Gallery

Silm Fic : The Gift of My King Part 7

 

 

Silm Fic : The Gift of My King Part 7

Pairing : Mahtan/Finwe and Little Feanor & Nerdanel

Rate : PG -13

Summary : ลอร์ดมาห์ธันตั้งใจประดิษฐ์ของขวัญชิ้นพิเศษถวายองค์ราชันย์โนลดอร์

ฟินเว องค์ราชาผู้งดงามของข้ารักที่เทิดทูนทั้งหัวใจ

 

แต่ข้าควรรักเจ้าหรือไร มาห์ธัน….

 

ยามรัตติกาลมายังแดนวาลินอร์ นครทิริออนงามสุกสกาวดังแสงดาราบนฟากฟ้าไกล

 

ในอุทยานหลวงแห่งวังหลวงสีขาว ร่างโปร่งบางในอาภรณ์สีนวลและสีน้ำเงินอ่อน เรือนผมยาวประบ่ามัดรวบกลางกระหม่อมด้วยริบบิ้นเรียบร้อย

ร่างเพรียวบางนั่งผู้เดียวเพียงลำพังฟินเวสบายพระทัย เมื่อพระมารดาทรงนำเฟอานอร์น้อยไปบรรทมอีกครั้งและคราวนี้แนร์ดาเนลน้อยก็ประทับพร้อมกับพระนาง

 

เด็กหญิงน้อย ธิดาของมาห์ธันมาดูแลลูกข้าก็เหมือนมาห์ธันดูแลข้ากระมัง

เท่านี้ก็พอเท่านี้ก็พอ

 

ถ้าไม่มีฝีเท้าของผู้หนึ่งมาประชิดใกล้ฟินเวก็คงไม่ลุกขึ้น

 

ทูลหม่อมฟินเว ยังไม่บรรทมหรือ”

 

เสียงขรึมเข้มหากเปี่ยมความยินดียิ่ง พรายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อย

 

มีอะไรเล่า ข้าต่างหากที่ควรถามเจ้าเสียมากกว่า ”

 

สายตาสีเขียวเปล่งประกายนัก ยามเขาได้มาประชิดใกล้องค์ราชาที่เขารัก

 

ทูลหม่อมฟินเวระแวงกระหม่อมมากเกินไปเสียล่ะ กระมั้งฮึๆ”

 

กษัตริย์หนุ่มร่างเพรียวบางจึงกลับไปนั่งลงยังม้านั่งหินอ่อนบนพิ้นหญ้าที่โรยราด้วยดอกมะลิสีขาวอีกครั้ง แสงสว่างแห่งพฤกษาเทลเพริออนยามรัตติกาลขับเรียวพักตร์ของพรายหนุ่มให้กระจ่างมากกว่าที่เคยเป็นภาพวาดดังจิตรกรที่ปรารถนาทั้งสิ้น

เรือนเกศาดำเป็นมันเงาดังท้องนภาในยามนี้ ดวงเนตรสีเทาอมครามเปล่งประกายดังดวงดาวเหนือศิระของทั้งสองเรียวโอษฐ์สีชมพูเรื่อเย้ยกุหลาบงามในอุทยานแห่งนี้ให้ได้ละอายและผิวพรรณงดงามขาวผ่องดังดอกมะลิบนพิ้นหญ้านุ่ม

 

มาห์ธันรู้สึกห้ามใจตนเองไม่ไหวแล้วแน่แท้

 

ลูกสาวของเจ้าไปนอนกับอัมเมและลูกชายของข้าแล้ว รู้สึกว่า ภรรยาเจ้าก็ไม่ได้อยู่กับเจ้าด้วยสินะประหลาดจริงเจ้าไร้เสน่ห์ขนาดนางยังหนีไกล…”

 

มาห์ธันจึงหัวเราะในวาจายอกย้อนของกษัตริย์หนุ่ม

 

แล้วภรรยาของอีกคนหนึ่งก็ไม่ต้องการอยู่ร่วมชีวิตอีกต่อไปเหมือนกัน”

 

ฟินเวจึงขุ่นเคืองใจนักหนาแทงใจดำชัดๆเลย

 

พอแล้วอย่ากล่าวเช่นนั้น”

 

พรายหนุ่มร่างสูงใหญ่กอดทรวงอกกว้างของตน หากสายตายังจับจ้องยังเบื้องปฤษภางค์ของพรายหนุ่มอีกฝ่ายอย่างไม่อาจละได้

 

เอาเถิด อย่างไรเสียกระหม่อมก็ดีใจที่พระองค์กลับมาเป็นกษัตริย์หนุ่มผู้สง่างามแห่งนครทิริออน และรับแนร์น้อยของกระหม่อม ให้นางเป็นพี่เลี้ยงดูแลองค์ชายน้อยเฟอานาโร จิตแห่งอัคคี รัชทายาทของพระองค์ เท่านี้ก็พอ…”

 

ดวงเนตรสีเทาอมครามของฟินเวหันมามองอีกฝ่ายบ้าง

 

เจ้าต้องการอยู่กับข้าหรือ มาห์ธัน”

 

พรายหนุ่มร่างแข็งแรงก็ยังตอบว่า “ ใช่ กระหม่อมรักพระองค์เสมอมา แต่พระองค์รักนาง ราชินีเซรินเดของพระองค์ กับเขาเอลเว เกศาเงินใช่หรือไม่…”

 

เอลเวไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว ข้าก็คิดว่าข้าคงไม่ได้พบเขาอีกนานทีเดียว อย่างน้อย น้องชายของเขา โอลเวก็เป็นราชาชาวเทเลรีอยู่ริมทะเลทางตอนเหนือข้าก็ไม่รู้สึกว่า เขาห่างไกลเขาอาจกลับมาก็ได้…”

 

แล้วมีริเอล ทรงรักนางมาตลอดเกือบพระชนม์ชีพ”

 

นางคือเพื่อนหญิงคนแรกของข้าแม่เลี้ยงดูข้ามาพร้อมกับนางนางถนัดการออกแบบภูษาทุกชนิด แม้แต่เสื้อผ้าของข้าที่สวมอยู่ก็เป็นฝีมือของนางข้าหวังว่า เฟอานอร์จะได้ความเป็นอัจฉริยะในการประดิษฐ์มาจากแม่ของเขาข้าสิ ไม่เก่งอะไรเลยอดทนอะไรก็ไม่ได้เลย”

 

มาห์ธันส่ายหน้าแล้วพร้อมกับประชิดใกล้ร่างเพรียวน่าถนอมนัก

 

มิได้ พระองค์เป็นผู้นำการเดินทางจากทะเลสาบคุยเวนิเอนห่างไกล พระองค์เป็นผู้ที่เทวาโอโรเมทรงเลือกแล้ว รวมถึงมหาเทพมานเวทรงประทานให้พระองค์เป็นจอมเหนือเกล้าชาวโนลดอร์ ไฉนจะว่าพระองค์ไม่เก่งอะไรอีก”

 

ฟินเวยังเถียงต่อไป “ เจ้าพูดเพื่อเอาใจข้าต่างหากล่ะ”

 

นั่นก็เพราะความรักของมาห์ธันถวายแด่องค์ฟินเวเท่านั้น”

 

แล้วเขาก็เปิดห่อภูษาสีแดงมายังเบื้องหน้า จนดวงตาสีเทาอมครามของฟินเว

 

ลุกวาวทีเดียวเพราะมันคือ รัดเกล้าทองคำบริสุทธิ์ประดับด้วยเพชรและทับทิม

 

รอยจารึกลวดลายตราราชสกุลงามประณีต ก็ไม่แปลกหรอกว่า มันเป็นฝีมือของมาห์ธันฟินเวไม่กล้าปฏิเสธเพราะมันงดงามในแบบที่เขาพึงใจด้วย

 

พระองค์ได้โปรดรับไว้เถิด เป็นงานที่ตั้งใจถวายจากใจของข้าคนนี้…”

 

หัตถ์เรียวใหญ่ค่อยๆวางรัดเกล้าทองลงบนศิระงดงามของฟินเว

 

ร่างสูงสง่าสองร่างยืนนิ่งเพื่อตอบคำถามในส่วนลึกของจิตใจของกันและกัน

 

โดยเฉพาะฟินเว กษัตริย์หนุ่มผู้ที่ไม่แน่พระทัยกับอะไรซักอย่างเลย

 

But somehow I can see
Just exactly how I’d be…

If I loved you
Time and time again I would try to say
All I’d want you to know
If I loved you
Words wouldn’t come in an easy way
Round in circles I’d go
Longin to tell you
But afraid and shy
I’d let my golden chances pass me by
Soon you’d leave me
Off you’d go in the mist of day
Never, never to know
How I loved you
If I loved you…


มาห์ธันหัวเราะดังกังวาน เมื่อได้ยลดวงพักตร์แดงระเรื่อของอีกฝ่าย

 

แน่พระทัยเหรอว่าไม่ได้รักกระหม่อมตามที่รับสั่งเช่นนี้”

 

ฟินเวก็ยืนยันว่า “ ใช่ เจ้าว่าคืนนี้ อุทยานของข้ามีดอกมะลิบานสะพรั่งใช่ไหมล่ะ

 

สายลมพากลิ่นหอมของมันมาเสมอเลย…”

 

ไม่มีลมมากซะหน่อยหนึ่งทูลหม่อม…”


You can’t hear a sound, not the turn of a leaf
Nor the fall of a wave hittin’ the sand
The tide’s creepin up on the beach like a thief
Afraid to be caught stealin the land
On a night like this I start to wonder
What life is all about

เจ้าก็ไม่ควรมารักข้าเพราะมันไม่สมควร…”

 

ฟินเวถอยฝีเท้าลงไปทีละก้าว แต่ลอร์ดหนุ่มเกศาแดงก็เดินก้าวนำขึ้นไปอีก

 

พระองค์ก็มีใจรักให้กระหม่อมจริงๆด้วยสินะ…”

 

ร่างเพรียวของฟินเวหนีเข้าประชิดกับลำต้นโอ๊ค พร้อมกับถอนหายใจหนัก

 

ยามร่างสูงใหญ่เข้าประคองเรียวไหล่บอบบางใบหน้าของทั้งสองพรายประชิดใกล้มากขึ้นมากขึ้นจนแทบได้ยินเสียงเต้นของดวงใจในอกของกันและกันได้


But somehow I can see
Just exactly how I’d be
If I loved you
Time and time again I would try to say
All I’d want you to know
If I loved you
Words wouldn’t come in an easy way
Round in circles I’d go
Longin to tell you
But afraid and shy
I’d let my golden chances pass me by
Soon you’d leave me
Off you’d go in the mist of day
Never, never to know
How I loved you
If I loved you…

 

ลอร์ดหนุ่มเกศาสลวยสีแดงเชยเรียวคางมนของกษัตริย์พรายรูปงาม แล้วประทับริมฝีปากของตนลงบนกลีบเรียวโอษฐ์งดงามดังกลีบกุหลาบชมพูเรื่อของฟินเว

เหมือนแสดงความอั้ดอั้นในใจมานานได้อย่างเหมาะสม พร้อมกับโอบร่างเพรียวบางแนบอุระกว้างคราวนี้ฟินเวก็ไม่ปฏิเสธที่จะตอบสนองจุมพิตนั้น

ท่ามกลางกลิ่นหอมของมวลบุปผาที่ไม่อาจหักห้ามไว้ได้แล้ว

 

คืนนี้อยู่กับข้านะมาห์ธัน…” ฟินเวกระซิบแผ่วเบา

 

~*~*~*~*~*~

 

อุ๊บบบบบ ~~ ได้จุมพิตแล้วจ้าาาา….มาห์ธันกับฟินเวโอ้ยย เขิลลล….

 

เดี๋ยวไว้รอฉากเซอร์วิสนะคะทุกคน ฮี่ๆๆๆ ><

 

โอเค เอาเพลงประกอบฟิคไปฟังกันนะคะ จิ้มๆตรงนี้….
https://www.youtube.com/watch?v=iuHAh-2xGxw

เพลง If I loved you จากเรื่อง Carousel ตั้งแต่ปี 1956 แน่ะ >///<

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s