Gallery

Silm Fic : The Gift of My King Part 9

 

 

Silm Fic : The Gift of My King Part 9

Pairing : Mahtan/Finwe , Little Feanor & Nerdanel

Rate : PG -13

Summary : ลอร์ดมาห์ธันตั้งใจประดิษฐ์ของขวัญชิ้นพิเศษถวายองค์ราชันย์โนลดอร์

ฟินเว องค์ราชาผู้งดงามของข้ารักที่เทิดทูนทั้งหัวใจ

 

แต่ข้าควรรักเจ้าหรือไร มาห์ธัน….

 

พรายหนุ่มร่างสูงแกร่งลืมตาขึ้นมา ไม่พบร่างเพรียวบางนอนเคียงกาย

 

องค์ฟินเวยอดรักทูลกระหม่อมแก้วคนรักของข้าชายหนุ่มที่รัก

 

จนประสาทสัมผัสแห่งพรายโนลดอร์ได้ยินเสียงน้ำไหล

 

ในห้องโถงข้างห้องบรรทมสรงน้ำหรือนิ

 

ร่างเพรียวบางของฟินเวอยู่ในอ่างน้ำสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีขนาดบุรุษร่างสูงเข้าไปนั่งได้ถึงสี่ห้าคนกลิ่นหอมกำจายของดอกมะลิสีนวลและดอกกุหลาบสีแดงลอยอยู่เหนือน้ำฟินเวถอนหายใจเขาเคยอาบน้ำบ่อยครั้งกับมีริเอลมีริเอล

 

เขากับนางก็อาบน้ำด้วยกันอย่างคุ้นเคยมาตั้งแต่เด็กนางเป็นเพื่อนรัก

 

 

เพื่อนหญิงคนแรกและคนรักหัวใจของเขาควรมอบให้นางคนเดียว

 

คราวนี้ เขากลับรู้สึกว่า ตนเองต้องการมาห์ธันด้วยความเจ็บแปลบจากช่วงล่าง

 

จางลงไปบ้างแล้วหากแต่ในหัวใจข้างในอกนี้ล่ะ

 

กษัตริย์หนุ่มผู้เป็นม่ายเช่นเขาควรจะมีสัมพันธ์กับอำมาตย์หนุ่มที่มีภรรยาแล้ว

 

มันจะดีหรือแล้วเขาควรจะทูลอัมเมฟานีเอลอย่างไรดี

 

ทูลหม่อมที่รักของข้า” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้น “ สรงน้ำโดยไม่บอกกันเลย”

 

มาห์ธันยิ้มพรายกว้าง เมื่อได้ยลวรองค์เปลือยเปล่าอยู่ในธาราที่ลอยด้วยดอกไม้แดงและขาวเช่นนี้ถ้าเป็นเช่นนี้ทุกวันคืนก็ดีสิ

 

ข้าต้องรีบอาบ เพราะข้าจะไปเข้าเฝ้าเสด็จแม่และดูแลลูกและทำหน้าที่ของราชาแห่งนครทิริออนต่อไป”

 

ร่างใหญ่ก็เดินมาใกล้อ่างน้ำขาวแล้วก้าวลงแช่น้ำเช่นเดียวกัน กษัตริย์พรายหนุ่มเจ้าของเกศาดำสลวยเหนือน้ำก็เบี่ยงหลบไปอีกมุมหนึ่ง

 

ฟินเว ทรงอายกระหม่อมอยู่อีกหรือเราสองคนก็…”

 

ข้าบอกแล้วไงว่า ข้าไม่เคยมีอะไรกับใคร นอกจากมีริเอลคนเดียว…”

 

มาห์ธันถอนใจดังเฮือก มือใหญ่คลอเคลียกลิ่นดอกกุหลาบไปมา

 

เล่นน้ำในบรรยากาศหวานชื่นใจแบบนี้ด้วยกันบ่อยสินะ ผิดกับกระหม่อมเลย”

 

ช่วยไม่ได้ เจ้าคงไร้เสน่ห์กับเมียเจ้า ”

 

ร่างสูงใหญ่จึงแหวกว่ายมาใกล้ชิดร่างเพรียว พร้อมกับโอบไหล่บอบบาง

 

กระหม่อมกับอิสตานี เราเองก็มีช่วงเวลาหวานให้กันนะ แต่นางก็เป็นคนจริงจังไปเสียหน่อย ตามจริง หลังจากแนร์น้อยเกิดนางก็ไร้ความรู้สึกทางร่วมหลับนอนไปเสียใครจะสู้มีริเอล ผู้มีรอยยิ้มอ่อนหวานเช่นนั้นได้เล่ากระหม่อมยังจำรอยยิ้มของนางและเสียงเพลงไพเราะของนางได้กระหม่อมเข้าพระทัยว่า ทำไม พระองค์ถึงรักนางยิ่งนัก…”

 

กษัตริย์หนุ่มไม่โต้ตอบว่ากระไร มาห์ธันจึงเอื้อมไปหยิบผ้านุ่มสำหรับเช็ดวรกายในการสรงน้ำมาซับแผ่นหลังขาวนวลอย่างทะนุถนอม

 

แล้วเราจะอยู่กันอย่างลับๆแบบนี้เหรอข้าคิดว่าไม่ควร ข้าจะกราบทูลแม่…”

 

พรายหนุ่มนายช่างถอนใจอีกรอบหนึ่ง

 

ถ้าประสงค์เช่นนั้น ก็ตามพระทัยเพราะอย่างไรเสีย ข้าก็คือบุรุษผู้รับใช้พระองค์ที่ใกล้ชิดกันแล้วจริงไหม…”

 

แล้วเรียวมือกว้างก็โอบเรียวเอวบอบบางแน่นภายใต้น้ำ ฟินเวก็สะดุ้งขึ้นทันที

 

อย่าข้าจะรีบอาบอ๊าอ๊าาา…”

 

ริมฝีปากนุ่มพร้อมเคราสีแดงเข้มประชิดใบหูเรียวแหลม พลางขบเบาๆ

 

 

ใกล้เช้าแล้วขออีกซักครั้งทูลหม่อมคนงามโอ ฟินเว…”

 

อีกฝ่ายส่ายเรียวพักตร์แดงเรื่อไปมาด้วยความละอาย

 

ข้าจะรีบไปหาลูกนะ”

 

กระหม่อมก็จะรีบไปหาลูกสาวเหมือนกันไปพร้อมกันดีไหม…”

 

แต่ว่า…”

 

แล้วริมฝีปากร้อนก็ทาบลงยังกลีบกุหลาบงามของราชาหนุ่มโนลดอร์

 

แล้วทั้งสองบรรเลงเพลงรักในอ่างน้ำอีกหลายนาที

 

~*~*~*~*~

 

ร่างสูงระหงงดงามของฟานีเอลอยู่ในอาภรณ์ยาวสีนวล ศีรษะมนของพระนางตกแต่งด้วยรัดเกล้าสีเงินและภูษาบางสีเทาคลุมอย่างประณีต

พระนางจูงมือเล็กของแนร์ดาเนลน้อย บุตรีของมาห์ธัน เด็กหญิงตัวน้อยมีหน้าตาสดใส แก้มแดงอิ่มชวนหอม เรือนผมสีแดงของนางเกล้าจุกน่าเอ็นดู นางแต่งชุดกระโปรงสีชมพูอ่อน นางยังยิ้มกับทารกน้อยเฟอานอร์ ซึ่งอยู่ในภูษานวลทอง โดยมีนางกำนัลอาริเมอุ้มราชกุมารตามพระบัญชาของพระพันปีแห่งโนลดอร์การเลี้ยงดูราชนัดดากำพร้าก็ไม่ใช่เรื่องยาก เพราะว่ามีพรายสาวแม่ลูกอ่อนหลายนางได้ถวายน้ำนมใส่ในขวดแก้วให้พระราชโอรสของฟินเวได้ดื่มในยามอรุณรุ่ง และพระนางก็สลับกับฟินเว โอรสที่รักผู้ทำหน้าที่บิดาในยามนี้ให้ฟินเวอยู่กับลูกชาย

จริงเหรอที่เจ้าเห็นมาห์ธันพาองค์ฟินเวเข้าห้องบรรทม”

 

นางกำนัลผู้หนึ่งพูดกับเพื่อนของนาง หน้าตาของนางตะลึงเล็กน้อย

 

เมื่อคืนนี้ ข้ากำลังจะเข้าไปนอน แล้วก็เห็นด้านหน้าห้องบรรทมขององค์ทูลหม่อมมาห์ธันโอบอุ้มทูลหม่อมผู้งดงามของเราเข้าห้อง…”

 

แน่ใจนะเธอ…”

 

พระนางฟานีเอลเสด็จมาใกล้แล้วจึงทรงตะลึงเล็กน้อย แต่นางก็ตำหนิยังนางกำนัลทั้งสองทันที

 

พวกเจ้าพูดเรื่องอะไรกัน!”

 

พวกนางรีบคำนับลงต่อพระราชชนนี “ ขอประทานอภัยเพคะ พระแม่เจ้า!”

 

นินทาอะไร ลูกชายข้า! เจ้าเห็นอะไรใครหรือ!”

 

ดวงเนตรของฟานีเอลฉายแววโรจน์ เพราะนางชิงชังการนินทาอย่างยิ่ง จะให้ใครตำหนิฟินเว มีริเอลหรือเฟอานอร์น้อยเป็นไม่ได้เลย !

 

พระแม่เจ้าเพคะหม่อมฉันเห็นลอร์ดมาห์ธัน เกศาแดงกับองค์ฟินเว เมื่อยามราตรีที่ผ่านมาเพคะ…”

 

ข้าจะไปดูเองว่าเป็นจริงหรือไม่!”

 

แล้วร่างสูงระหงก็ดำเนินไปถึงหน้าห้องบรรทมขององค์กษัตริย์….

 

ร่างสูงโปร่งแสนคุ้นเคยของลูกชายอยู่ในอ้อมกอดของมาห์ธันเกศาทองแดง

 

ฟินเว! มาห์ธัน!”

 

สุรเสียงไพเราะของฟานีเอลดังก้อง และแนร์ดาเนลน้อยก็รีบวิ่งไปหาบิดาของนาง

 

อตาร์จ๋า! อตาร์! หนูมาแล้วค่ะ”

 

ลอร์ดมาห์ธันอ้ำอึ้งเหมือนถูกสาปให้แน่นิ่ง เช่นเดียวกับฟินเวในยามนี้

 

เสด็จแม่แม่ข้าแม่…”

 

แนร์ดาเนลน้อยวิ่งไปกอดเอวใหญ่ของบิดาด้วยความรัก มาห์ธันก็กอดนางและอุ้มบุตรสาวมากอดไว้แน่นด้วยความตกใจเป็นล้นพ้นแต่เขาไม่กลัวหรอก

 

เขารักองค์ราชาด้วยใจบริสุทธิ์!

 

~*~*~*~*~

 

พระนางฟานีเอลทรงนิ่งงันดุจท่อนศิลาอ่อน พระพักตร์งามมนกลับขาวเผือด ขณะพระโอรสองค์เดียวคุกพระชงฆ์ชิด แล้วหัตถ์บางก็รวบบั้นพระองค์ของนาง

 

แม่อัมเมรับสั่งอะไรกับลูกซักคำ อย่านิ่งแบบนี้ได้โปรดเถอะ…”

 

ยามนี้ฟินเวไม่ใช่กษัตริย์พรายโนลดอร์เลย เขาคือ ฟินเว เด็กชายไร้เดียงสาที่นางช่วยชีวิตไว้แล้วรับเป็นลูกชาย เป็นเกียรติยศและความภาคภูมิใจของนาง นางก็ไม่อยากเชื่อว่า เขาจะได้รับเลือกให้เป็นราชาของชาวโนลดอร์เกศาดำทั้งปวงในนครทิริออน….ตามบัญชาศักดิ์สิทธิ์ของพระมหาเทพมานเว ผู้ยิ่งใหญ่แห่งพิภพ

 

ฟานีเอลก็ไม่รักบุรุษพรายผู้ใดอีกนางรักฟินเวดังดวงใจของนาง

 

และก็แม่หนูน้อยมีริเอลที่นางดูแลมาพร้อมกับเขาเพิ่งจากไปไม่นานเลย

 

ตอนนี้เขาก็จะรีบลืมนางแล้วรักกับพรายหนุ่มคนนี้หรือ

 

แม่ได้โปรดรับสั่งพูดกับลูกหน่อยตีลูกก็ได้…”

 

หัตถ์เรียวบางของฟินเวคว้าของพระมารดา แต่นางก็สะบัดออก

 

ลูกสาวข้าตายไปไม่ทันไรไม่กี่เดือนเจ้าก็มีใหม่ข้าสอนเจ้าแบบนี้หรือ”

 

แต่ท่านเพิ่งบอกว่า ท่านก็ยินดีให้ลูกรักกับเขา…” ริมฝีปากบางสั่นระริก

 

แต่ไม่ใช่การร่วมหลับนอนนะ!” พระนางเธอตวาด “ ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป พวกเขาทั้งหมดก็จะตำหนิเจ้าและมาห์ธัน ว่าเจ้าเสียราชินีไปและมาร่วมรสกับบุรุษที่สมรสแล้วแม่ไม่ได้เลี้ยงเจ้ามาให้เป็นเช่นนี้! เจ้ายังมีเฟอานอร์ที่ต้องเลี้ยงดู ถ้าพ่อเขาเป็นเช่นนี้ เขาจะนับถือเจ้าหรือไร”

 

เรื่องนี้ ลูกอธิบายให้เขาฟังได้น่า! ลูกเป็นพ่อของเขานะ!”

 

ใช่ แล้วเจ้าตัดสินอย่างไร มาห์ธันก็มีภรรยาอยู่แล้ว ” พระนางกำชับ

 

ฟินเวได้แต่กัดริมฝีปากของตนเองรู้ทั้งรู้ว่า มันผิดกฎและศีลธรรมแต่เขาก็ต้านทานรสพิศวาสไม่ไหวกับผู้ชายที่มีเจ้าของคนนี้

 

ข้าก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นโธ่ข้าก็ต้องการเขาด้วย…”

 

มือเรียวบางปิดเรียวพักตร์ของตนเอง พลางสะอื้นไห้

 

พระนางฟานีเอลจึงไม่ต้องการดุว่า “ เด็กชายผมดำคนนี้ ” เขาเป็นคนดื้อรั้น อ่อนไหว และร้องไห้เก่งมีริเอลน้อยคนนั้นสิไม่เคยเลยมีริเอลน้อยไม่เคยร้องไห้ แม้ยามที่นางละจากร่างงดงามของนางไปแล้วเมื่อไม่นานมานี้เองลูกสาวข้า

 

เรียวหัตถ์บางตบไหล่ทั้งสองข้างของพรายหนุ่มด้วยความอ่อนโยน

 

งั้นแม่จะคุยกับมาห์ธัน คุยให้รู้เรื่องไปเลย”

 

แล้วพรายหนุ่มก็ซบลงบนพระเพลาของนาง พร้อมกับหลั่งชลนาอีกครั้ง

 

ท่านจะช่วยลูกจริงเหรอ”

 

เฮ้อเท่าที่แม่คนหนึ่งควรทำเพราะความรักที่มีต่อเจ้าและเฟอานอร์”

 

~*~*~*~*~

 

ท่านพ่อท่านพ่อซึมจังเลย ” แนร์ดาเนลน้อยขยับมานั่งใกล้บิดาของนาง ซึ่งนั่งนิ่งบนระเบียงขาวประดับดอกบานชื่นสีชมพูละมุนตา

 

พ่อพ่อแค่เสียใจนิดหน่อยจ้ะ แนร์น้อย”

 

เด็กหญิงกระโดดมานั่งบนตักกว้าง แล้วโอบคออย่างไร้เดียงสา

 

ท่านพ่อเสียใจอะไรจ้ะ”

 

มาห์ธันจุมพิตแก้มอิ่มแดงของลูกสาวไปมาราวกับปลอบใจตัวเองไปด้วย

 

 

 

พ่อกลัวว่าจะไม่ได้ รักกับองค์ฟินเวต่อไป…”

 

เอ้ะ ” คิ้วเรียวของแนร์น้อยฉงน “ พ่อกลัวทำไม พ่อรักกับพระราชาก็ดีนี่นา”

 

พ่อกลัวว่าจะไม่ได้อยู่กับทูลหม่อมฟินเวอีกไง…”

 

แล้วแล้วหนูจะได้อยู่กับเฟอานอร์ไหมเขาร้องไห้เก่งแต่พอหนูจับมือเขาเขาก็หยุดร้องเฉยเลยถ้าไม่มีหนูแล้วเขาจะร้องไห้ตลอดแน่เลย”

 

มาห์ธันเขย่าศีรษะน้อยของลูกสาวไปมา “ พี่เลี้ยงคนเก่ง รู้ใจองค์ชายน้อย”

 

หนูอยากอยู่กับเขาพระแม่เจ้าก็โปรดหนูด้วยนางเล่านิทานเก่งหนูชอบ…”

 

พรายหนุ่มเกศาแดงสบกับดวงตาสีเขียวสดใสของธิดากลอยใจ

 

เขาพึงใจนักที่แนร์ดาเนลมีรูปโฉมถอดแบบมาจากเขาไม่ได้ภรรยามาเลย

 

จึงทำให้เขารู้สึกเหมือนได้พูดคุยปลอบใจตัวเองไปพร้อมกัน

 

หนูอยากอยู่กับองค์ชายน้อยเฟอานอร์พ่อเองก็อยากอยู่กับองค์ฟินเวไม่รู้ว่าแม่เจ้าจะว่าเช่นไรนางคงโกรธพ่อเหมือนกัน…”

 

ท่านแม่ไม่โกรธหรอกมั้งคะ”

 

อ้อมแขนแกร่งโอบกอดร่างเล็กป้อมของบุตรสาวตัวน้อย

 

พ่อรักเจ้าแนร์น้อยพ่อขอบใจที่มีลูกอยู่ตรงนี้นะ”

 

จ้ะ ท่านพ่อหนูก็ไม่อยากให้ท่านเศร้าด้วยนะคะ…”

 

นางหอมแก้มประดับเคราของบิดาทั้งสองข้าง

 

รอยยิ้มกว้างของแนร์ดาเนลทำให้มาห์ธันมีขวัญกำลังใจกลับขึ้นมาอีกครั้ง

 

~*~*~*~*~*~

 

ฟินเวพยายามรวบรวมสติอย่างมั่นคง เมื่อกลับไปยังห้องบรรทมของพระโอรส ซึ่งมีแนร์ดาเนลน้อยคนดีกำลังเอากระดิ่งทองเล็กๆมาหยอกล้อกับโอรสที่รักยิ่ง

 

องค์ชายเฟอาน้อยชอบหรือเปล่านี่แน่ะๆ”

 

กิริยาร่าเริงของนางเหมือนบิดาของนางเสียจริงฟินเวถอนหายใจ

 

แนร์น้อย ” ราชาหนุ่มรับสั่งเสียงอ่อนโยน

 

องค์ราชาเพคะ เฟอานอร์เขาชอบกระดิ่งอันนี้มาก”

 

ฟินเวก็สรวลยิ้ม แล้วก้มลงไปอุ้มโอรสน้อย ซึ่งส่งสายตากระพริบไปมา

 

ดวงตาสีเทาของเขาเกือบเป็นสีนิลดวงตาของมีริเอล

 

ริมฝีปากของเขาชมพูอิ่มเหมือนแม่มีริเอล

 

เฟอานอร์น้อยก็ได้แค่ผิวขาวผ่องกับผมดำสนิทมาจากเขาเท่านั้นแหละ

องค์ทูลหม่อมฟินเวทรงรักเขามากเหรอเพคะ”

 

ใช่จ้ะ” พรายหนุ่มตอบ “ ข้ารักเขาเหมือนที่พ่อมาห์ธันรักเจ้าไง”

 

แล้วแม่ของเฟอาน้อยไปไหนแล้วคะ”

 

พรายหนุ่มก็ตอบว่า “ นางไปอยู่อุทยานของเทพลอริเอน นางจะไปอยู่ที่นั้นนานๆ ข้าก็ให้เจ้ามาช่วยดูแลเฟอานอร์น้อยไง”

 

เขาไม่ต้องการพูดเรื่องความตายให้เด็กหญิงน่ารักคนนี้รู้มันน่ากลัวเกินไป

 

อ้อๆ หนูกับท่านพ่อก็อยู่เป็นเพื่อนของท่านและเฟน้อยไง อยู่นานๆพคะ”

 

ฟินเวจึงนั่งลงบนพระแท่นประทับสีน้ำตาล แล้วจูงมือเล็กของแนร์น้อยมานั่งเคียงด้วยหัตถ์เรียวงามลูบเกศาแดงหยักศกไปมา แล้วจุมพิตกระหม่อมของนาง

 

ขอบใจนะ แนร์น้อยที่อยู่กับลูกชายของข้า ขอบใจจริงๆ”

 

ดวงตาสีเขียวอ่อนวาบวับอย่างไร้เดียงสา ก่อนที่จะนางก็รู้สึกง่วงนอน

เพราะยังเด็กพรายน้อยเข้าสู่ภวังค์นิทราด้วยวัยเยาว์ของพวกเขา

 

องค์ฟินเวจึงลุกขึ้นแล้วทรงวางร่างบางของแนร์ดาเนลน้อย เคียงข้างพระโอรสเฟอานอร์ซึ่งก็หลับตาไปแล้วเหมือนกันแล้วทรงจุมพิตหน้าผากน้อยของโอรส

 

พ่อรักลูกนะโอรสแห่งมีริเอลอยู่กับพี่เขาไปก่อนนะจ้ะ”

 

แล้วฟินเวก็ดำเนินไป พร้อมกับปิดประตูอย่างเงียบเชียบ

 

 

~*~*~*~*~

 

ยิ่งแต่งแล้วแนร์น้อยน่ารักจังฮ่าๆองค์ฟินเวท่านให้ลูกน้อยแต่งงานกับนาง

 

ท่านก็ได้กับมาห์ธันแล้วลูกๆก็แต่งงานกันไปเลยเยส >///<

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s