Gallery

Silm Fic : The Gift of My King Part 10

 

 

Silm Fic : The Gift of My King Part 10

Pairing : Mahtan/Finwe , Little Feanor & Nerdanel

Rate : PG -13

Summary : ลอร์ดมาห์ธันตั้งใจประดิษฐ์ของขวัญชิ้นพิเศษถวายองค์ราชันย์โนลดอร์

ฟินเว องค์ราชาผู้งดงามของข้ารักที่เทิดทูนทั้งหัวใจ

 

แต่ข้าควรรักเจ้าหรือไร มาห์ธัน….

 

พรายหนุ่มร่างสูงใหญ่คำนับลงต่อเบื้องปฤษภางค์ของพระนางฟานีเอล อัมเมทารี

ราชินีมารดาแห่งชาวโนลดอร์อยู่ในอาภรณ์สีครามปนม่วงยาวระพิ้น ศีรษะของนางประดับด้วยรัดเกล้าสีทองประดับมุกและมีระย้าข้างพระกรรณ ริมพระโอษฐ์อิ่มสีแดงเรื่อบิดเล็กน้อยแสดงถึงความไม่พอใจในการมาเยือนของพรายหนุ่มผมแดงชั่วขณะ

 

ถวายบังคม พระราชชนนีแห่งฟินเว”

 

เจ้ามาก็ดีแล้ว ข้าต้องการสนทนากับเจ้า ลอร์ดมาร์ธัน”

 

ร่างงามระหงหันกลับมาจากเก้าอี้ไม้ที่ประทับ ดวงตาสีเทาเข้มบนดวงพักตร์เรียวมนวาววับดังคมมีดพร้อมฟันสิ่งกีดขวางพระราชชนนี ทรงน่ากลัวน่าเกรงขามกว่าราชาหนุ่มผู้เป็นโอรสเสียจริงๆแต่มาห์ธันผู้นี้ไม่กลัวหรอกอย่างที่กล่าวไว้แล้ว

 

เกล้ากระหม่อมรักองค์ฟินเว พระราชโอรสของพระองค์นัก จึงขอรับสารภาพว่า ชวนพระองค์ร่วมอภิรมย์กันเมื่อราตรีที่ผ่านมา”

 

เจ้ารักฟินเวจริงๆ หรือต้องการปลดปล่อยอารมณ์ทางเพศให้เขา”

 

โอ้ พระชนนี! ไฉน พระองค์ถึงรับสั่งเช่นนี้ได้เล่า!”

 

มาห์ธันรู้สึกขุ่นเคืองใจ ทำไมนะ! องค์เทวอาวเลก็แล้ว จนมาถึงพระนางฟานีเอลถึงได้เห็นเขาเป็น “ พรายโนลดอร์ผู้มีแต่ความใคร่ต่อองค์ราชา”

 

เจ้ารักฟินเวจริงๆหรือ ทั้งที่ก็รู้ว่า เขารักแต่มีริเอล เซรินเด คนเดียว นางก็เพิ่งจากพวกเราไปไม่นานเจ้ามาทำให้เขาไขว้เขว นี้คือสิ่งที่ข้าไม่พึงพอใจ และสอง เจ้านอกใจภรรยาคนเดียวของเจ้านะ มันผิดกฏแห่งชาวเอลดาร์อย่างเรา”

 

กระหม่อมกับอิสตานี เรารักกันจริงแต่นางก็ห่างเหินทางความรู้สึกไปนางรักที่จะอยู่แต่ครอบครัวชาววันยาร์ของนางพระเจ้าค่ะ นางก็ไม่ว่าอะไรเลย ถ้าข้าจะอยู่กับองค์ฟินเวข้าบอกนางไปแล้วและที่สำคัญ กระหม่อมรักองค์ราชามาตลอดและไม่คิดว่าพระนางมีริเอลจะสิ้นพระชนม์ไปด้วยกระหม่อมรักเขารักโอรสของท่านจริงๆ! ”

 

เฮ้อเจ้ารักลูกชายข้าก็ดีฟินเวจะได้สร่างความทุกข์ได้เร็ว”

 

ขนงเรียวสีดำขลับของฟานีเอลขมวดลง แล้วพระนางก็ทรงหยิบกล่องโลหะซึ่งเป็นสิ่งของที่ใส่อุปกรณ์การเย็บปักถักร้อยแสนงดงามออกจากลิ้นชักด้านขวาของโต๊ะนี้คงเดาได้ว่าของใคร

 

พระชนนีกล่องนี้มันของ…”

 

อุปกรณ์เย็บผ้าของมีริเอลข้ากลัวมันจะขึ้นสนิมถ้าเจ้าเก่งในการทำเข็มใหม่ก็นำมันไปฝนให้ดีขึ้น กรรไกรก็ไปขัดสนิมเสียด้วยทำหน้าที่ นายช่างวิศวกรรมให้สมกับเป็นศิษย์คนโปรดแห่งมหาเทพอาวเลเถิด ข้าพูดได้เท่านี้…”

 

แล้วมาห์ธันก็รับกล่องโลหะใบนั้นด้วยความระมัดระวัง

 

ข้าไม่ได้รังเกียจเจ้า เพราะเจ้ายืนยันว่า เจ้ารักเขาถ้าเจ้าคุยกับภรรยาและนางไม่ว่ากระไรข้าก็ไม่อาจขัดความสุขของฟินเวแต่เจ้าก็ต้องหาได้ลืมหน้าที่ของตนเองไม่”

 

แล้วหัวใจของมาห์ธันก็เต้นดังสนั่นในอกแกร่ง

 

โอ้พระราชชนนี ทรงมีเมตตานักกระหม่อมไม่รู้จะขอบพระทัยอย่างไรโอ้พระเป็นเจ้าอิลูวาตาร์ขอบพระทัยอย่างยิ่งพระเจ้าข้า”

 

ลอร์ดหนุ่มนายช่างก็ยกเรียวหัตถ์ของฟานีเอลขึ้นจุมพิตสองสามที

 

เอาล่ะ เจ้าควรไปทำงาน ไปซ่อมของใช้ของลูกสาวข้าให้ดีเถิด”

 

แล้วฝีบาทบอบบางของร่างสูงโปร่งอีกร่างหนึ่งก็มาถึงห้องโถงของพระนาง

 

อัมเมแม่…” เสียงทุ้มละมุนเสนาะน่าฟังของฟินเวก็ปรากฏให้ได้ยิน

 

ทั้งราชินีฟานีเอลและมาห์ธันก็หันมาเขา ดวงตาของกษัตริย์หนุ่มฉายแววประกายดังแสงดาราบนท้องนภาโดยพลัน

 

ท่านไม่โกรธเขาหรือ…”

 

ฟานีเอลทรงลุกขึ้นจากที่ประทับ แล้วดำเนินมาข้างพระโอรสที่รักยิ่ง

 

ใช้งานเขาให้หนัก และหัดอดทนอดกลั้นเสียบ้าง ฟินเว”

 

แล้วพระนางก็ดำเนินออกไปพร้อมกับนางกำนัลสองสามนาง

 

มาห์ธันนางว่า…”

 

แล้วร่างสูงโปร่งของกษัตริย์หนุ่มโนลดอร์ก็ได้รับการโอบกอดแนบแน่น

 

มาห์ธัน เดี๋ยว! อะไรกัน!”

 

พรายหนุ่มนายช่างมอบจุมพิตบนเรียวปรางของฟินเวทั้งสองข้าง

 

พระชนนีมีเมตตานัก พระนางให้ข้าอยู่กับท่านแล้วโอ้ฟินเว…”

 

แม่แม่ข้า ยอมง่ายขนาดนี้จริงหรือ…”

 

กษัตริย์หนุ่มทำเรียวพักตร์ราวกับว่า ไม่เชื่อ

 

นี้เป็นเวลาแห่งความสุขของข้าแล้ว ทูลกระหม่อมยอดรักอนิจจาข้าจะอยู่กับท่่าน จนกว่าอิสตานีจะกลับโอ้ พระผู้เป็นเจ้าและเทพอาวเลทรงเมตตานักหนา”

 

แล้วเจ้าจะอยู่กับข้าหรือ…”

 

มาห์ธันจึงหอมหน้าผากนวลกว้างของพรายหนุ่มเกศาสีนิล

 

อยู่สิคืนนี้หลังจากกระหม่อมขอไปซ่อมอุปกรณ์ในกล่องนี้ก่อน”

 

เมื่อแลเห็นกล่องโลหะประดับลายดอกกุหลาบงดงาม ริมฝีปากบางของฟินเวก็เผยอเล็กน้อยของนางของมีริเอล

 

ทูลหม่อมยอดรักคืนนี้ พบกัน…”

 

เสียงทุ้มกังวานของมาห์ธันทิ้งท้าย และทำให้ฟินเวยังสงสัยไม่หาย

 

~*~*~*~*~*~

 

พระราชชนนีพระพันปีเพคะ…”

อะไรหรือ อาริเม ”

 

พระนางฟานีเอลละจากหนังสือราชการที่ทรงอ่านในหอสมุด

 

ทำไม พระองค์จึงทรงยอมให้เออท่านลอร์ดมาห์ธันเป็นคนรักของทูลหม่อมได้แล้วแบบง่ายดายจังเลยเพคะ”

 

ข้าสงสารลูกและข้าก็คิดว่า ยังดีที่มาห์ธันเป็นบุรุษ ไม่ใช่ สตรีและฟินเวเองก็จะได้ไม่มีความคิดฟุ้งซ่านให้เขาสองคน สองชายรักกันไปเถิด…”

 

อาริเมสงสัยต่อไป “ พระแม่เจ้าทรงเกรงว่า องค์ฟินเวจะสมรสใหม่หรือเพคะ…”

 

เขาควรรักมีริเอลคนเดียว ในเมื่อนางละวิญญาณไป เหลือเฟอานอร์น้อยให้เราเราก็ต้องดูแลเขาให้ดีที่สุดข้าเชื่อว่า หลานคนนี้จะเป็นผู้ยิ่งใหญ่กว่าผู้ใดในวาลินอร์แห่งทวีปอามันแม้แต่มหาเทพราชามานเว มหาเทพอาวเล ยังต้องเกรงใจเขา”

 

องค์ฟินเวยังเยาว์นักก็ควรเปิดโอกาสให้พระองค์ได้พบ…”

 

ดวงเนตรของฟานีเอลวาววับอีกครั้ง

 

ไม่ฟินเวจะไม่มีทางแต่งงานใหม่ข้าไม่เห็นว่าจะมีสตรีใดคู่ควรกับเขาหรืองดงามเท่ามีริเอลลูกหญิงข้าและเป็นรักแรกของฟินเว”

 

ตามนั้นเพคะแล้วทรงได้รับอ่านสาสน์จากองค์อิงเวมหาราชหรือไม่…”

 

 

อิงเวงั้นหรือพระนางเธอเม้มริมฝีปากอิ่มทันที

 

ประเดี๋ยว ข้าค่อยอ่านแล้วกันให้ข้าไปดูแลเฟอานอร์ก่อนจะดีกว่า…”

 

อิงเวกษัตริย์พรายชาววันยาร์พรายหนุ่มผมทองน่ารำคาญคนนั้น

 

ช่างเถิดนั่นมันอดีตต่างหากเล่าเขาช่วยอะไรข้าไม่ได้หรอกน่า!

 

 

ในยามสนธยาแล้ว ร่างสูงโปร่งของกษัตริย์หนุ่มนั่งอยู่บนระเบียงหินอ่อน เพื่อตรวจสอบเอกสารที่ใช้ในการว่าราชการในวันนี้ โดยมีทารกเกศาดำผู้เป็นโอรสน้อย นอนอยู่ในรถเข็นไม้สำหรับทารกและผ้าม่านสีครามอ่อน ดวงตาสีเทาของเฟอานอร์กระพริบไปมากับจังหวะการเขียนหนังสือของพระบิดา

 

แอ้อือ…”

 

เฟอานอร์ลูกรัก สนใจเขียนหนังสือหรือลูก”

 

รอยยิ้มผุดบนริมฝีปากงามของกษัตริย์หนุ่ม เมื่อได้ยินเสียงของทารกน้อย

 

ไว้โตแล้วพ่อจะสอนเจ้าเจ้าจะได้มาช่วยพ่อ ดูแลราชการเป็นเพื่อนของพ่อนะ”

 

ครั้นฟินเวกำลังจดแผ่นกระดาษต่อไป สตรีอีกนางหนึ่งก็ยกหนังสือกองหนึ่งมาวางตรงหน้าของพรายหนุ่มทันที

 

อัมเม! มาซะลูกตกใจหมดเลย!”

 

ตกใจอะไรนิสัยขี้กลัวของเจ้านี้แก้ไขไม่ได้เลยเสียจริง ตอนเด็กอย่างไรผ่านมาจนอายุจะเข้าห้าร้อยปีแล้วก็ยังทำตัวเป็นเด็ก!”

 

ก็ใช่ข้ามันขี้กลัวขี้ตกใจข้าไม่เก่งเหมือนแม่และมีริเอล”

 

ร่างสูงระหงของฟานีเอลหันไปยังระเบียงซึ่งมองเห็นนครทิริออน ที่กำลังขยายใหญ่มากขึ้นด้วยความพยายามของเหล่าพรายโนลดอร์ที่กำลังเพิ่มประชากรของตน

 

แม่ข้าทำไม ท่านจึงยอมให้ลูกรักกับมาห์ธันได้ง่ายนัก”

 

เจ้าสองคนเป็นบุรุษเพศเดียวกันมันอาจไม่ถูกกับจริตของพรายหลายคนแต่ว่ามันก็จะดีในระยะยาว…”

 

ท่านกลัวว่าลูกจะชอบผู้หญิงคนอื่นมากกว่ามีริเอลสินะ”

 

เฮ้อ…”พระราชชนนีถอนพระทัย “ เจ้าเพิ่งบอกแม่ว่าเจ้าอยากมีลูกเพิ่ม…”

 

ใช่ข้าอยากให้เฟอานอร์มีน้องเขาจะเป็นพี่ชายคนโตที่รักน้องและน้องจะรักเขามากถ้าเขามีน้องชาย เขาคงมีความสุขเป็นแน่”

 

 

ฟานีเอลเม้มริมฝีปากอิ่ม เมื่อมองดวงเนตรสีเทาอมครามของพระโอรส

 

แสดงถึงความใฝ่ฝันที่นางไม่อยากให้เกิดขึ้น

 

ถ้าฟินเวแต่งงานใหม่เฟอานอร์มีแม่เลี้ยงปัญหาครอบครัวย่อมเกิดขึ้น

 

แม่ไม่ปฏิเสธที่เจ้าจะอยู่กับมาห์ธัน แต่เรื่องการหาคู่ครองใหม่ แม่ขอค้าน”

 

ฟินเวกำปากกาขนนกแน่นเขาเองก็ไม่พึงใจ เวลามารดาขัดเช่นนี้

 

ลูกรักท่านท่านแม่และมีริเอลมาตั้งแต่เด็ก จนถึงบัดนี้แต่ลูกก็อยากมีทายาทให้แก่ท่านอีกหลายคนลูกไม่ปฏิเสธว่า ต้องการมีลูกชายและลูกสาวเพิ่มอยากให้เฟอานอร์คลายเหงาถ้าเขาไม่มีแม่หรือพี่น้องเขาจะ…”

 

เขามีข้าข้าเป็นย่าของเขา อย่าลืมสิ ข้าดูแลลูกเจ้า”

 

ฟินเวยังเถียงต่อไป “ แต่โอ้อัมเมฟานีเอลแล้วทำไมแม่ถึงไม่แต่งงานกับองค์อิงเวทำไมท่านควรรับรักเขาไป…”

 

ราชินีมารดาแห่งโนลดอร์ก็เป็นฝ่ายกำหัตถ์ให้แน่นบ้าง

องค์อิงเวคู่ควรกับสตรีวันยาร์ด้วยกัน ไม่ใช่แม่แม่ก็ไม่ได้ต้องการเป็นราชินีแห่งวันยาร์แม่ต้องการอยู่เป็นหลักให้กับโนลดอร์ชาวโนลดอร์คือหัวใจของแม่…”

 

สุรเสียงรับสั่งแสนคมคาย ทำให้ผู้เป็นโอรสบุญธรรมยอมถอนใจ

และฟุบเรียวพักตร์ลงบนกองเอกสารราชการอย่างอ่อนแรง

 

ข้ายอมแล้วข้าก็เป็นราชาแห่งโนลดอร์ข้าก็ต้องเป็นหลักให้ลูกและชาวโนลดอร์ทั้งปวงแม่ข้า…”

 

ทารกน้อยในรถเข็นกระพริบตาไปมาด้วยความสงสัยว่า

 

พระบิดาและพระอัยยิกาทั้งสองนี้ถกเถียงอะไรกัน

 

แล้วองค์ฟินเวก็อุ้มพระโอรสองค์น้อยขึ้นมากอดไว้แน่น

 

เฟอานอร์จิตแห่งเพลิงลุกโชนพ่อเป็นหลักของเจ้า และเจ้าก็เป็นหลักของพ่อถ้าวันหนึ่งและเป็นไปได้พ่อคนนี้จะหาอนุชาและขนิษฐาน้อยๆให้เป็นเพื่อนรักของเจ้าวันหนึ่งนะ…”

 

ถ้าเขาไม่ต้องการน้อง ก็อย่ามาโอดครวญอีกแล้วกัน”

 

ฟานีเอลกำชับอีกครั้ง แต่ผู้เป็นโอรสส่ายเรียวพักตร์

 

แม่มันก็เป็นความฝันของข้านี่นา…”

 

ความฝันอาจไม่งดงามเสมอไปองค์เทพลอริเอนก็ไม่ทรงฤทธาเท่าพระเชษฐามานดอสพระองค์นั้นแม่กลัวท่านเสียจริงคำทำนายนั้น…”

 

 

อะไรอีกหรือ อัมเม…”

 

พระนางก็ปฏิเสธทันที “ช่างเถิดมันไม่ค่อยงดงามเท่าไหร่”

 

แล้วฟานีเอลก็ดำเนินออกจากระเบียง ทำให้ราชาหนุ่มฟินเวก้มลงมองพระโอรสในอ้อมแขนคลับคล้ายว่าจะมีบางสิ่งบางอย่างที่ต้องเปลี่ยนแปลงไป

 

ในแง่ที่ไม่ค่อยดีนัก

 

~*~*~*~*~

 

ทำไมมันมีอะไรตื่นเต้นแหะๆ พระนางฟานีเอลมีซัมติ่งอะไรในใจกันหน่า….

 

ตอนหน้ามีตัวละครใหม่มาแน่ๆและมาห์ธันจะว่าเช่นไรกับองค์ฟินนี่ต่อ

 

ขอบคุณที่อ่านมาถึงตอนที่สิบแล้วนะคะ ดีใจจังงงง ~~

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s