Gallery

Silm Fic : The Gift of My King Part 6

 

 

Silm Fic : The Gift of My King Part 6

Pairing : Mahtan/Finwe and Little Feanor & Nerdanel

Rate : PG -13

Summary : ลอร์ดมาห์ธันตั้งใจประดิษฐ์ของขวัญชิ้นพิเศษถวายองค์ราชันย์โนลดอร์

ฟินเว องค์ราชาผู้งดงามของข้ารักที่เทิดทูนทั้งหัวใจ

 

แต่ข้าควรรักเจ้าหรือไร มาห์ธัน….

 

ลอร์ดมาห์ธันนำบริวารของตนมุ่งสู่พระราชวังของเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดพระองค์หนึ่งแห่งพิภพอาร์ดาแห่งนี้ เทพวาลาพระองค์นี้ทรงพระนามว่า อาวเล และพระองค์ทรงมีพระเมตตาแสนสูงยิ่งต่อผู้เคารพรักพระองค์ ทรงเป็นเทพเจ้าแห่งวิศวกรรมศาสตร์ ผู้สร้างภูผาและพิ้นปฐพี ประกอบด้วยพระปรีชาสามารถเป็นล้นพ้น และพระองค์โปรดปรานชาวเอลดาร์เผ่าพันธุ์โนลดอร์ยิ่งนัก เพราะพวกเขาทรงปัญญาและมีความใฝ่รู้ใฝ่เรียนในด้านวิศวกรรมมากกว่าเผ่าพันธุ์อื่น

 

พรายหนุ่มร่างใหญ่สะบัดเรียวพักตร์กว้าง จนเรือนผมสีแดงปลิวไปตามสายลม

 

ขณะเตรียมพร้อมตนเองเพื่อเข้าเฝ้าเทพเจ้าพระองค์นี้หัวใจของเขาเต้นสั่นในอก

 

 

 

เพราะเขาเองก็ระลึกสิ่งที่กล่าวกับภรรยา ก่อนที่นางจะกลับไปหาบิดามารดาของนาง ณ นครวันยารินอน เบื้องล่างภูผาทานิเควนทิล ที่ประทับแห่งองค์มหาเทพมานเวและวาร์ดามหาเทวี ผู้ทรงเป็นจอมราชันย์และราชินีแห่งพิภพอาร์ดาทั้งหมด

 

ข้าจะกลับไปหาอตาร์และอัมเม ฝากให้แนร์น้อยไปอยู่ในวังเสีย”

 

มาห์ธันถามขึ้น “ เจ้าแน่ใจหรือ”

 

ข้าเห็นเช่นนี้ แนร์น้อยมีความสุขมากที่ได้อยู่กับทูลหม่อมน้อยเฟอานอร์ และมีพระราชชนนีฟานีเอลแล้ว ข้าไม่ห่วงกระไรท่านเองก็จะได้ดูแลองค์ฟินเว…”

 

มาห์ธันอ้ำอึ้งมากทีเดียวภรรยาของเขาอ่านใจออกหรือ

 

เจ้าไม่หึงหวงข้าหรือที่อยู่ใกล้ชิดองค์ราชา”

 

ใบหน้างามนิ่งของอิสตานียังนิ่งเฉยแม้ว่าแววตาหม่นหมองเล็กน้อย

 

ท่านก็เป็นผู้เดียวที่ทำให้องค์ราชากลับมาได้ดังปกติ ข้าเข้าใจความรู้สึกนั้น เพราะว่าราชินีมีริเอลสิ้นพระชนม์ไปเสีย พระองค์ต้องการผู้ที่มอบกำลังใจถวายมากที่สุดมาห์ธันที่รักทำหน้าที่ข้าราชบริพารของท่านเถิดและข้าก็อยากกลับบ้าน…”

 

เจ้ารักความเป็นวันยาร์มากกว่าโนลดอร์”

 

ก็จริงเพราะข้ารู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างที่อาจเกิดขึ้นกับชาวโนลดอร์ ตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของมีริเอล เซรินเดหายนะร้ายแรงจะเกิดขึ้นถ้าเลี่ยงได้ข้าว่า เราควรไปใกล้ชิดองค์มหาเทพเสียจะดีกว่า สวามีข้า”

 

เจ้าว่าชาววันยาร์ดีที่สุดมากกว่าชาวโนลดอร์งั้นหรือ”

 

แล้วแม่นางอิสตานี ภรรยาของเขายืนยันว่าเป็นเช่นนั้น

 

ช่างนางเสียกระไรเถิดตอนนี้ ข้าเป็นห่วงแต่เขาผู้เดียว

 

องค์ฟินเวทรงจะเป็นเช่นไร เมื่อพาพระมารดาและพระราชโอรสองค์น้อยไปยังอุทยานลอริเอนร่างบอบบางอรชรขององค์ราชินีมีริเอลพระองค์จะโศกาถึงเพียงไหนจะทรมานพระหฤทัยไปถึงไหนกัน

ทูลหม่อมฟินเวทูลกระหม่อมแก้วของข้า….ให้มาห์ธันคนนี้ได้รักพระองค์ต่อไปเถิดอย่างน้อยเราสองได้จุมพิตริมฝีปากซึ่งกันและกันก็ยังดียังดี

 

If I loved you…
Words wouldn’t come in an easy way
Round in circles I’d go
Longin’ to tell you
But afraid and shy
I’d let my golden chances pass me by
Soon you’d leave me
Off you would go in the mist of day
Never, never to know how I loved you
If I loved you…

 

เสียงเพลงหวานละมุนขององค์ฟินเวยังก้องในโสตประสาทของเขาอยู่นั่น

รอยสัมผัสอบอุ่นผิวพรรณนิ่มนวลละมุนละไมโอ้ พระเป็นเจ้า

 

องค์อาวเล เสด็จแล้ว!”

 

สุรเสียงแห่งเทพไมอาองค์หนึ่งขานรับต่อเนื่องกัน แล้ววรองค์สูงใหญ่ก็ทรงดำเนินมายังบัลลังก์ที่ประดับด้วยอัญมณีสุกสกาวร่างนี้เป็นบุรุษร่างใหญ่ และกำยำยิ่งยวดเกศาน้ำตาลเข้มดกหนาประกอบกับหนวดเครายาวสีน้ำตาลของพิ้นดิน พระองค์ทรงอาภรณ์สีแดงเข้มผสมสีเหลืองได้อย่างงดงามพระผู้สร้างธาตรีพระผู้สร้างภูผาใหญ่ยิ่งสุรเสียงดังยิ่งเสียงแห่งท้องนภาในยามวสันตฤดูกาล

 

องค์อาวเลเทวาแห่งการวิศวกรรมและปัญญา

 

ยินดีที่ได้พบ เหล่าพรายชาวโนลดอร์ โดยเฉพาะเจ้ามาห์ธัน รุสโค”

 

สุรเสียงเข้มรับสั่งภาษาเควนยาอย่างชัดเจน ทำให้พรายหนุ่มผู้คุกเข่าเบื้องหน้าบัลลังก์ได้สติกลับคืนมา เขาต้องการกราบทูลองค์อาวเล เทพเจ้าที่เขาเคารพยิ่ง

 

เพื่อกราบทูลบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญ

 

~*~*~*~*~

 

สถานที่ประทับทรงงานขององค์เทวะอาวเลคือ โรงตีเหล็ก แสนร้อนระอุ เสียงดังของการตีโลหะดังสนั่น ประกอบกับความร้อนของเพลิงที่ไหม้ในเตาหลอม

 

สถานที่แห่งนี้จึงมีแต่เหล่าบุรุษทั้งไมอาร์และเอลดาร์ผู้สนใจในงานช่างประดิษฐ์โลหะและการทำเหมืองแร่เท่านั้น หาได้มีสตรีมาเกี่ยวข้อง

 

มาห์ธันเข้ามุมทำงานที่ตำแหน่งทั่งตีเหล็กของตน ใกล้กับที่ประทับการตรวจงานขององค์เทพอาวเล ด้วยพระญาณแรงกล้าของพระองค์ จึงทอดพระเนตรยังพรายหนุ่มเกศาแดงจิตใจเลื่อนลอยน่าสงสัยจริง

 

พ่อหนุ่มน้อยรุสโค” องค์เทพหนุ่มทรงรับสั่งต่อมาห์ธัน “ เจ้ามีความกังวลเรื่องใด ถ้าเจ้าหาได้มีสมาธิในการทำงานแล้ว ก็อย่าได้ทำเลย”

 

พรายหนุ่มจึงยอมหยุดตามพระบัญชา

 

เกล้ากระหม่อมห่วงใยในดวงหทัยขององค์ฟินเว องค์ราชามากเหลือเกิน”

 

มาห์ธันกราบทูลขณะที่ตนเองยังค้อมศีรษะลงต่อองค์เทวาผู้สูงศักดิ์ยิ่ง

องค์เทวะผู้สร้างงานวิศวกรรมจึงรับสั่งสุรเสียงกังวาน

 

เจ้าลุกขึ้นได้แล้ว”

 

เกล้ากระหม่อมองค์เทวาคือ…” มาห์ธันกล่าตะกุกตะกัก

 

เจ้ารักฟินเวมากเลยหรือ…”

 

เพราะเขาคือกษัตริย์ของกระหม่อม หัวใจในอุระถวายความภักดีให้”

 

แต่เจ้าสมรสแล้วมิใช่หรือ” องค์อาวเลถามขึ้น

 

ภรรยาของกระหม่อมเองก็ห่างเหินกระหม่อม นางพอใจที่จะอยู่ครอบครัวชาววันยาร์ นางบอกกระหม่อมว่า ชาววันยาร์ดีที่สุดในบรรดาชาวเอลดาร์ทุกคน”

 

แล้วเจ้าหน่ายนางแล้วจะรักองค์ฟินเวแทน”

 

มิได้พระเจ้าข้า จริงๆแล้ว กระหม่อมรักองค์ราชาก่อนแต่เขามีแต่นางราชินีมีริเอลมาตลอดกระหม่อมก็ไม่คิดจะขัดขวางความรักของทั้งสองเมื่อพบอิสตานีแล้วก็เลยสมรสกัน”

 

พูดมันก็พูดได้ แต่ถ้าเจ้ารักเขา เจ้าก็ควรรักจริง มิใช่หลงใหลในความงามของพรายหนุ่มผู้มีจิตใจบอบบางเช่นนั้น ชาวโนลดอร์ทั้งปวงจะติฉินนินทาเจ้า”

 

กระหม่อมไม่กลัว หากแต่ต้องการให้องค์ฟินเวรับรู้ความรักของเกล้ากระหม่อม”

 

พ่อหนุ่มรุสโค ข้าเองก็มีแต่ยาวันนาเทวีที่รักยิ่งมาตั้งแต่พิภพนี้จะสร้างขึ้น ถึงเราสองคนระหองระแหงกันหลายเรื่อง แต่เราก็รักกันอยู่ดี…”

 

มาห์ธันนำหัตถ์ของตนกุมค้อนที่ถืออยู่แน่นขึ้น

 

เกล้ากระหม่อมขอเพียงได้ใกล้ชิดกับองค์ราชาที่รักและเทิดทูนยิ่ง และมีสิ่งที่ต้องการนำถวายพระองค์…”

 

พรายหนุ่มแกะห่อผ้าสีดำซึ่งนำออกมาจากอกเสื้อทูนิคสีเทาหนาของตน

 

เจ้านำอัญมณีพวกนี้มา เพราะเหตุใดหรือ…”

 

กองแก้วไพฑูรย์ เพชรและทับทิมส่องแสงประกายงามนักหนา

 

เกล้ากระหม่อมต้องการประดิษฐ์ของขวัญแสนงดงามถวายองค์ราชา จึงต้องการขอพระราชดำริจากพระองค์ว่า ควรประดิษฐ์สิ่งใดดี…”

 

ดวงพระเนตรสีแห่งพิ้นธาตรีเบิกกว้างเล็กเจ้าหนุ่มนี้ รักจริงหรือ

 

 

ฟินเว เป็นราชาแห่งโนลดอร์ เขามีสิ่งที่รักมากแน่นอนว่า เจ้าไม่ควรประดิษฐ์แหวนสมรสในเรียวนิ้วของฟินเว สัญญาใจของเขากับราชินีมีริเอล”

 

เกล้ากระหม่อมทราบ เพราะไม่ต้องการถอดแหวนสมรสกับอิสตานีเช่นกัน”

 

องค์เทพวิศวกรรมถอนพระทัย “ ยกองค์ราชาเหนือเกล้าเศียร จงเพียรแลจงภักดิ์ด้วยหทัยเถิด มาห์ธัน รุสโค สุนัขจิ้งจอกน้อยแห่งโนลดอร์”

 

แล้วพรายหนุ่มผมแดงก็สามารถเข้าใจถึงราชโองการประทานพรแล้ว

 

หัวใจเต้นดังสะท้านอกด้วยความยินดียิ่ง

 

~*~*~*~*~

 

เสียงกุบกับของอาชาทั้งสี่นำโดยพระนางฟานีเอล อัมเมทารีผู้ทรงเป็นสารถีแทนองค์ราชาหนุ่มฟินเว ซึ่งบรรทมบนเบาะโดยมีอู่น้อยของพระโอรสเฟอานอร์อยู่เคียงข้าง

ทั้งสามพระองค์เสด็จใกล้ถึงนครทิริออน สตรีพรายชาวโนลดอร์ทรงขับรถม้าศึกด้วยความแข็งแกร่งของพระนางและนุ่มนวลกว่าพระโอรสบุญธรรมเสียด้วย

 

 

นานมาแล้วความมืดมนปกคลุมทั่วดินแดนพนาไพร

 

พรายสาวเกศาดำสนิท ร่างสูงแข็งแรงกำลังวิ่งหนีจากสัตว์ร้ายคล้ายหมียักษ์ไปพร้อมกับคนอื่น เสียงเรียกนามของนางบอกว่าให้วิ่งหนีด้วยความรวดเร็ว นางก็จะวิ่งหนีได้ไปแล้วแต่นางก็เห็นเด็กชายผมดำร่างเล็กร้องไห้เรียกหามารดาต่อหน้าเจ้าหมียักษ์ตนนั้น

 

แม่จ๋า! แม่จ๋า! ”

 

มือใหญ่ของเจ้าหมีร้ายใกล้มายังร่างเล็กบางนั้น

 

อย่านะ!” พรายสาวผมดำรีบกระโดดเข้าไปคว้าเด็กชายคนนั้นมากอดไว้แน่น โดยนางยังใช้มีดฟันมือยักษ์จนเลือดสีแดงสดของมันสะบัดถูกตัวนาง มันหวีดร้องลั่น พรายสาวกระโดดหนีออกมาได้ทัน และพาเด็กชายคนนั้นออกมาได้อย่างรวดเร็ว

 

แม่! แม่! ” เด็กชายยังเอาแต่ร้องโยเย น้ำตาไหลอาบแก้ม จนนางต้องเช็ดน้ำตาให้

 

เจ้าหนูน้อย ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรแล้ว มันทำร้ายเจ้าไม่ได้แล้ว”

 

เด็กชายโอบคอนางแนบแน่น ดวงตาสีเทาอมครามของเขาลุกวาว

 

แม่จ๋าแม่จ๋าอยู่กับหนูนะหนูกลัว…”

 

พรายสาวไม่มีทางเลือก นอกจากปลอบโยนว่า

 

แม่แม่อยู่กับเจ้าแม่อยู่กับเจ้าแล้วนะ…”

 

นางกอดร่างน้อยแนบอก แล้วเด็กชายก็กอดคอของนางไว้แน่นด้วยความกลัว

 

ถ้าแม่ของเจ้าหายไปแล้ว ข้าจะเป็นแม่ให้เจ้าเองก็ได้ เจ้าหนู”

 

พระราชชนนีแห่งชาวโนลดอร์รำลึกถึงความหลังครั้งอดีตกาล ก่อนมายังอาณาจักรของทวยเทพวาลาร์

 

แม่ถึงนครทิริออนหรือยัง” ฟินเวถามขึ้นจากที่นั่งด้านหลัง

 

พระนางฟานีเอลจึงเหลียวกลับไปมองพรายหนุ่มด้วยสายตาหม่นหมอง

 

เจ้าตื่นแล้ว เฟอานอร์ล่ะ”

 

เขายังหลับอยู่เลย”

 

พระนางเธอจึงถามว่า “ เจ้าพบมีริเอลครั้งนี้แล้ว เจ้ารู้สึกดีขึ้นไหม”

 

ก็เล็กน้อยเทพลอริเอนทรงมีพระเมตตาต่อข้าและลูก นี่ก็เป็นข่าวดีนักหนา อย่างไรเสีย ข้าก็ดีใจที่ได้ท่านไปเป็นเพื่อนจริงๆ”

 

ข้าเป็นทั้งแม่และเพื่อนคนแรกของเจ้า ข้าพอใจที่ได้เป็นย่าของเฟอานอร์ ข้าช่วยเจ้า

ดูแลหลานรักคนนี้ได้ จนกว่าเขาจะโตเป็นหนุ่มเหมือนเจ้านั่นแหละ”

 

ฟินเวมองดูโอรสน้อยในอ้อมแขนเรียวบางของตน

 

ท่านว่า เขาเหมือนมีริเอลมากไหม”

 

หน้าตาของเขาเหมือนเจ้ากับมีริเอลผสมกัน แต่นิสัยส่วนนึง เฟอานอร์คงได้จากนางมากกว่าเจ้า ความตั้งใจและความใจแข็งของนาง…”

 

แล้วแม่แม่ข้าท่านคิดเช่นไรกับมาห์ธันเล่า”

 

องค์ราชินีมารดาแห่งโนลดอร์ยังรับสั่งต่อไป

 

เจ้าโตแล้ว ฟินเว เจ้าจะพอใจกับเขา ผู้ภักดีต่อเจ้าบุรุษคนอื่นแม่ก็ไม่อาจห้ามได้หรอกแต่ว่าแม่ขออะไรอย่างหนึ่งจากเจ้า…”

 

ได้ขอรับ” ฟินเวทรงยืนยัน

 

ดวงเนตรสีเทาเข้มของฟานีเอลวาววับดังปลายคมมีด เมื่อนางเห็นยอดปราสาทสีขาว

 

อย่าสนใจในหญิงอื่น นอกจากมีริเอล แม่กลัวว่าจะเกิดปัญหาใหญ่”

 

ไฉนลูกจะสนหญิงอื่นลูกรักแต่นางคนเดียวแต่ว่า กล่าวยากเหลือเกิน”

 

เจ้าได้ลูกชายคนเดียวก็พอ ยามเฟอานอร์เติบใหญ่และสมรสเขาจะมีหลานให้เจ้าได้หลายคน เจ้าก็มีเด็กน้อยที่น่ารักให้เจ้าคลายเหงาและราชสกุลของเราก็มั่นคง”

 

แต่ลูกเอง ก็อยากมีอีกอยากให้เขามีน้องน้องที่จะรักเฟอานอร์ยิ่งนัก”

 

พระนางฟานีเอลก็ไม่รับสั่งอะไรต่อไป โอรสหนุ่มของนางดื้อดึงเช่นนี้ เพราะนาง

 

รู้สึกถึงลางสังหรณ์อย่างหนึ่งถึงอนาคตอันใกล้ความวุ่นวายในราชสกุลของฟินเว

 

จะนำภัยร้ายมาสู่ความสงบสุขของอาณาจักรแห่งทวยเทพ

 

และมาจากพระราชนัดดาน้อยของนางเฟอานอร์ โอรสแห่งฟินเว

 

~*~*~*~*~

 

เขียนไปเขียนมา เทพอาวเลใจดีมากกก แถมพระนางฟานีเอลก็เป็นแม่ที่รักลูกชายของนางจริงๆฟินเวที่รักใกล้จะได้กับมาห์ธันแล้วยัง… >///<

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s