Gallery

Silm Fic : The Gift of My King Part 13

 

Silm Fic : The Gift of My King Part 13

Pairing : Mahtan/Finwe , Little Feanor & Nerdanel

Rate : PG -13

Summary : ลอร์ดมาห์ธันตั้งใจประดิษฐ์ของขวัญชิ้นพิเศษถวายองค์ราชันย์โนลดอร์

ฟินเว องค์ราชาผู้งดงามของข้ารักที่เทิดทูนทั้งหัวใจ

 

แต่ข้าควรรักเจ้าหรือไร มาห์ธัน….

 

ห้องโถงของพระราชชนนีมีนางกำนัลและมหาดเล็กอยู่หลายคนซึ่งต่างทำความเคารพต่อองค์ราชาหนุ่มโนลดอร์ทันที

กษัตริย์หนุ่มโนลดอร์ทรงแย้มสรวล ยามได้แลเห็นทารกน้อยเฟอานอร์ที่กำลังร้องจ้าเสียงดังลั่นอยู่ในอ้อมแขนของแนร์ดาเนล บุตรีแห่งมาห์ธันสหายรักและคนรักใหม่นี้เอง พระราชชนนีฟานีเอลก็ทักขึ้นทันที

 

ฟินเว เจ้ามาก็ดีแล้ว เฟอานอร์ร้องหาแต่เจ้า แม่ปลอบเท่าไหร่ก็ไม่หยุด”

จริงหรือ อัมเมลูกเป็นอะไรเล่า”

 

ดวงตาสีเขียวของแนร์ดาเนลน้อยส่องประกาย เมื่อพระราชาโนลดอร์รูปงามดำเนินมาใกล้ชิดร่างเล็กป้อมของนาง

 

ทูลหม่อมฟินเว วันนี้ เฟอานอร์น้อยร้องดังจังเลย ปลอบเท่าไหร่ก็ไม่หยุด”

 

องค์ราชาหนุ่มจึงรับทารกน้อยมาจากเด็กหญิงด้วยความระมัดระวัง

 

ลูกชายพ่อ เฟอานอร์ ไม่สบายอะไรหรือเปล่า”

 

เสียงของราชกุมารแห่งโนลดอร์ยังร้องต่อไป และลอร์ดรูมิลจึงมองดูองค์ทารกน้อยกำพร้าพระมารดา..เขารู้สึกสงสารเฟอานอร์ขึ้นมาจับใจองค์ฟินเวทรงตกพุ่มม่ายและพระราชโอรสก็เป็นกำพร้าเช่นนี้ข้าต้องเลือกเพลงที่ไพเราะถวายพวกพระองค์ทั้งสองให้ดีที่สุดเพลงนี้ดีกว่า

 

ทูลหม่อมฟินเว ได้โปรด วางพระโอรสคืนยังพระอู่ตามเดิมเถิด”

 

ดวงเนตรสีเทาอมครามของฟินเวแสดงถึงความลังเลชั่วครู่

 

แน่ใจหรือ เจ้าจะช่วยอะไรเขาได้เล่า” ฟินเวตัดสินใจถาม

 

กระหม่อมจะถวายบทเพลงกล่อมแสนหวานแด่เจ้าฟ้าชายที่รักยิ่งของเรา”

 

ริมฝีปากอิ่มได้รูปของรูมิลกล่าวยืนยัน องค์ฟินเวจึงวางพระโอรสให้แก่พระอู่ ซึ่งเขาก็ได้ร้องเพลงอันแสนไพเราะอย่างคาดไม่ถึง

ให้แก่ทุกคนที่อยู่ในห้องบรรทมของเจ้าฟ้าชายเฟอานอร์เสียด้วย

ทุกคนล้วนแต่ตะลึงให้เสียงเพลงพร้อมพิณพรายอันไพเราะจากลอร์ดรูมิล

ผู้ปราดเปรื่องแห่งนครทิริออนนี้

 

When I fall in love

It will be forever

Or I’ll never fall in love

In a restless world like this is

Love is ended before it’s begun

And too many moonlight kisses

Seem to cool in the warmth of sun

When I give my heart it will be completely

Or I’ll never give my heart

And the moment I can feel that you feel that way too

Is when I fall in love with you.

แล้วมันก็ได้ผลเสียจริง ทารกน้อยค่อยๆเปลือกตาลงจากเสียงเพลงนั้น

 

โอ้โฮ้! สุดยอดจังเลย อาจารย์รูมิล” แนร์ดาเนลน้อยปรบมือดังก้อง

 

แล้วพรายหนุ่มนักปราชญ์หัวเราะให้แก่ความไร้เดียงสาของแนร์ดาเนลน้อย

 

แม่หนูน้อยคนดี จำเพลงนี้ไปใช้ร้องให้แก่ทูลหม่อมองค์น้อยของเรา ร้องถวายให้บ่อยครั้งนะจ้ะ เข้าใจหรือไม่”

 

เจ้าค่ะ” แนร์ดาเนลน้อยตอบรับ

 

แล้วเสียงปรบมือจากทุกคนในห้องโถงกว้างก็ดังขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากพระราชชนนีแห่งชาวโนลดอร์ นางปลื้มปีติมากที่ลอร์ดรูมิล สามารถร้องเพลงไพเราะสดใสจนทารกน้อยหยุดร้องไห้ได้ ขณะฟินเวรู้สึกว่าตัวเองกำลังเขินอายจากบทเพลงของจอมปราชญ์อักษรและการดนตรีผู้นี้ แถมลอร์ดมาห์ธันซึ่งยืนอยู่หน้าห้องโถงอีกด้วย ใบหน้าคมสันของพรายหนุ่มเกศาแดงเริ่มแสดงความไม่พึงพอใจอย่างยิ่ง

 

ถึงบทเพลงไพเราะนี้จะดีมากและหวานซึ้งก็ตามเถอะ!

 

เขาดูออกว่าลอร์ดรูมิลคนนี้กำลังแสดงบทเพลงแห่งความรักถวายองค์ฟินเวต่างหาก ไม่ใช่ร้องเพลงกล่อมบรรทมให้แก่องค์เฟอานอร์น้อย

 

ร้องเพลงได้เพราะและมีความหมายซึ้งใจจัง ลอร์ดรูมิล”

 

พรายหนุ่มเกศาดำขลับคำนับลงก็เบื้องหน้าพระราชินีมารดาแห่งโนลดอร์

 

หามิได้พระเจ้าข้า กระหม่อมร้องเพลงถวายพระราชกุมารแห่งโนลดอร์ ก็นับว่าเป็นเกียรติอย่างสูงยิ่ง”

 

พระนางฟานีเอลจึงมอบถุงเงินเล็กขนาดน่าเอ็นดูให้แก่เขา

 

ค่าจ้างร้องเพลงไพเราะกับบรรเลงพิณให้พวกเราฟังนะ”

 

ขอบพระทัยอย่างยิ่ง ” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงไพเราะแสดงความมั่นใจ

 

แล้วพระนางก็หันไปยังพระโอรสหรือกษัตริย์หนุ่มแห่งโนลดอร์

 

ฟินเวน้อยที่รัก ขอบคุณท่านรูมิลหน่อยสิ”

 

ดวงตาสีเทาอมครามวาววับขึ้นเล็กน้อย แถมสายตาสีเทาอ่อนของพรายหนุ่มนักปราชญ์พักตร์สวยงามเสียงไพเราะยังส่งมาแสดงความหมายหวานชื่นใจ

 

เอ่อขอบคุณท่าน เพลงของท่านเพราะมากจริงๆ”

 

หามิได้ พระเจ้าค่ะ” ลอร์ดรูมิลกราบทูลต่อองค์ราชินีมารดา

เพลงนี้ เกล้ากระหม่อมตั้งใจถวายพระองค์และพระโอรสองค์น้อยด้วยความรักและภักดีจากดวงจิตของเกล้ากระหม่อม”

 

ร่างโปร่งบางเดินมาแตะไหล่บางของแนร์ดาเนลน้อย

 

แม่สาวน้อยน่ารัก จดจำเพลงนี้ไว้ร้องถวายองค์ชายเฟอานอร์ด้วยนะ”

 

แนร์ดาเนลน้อยตกลงแล้ว ก็มีเสียงกระแอมของพรายหนุ่มร่างสูงกำยำใหญ่ และเรือนผมสีแดงเพลิง ใบหน้าที่บ่งบอกว่าเป็นบิดาของแนร์ดาเนลน้อย

 

แววตาของเขาแสดงถึงความเคืองใจ จนทุกคนรู้สึกได้แม้แต่องค์ฟินเว

 

อตาร์มาแล้ว!” เด็กหญิงผมแดงหน้าตาน่าเอ็นดู วิ่งไปกอดเอวของบิดาตามเคย

 

ส่วนองค์ราชาหนุ่มได้แต่ถอนพระทัยกับพระองค์ชายน้อยที่รักยิ่ง

 

~*~*~*~*~

 

ร่างสูงโปร่งของนักปราชญ์หนุ่มนั่งอยู่บนกำแพงขาวแห่งราชวัง พร้อมกับบรรเลงพิณพรายคู่ใจอย่างเสนาะหู หากว่ามาห์ธันกำลังเคืองใจต่อจอมปราชญ์หนุ่ม

แต่ไปทักทายก็คงจะดีเรียกว่า เสนอตัวเองดีกว่าว่าเขาแน่กว่าเป็นกอง!

 

ยินดีที่ได้พบ ท่านรูมิล ผู้ทรงปัญญา บทเพลงของท่านไพเราะนักหนา ข้านิพอใจที่ได้รับฟังบทเพลงของท่านเพลงตกหลุมรักมันเหมาะสมกับคู่รัก มิใช่เพลงกล่อมบรรทมสำหรับทารกมิใช่หรือ…”

 

บทเพลงของข้าหวานกินใจของท่านเหรอ มาห์ธัน รุสโค”

 

ร่างสูงใหญ่ก็ดำเนินไปใกล้ร่างเพรียวบางที่คล้ายคลึงกับอิสตรี หากมีแววตาคมเฉียบแสดงถึงความเก่งกาจไว้ภายในดวงนัยนาสีเทาคู่นี้

 

ทำนองนั้นแต่ข้ารู้ว่า เจ้ามีเจตนาร้องเพลงรักถวายองค์ฟินเวมากกว่า”

 

 

เดาได้ดีนี่นา พ่อหนุ่มวิศวกรรม อ่าใช่ข้าตั้งใจถวายบทเพลงนี้”

 

ริมฝีปากงามได้รูปของรูมิลตอบต่อลอร์ดมาห์ธันด้วยความมั่นใจ ขณะที่ตนเองประคองพิณสามสายในมือเรียวขาวสะอาด

 

บทเพลงนี้ ถึงจะมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรักสำหรับข้าแล้ว ก็ร้องให้ได้หมด เพราะความรักไม่เคยแบ่ง เพศ วัยหรือฐานะ ซะหน่อยหนึ่ง…”

 

หึๆ ” มาห์ธันหัวเราะในลำคอ “ ช่างเจรจาเสียจริง ”

 

ร่างสูงเพรียวของลอร์ดรูมิลก็หันหนีไปยังทิวทัศน์แห่งนครทิริออนเบื้องล่าง

 

ดวงใจข้านั้นสงสารและห่วงใยองค์ฟินเวไม่ต่างจากเจ้าหรอก พระองค์เสียราชินีคู่พระทัยไป และเจ้าฟ้าชายองค์น้อยต้องเป็นกำพร้าข้าคิดว่า ข้าควรปลอบพระทัยพระองค์ได้เพราะข้าก็ห่วงใยเขามานานแล้วเหมือนกัน…”

 

มาห์ธันก็ว่าเสียงทุ้มหนัก “ งั้นเราก็ไม่ต่างกัน เราต่างรักองค์ฟินเว”

 

เหอะๆ มาห์ธันเอ๋ย ข้ารู้ว่าเจ้ากับองค์ทูลหม่อมเป็นคู่รักกันแล้วเขารู้กันทั่ววัง…”

 

พรายหนุ่มผมดำถอนหายใจดัง “ ข้ารู้ดีข้าไม่ควรเข้าแทรก แต่ข้าก็อดใจไม่ไหวองค์ฟินเวทรงสิริโฉมที่สุดในบรรดาชาวโนลดอร์ยิ่งนักทรงงดงาม พริ้มเพรา และอ่อนไหว แบบที่คีตกรเช่นข้าชื่นชมนักหนา…”

 

 

งั้นก็เสียใจด้วยนะ สหาย” เขาแตะเรียวไหล่บางของรูมิลด้วยความหยอกเย้า

 

ข้าได้เชยชมเรือนร่างขององค์ทูลหม่อมผู้งดงามถึงสองครั้งเสียแล้ว”

 

คราวนี้ใบหน้าหมดจดของรูมิลแดงระเรื่อทันที

 

ว่าไงนะ!” พรายหนุ่มนักปราชญ์อุทานขึ้น “ เจ้ามันบ้า! องค์ราชินีเพิ่งสิ้นพระชนม์ไปไม่กี่เดือนเองเจ้าเจ้ามันเฮ้ยยย…”

 

แล้วก็ทรงตอบรับข้าดีด้วยนะ รู้หรือไม่ รูมิลคนดี บทเพลงของข้าย่อมดีกว่า…”

 

อีกฝ่ายก็เถียงกลับ “ จะดีกว่าได้อย่างไรเล่า”

 

ลองฟังซะสิ จอมปราชญ์คนเก่ง ”

 

พรายหนุ่มเกศาแดงขับขานเพลงรักกับองค์ราชาของตนเองอีกครั้ง

 

If I loved you
Words wouldn’t come in an easy way
Round in circles I’d go
Longin to tell you
But afraid and shy
I’d let my golden chances pass me by
Soon you’d leave me
Off you’d go in the mist of day
Never, never to know
How I loved you
If I loved you…

 

 

บทเพลงอะไรจะดีขนาดนั้น…” รูมิลเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตาสีเขียวสดใสของมาห์ธันแสดงอาการเยาะเย้ยเขาอยู่ดี เล่นกันเหมือนเด็กที่ท้าทายว่าใครเก่งกว่ากัน

 

จะสนใจอะไรกับพรายหนุ่มร่างล่ำใหญ่คนนี้

 

ข้ารักแต่องค์ฟินเวองค์ราชาผู้งดงามยิ่งในสายตาข้า

 

ลอร์ดมาห์ธันมากลั่นแกล้งข้าได้เช่นไร

 

ขณะที่พรายหนุ่มเกศาแดงก็มองยังเรือนผมสีดำขลับเกล้ามวยแล้วทิ้งสยายลงของรูมิลเอาจริง เขาก็ดูงดงามละม้ายคล้ายองค์ฟินเว แต่มีร่างเล็กกว่าแถมเค้าหน้าแสดงถึงความหยิ่งทระนงในตนเองสู้กับความสามารถในภาษาและวรรณกรรม

แถมร้องเพลงรักหวานแสนละเลี่ยนแบบนั้นอีกให้ตายเถอะ

ดวงตาสีเทาของรูมิลผู้นี้ก็ไม่ได้ฉายแววงดงามดังดวงดาราเช่นฟินเวซะหน่อย

 

เอาเป็นว่า ลูกสาวคนดีของเจ้าชอบเพลงข้าแล้วกัน นางเป็นเด็กดี ข้าดีใจที่เจ้ามีนางให้มาดูแลองค์ชายน้อยของพวกเรา”

 

ขอบใจเจ้าแล้วกัน” มาห์ธันตอบ พร้อมกับยืนกอดอกแกร่งของตน

 

ถ้าเช่นนั้น ข้าขอตัวกลับไปแก้ไขงานที่ยังไม่เสร็จ”

 

ครั้นพรายหนุ่มเกศาดำผู้มีร่างเล็กกว่าอีกฝ่ายจะกลับ ก็ได้รับคำถามอีกครั้งหนึ่งว่า

 

เจ้ารักองค์ฟินเวเหมือนกันใช่ไหม รูมิล”

 

ก็รักแต่ก็ไม่ต้องการครอบครองข้ารู้ตัวเองว่า เหมาะกับงานหนังสือและบทเพลงภาษาเควนยามากกว่าข้าก็ไม่อยากมีความรักที่ซับซ้อนเหมือนเจ้า…”

 

นั่นสินะข้าก็รู้ข้าแต่งงานแล้วข้าไม่ควรประพฤติเช่นนี้แต่ข้าก็รักองค์ฟินเวเหลือเกินหากว่า ข้าก็แทนที่พระนางมีริเอลไม่ได้หรอกข้าไม่มีทางหมดรักนางได้เลย…”

 

ลอร์ดรูมิลมองยังแผ่นหลังกว้างของนายช่างใหญ่แห่งโนลดอร์แล้วเขาก็ตัดสินใจดีดพิณอำลาไปอีกครั้งหนึ่ง ยามเขาก้าวลงบันไดไปยังเบื้องล่างของปราสาทสีขาว

 

When I give my heart it will be completely

Or I’ll never give my heart

And the moment I can feel that you feel that way too

Is when I fall in love with you.

 

~*~*~*~*~

 

กษัตริย์หนุ่มฟินเวยังคงมองกล่องเย็บผ้าแสนงดงามของราชินีผู้ลาลับไว้ในพระหัตถ์เรียวบาง ยามได้ยินเสียงเพลงไพเราะจากลอร์ดรูมิลที่ดังก้องแสนอบอุ่นจากไป

 

เพลงของเขามีความหมายดีเสียจริงทำให้ข้านึกถึงมีริเอล

 

มีริเอลเพื่อนรักแม่ยอดรักของข้ามีริเอล เซรินเด

 

แล้วเสียงแสนอบอุ่นของพระมารดาฟานีเอลก็เรียกเขาทันใด

 

ฟินเวลูกแม่ ถ้าเจ้าอ่านสาสน์ขององค์อิงเวแล้วองค์อิงเวเชิญพวกเราไปหาพระองค์ เพื่อเข้าเฝ้าองค์มานเวมหาเทพอีกครั้ง…”

 

งั้นหรือ อัมเมข้าควรจะไปดีไหม”

 

พระนางก็ทรงตอบว่า “ ไปเถิด พระองค์ต้องการพบลูกชายของเจ้ามาก”

 

งั้นเราก็ออกเดินทางไปยังภูผาทานิเควนทิลในอีกไม่กี่วันเถิด!”

 

ดวงเนตรสีครามอมเทาฉายแววแห่งความเป็นขัตติยมานะเต็มเปี่ยม

 

เขาต้องให้โอรสน้อยที่รักดังดวงใจได้รับพรจากองค์มหาเทพมานเว!

 

~*~*~*~*~*~

บทนี้ เน้นสองหนุ่มนะคะส่วนตัว ปลื้มรูมิลอ่าาา // หนุ่มเพลงพิณคนงาม คริๆ

ตอนหน้า ฟินเวคนซื่อจะได้พบกับการเปลี่ยนแปลงแล้ว….

เพลงของตารูมิลคือ เพลงรักแสนโรแมนติกชื่อ “ When I fall in love”

ฟังที่นี้ค่า ^^ https://www.youtube.com/watch?v=uPEfso3F6yU

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s