Gallery

Silm Fic : The Gift of My King Part 8

 

Silm Fic : The Gift of My King Part 8

Pairing : Mahtan/Finwe

Rate : NC-17

Summary : ลอร์ดมาห์ธันตั้งใจประดิษฐ์ของขวัญชิ้นพิเศษถวายองค์ราชันย์โนลดอร์

ฟินเว องค์ราชาผู้งดงามของข้ารักที่เทิดทูนทั้งหัวใจ

 

แต่ข้าควรรักเจ้าหรือไร มาห์ธัน….

 

Warning : ฉากในห้องบรรทมแค่นี้แหละ ที่เหลือไปตามกันเองนะจ้ะ ><

 

~*~*~*~*~*~

 

ร่างโปร่งบางของราชาหนุ่มละจากการจุมพิตของอีกฝ่าย พร้อมกับปล่อยลมหายใจด้วยความตื่นเต้นนักหนาเขาไม่เคยได้จุมพิตกับใครอีกเลยนอกจากราชินีที่รัก

ขนาดเอลเว เพื่อนสนิทคนนั้น เอาอย่างมากแค่หอมแก้มนิ่มให้

แต่มาห์ธันคนนี้ ทำให้ฟินเว โนลโดรันระทวยจนแทบทรุดลงกับพิ้นดิน

 

ฟินเวทูลหม่อมที่รัก…” พรายหนุ่มร่างใหญ่ตรงเข้าซุกซอกคอนวล แถมดันร่างบอบบางไว้แนบต้นโอ๊ค ร่างเล็กกว่าขยับตัวไม่ได้เลย

 

มาห์ธันได้โปรดได้โปรดไปข้างในเถิดอ่า…”

 

ร่างเพรียวบางสะดุ้ง เมื่อหัตถ์ใหญ่ของพรายหนุ่มเกศาแดงกุมเข้าตรงสะโพกบาง

 

ฟินเว ราชาแห่งชาวโนลดอร์ทำอะไรไม่ถูกจริงๆคราวนี้

 

ตามพระบัญชาทูลกระหม่อมของข้า”

 

พรายหนุ่มเกศาดำสลวยก็ถูกอุ้มในท่าเจ้าสาวขึ้นจากพิ้นหญ้า ขณะที่เจ้าตัวยังหน้าแดงจัดจนสังเกตเห็นได้มาห์ธันยิ้มกริ่มนัก ถึงฟินเวจะเขินอาย แต่สายตาสีเทาอมครามบอกว่า ไม่ใช่ประกายแห่งความปรารถนา มันบอกได้อย่างชัดเจน

ข้าเดินเองได้น่า!”

แต่มาห์ธันคนนี้ ต้องการถวายความสะดวกนี่นา…”

พรายหนุ่มผมแดงได้ทีตรงเข้าหอมเรียวปรางของฟินเวอีกครั้ง

กษัตริย์แห่งชาวโนลดอร์ต้องถอนหายใจดังเฮือก!

~*~*~*~*~

 

ร่างสูงโปร่งได้รับการอัญเชิญวางลงบนเตียงนุ่มสีขาวนวล แต่เจ้าตัวก็รีบลุกขึ้น

และขยับกายหนีทันที ทำให้มาห์ธันหัวเราะเสียงใส

พระองค์แสดงตนเองราวกับเป็นสาวบริสุทธิ์ประมาณนั้นเลย”

ดวงตาสีเขียวของเขามองเรือนเกศาสีดำขลับของฟินเว และแนบศีรษะลงพร้อมกับจุมพิตด้วยความหลงใหล มือของเขาไล้ไปตามเรียวหลังของร่างบาง

 

ทรงอายงั้นหรือ แต่พระองค์ก็ไม่ได้บริสุทธิ์ซะหน่อย”

 

ข้าข้าเพิ่งมีลูกคนเดียวและข้าก็ไม่เคยมีอะไรกับบุรุษ…”

 

ร่างบางถูกโอบด้วยแขนแกร่งด้วยมัดกล้ามแน่นหนาของมาห์ธัน

 

ไม่อยากเชื่อเลยว่า ผู้นำแห่งเอลดาร์ ผู้ได้รับการประทานพรจากมหาเทพให้เป็นกษัตริย์ของพวกเรา จะไร้เดียงสาถึงเพียงนี้”

 

ริมฝีปากประดับด้วยเคราสีแดงลูบไล้โหนกแก้มของพรายหนุ่มอีกฝ่าย

 

เจ้าเคยมีใช่ไหมมาห์ธัน…”

 

ใช่ ” มาห์ธันคว้าร่างบอบบางมาตรงหน้าของตน “ แต่ไม่มีใครจะงดงามเหมือนทูลหม่อมของข้าข้าปล่อยอารมณ์ทางเพศกับเหล่าบริวารด้วยกันเป็นบางครั้งก็ อากาศในโรงตีเหล็ก มันร้อนมากนี่นา…”

 

ร่างบอบบางพยายามดิ้นรนทันที

 

นี่คือการปลดปล่อยอารมณ์ของเจ้าหรือข้าไม่ใช่ที่ระบายของใครปล่อยข้า…”

ริมฝีปากบางดังกลีบกุหลาบสวยถูกประกบแน่นอีกครั้ง คราวนี้เรียวลิ้นร้อนระอุของมาห์ธันเข้าแทรกในช่องโอษฐ์อิ่มนั่นด้วยความใคร่จนฟินเวแทบจะหายใจไม่ออกแถมวารีน้อยก็ไหลจากริมฝีปากออกมาด้วย

 

อาอา…”

 

ทูลหม่อมแสนงามดังเทวดาของข้าให้ข้าได้ดูแลท่านเถิด…”

 

เขาลุกขึ้นยืนอย่างสง่าผ่าเผยดังว่าองค์เทวอาวเลได้ทรงจำแลงมาเป็นเขาฉะนั้น

พร้อมกับสะบัดเรือนผมสีทองแดงหยักศกออกจากเปียเดี่ยวกลางหลังของตนเอง

หัตถ์เรียวใหญ่ทั้งสองถอดเสื้อทูนิคสีเลือดหมูและเสื้อในสีขาวของตนออก

จนเผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ หน้าอกหน้าท้องแน่นหนาด้วยมัดกล้าม ผิวพรรณสีน้ำตาลอ่อนปนแดงเรื่อของมาห์ธัน ร่างใหญ่กำยำยิ่งกว่าชาวโนลดอร์ เพราะเขาเป็นพรายช่างวิศวกรรมที่ทำงานยกค้อน ทุบโลหะ และประดิษฐ์สิ่งมีค่ามาเป็นเวลาหลายปี การเพาะกายในยามว่างไม่จำเป็นเลยแต่เขาก็สง่างามนักในยามนี้ฟินเวรู้สึกใจสั่นไปหมดและรู้สึกว่าช่วงล่างของเขาเองกำลังตื่นตัวด้วย

 

มาห์ธันกลับมายังร่างโปร่งบางและแนบองค์ราชาหนุ่มรูปงามลงบนหมอน

 

อามาห์ธันมาห์ธัน…”

 

ให้ข้าได้ถวายความสุขครั้งนี้ ทูลหม่อมที่รัก…”

 

มือเรียวใหญ่ของมาห์ธันปลดชายเสื้อทูนิคสีน้ำเงินอ่อนประดับสีทองของฟินเว

 

ฉวีวรรณขาวผ่องดังละอองหิมะต้องแสงเทียนสุกสว่าง ทรวงอกงดงามดังแกะสลักจากหินอ่อนงามตระการตา

คล้ายคลึงกับรูปปั้นประติมากรรมเทพบุตรหน้าพระราชวังสีขาวเรียวไหล่กว้างได้รูปสวยและ

และก็

 

ฟินเวชะงักด้วยการรีบปิดอุระขาวผ่องของตนทันที

 

ทูลหม่อมที่รักอย่าแสดงเหมือนว่าพระองค์เป็นผู้หญิงสิมานี่…”

 

อาอ๊า…” กษัตริย์หนุ่มรูปงามครางออกมา เมื่อมาห์ธันจุมพิตเรียวไหล่ และไล้ลงมายังบนแผ่นอุระขาวนวล จนถึงยอดอุระชมพูสดใส ริมฝีปากหนานุ่มจึงขบเม้มด้วยความใคร่แถมละเลงวานไปมา

 

อา….มาห์อ๊าอย่าอย่า…”

 

ทูลหม่อมแก้วของข้าต้องทรงชอบแน่ๆ”

 

มาห์ธัันถอยลงไปยังเรียวบาทขาวผ่องเปลือยเปล่า เขายกเรียวบาทซ้ายขึ้น

 

ข้าจะหาใครที่มีเรียวเท้างดงามได้แบบนี้อีกนะ…”

 

ริมฝีปากหนาไล้ลูบและดูดเรียวนิ้วเล็กของร่างบางจนพรายหนุ่มผมดำครางต่อไป

แถมรู้สึกด้วยว่าอากาศร้อนขึ้นเรื่อยๆ ดวงเนตรสีเทาอมครามสดใสกระพริบไปมาเหมือนเห็นดวงดาราเหนือศิระของตน

 

อ๊าอ๊าข้าทนไม่ไหวจริงๆ”

 

ร่างสูงกำยำเลื่อนมายังเรียวบาทขวาและทำในแบบเดียวกัน จนเรียวเท้าผ่องของฟินเวชื้นไปหมดแล้วฟินเวทรงรู้สึกว่าอยากจับส่วนนั้นขององค์เองทนไม่ไหวแล้วนะ

 

ฟินเวของข้าฟินเวโอ พระเป็นเจ้าข้าทนไม่ไหว…”

 

พรายหนุ่มนายช่างปลดเข็มขัดหนังและกางเกงสีดำของตนออกจากเรียวขา

 

นี่เป็นครั้งแรกที่ฟินเวได้ยลความแข็งขืนแบบบุรุษเพศที่แสนใหญ่ยิ่งของอีกฝ่ายหนึ่งอย่างชัดเจนถึงจะมีเพศสัมพันธ์กับมีริเอลบ่อยครั้งแต่ก็ไม่เร้าร้อนเท่านี้

 

โอ้คณะเทพวาลาร์ทั้งหลายได้โปรด

 

มาห์ธันข้าข้า…” มือเรียวบางของราชาหนุ่มปลดกางเกงสีนวลบางของตัวเองออกด้วยความเขินอายนักหนาฟินเวยามนี้ไม่ใช่องค์กษัตริย์ไม่ใช่ใครทั้งนั้น

 

เขาต้องการร่วมอภิรมย์กับมาห์ธัน พรายหนุ่มผู้รักและห่วงใยเขา

 

จุ๊ๆฟินเวฟินเวทรงโฉมงดงามพิลาศล้ำเสียจริง”

 

พรายหนุ่มร่างใหญ่หอบหายใจ ยามอีกฝ่ายเปลือยเปล่าเช่นเดียวกับตนเองฟินเวทรงงดงามที่สุดงดงามขนาดสตรีทั้งหมดนั้นหลงใหลและบุรุษเช่นเขาก็ใคร่อยากสัมผัสร่างนี้เสียเหลือเกินเขานึกขอบพระทัยฟานีเอลนักที่เลี้ยงดูองค์ฟินเว ผู้เป็นพระโอรสได้งดงามราวกับเทพบุตรไมอาร์ถึงเพียงนี้ถึงจะเสียดายไปหน่อยตรงที่ มีริเอลได้เชยชมเรือนร่างของพรายหนุ่มผู้นี้มาก่อนก็ตามทีช่างเถิดนางจากไปแล้วถึงคราวของข้าแล้วกัน!

 

กอดข้าที…” ฟินเวกล่าวเสียงแผ่วเบาแต่หนักแน่น

 

มาห์ธันไม่รอช้าที่จะตรงเข้ากอดรัดร่างบางและจุมพิตริมฝีปากบางคู่นั้นอีกครั้ง แล้วเรียวมือของเขาก็สัมผัสความเป็นบุรุษของราชาหนุ่มที่เขารักเขาต้องการ

 

และมันก็เป็นจริงใช่ต่อให้จากไปสู่ท้องพระโรงแห่งพญามานดอสก็ไม่เสียใจ!

 

อ๊าอาจะทำแบบนั้นหรือ…”

 

ใช่ฟินเวฟินเวที่รักของข้า…”

 

นายช่างหนุ่มผู้งามสง่าคว้าความเป็นบุรุษของฟินเวเรียวขาวผุดผ่องเหมือนคมดาบสีเงินที่เขาตีมันเพื่อใช้เป็นอาวุธและมาห์ธันก็จูบพร้อมละเลงเรียวลิ้นของตนลงบนอาวุธงดงามแห่งองค์ราชา

 

อ๊าอ๊าไม่อ่า…อ๊าาา!”

 

เรียวลิ้นนั่นไม่หยุดนิ่งเลย แถมเรียวนิิ้วใหญ่ของมาห์ธันยังเข้าแทรกในช่องลับที่ถูกถัดไปอีกต่างหาก

 

ข้าเจ็บได้โปรดเจ็บ…”

 

ทูลหม่อมผ่อนคลายช้าๆ…”

 

มือเรียวใหญ่กุมสะโพกบาง ขณะที่เรียวปากยังดูดดื่มกับแก่นองค์เรียวสวย

 

จนเขารู้สึกถึงวารีสีขาวขุ่นลงบนเรียวลิ้นหนาของตนเองหวานล้ำยิ่งนัก

 

หวานถึงเพียงนี้มิน่าถึงได้ให้กำเนิดพระโอรสที่งดงามน่ารักเพียงนั้นได้

 

มือเรียวของฟินเวขยุ้มลงบนเกศาแดงของมาห์ธัน พลางถอนอัสสาสะลมหายใจ

 

หายใจหนักขึ้นหนักขึ้นเมื่อปลดอารมณ์กามรสออกมาจนได้

 

เรียวนิ้วของนายช่างหนุ่มเข้าแทรกวรองค์บอบบางหนักขึ้นแล้วเขาก็รู้สึกว่าต้องการฝังตัวเองลงในร่างนี้จึงพลิกร่างแดงเรื่อของฟินเวลงแล้วแนบตัวเองลงบนแผ่นหลังนวลงดงามนั่นทันที!

 

ดวงเนตรสีเทาอมครามคู่สวยเบิกกว้างคับเรียวหน้า เมื่อรู้สึกถึงความแข็งแกร่งลงบนตัวเองโอ้ไม่นะ

 

มาห์ธันข้าข้าไม่เคยทำแบบนี้…”

 

เสียงทุ้มของพรายหนุ่มกระซิบลงข้างเรียวกรรณซ้ายแสนสวยว่า

 

ข้ารักท่าน ฟินเว…”

 

แล้วเสียงเนื้อก็กระทบดัง พร้อมกับเสียงครางของพรายหนุ่มเกศาดำสลวย

ดังขึ้นลงเป็นจังหวะมือเรียวทั้งสองก็ถูกจับขึ้นเหนือศีรษะ น้ำตาก็ไหลรินอาบแก้ม

 

 

ฟินเวฟินเว…” มาห์ธันลืมการใช้ราชาศัพท์ไปเสียแล้วเขากระแทกลงบนเรียวขาและสะโพกสวยขององค์ราชาของเขาคนรักของเขา…ทรงเป็นทุกอย่างที่เป็นโนลดอร์ควรเป็น

 

ถึงสวรรค์ลงทัณฑ์เขาก็จะไม่เสียฟินเวไปเด็ดขาด

 

ฟินเวอาอายอดรักของข้าฟินเว….อ๊าาาาา”

 

อ๊าอามาห์ข้าไม่ไหวอ๊าอ๊าาาาาา”

 

แล้ววารีกามรสสีขาวของราชาหนุ่มก็แตกจนเปื้อนผ้านวลบนแท่นบรรทม

 

เช่นเดียวกับกามรสของอีกฝ่ายก็ไหลลงบนเรียวขาราวกับสายธาราไหลรินลงบนพิ้นผ้าสีขาวและสีแดงของโลหิตออกพร้อมกัน

 

~*~*~*~*~

 

ร่างโปร่งบางนอนหนุนแผ่นอกแกร่งสีน้ำตาลอ่อน และมือเรียวบางไล้เรือนผมสีแดงเข้มไปมา และตามด้วยหนวดเคราบนใบหน้าเรียวกว้าง เรียวเหงื่อไหลรินลงหน้าผากและแก้มทั้งสองข้าง ขับความงามแบบพรายโนลดอร์ให้กระจ่างในห้องที่มืดสลัว หากแต่มีแสงตะเกียงสีทองเพียงดวงเดียวมาห์ธันเองก็เป็นฝ่ายลูบไล้เกศาสีรัตติกาลยาวสลวย และจุมพิตหน้าผากขาวนวลของอีกฝ่าย

 

ขอบใจนะ…”

 

กระหม่อมต่างหากที่ควรขอบพระทัยองค์ราชาโนลดอร์ที่รัก”

 

เขายกเรียวมือผ่องของราชาหนุ่มขึ้นมาหอมไปมาอย่างสุขใจ

 

ไม่น่าเชื่อว่า ข้าจะได้มีคืนนี้…”

 

นั่นสิข้าก็ไม่รู้เลยแต่มันก็ดีนะ…”

 

เรียวมือของมาห์ธันลูบไล้ยังสะโพกบางเบาๆ จนรู้สึกว่าโลหิตนั้นแห้งลงแล้ว

 

ทรงเจ็บมากหรือเปล่า…” สติกลับคืนมาโดยทันที แค่ฟินเวส่ายเรียวหน้าแช่มช้า

 

ก็ไม่มากข้าไม่เป็นไรมากหรอก…”

 

ลอร์ดหนุ่มร่างใหญ่วางจุมพิตนุ่มนวลลงบนริมฝีปากกุหลาบงามอีกครั้ง

 

บรรทมเถิดให้กระหม่อมกอดทูลกระหม่อมแก้วจนกว่าจะถึงรุ่งเช้า…”

 

ฟินเวรับสั่งเสียงแผ่วเบาเหมือนเสียงกระซิบกับหมอนนวล

 

ข้ารักเจ้าเหมือนกัน คงจะรักแล้วมั้ง…”

 

~*~*~*~*~*~

สบายใจแล้วค่าทุกท่าน…//ซับเลือดหน่อย…. >.,.,.,<

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s