Gallery

Silm Fic : The Gift of My King Part 18 ( The End )

 

Silm Fic : The Gift of My King Part 18 ( The End )

Pairing : Mahtan/Finwe , Little Feanor & Nerdanel

Rate : PG -13

Summary : ลอร์ดมาห์ธันตั้งใจประดิษฐ์ของขวัญชิ้นพิเศษถวายองค์ราชันย์โนลดอร์

ฟินเว องค์ราชาผู้งดงามของข้ารักที่เทิดทูนทั้งหัวใจ

 

แต่ข้าควรรักเจ้าหรือไร มาห์ธัน….

เพราะ ข้าไม่อาจลืมมีริเอลได้เลย

ร่างสูงใหญ่ของมาห์ธันกำลังแกะสลักก้อนหินก้อนหนึ่งอยู่บนม้านั่ง

แล้วมือเล็กของเจ้าชายอิงวิออนก็มาจับหน้าตักกว้างของเขา

อิงวิิออนราชกุมารเองหรือ? ”

ท่านลอร์ดผมแดง คืนดีกับลูกสาวของท่านเถอะนะ ข้าผิดเอง แนร์เขาไม่ได้ผิด”

องค์ชายน้อยคือกระหม่อมเคืองใจที่นางหนีออกมา ถ้าองค์เฟอานอร์ โอรสแห่งฟินเวกับนางเกิดอันตรายขึ้น จะให้กระหม่อมดำรงอยู่ต่อไปได้อย่างไร”

เอาน่าๆ เดี๋ยว เราจะไปตามนางมาให้ท่าน”

มาห์ธันเม้มริมฝีปากหนาของตนแล้วใช้มีดแกะสลักก้อนหินสีขาวต่อไปเพียงลำพัง จนมันเสร็จแล้วในอุ้งมือแกร่งของเขา

ฟานีเอลราชชนนีเฟอานอร์น้อยและองค์ฟินเวองค์ฟินเวที่รักจะทรงกลับมาหรือยังองค์ฟินเวข้ารอท่านอยู่นะ

แล้วร่างสูงระหงที่เขาคุ้นเคยดี แม้ว่าจะห่างจากนางไป

ดวงหน้าเรียวมนของนางปรากฏรอยยิ้มขึ้นเล็กน้อย

อิสตานีที่รัก” พรายหนุ่มผมแดงรู้สึกผิดขึ้นมาเขายังมีภรรยาที่รักอยู่เขาไม่ใช่คนโสดผู้โดดเดี่ยวที่จะถวายดวงใจแก่องค์ราชันย์โนลดอร์

เขายังมีนางและลูกสาวตัวน้อยสองสตรีที่เขารักในชีวิตนี้

มาห์ธัน ไม่สบายใจอะไรหรือ”

เมื่อวาน ข้าโกรธลูกสาวของเราที่เล่นซนเกินไป เกือบทำให้องค์ฟินเวตกพระทัยแทบแย่ ข้าจึงโกรธนางมาก”

มือเรียวนุ่มของพรายสาวผมน้ำตาลโอบเรียวไหล่ของมาห์ธัน

ข้ารู้ ท่านรักเขามากแต่อย่าโกรธลูกเลยนะ นางสำนึกผิดแล้ว เจ้ายกโทษให้นางได้หรือไม่…”

ได้สิอือมอิสตา ข้าอยากถามเจ้าจากใจจริงอีกครั้ง เจ้ายังรักข้าอยู่ไหม”

ดวงตาสีเขียวของพรายหนุ่มฉายแววกังขา แต่อิสตานีได้ตอบรับสามีของนางว่า

ข้ารักท่านเสมอ แม้ว่าข้าปรารถนาจะอยู่ที่นี่มากกว่านครทิริออน แต่ว่าแนร์น้อยจะอยู่เป็นเพื่อนของท่านแทนข้า สวามี ข้ารู้ว่าท่านรักและห่วงใยองค์ทูลหม่อมฟินเวมากเพียงไรท่านอยู่เพื่อราชาหนุ่มผู้อาภัพของเราเถิด”

มาห์ธันตื้นตันใจในภรรยาของตนเป็นอย่างยิ่ง เขาจึงโอบกอดแล้วจุมพิตนางด้วยความรักของสามี ที่เขาไม่ได้แสดงมานานข้าก็รักเจ้าภรรยาของข้า

ข้าเข้าใจเอาล่ะแนร์น้อย”

เด็กหญิงผมแดงกระโดดออกมาจากพุ่มไม้เขียวขจี แววตาของนางวาววับ

แนร์น้อย มาหาพ่อกับแม่จ้ะ…”

แนร์ดาเนลกระโดดมานั่งระหว่างบิดามารดาของนาง

อตาร์จ๋า หนูขอโทษนะคะ ที่แอบพาองค์ชายเฟอานอร์ไปเล่น หนูเสียใจที่ทำให้ท่านโกรธหนูนะคะ ต่อไปหนูจะดูแลเฟอาน้อยให้ดีที่สุดเลย”

พ่อเข้าใจแล้ว พ่อก็เสียใจที่ทำลูกร้องไห้”

เขาวางตุ๊กตาเด็กผู้หญิงลงบนมือเล็กของแนร์ดาเนลน้อย

พ่อมอบให้เจ้า คืนดีกันนะ แนร์น้อย”

ค่าอตาร์หนูรักท่านมากๆเลย”

มาห์ธันซบศีรษะนิ่มของลูกสาวคนเดียว แล้วจุมพิตพวงแก้มของนาง

พ่อมีเจ้าคนเดียว เลือดจากดวงใจพ่อลูกแนร์น้อยคือชีวิตของพ่อ

พ่อรักลูกมากเมลินยา เยลเดลูกหญิงที่รักมาขอฟัดหน่อยยย”

ฮ่าๆ” แนร์ดาเนลถูกโยนขึ้นแล้วรับในวงแขนเป็นมัดกล้ามของบิดา

แล้วสามพ่อแม่ลูกต่างเล่นด้วยกันอย่างสุขใจยิ่งนัก

อิงวิออนน้อย ลูกแม่ ขอบใจนะ” ราชินีลินเดทรงชมพระโอรสองค์เดียว

อิงวิออนน้อยยิ้มแป้นจนเห็นทนต์น้อยน่ารักหลายซี่

แต่ว่า ลูกห้ามโดดเรียนมาเล่นคนเดียวอีกนะ”

อ่าา ทูลหม่อมแม่…”

แล้วพระนางอิงเวนก็รับพระนัดดามากอดแนวปลอบพระทัย

ไม่เป็นไร หลานอา ถือซะว่าเป็นความผิดครั้งแรกของเจ้าจริงไหม อินดิส…”

พระนางเธอเห็นร่างระหงของพระธิดาหันเหม่อขึ้นไปยังยอดภูผาสูงทานิเควนทิล

พี่ฟินเวขอให้เทพไท้ประทานเพคะหม่อมฉันจะรอคอยท่าน

อินดิสๆ ได้ยินแม่หรือไม่” พระน้องนางแห่งชาววันยาร์ต้องลุกไปสะกิดเรียวอังสาบอบบางของพระธิดาองค์เดียว

เอ้อทูลหม่อมแม่ได้ยินเพคะ…”

ลูกคนนี้ เหม่อลอยจริงๆ”

แล้วเด็กชายจอมซนตัวน้อยก็บอกว่า “ พี่หญิงคงชอบองค์ฟินเวละมั้ง หน้าแดงตลอดเวลาเลยที่พูดถึงเขา…”

ไม่เอาน่า อิงวิออน”

เจ้าชายแห่งวันยาร์หัวเราะคิก “ แต่ข้าอยากเล่นกับแนร์และเฟอาน้อยบ่อยๆเขาจะมาบ้านเราบ่อยไหมนะอยากให้มาจังเลยยย”

พระน้องนางอิงเวนตอบว่า “ อะไรก็ตามนะ อย่าให้มีฟานีเอลมาเกี่ยวข้องผู้หญิงนิสัยหยิ่งแบบนั้นข้ายินดีนักที่ไม่ได้นางเป็นพี่สะใภ้…”

ลินเดเทวีจึงตอบว่า “ หากว่า องค์อิงเวก็ยังห่วงใยนาง หม่อมฉันก็เป็นเพียงผู้มาทีหลังเพคะ พระน้องนาง หม่อมฉันเกรงใจเป็นปกติ…”

พระนางอิงเวนจึงกำชับพระธิดาว่า “ ลูกแม่อย่าได้ไปเกี่ยวข้องกับโนลดอร์เลยนะ”

แต่นางก็หารู้ไม่ พระธิดาผู้แสนงามน่ารักของนางรักราชาหนุ่มแห่งชาวโนลดอร์และนางก็รักเขาตลอดมาจนถึงวันนี้

~*~*~*~*~*~

ยามรัตติกาลแห่งนครสีขาวของเหล่าเผ่าพันธุ์พรายวันยาร์ ร่างสูงใหญ่สง่างามขององค์ราชาอิงเวยืนบนระเบียงสีขาวพระองค์ยังคำนับลงต่อองค์มานเวและวาร์ดาเทวีทุกราตรีเพื่อแสดงความเคารพในพระเมตตากรุณาของทั้งสองพระองค์

แล้วร่างระหงงดงามของอิสตรีอีกร่างหนึ่งก็ดำเนินตามมายังเบื้องขวา

ไม่อยากเชื่อว่า ราชินีมารดาแห่งโนลดอร์จะมาชมดาราพร้อมกับข้าด้วย…”

ข้าก็รู้สึกดี วันนี้เป็นวันที่ข้ามีความสุข เฟอานอร์ของข้าได้รับพรจากมหาเทพวาลาร์ทุกพระองค์เขาจะยิ่งใหญ่และงดงามยากที่จะหาผู้ใดในพิภพมาเทียบได้…”

ข้ายินดีกับเจ้าด้วยเสมอ แม่นางคนงามแห่งโนลดอร์”

ดวงตาสีไพลินของราชาอิงเวมองยังร่างสูงเพรียว สวยงามดังภาพวาดวิจิตรจากพระหัตถ์ของพระเป็นเจ้า ดวงพักตร์ขาวนวลละเอียดสะท้อนแสงดาราสุกสกาว เกศาสีดำสลวยยาวระบายจรดเอวบอบบางริมฝีปากอิ่มละมุนน่าสัมผัส

ยามนี้ นางอยู่ในอาภรณ์ของราชินีชาวโนลดอร์ มงกุฏทองคำเหนือศีรษะของนางนานมาแล้วพรายสาวผู้นี้เคยสวมมงกุฎดอกไม้ตอนนี้ก็งดงามแต่งามสู้ตอนนั้นไม่ได้รอยยิ้มของนางยังเคยกว้างและเสียงหัวเราะเล็กๆ ยามนางอยู่กับฟินเวและมีริเอลอิงเวคนนี้จำได้ดีจำได้เสมอมา

เจ้าเป็นถึงพระราชชนนีพันปีแห่งนครทิริออน มีโอรสที่สง่างามที่สุด แล้วได้นัดดาที่งดงามน่ารักมาก จนกระทั่งมหาเทพทุกพระองค์ประทานพรเจ้ามีวาสนาแท้ๆ…”

พูดราวกับว่า เจ้าไม่ได้ให้ลูกชายของเจ้าขึ้นไปรับพร…”

จาก มานเว พระองค์เดียวเท่านั้นเอง มันก็พอสำหรับข้า”

ท่านเป็นพระราชาที่ดีนะ ทุกคนรักท่านมาก ข้าก็ต้องการให้ฟินเวคล้ายคลึงกับท่าน

เหมือนจะยากยิ่งเขามีจิตใจอ่อนแอจนข้าคิดว่า เขาควรเป็นสตรีมากกว่าบุรุษ”

องค์อิงเวสรวลใสอีกครั้ง “ ใครจะมาแข็งแกร่งเหมือนเจ้า ฟินไวน์…”

ร่างระหงหันกลับมาเผชิญหน้าพรายหนุ่มเกศาทองหยักศกผู้นี้

ท่านยังจำนามเดิมของข้าได้อยู่สินะ อิงเว”

อะไรที่เป็นเจ้า ข้าจำได้เสมอแต่ข้ารู้ว่า ข้าแทนเขาไม่ได้หรอกเขา ผู้ซึ่งเจ้ามอบชื่อให้แล้วตั้งชื่อใหม่ให้ตนเองเสีย…”

นางตอบว่า “ เพราะ ข้าคิดไม่ออกจริงๆ แล้วเจ้าก็มาตั้งตามให้สิข้าชื่อ อิงเว นะให้เด็กคนนี้ ชื่อ เหมือนเจ้าไปเถอะ ฟินไวน์แล้วก็กลายเป็น ฟินเวอย่างงี้…”

ข้าก็อยากให้เขาเป็นลูกชายของข้าจริงๆ แต่ว่า…”

นางยกเรียวหัตถ์ขึ้นห้าม “ พอเถิด ข้าพึงใจในการเป็นมารดาบุญธรรมของเขา และข้าคือราชินีมารดาพรหมจารีแห่งโนลดอร์ ข้าจะเป็นของข้าแบบนี้ จนกว่าข้าจะไปสู่ท้องพระโรงแห่งมานดอส…”

ฟานีเอล ฟินไวน์ ! อย่าทักเป็นลางแบบนั้น!”

ดวงตาสีเทาเข้มของนางฉายแววตาแห่งความมั่นคง

อิงเว อิงเวอรอน จอมพรายแห่งพิภพอาร์ดา ข้าไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ตั้งแต่การสาบสูญไปของบิดามารดาและพี่น้อง ข้าไม่กลัวต่อชะตากรรมเห็นหรือไม่

มีริเอลน้อยของข้าไม่กลับมาข้ายังทำใจได้…”

แล้วฟินเวกับเฟอานอร์น้อย เจ้าจะว่าเช่นไรต่อไป…”

นางหลับเนตรลงครู่หนึ่ง แล้วนึกถึงสิ่งที่องค์มานดอสรับสั่ง

ขึ้นอยู่กับว่า พวกเขาลิขิตชีวิตตัวเองอย่างไรเท่านั้น ทูลหม่อมอิงเว”

แต่เรียวหัตถ์ของนางก็ได้รับการยกขึ้นแล้วจุมพิตลงอย่างนุ่มนวล

ดวงใจของข้าข้ายังรักเจ้าเสมอมาข้านึกถึงพวกเราในถิ่นกำเนิดข้า เจ้า ฟินเวมีริเอลและสามพี่น้อง เอลเว โอลเว เอลโมยังเคยเล่นด้วยกัน แต่ว่า มันก็เปลี่ยนแปลง”

น้องชายเอลเว ไม่ต้องกังวลอะไร เขาสมรสกับเมลิอันเทวีแห่งลอริเอนไปแล้ว เขาเป็นราชาแห่งดินแดนฟากโน้นเขาเลือกเองแต่เราก็จะนึกถึงเขา…”

นั่นสินะงั้นก็…” ครั้น อ้อมแขนงดงามของราชาหนุ่มจะโอบกอด แต่นางก็ดำเนินออกอย่างไม่ลังเลใจ

ฟินไวน์ ได้โปรด…”

นางกลับเดินจากไปแล้วส่งท้ายว่า “ ข้ากับท่านคือ อดีตที่จบไปแล้วนะข้าพอใจที่จะอยู่กับลูกคนนี้มาก เพราะคนเป็นแม่ย่อมรักลูกมากกว่าคนรักอิงเว”

~*~*~*~*~*~

ขบวนเสด็จกลับนครทิริออนพร้อมแล้ว องค์ฟินเว พระมารดาฟานีเอล โดยมีนางกำนัลได้อุ้มแนร์ดาเนลน้อยกับเจ้าฟ้าชายเฟอานอร์ขึ้นยังที่นั่งด้านหลังของรถทรงสีทอง องค์อิงเวทรงอำลาและโอบกอดองค์ราชาหนุ่มผู้เยาว์วัยด้วยความรักเอ็นดูเหมือนพระอนุชาองค์เดียว

แล้วพบกันใหม่ ฟินเว น้องรัก”

แล้วพบกันใหม่ขอรับ” อิงวิออนกล่าวเสียงใส

แต่เขายังโบกมือเย้าแหย่ให้กับแนร์ดาเนลในรถตามประสาเด็กน้อยน่ารักน่าชัง

แล้วเจอกันใหม่ แนร์น้อย! แนร์น้อย! เฟอาน้อยด้วย!”

องค์ฟินเวทรงแย้มสรวลให้แก่ราชนิกูลชาววันยาร์

ขอลาพระน้องนางอิงเวน และพระราชินีลินเด พระเจ้าค่ะ”

พวกนางต่างถอนสายบัวด้วยความเคารพ แล้วสาวน้อยอีกนางหนึ่ง

อินดิสนางอยู่ในอาภรณ์สีม่วงอ่อนประดับดอกไม้สีขาว

นางมอบสิ่งหนึ่งวางบนพระหัตถ์เรียวงามขององค์กษัตริย์หนุ่มโนลดอร์

หีบเพลง ไว้ทรงเปิดกล่อมเฟอานอร์เพคะ”

ความรู้สึกอบอุ่นในดวงใจต่างเกิดขึ้นอย่างเงียบๆฟินเวรู้สึกได้ว่า เจ้าหญิงอินดิสน้อยจะมีบทบาทในชีวิตของพระองค์ แต่ไม่ใช่เวลานี้ให้เกียรติอัมเม มาห์ธันและเฟอานอร์ก่อนแล้วจะกลับมาหานางอีกครั้งอินดิส น้องหญิงผู้งดงาม

ร่างสูงโปร่งของจอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์ก้าวขึ้นบนรถม้าใหญ่ แล้วพรายหนุ่มผมดำก็ตกตะลึง เพราะอ้อมแขนแกร่งได้รวบเขามานั่งเคียงด้วยกัน

มาห์ธัน ทำไมเจ้ามาอยู่บนนี้ล่ะ”

เราก็จะได้กลับบ้านกันแล้วไง”

อัมเมข้าไปไหน…”

แล้วดวงตาสีเทาอมครามก็แลเห็นนางนั่งเป็นสารถีเสียกระนั้น

อัมเม! แม่ข้า! ท่านจะขับราชรถเองเหรอ”

ฟานีเอลหันกลับมาตอบด้วยน้ำเสียงปกติของนางว่า “ ใช่ แม่รู้สึกอยากปลดปล่อยตัวเอง เจ้ากับมาห์ธันพักไปเถิดเชื่อแม่นะ…”

แต่…” แล้วองค์เพรียวบางก็ถูกรวบมากอดไว้ในอ้อมแขนแกร่ง

มาห์ธันเจ้านิ…”

ชู่ๆ” พรายหนุ่มผมแดงทาบนิ้วเรียวบนริมฝีปากบางของฟินเว

ทูลหม่อมแก้วที่รัก ลูกๆของเราหลับไปแล้วนะ”

เด็กน้อยสองคนคนหนึ่งเป็นเด็กหญิงผมแดงร่างป้อมและเด็กทารกเพศชายในตะกร้าน้อยที่นางกอดต่างเข้าสู่ภวังค์แห่งนิทราอย่างสุขใจ

อือมข้าขอบใจนะ…” ฟินเวรู้สึกโล่งอุระของตน “ ขอบใจที่ไม่โกรธแนร์น้อยด้วย เจ้าเป็นพ่อที่ดี เจ้ารักแนร์ดาเนล ข้าพอใจแล้ว…”

สำหรับเราสองคนจะมีสิ่งใดสำคัญมากไปกว่าลูกลูกที่เกิดจากร่างกายและวิญญาณของเรา พระเป็นเจ้าอิลูวาตาร์ประทานมาเช่นนี้…”

เจ้าจะบอกว่า ลูกคือของขวัญพิเศษของเราสินะ” พรายหนุ่มผมดำกล่าว

ข้ารักแนร์ดาเนลนัก ไม่ต่างจากที่ท่านรักเฟอานอร์น้อยเขาคือ สิ่งแทนใจของมีริเอล ยอดรักของท่านเสมอมาเขาคือ ของขวัญที่ท่านได้รับจากนาง”

คำสนทนาในวันนี้ของมาห์ธัน ทำให้ราชาหนุ่มพึงพอใจนัก ศีรษะประดับเกศาดำสนิทซบลงบเรียวไหล่กว้าง มาห์ธันก็ดีใจที่องค์ฟินเวสวมรัดเกล้าสีทองที่เขาทำให้ในวันนี้ด้วยมือใหญ่ของเขาลูบมันแผ่วเบา

กระหม่อมรักท่านเสมอ ฟินเว พระองค์คือของขวัญที่มีค่าที่สุดในชีวิต”

เจ้าก็ด้วยมาห์ธันคนดีข้ายินดีรับของขวัญล้ำค่าจากเจ้าเสมอ…”

ลอร์ดหนุ่มโอบร่างเพรียวบางแนบแน่น แม้ว่าราชรถจะกระเทือนเล็กน้อย

หากว่าดวงใจของบุรุษหนุ่มทั้งสองก็เต้นเป็นจังหวะด้วยความสุขนัก

สองมือกุมแนบแน่นและอ้อมกอดของกันแล้วกัน

มาห์ธัน ข้าฝากเฟอานอร์ด้วย สำหรับข้าแล้ว เจ้าและลูกคือ ของขวัญที่ข้าได้รับ ข้าจะรักเจ้าต่อไปเท่าที่เวลาจะมีให้..”

รอยยิ้มกว้างเปื้อนเต็มใบหน้าคมคายของพรายหนุ่มผมแดง

ด้วยเดชะแห่งองค์อาวเล ข้ารักฟินเว ราชาหนุ่มรูปงามเหลือเกิน…”

ยังดีนะที่แนร์ดาเนลน้อยกับเฟอานอร์น้อยหลับไปแล้ว

ไม่งั้นทั้งสองต้องตะลึงในการจุมพิตของบิดาของกันและกันแน่ๆ

~*~*~*~*~

พระนางฟานีเอลทรงขับราชรถต่อไปด้วยกำลังของพระนางที่มากกว่าสตรีพรายทั้งหมดราชรถสีทองนำหน้าเหล่าข้าราชบริพารที่ตามเสด็จ

นางพอใจที่ลูกชายมีความสุขกับคนรักแต่เฟอานอร์น้อยของนาง

ทำไม องค์มานดอสจึงรับสั่งเช่นนั้นชีวิตในอนาคตจะเกิดอะไรต่อไป

คำทำนายแห่งโนลดอร์ ว่า วันหนึ่ง พวกเขาจะกลับสู่ดินแดนเบเลริอันด์

พร้อมกับพลังแห่งความชั่วร้ายของเมลคอร์จอมมารที่ยังจองจำจะกลับมา

พระเป็นเจ้าของข้าคุ้มครองฟินเว เฟอานอร์และผองชนโนลดอร์เถิด

~*~*~*~*~*~

จบแล้วสำหรับซี่รี่ส์โนลดอร์ชุดนี้ฮ่าาาา

เฟอานอร์จะได้เป็นหนุ่มแล้วอยากอ่านกันต่อไหมคะ…><

เป็นกำลังให้หนุ่มๆโนลดอร์กันด้วย แต่ว่าปลื้มแม่ฟานี่จุงงงง

ฟินนี่เองก็จะต้องรับการกดต่อไปจร้าาาา !!!

ขอบคุณมากๆค่าที่อ่านมาสิบแปดตอน นับว่าพอประมาณนะคะ

แล้วพบกัน สหายพรายทั้งหลาย >///<

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s