Gallery

Silm Fic : The Gift of My King Part 15

 

 

Silm Fic : The Gift of My King Part 15

Pairing : Mahtan/Finwe , Little Feanor & Nerdanel

Rate : PG -13 แถม NC-17

Summary : ลอร์ดมาห์ธันตั้งใจประดิษฐ์ของขวัญชิ้นพิเศษถวายองค์ราชันย์โนลดอร์

ฟินเว องค์ราชาผู้งดงามของข้ารักที่เทิดทูนทั้งหัวใจ

 

แต่ข้าควรรักเจ้าหรือไร มาห์ธัน….

เพราะ ข้าไม่อาจลืมมีริเอลได้เลย

มาห์ธันรู้สึกหลุดหงิดใจ เมื่อยามที่กษัตริย์พรายหนุ่มยอดดวงใจของเขาทุกอย่างที่เป็นโนลดอร์ทุกอย่างมันกำลังเปลี่ยนแปลงไปเช่นนั้นหรือ

องค์ฟินเวของข้าท่านจะรีบเปลี่ยนพระทัยไปให้กับเจ้าหญิงแห่งชาววันยาร์

หรืออย่างไรพรายหนุ่มเกศาแดงกำหมัดแข็งกร้าวยิ่งยวด

~*~*~*~*~*~

ในยามสนธยาที่ผ่านมา มาห์ธันก็ได้รับเชิญให้ร่วมบนโต๊ะพระกระยาหารเย็นแสนอลังการขององค์ราชาอิงเวมหาราชแห่งเอลดาร์พระองค์ทรงสิริลักษณ์มาก และมีพระโฉมสง่างามประดุจเทพมานเวไม่มีผิดแต่กระนั้นเถิดเกศาสีทองเจิดจ้าแสบดวงตามากเกินไปสำหรับเขาแล้วเกศาสีขนกาเรเวนดำสนิทขององค์ฟินเวที่รักนั้นงดงามแลดูน่าค้นหาราวกับราตรีพร่างพรางดวงดาว

ชนชาวเอลดาร์รักในแสงดารา ยามราตรีอันมืดมิดมากกว่าสิ่งใด

และข้างกายของพระองค์ก็คือ ราชินีผู้เลอโฉม ในหมู่ชาววันยาร์ พระนางคือ ลินเดเทวี เกศาสีทองคำของนางสุกปลั่งคล้ายกับพระสวามี ตามด้วยพระน้องนางอิงเวน พระขนิษฐาฝาแฝดขององค์อิงเวมหาราชผู้นี้

มาห์ธันพยายามนั่งลงข้างภรรยาอย่างสงบ แม่หญิงอิสตานี ภรรยากำลังพูดคุยกับลอร์ดเลาริออน พี่ชายของนาง ผู้เป็นอัครเสนาบดีแห่งองค์กษัตริย์อิงเว เขามีเกศาทองสุกปลั่งตามอย่างบิดาของเขา ถึงจะไม่สนิทสนมกับมาห์ธัน ผู้เป็นน้องเขยนัก แต่ก็ทักทายกันได้ตามปกติ

น้องชายมาห์ธัน เจ้าไม่พูดจากอะไรเลยนะ มีอะไรไม่สบายใจหรือ”

เปล่าขอรับ แค่อยากเงียบๆ” พรายหนุ่มผมแดงตอบ

เอาเถิด ข้าก็ดีใจที่เจ้าตามเสด็จองค์ฟินเวมาถึงทานิเควนทิลด้วยนะ แล้วแนร์น้อยล่ะ หลานสาวข้าอยู่ไหนเสีย”

อิสตานีจึงตอบว่า “ นางดูแลองค์ชายเฟอานอร์น้อยตามประสาเด็กค่ะ ท่านพี่”

หากว่า ดวงตาสีเขียวของมาห์ธันกลับจดจ้องไปยังอากัปกิริยาของพรายหนุ่มเกศาดำร่างสูงสง่าที่กำลังตกตะลึง เมื่อแลเห็นพรายสาวผู้มีหน้าตางดงามอ่อนเยาว์ นางอยู่ในชุดกระโปรงยาวประดับดอกไม้สีชมพูจีบระบาย และนางจูงมือเล็กของเด็กชายผมทองอ่อน ที่มีหน้าตาบ่งบอกได้เลยว่า เป็นพระโอรสแห่งองค์อิงเว แน่แท้

เจ้าเองเหรอ!” ราชาหนุ่มชาวโนลดอร์อุทานลั่น

พรายสาวนางนี้ก็ตกใจด้วยคน ดวตาสีฟ้าใสของนางเบิกกว้าง

ท่านมาที่นี่ด้วยเหรอ?”

องค์ราชาอิงเวกลับทรงสรวลอย่างอารมณ์ดี “ อ้าวๆ พบพักตร์กันแล้วหรือ ทั้งสอง ฮ่าๆ อ้าว อิงวิออนน้อย มาหาพ่อมา”

ทูลหม่อมพ่อจ๋า” เด็กชายผมทองกระโดดขึ้นไปนั่งบนพระเพลาของราชาวันยาร์ทันที ด้วยความเป็นพระโอรสองค์เดียวในขณะนี้ เจ้าชายอิงวิออนน้อยจึงได้รับความรักและการเอาพระทัยมากจากองค์กษัตริย์

กษัตริย์ชาววันยาร์ทรงหอมกระหม่อมน่าเอ็นดูของพระราชโอรส ซึ่งฟินเวคาดคะเนว่า เขามีอายุมากกว่าแนร์ดาเนลเล็กน้อย และมีหน้าตางดงามสมเป็นรัชทายาทแห่งราชาผู้สูงศักดิ์

วันหนึ่ง เฟอานอร์ก็คงเติบโตแบบนี้เช่นกัน

โอ้ ฟินเวและฟานีเอล นี่คือ ลูกชายของข้า อิงวิออน”

เด็กชายค้อมศิระลงอย่างว่าง่าย และทรงคมให้ด้วย

ถวายบังคมพระเจ้าค่ะ”

พระนางฟานีเอลซึ่งประทับถัดจากพระโอรสจึงรับสั่ง

น่ารักดีนะ เหมือนท่านเพคะ โดยเฉพาะดวงตาสีน้ำเงินใส”

อิงวิออนราชกุมารยิ้มรับด้วยความยินดี

สำหรับข้าแล้ว เฟอานอร์ย่อมน่ารักกว่าในแบบที่โนลดอร์ควรเป็น”

ฟินเวจึงตกใจทันที ยามพระราชชนนีรับสั่งประชดต่อองค์อิงเว

อัมเมได้โปรดเถิด ประเดี๋ยว…”

แต่องค์อิงเวกลับสรวลดัง ถึงพระราชินีลินเดและพระน้องนางอิงเวน ต่างแสดงความไม่พอใจที่ราชินีมารดาแห่งโนลดอร์รับสั่งเช่นนี้

ฮ่าๆ ไม่เป็นไรหรอก ฟานีเอลคนดี ข้าเอ็นดูเฟอานอร์น้อยเหมือนกัน เขาจะงดงามเหมือนฟินเว ในอีกไม่ศักราชเบื้องหน้าแล้ว แล้วก็…”

องค์ราชาวันยาร์ผายพระหัตถ์ไปยังพระภาคิไนยหรือบุตรีแห่งขนิษฐาของพระองค์

นี่คือ อินดิส ธิดาแห่งอิงเวน หลานสาวคนดีของข้า”

พรายสาวผู้อ่อนเยาว์ค้อมศิระลงอย่างนอบน้อม แม้ว่านางจะยังแสดงความตื่นเต้นออกมาจนสังเกตได้ก็ตามที

หม่อมฉันคือ อินดิส เพคะ”

แล้วราชาหนุ่มแห่งโนลดอร์รู้สึกว่า ความสงสัยหมดไปนางคืออินดิสเด็กผู้หญิง

ที่วิ่งเล่นกับข้าและมีริเอลใช่แม่หนูอินดิส

ข้าดีใจเหลือเกิน โอ เจ้านั่นเองๆ”

ดวงเนตรสีฟ้าใสของอินดิสก็แสดงความยินดีออกมาเช่นกัน

พระองค์คือ ท่านพี่ฟินเว และผู้ที่หม่อมฉันพบเมื่อยามบ่ายบนเนินเขาโอ้ยินดีอย่างยิ่งหาที่สุดไม่ได้…”

รอยยิ้มบนริมฝีปากบางของฟินเวฉายรอยแย้มกว้าง

แม้แต่พระชนนีฟานีเอลก็ตกตะลึงนักฟินเวลูกชายข้าฟินเว

ข้ายินดีที่พบเจ้ามากดีใจที่ได้พบกันอีกอินดิสน้อย”

ดีแล้วๆ ข้าก็ดีใจที่สหายวัยเยาว์ได้พบกันอีกครั้งหนึ่ง!”

องค์อิงเวปรบพระหัตถ์ดัง ทำให้พรายราชนิกุลและเสนาบดีทั้งหลายต่างปรบมือไปพร้อมกัน โดยที่พรายหนุ่มเกศาดำสนิทกับพรายสาวเกศาทองต่างมีรอยสีแดงแสนอบอุ่นปรากฏบนดวงพักตร์ของกันและกัน

แล้วมาห์ธันก็รู้สึกถึงความคับข้องในใจไปตลอดการร่วมงานเลี้ยงต้อนรับพระราชอาคันตุกะ แทบเรียกได้ว่า กินอาหารรสเลิศของพวกพรายเกศาทองไม่มีสิ่งใดที่อร่อยเลยแม้แต่นิดเดียว

~*~*~*~*~*~

เรียวหัตถ์ของมาห์ธันอยากทุบม้านั่งหินอ่อนที่นั่งอยู่ให้แหลกละเอียด

องค์ฟินเวทรงกำลังมีจิตปฏิพัทธ์ต่อเจ้าหญิงชาววันยาร์ผู้นี้จริงหรือ

มีริเอลของท่าน เพิ่งสิ้นชีวาไปไม่เท่าไหร่ท่านก็จะหาใหม่แล้วหรืออย่างไร

ต้องคุยกันให้รู้เรื่องข้าไม่ย่อมเสียเปรียบได้ง่ายแบบนี้แน่!…

ยามราตรีในอุทยานแห่งพระตำหนักรับรองราชอาคันตุกะขององค์อิงเว

ราชาหนุ่มร่างโปร่งบางยังดำเนินชมทิวทัศน์โดยรอบ ขณะที่พระนางฟานีเอลผู้เป็นมารดาได้แต่ถอนพระทัย ขณะนางทรงอุ้มทารกน้อยในอ้อมอก แนร์ดาเนลน้อยก็ทักว่า “ พระแม่เจ้าเพคะ มององค์ฟินเวทำไมล่ะ”

ข้าเป็นห่วงเขา มัวแต่เดินไปเดินมาอยู่นั่นแหละ”

ดวงตาสีเทาเข้มของนางแสดงถึงความไม่สบายใจนางเดาได้ฟินเวเริ่มสนใจหลานสาวของอิงเวแล้วสินะลูกชายข้ามันไม่สมควรเลย

นางกอดทารกน้อยแนบทรวงแล้วพาเด็กหญิงผมแดงเข้าห้องบรรทมไปเสีย

ยามนี้ยามนี้น่าสงสัยเสียจริง

ฟินเวผู้นี้กำลังสับสนในตนเองรักมีริเอลเสมอมา และไม่อาจลืมนางไปได้ตอนนี้ก็มีมาห์ธันเข้ามาเป็นที่พึ่งอบอุ่นทางใจ แล้วไฉนเด็กสาวที่เขาเคยเล่นด้วย เมื่อครั้งชาววันยาร์กับโนลดอร์ยังอาศัยอยู่ด้วยกันนางเติบโตมาได้ทรงโฉมงดงามนัก

ถึงจะไม่มีอะไรเหมือนมีริเอลเลยมีริเอลร่างเล็กแบบบางดังดอกไม้สีขาวบนทุ่งหญ้าและมีเกศาสีเงินดังดวงดาวดวงตาของนางเรียวคมดังปลายมีด

แต่ว่า อินดิสน้อยนางสูงใกล้เคียงกับข้าและเรือนผมของนางสุกสว่างดังรัศมีแห่งเลาเรลิน นางงดงามดังพฤกษาทองนำแสงสว่างยามทิวา

ข้าควรพอใจนางหรือไร

ในที่สุด ร่างเพรียวบางของฟินเวก็ดำเนินมาถึบริเวณที่พักของมาห์ธัน เขาประหลาดใจว่า พรายหนุ่มผมแดงเคราแดง ผู้แสนรักของเขาก็ยังไม่นอน

ร่างใหญ่งามสง่ายังนั่งนิ่งบนม้านั่งหินอ่อน แถมถอนใจหนักอึ้ง

ราชาหนุ่มแห่งโนลดอร์ก็คิดว่า ควรไปพูดคุยกันหรือพลอดรักกันให้สบายใจ

มาห์ธัน ไฉนเจ้ายังไม่หลับไม่นอนเล่า”

เสียงทุ้มหวานแสนไพเราะ ดวงตาสีเขียวของลอร์ดหนุ่มเกศาแดงเพลิงหันกลับมายังร่างสูงสง่า เพรียวบางในอาภรณ์สีฟ้าอ่อนที่ห่มทับชุดบรรทมสีขาวเท่านั้น

เกศาสีดำขลับไม่มีอะไรมาประดับตกแต่งเลยแม้แต่รัดเกล้าสีทองที่เขาทำถวาย

กระหม่อมยังไม่นอนหรอก อีกซักพัก”

ให้ข้านั่งเป็นเพื่อนเจ้านะ”

ร่างใหญ่กำยำจึงเขยิบม้านั่งหินอ่อนของตนให้องค์ราชาได้ประทับนั่ง

แต่เขากลับเมินเสียไปทางอื่น

มาห์ธันคนดีเจ้าเงียบเสียเหลือเกิน มีอะไรคับข้องในใจ”

ไม่…” เขากอดอกหนาของตน “ กระหม่อมควรถามพระองค์มากกว่า ทรงไปพบใครเมื่อยามบ่ายที่ผ่านมา”

ตามที่เจ้าเห็น นางคือเจ้าหญิงอินดิส หลานสาวขององค์อิงเว ข้าเห็นนางร้องเพลงบนเนินเขา นางดงามน่ารัก และนางก็เคยวิ่งเล่นกับข้าพร้อมมีริเอลด้วย ถ้าเจ้าจำได้นะ…”

พรายหนุ่มเกศาแดงก็ส่ายหน้าไปมา “ แล้วแน่ใจหรือว่า ไม่ได้ทรงรู้สึกอะไรมากไปกว่านี้กับนาง…”

ไม่ข้าไม่แน่ใจ…” ฟินเวพยายามรักษาน้ำเสียงให้เป็นปกติ “ ให้เวลาข้าซักพักได้ไหม ขอเวลาคิดหน่อย”

แล้วมือใหญ่ของมาห์ธันก็เอื้อมไปคลอเคลียเกศาสีดำเงางามของร่างโปร่งบาง

ทรงบอกเองว่า อยากมีลูกเพิ่มกับสตรี จริงไหม”

นั่นเป็นความฝันของข้านี่นา แล้วข้ากำลังคิดว่ามันควรเป็นจริง”

คราวนี้มือใหญ่ของร่างสูงกระตุกเรือนผมสีดำโดยแรง

จะรีบลืม มีริเอล ได้หรืออย่างไร ข้าเพิ่งซ่อมอุปกรณ์ของนางให้ท่านไปไม่นานนี้เอง ท่านควรระลึกถึงนางให้นานกว่านี้…”

ร่างโปร่งบางก็เป็นฝ่ายเถียงกลับบ้าง “ ไม่ข้าไม่ลืมนางเลยและข้าก็รักเจ้าด้วยสำหรับอินดิส ข้าเพิ่งพบนางและนางก็สวยงามข้าก็เป็นผู้ชายเหมือนเจ้านะ อย่าดุข้าแบบนี้เลย…”

ครั้นได้เห็นดวงพักตร์งดงามดังเทพบุตรของฟินเวแสดงความโศกเศร้า

นายช่างหนุ่มชาวโนลดอร์จึงรู้สึกผิด เขารีบโอบร่างเพรียวบางแล้วแนบดวงหน้าหล่อคมของตนเองกับกระหม่อมของราชาที่เขารักยิ่ง

โอฟินเว โนลโดรันของข้า ขออภัยที่พูดออกไปแบบนั้น”

ไม่เป็นไร แค่สับสน ข้าก็บอกเจ้าไงว่า ข้าอ่อนแอ ข้าจะรีบรักใครได้ เพราะข้าเพิ่งมีลูกน้อย และเจ้าซึ่งมาสารภาพรักกับข้าเองนะ”

ฟินเวยกเรียวมือกร้านจากงานช่างของอีกฝ่ายขึ้นมาจุมพิตทั้งหน้าและหลัง

แล้วพรายหนุ่มผมสีแดงเพลิงก็รู้สึกว่า อนิจจากามารมณ์ของตัวเองกลับมา

หลายราตรีในการเดินทางที่เขาไม่ได้เชยชมบุรุษผู้ทรงสิริโฉมมากที่สุดชาวโนลดอร์

ยามนี้อยู่ด้วยกันเพียงสองต่อสองจะกลัวอะไร

นิ้วเรียวใหญ่ของมาห์ธันเชยเรียวคางของกษัตริย์หนุ่มผู้อ่อนเยาว์ขึ้นมา

ดวงตาสีเทาอมครามวาบวับดุจแสงดาราในยามนี้ไม่มีผิด แถมปรางนวลยังปรากฏสีแดงระเรื่อริมฝีปากบางคู่สวยเย้ยกุหลาบงามให้ได้อาย

ทูลหม่อมฟินเว โนลโดรันของข้า โอข้ารักท่านมากนะ”

แม้เพียงลมหายใจกั้น ฟินเวก็หลงใหลในดวงตาสีเขียวคมคายที่มองเขาด้วยความเสน่หาเป็นอย่างยิ่ง ใบหน้าคมกร้าน หล่อเหลาคมคายเหมือนรูปสลักของเทพอาวเล แล้วไหนจะเคราสีแดงที่ขับให้มาห์ธันดูงามสง่าในแบบประหลาดกว่าชาวโนลดอร์ทั้งปวง

ริมฝีปากนุ่มของกษัตริย์พรายหนุ่มก็ทาบลงกับของอีกฝ่ายแนบแน่น

เรียวลิ้นบางกลมกลืนไปพร้อมกับเรียวลิ้นใหญ่ด้วยความหลงใหล มาห์ธันก็ดันเรียวลิ้นของตนเองลงในช่องโอษฐ์ของพรายหนุ่มน้อยที่เขารักยิ่งกว่าอัญมณีใดๆที่เขาพบมาเสียอีกแล้วส่งเสียงครางกันผ่านริมฝีปากซึ่งกันแล้วกัน

มือหยาบของมาห์ธันก็ได้ทีโอบเรียวเอวบางแล้วดันองค์ฟินเวลงบนพิ้นหญ้า

อาเดี๋ยว..ที่นี่ไม่ใช่บ้านเรานะไม่…”

ช่างเถอะ ฟินเวแค่เราสองคนแค่เราเองนะ…”

แต่ว่าแต่ไม่มัน…” พรายหนุ่มผมดำพยายามปกปิดอาภรณ์ส่วนบนของตนเองที่กำลังถูกปลดแล้วคราวนี้ มือใหญ่ของมาห์ธันกลับล่วงลับไปยังใต้เรียวขาอ่อนก่อนที่อื่น

เมลดา ตาร์ อลาสเซนยาน ( ราชาที่รัก เพื่อความสุขใจเถิด)”

ริมฝีปากหนาของพรายหนุ่มจุมพิตยังเรียวขาอ่อนภายใน แล้วดึงกางเกงสีขาวออกมาพร้อมกัน จนฟินเวรู้สึกถึงหญ้านุ่มที่อยู่เบื้องล่างของร่างกายนี้

ให้ข้าได้ลิ้มรสมธุรสาหวานละลิ้มละมุนใจเถิด”

ดวงตาของฟินเวเบิกกว้าง “ นี่มันวรรคกลอนของรูมิล เจ้าไปจำของเขามาหรือไรอ่าอ่า…”

ริมฝีปากนุ่มนวลของมาห์ธันได้ทีโลมเลียยังส่วนสงวนที่แสดงความเป็นบุรุษของจอมราชาโนลดอร์อย่างหลงใหล แถมขบด้วยอารมณ์หยอกเย้าอีก

ต่อไหม ฟินเวยอดรักของข้า”

อะต่ออาอา…” มือเรียวบางขยุ้มศีรษะใหญ่สีแดงด้วยอาการหลงใหลเต็มที

ทำไมมาห์ธันถึงได้พยายามเอาใจเราขนาดนี้ได้อาอ๊า

เรียวลิ้นใหญ่ตวัดแล้วเลียด้วยความใคร่อยาก จนกระทั่งวารีสีขาวน้ำนมเริ่มไหลแตะลิ้นน่าพึงพอใจนัก

จากนั้น มาห์ธันก็ถอดเสื้อผ้าของตนเองออก ก่อนที่จะปลดอาภรณ์บางของราชาตามมาทีหลังขณะนี้ ฟินเวแทบจะสยบอยู่ภายในกำมือของเขา

นายช่าวหนุ่มเลื่อนกายขึ้นมาจุมพิตเพื่อให้ฟินเวได้ชิมมธุรสหวานของตนเองบ้าง

อยากรู้ไหม พระองค์หวานละมุนละไมแค่ไหน แถมหอมเพียงนี้”

อ๊า…” เรียวลิ้นบางได้รับการกระแทกแล้วสัมผัสส่วนที่ปลดปล่อยของตนเอง

อื้อ….อือมอื้อ…”

แล้วพรายหนุ่มร่างสูงก็วนกลับไปยังตำแหน่งเดิมอีกครั้ง เพื่อบำเรอกษัตริย์หนุ่มผู้ทรงโฉให้สุขสมถึงที่สุดในยามอยู่ต่างแดนเช่นนี้

อาอ๊าม่ายอ๊าอ๊าาาา …”

ฟินเว ทูลหม่อมของข้า ยอดรักของข้า ทรงโฉมพิลาสทำให้สตรีต้องรักใคร่และบุรุษอย่างข้าหรือรูมิลคนสวยต่างต้องการเชยชมให้สมใจอยากย่อมต้องการสัมผัสนักหนาโอ อิลูวาตาร์ข้าต้องการท่านท่านเป็นของข้าแล้ว!”

มาห์ธันตรงเข้าขบกัดช่วงคอขาวนวลระหงจนเกิดรอยแดงหลายที่ พร้อมกับตรึงหัตถ์ขาวนุ่มของกษัตริย์หนุ่มไว้แนบแน่นกับพิ้นหญ้า ดวงตาสีครามอมเทาของฟินเวต้องหลับลงด้วยความเสียวดวงหทัย เมื่อบุรุษหนุ่มผู้นี้ก้มลงเชยชมอุระขาวผ่องสะท้อนแสงดารา และยอดอุระสีทับทิมสองยอด งามดุจกุหลาบตูมจนเรียวลิ้นของมาห์ธันต้องเลียแล้วเลียอีกโอ้ วาลาร์ทุกพระองค์จนถึงพระเป็นเจ้า

อ๊าอาาาาพระเป็นเจ้าพระเป็นเจ้า…”

โอฟินเวฟินเวได้โปรดมอบกายนี้ให้ข้า…”

นายช่างหนุ่มปรนเปรอร่างบอบบางแถมงดงามสล้างไปทุกส่วนด้วยการยกเรียวขาขาวเหนือบ่าของตนขึ้นแล้วตรงเข้าเลียลงตรงช่องทางเรียวมนอย่างที่คุมสติไม่ได้

มาห์ธันอย่าอย่าทำแบบนั้นมันอ๊าาาา….อาาาา”

นิ้วเรียวใหญ่สองนิ้วแทงเข้ายังช่องทางหวานเข้าไปอีกลึกเข้าไปอีกและอีก

ไม่ข้าไม่เอานิ้วเจ้าขอส่วนนั้นอา…”

ลอร์ดหนุ่มยินดีตอบรับพระบัญชาแห่งเจ้าเหนือเกล้าแห่งโนลดอร์

แก่นกายเรียวใหญ่แสดงความเป็นบุรุษที่ใหญ่กว่าของฟินเวนั้น มาห์ธันกำมันเพื่อกระตุ้นกามารมณ์ของตนเองแล้วตรงเข้าบดเบียดในช่องทางเสน่ห์นั้นอย่างจริงจังและแนบแน่นมั่นคงเพื่อความปรารถนานี้ผ่านไปให้ได้!

อ๊าอ๊าาาาาา แรงอีก ได้โปรด…”

มือเรียวเขย่าเรียวไหล่หนากำยำให้อีกฝ่ายรับจังหวะอย่างพอดิบพอดี

ได้ได้เมลดาตาร์ยา ( ราชาที่รักของข้า ) อ๊าาาา..อาาาา…”

อีกข้าอยากข้าอยากเป็นของเจ้าตลอดไปมาห์ธัน รุสโค…”

ฟินเว โนลโดรัน ก็เป็นของข้าตลอดไปอ๊าาาาอาาาาา”

ทั้งสองบุรุษต่างครางยามร่วมสมสวาทด้วยกัน จนในที่สุดสายธารแห่งการกระทำครั้งนี้ก็ไหลรินลงบนเรียวขาทั้งสองฝ่ายแล้วลงมายังพิ้นหญ้านุ่มละเอียด

แล้วทั้งสองสวมกอดแนบแน่นด้วยความสุขสม พร้อมจุมพิตกันอีกครั้งหนึ่ง

แสงดาราสุกสกาวในยามราตรีกำลังจะหมดไปจากท้องนภา

ร่างเพรียวบางจึงตัดสินใจกลับไปใส่เสื้อผ้าของตนให้เข้าที่เข้าทาง

มาห์ธันยังนอนอยู่บนพิ้นหญ้าด้วยความเหนื่อยล้า

ทูลหม่อมยอดรักของข้าจะไปแล้วเหรอ…”

ใช่มันไม่ดีเลย ถ้าเราจะนอนกันจนถึงเช้า ข้าต้องกลับไปหาอัมเมและลูกวันพรุ่งข้าจะพาเฟอานอร์น้อยไปเข้าเฝ้าองค์มหาเทพมานเวข้าต้องทำหน้าที่บิดาเจ้าย่อมเข้าใจจริงไหม”

มาห์ธันส่ายเรือนผมสีแดงของตนไปมา “ กระหม่อมยอมแพ้ในส่วนนี้จริงๆ ท่านรักลูกเหนือสิ่งใด…”

ต่อให้เป็นลมหายใจข้าก็ยินดีมอบให้เฟอานอร์…”

ดวงตาสีเทาอมครามแสดงถึงความมุ่งมั่นและมั่นใจอย่างเต็มที่

ถ้าจะขอบางสิ่ง องค์ฟินเว ได้โปรดสวมรัดเกล้าที่กระหม่อมถวายด้วยนะ”

ราชาหนุ่มถอนหายใจแผ่วเบา แล้วก้มลงหอมหน้าผากกว้างของมาห์ธัน

ตามราชโองการ ท่านอำมาตย์เอกแห่งข้า…”

~*~*~*~*~*~

โอเคค่าได้กันนอกสถานที่พอไปได้มั้งงสงสารมาตี้ชอบกลแต่องค์ราชาฟินนี่ก็รักท่านเสมอมาจนถึงลูกๆโตน่าาาา >////<

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s