่เหมือนเจ้าหรอก เจ้ามันเจ้าชู้เกินไปคนที่บริสุทธิ์ทั้งกายและใจเช่นข้า จะไม่ยุ่ง!”

 

คอยดูกันไป รูมิลแห่งทิริออน หึๆ”

 

ดวงตาสีเขียวเข้มสบกับดวงตาสีเทาอ่อนของนักปราชญ์หนุ่มด้วยความชั่งใจ

 

เรียวหน้างดงามของรูมิลก็น่าเชยชม แต่ว่า ข้าควรสนใจเขาดีไหมนะ

 

~*~*~*~*~*~

ในยามราตรีที่พร่างพรายด้วยแสงดาราสุกสกาวเบื้องบนท้องนภา

ร่างเพรียวบางของเฟอานอร์มานั่งโยนก้อนหินลงในสระน้ำภายในพระตำหนักสีเทาของพระนางฟานีเอล อัมเมทารี ด้วยความรู้สึกระอาในใจของตนเอง

สับสนใจนักทำไม ข้าจะต้องพาเจ้าเด็กคนนั้นกลับมาให้ทูลหม่อมย่าเลี้ยงอีกนะ

 

แต่ว่า ดวงตาสีเทาอมครามของทารกน้อยคนนี้ ช่างเหมือนของอตาร์เหมือนเกิน ผิวพรรณขาวนุ่มละมุน หอมกลิ่นน้ำนมแสนอุ่นยังติดที่ทรวงอกของเขาเอ้อ แต่เจ้าเด็กนั่นก็ฉี่รดหน้าอกของข้าด้วยข้าจะไม่ทำแบบนั้นอีกครั้งที่สองแน่!…

 

ทูลหม่อมชายใหญ่เพคะ เสด็จกลับเข้าตำหนักเถอะ พระอัยยิกาตามแล้ว”

 

นางกำนัลกลับมากันได้ซะทีสินะ พอเฟอานอร์คนนี้ พาโอรสองค์ใหม่ของราชาโนลดอร์กลับมา พระนางฟานีเอลก็ต้อนรับเขาเขาจะปฏิเสธได้อย่างไร

 

ย่า! อาร์อัมเม! ท่านแกล้งข้าเมื่อเช้านี้ ท่านให้ข้าต้องหอบเจ้านี้ไปยังวิทยาลัยของนครของเราท่านทำให้ข้ารู้สึกอับอายจริงๆนะ…”

 

เฟอานอร์กลับมาเข้าเฝ้าพระอัยยิกาบุญธรรมภายในห้องบรรทมแสนกว้างของนาง

 

พี่ชายคนหนึ่งเลี้ยงดูน้องชายที่เกิดใหม่ของเขา เป็นเรื่องน่าอายตรงไหนกัน มีตำราบทไหนสอนหรือเขียน เอามาให้ย่าดูเถอะ”

 

พระนางฟานีเอลรับสั่งพร้อมกับแกว่งพระอู่ ซึ่งมีทารกน้อยยังนอนหลับอย่างมีความสุข นางรับสั่งเหมือนจะไม่สนใจใบหน้าเยาว์วัยที่กำลังแสดงความเคืองใจ

 

ไม่มีแต่เจ้าตัวโตไม่ใช่ น้อง…”

 

เขาเป็นน้องของเจ้า ชื่อ ฟิงโกลฟิน มาจาก โนโลฟินเว เรียกสั้นๆ ว่า โต ก็ได้”

 

โตฮึ! ก็สมควรที่จะเรียกแบบนี้แล้วข้าก็ยังไม่ได้ชนกนามจากอตาร์

 

แต่เจ้าตัวโตกลับได้ก่อนไม่ยุติธรรมเลย!…

 

ก็ได้ ! อาร์อัมเม! ข้าจะเรียกเขาว่า โต ก็แค่นั้นพอ”

 

พระนางฟานีเอลพยักเรียวพักตร์รับแล้ว พระนางก็ลุกขึ้นไปหยิบการปรับปรุงตัวอักษรของพระนัดดามาอ่านและแก้ไขให้อย่างถี่ถ้วนเฟอานอร์นึกไม่ถึงเลยว่า นางจะสนใจผลงานใหม่ของเขาด้วยจริงๆ นางไม่เคยลืมอะไรที่เกี่ยวกับเขาเลย

เพราะ คนแรกที่สอนให้เขาอ่านและเขียนหนังสือเป็นก็คือ อาร์อัมเม ของเขา

เขารักนางเหมือนมารดาบังเกิดเกล้า แล้วทำไมอตาร์ต้องแต่งงานใหม่ทั้งที่ก็มีทูลหม่อมย่าเป็นราชินีมารดาแห่งโนลดอร์อยู่แล้วอินดิสแห่งวันยาร์ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้เลย

 

ย่าข้า ขอถามอะไรได้ไหม” เจ้าชายพรายตัดสินใจถาม

 

ว่ามาเถอะ”

 

เฟอานอร์หยิบเก้าอี้มานั่งเบื้องหน้าของนาง ดวงตาสีนิลเทามองพระอัยยิกาของตนเองราวกับพยายามอ่านความในใจบางอย่างที่เขายังไม่อาจคะเนได้ชัดเจน

 

ท่านเสียใจไหม ตอนที่แม่มีริเอลของท่านจากไป…”

 

ความเงียบเกิดขึ้นครู่หนึ่ง “ เสียใจนะ แต่ก็ไม่มากเท่าพ่อของเจ้า ตอนมีริเอลท้องเจ้า นางก็ไม่สบายอยู่เรื่อย ย่าต้องประคองนาง และป้อนยาให้นาง แม้แต่ต้องปลอบใจเจ้า เมื่อครั้งอยู่ในครรภ์ของนาง เพราะเจ้าดิ้นแรงมากเหลือเกิน…”

 

ท่านห่วงใยข้าตั้งแต่ข้ายังไม่ลืมตามาสู่โลกนี้เลยเหรอ”

 

พระนางหันมาสบดวงตาสีนิลประกายของพรายหนุ่มน้อย

 

สำหรับ ย่าแล้ว เจ้าเป็นลูกชายของคนที่ย่ารักสองคน คือ ฟินเวกับมีริเอล ทำไมจะไม่รัก แถมแม่เจ้าลาจากไปสู่มานดอส เวลาย่าเห็นหน้าเจ้า ย่าก็นึกถึงนาง…”

 

แต่ข้าอยากเหมือนท่าน ข้าอยากเหมือนอาร์อัมเม ความใจแข็ง เด็ดเดี่ยวของท่าน ทำให้ข้าเคารพท่านเสมอมา รวมถึง ท่านไม่พอใจอินดิส ข้าก็ยินดีนักหนา แต่ทำไมท่านต้องรับเจ้าตัวโตคนนี้มาอยู่กับท่าน…”

 

พระราชินีมารดาทรงลุกขึ้นจากที่ประทับ แล้วทรงลูบกระหม่อมงามได้รูปของเจ้าชายพรายหนุ่มน้อยด้วยความเอ็นดู

 

พ่อเจ้าขอไว้ให้ย่าเลี้ยงเขา เหมือนเจ้า ครั้งยังเยาว์ ฟินดิส ลูกหญิงใหญ่ของฟินเว นางเหมือนแม่ของนางมากไป ย่าไม่ชอบใจนัก แต่ว่าชายโต ฟิงโกลฟินย่าพอใจที่เขามีหน้าตาเป็นโนลดอร์เหมือนกับเรา”

 

พรายหนุ่มน้อยหัวเราะ “ เพราะท่านไม่ชอบชาววันยาร์ ความหลังเก่าสินะ…”

 

พ่อเจ้าเล่าให้ฟังหรือไร…”

 

ก็เขาบอกว่า ท่านเคยรักองค์อิงเวแห่งทานิเควนทิล แต่ท่านไม่รับรักของเขา

 

ท่านจะแข็งแกร่ง อยู่เป็นหลักให้ชาวโนลดอร์อา โนลดอร์ข้าควรได้รับจิตวิญญาณตรงนี้จากท่านอาร์อัมเม…”

 

เฟอานอร์จูบเรียวหัตถ์งามสีงาช้างของพระอัยยิกาแล้วแนบศิระลง

เหมือนกับที่เขายังเป็นเด็กชายตัวน้อยที่ออดอ้อนตามเคย

 

พระนางฟานีเอลจึงทรุดวรองค์โปร่งลงให้เฟอานอร์ได้หนุนเพลาของนาง

แล้วนางก็ลูบเรือนผมสีดำขลับของพระนัดดาด้วยความเอ็นดู

จนริมฝีปากงามได้รูปของหนุ่มน้อยเฟอานอร์เผลอยิ้มออกมา

 

อย่างน้อย มีตักนิ่มของย่าให้หนุนนอนก็สุขใจจริง

 

ย่ารักเจ้านะ เฟอานอร์ เจ้าโตมากขึ้นแล้วนะ เจ้าต้องทำหน้าที่ให้สมกับเป็นรัชทายาทแห่งฟินเว และรักน้องชายคนนี้ให้ดี ภายหน้า เขาจะเป็นที่พึ่งของเจ้าได้”

 

ย่า! ข้าไม่ต้องการพึ่งพาใครนี่นา”

 

วันนี้เจ้าดูแลน้องโตของเจ้าได้ ในวันหนึ่งเขาจะดูแลเจ้าได้เหมือนกันแหละ”

 

โธ่อาร์อัมเมข้าอยากอยู่คนเดียวโดยไม่มีใคร…”

 

เจ้าชายหนุ่มน้อยเฟอานอร์ยังโวยวายต่อไป จนเข้าสู่ภวังค์ไปเสีย

 

ฟานีเอลจึงหาหมอนใบกว้างให้เจ้าชายหนุ่มผู้เป็นนัดดาได้หนุนอย่างสบาย แล้วพระนางเธอก็เสด็จไปอุ้มเจ้าชายฟิงโกลฟินน้อยมาวางเคียงข้างพระเชษฐาอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับห่มผ้านวมสีน้ำเงินอ่อนให้พวกเขาด้วยศีรษะที่มีเกศายาวสยายของเฟอานอร์ซบกับกระหม่อมบอบบางของอนุชาในวัยทารกเช่นนี้แล้ว

 

ภาพนี้ ทำให้ฟานีเอลอมยิ้มด้วยความเอ็นดูนัก เพราะนางเชื่อมั่นว่า เฟอานอร์ต้องรักน้องชายโตของเขาในอีกไม่ช้าอย่างน้อย พวกเขาก็ทำให้นางหายเคืองฟินเวได้เหมือนกันฟินเวกับมีริเอล ในสมัยที่พวกเขานอนหลับเคียงคู่กันนางก็เคยร้องเพลงกล่อมนอนให้เวลานั้น ฟานีเอลได้ดีดพิณเป็นเพลงหวานซึ้งให้พวกเขา

นางรักฟินเวน้อยกับเซรินเดน้อยในเวลานั้น แล้วนางก็จะรักเฟอานอร์กับฟิงโกลฟินให้เหมือนกับที่นางเคยรักพวกเขาเช่นเดียวกันนางเหม่อมองไปยังแสงดาราเบื้องบน พร้อมกับดีดพิณให้สองพระราชนัดดาได้นอนหลับอย่างสงบและสุขใจ

 

Hello young lovers who ever you are

I hope your troubles are few

All my good wishes go with you tonight

I’ve been in love like you

 

Be brave young lovers and follow your star

Be brave and faithful and true

 

Cling very close to each other tonight

I’ve been in love like you

 

I know how it feels to have wings on your heels

And fly down the street in a trance

You fly down a street on a chance that you’ll meet

And you meet not really by chance

 

Don’t cry young lovers what ever you do

Don’t cry because I’m alone

All of my memories are happy tonight

I’ve had a love of my own

I’ve had a love of my own like yours

I’ve had a love of my own

~*~*~*~*~*~*~

 

ทักทายๆค่า ในฟิคนี้ เราสมมติให้เฟอานอร์เป็นหนุ่มน้อยที่กำลังอยู่ในวัยไฮสคูลนะคะ อายุมนุษย์ก็ราวๆ 16-17 ปี กำลังเป็นหนุ่มวัยรุ่นที่มีความฝันและน่ากิน 5555

อีตามาตี้จะนอกใจองค์ฟินนี่มาจีบลอร์ดรูมิลสำเร็จไหมน่า ฮ่าๆๆ

สำหรับเพลงที่อัมเมร้องให้หลานฟัง ชื่อ เพลง Hello young lovers มาจากภาพยนตร์เรื่อง The King and I นะคะ ฟังที่นี่ได้เลย

https://www.youtube.com/watch?v=QQtIfgfyWDo

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s