Gallery

Silm Fic : The Gift of My King Part 2

 

Silm Fic : The Gift of My King Part 2

Pairing : Mahtan/Finwe

Rate : PG -13

Summary : ลอร์ดมาห์ธันตั้งใจประดิษฐ์ของขวัญชิ้นพิเศษถวายองค์ราชันย์โนลดอร์

ฟินเว องค์ราชาผู้งดงามของข้ารักที่เทิดทูนทั้งหัวใจ

องค์ราชาพรายเสด็จกลับมายังในพระราชวังสีขาว เมื่อเข้าไปสู่ห้องโถงแห่งองค์พระมารดาบุญธรรมของพระองค์หรือ “ พระพันปีแห่งโนลดอร์”

ร่างงามระหงในอาภรณ์สีเทาอ่อนกำลังทรงโอบอุ้มทารกน้อยในภูษาสีขาวนวลตา

แอ้ๆ แอ้ๆ”

ฟินวิออนน้อยของย่า ร้องดังจริงๆ”

องค์ฟินเวคำนับลงต่อเบื้องพระพักตร์ของพระราชชนนี

อัมเม ( เสด็จแม่ ) ลำบากท่านเสียจริงที่ท่านต้องมาดูแลลูกของหม่อมฉัน”

สตรีพรายโนลดอร์ร่างสูงสง่ายิ่ง เกศาสีดำขลับเกล้าเป็นมวยเรียบงาม พระพักตร์เรียวมนหันมายังองค์ราชาหนุ่ม

ฟินเวที่รักของแม่ ไฉนเจ้าปล่อยให้ลูกมาคนเดียวเช่นนี้ อาริเมบอกว่า

ลอร์ดมาห์ธันมาพบเจ้าในสวนด้านหลังหรือกระไร”

ราชาหนุ่มทรุดวรองค์เพรียวบางลงบนตั่งสีเบจข้างพระมารดา

เขาบอกให้ลูกทำหน้าที่เป็นราชาต่อไป แต่ว่าลูกกลัวเหลือเกินว่าจะทำไม่สำเร็จ”

ฟินเวลูกรัก การจากไปของมิรีเอลก็ไม่ได้ทำให้ลูกต้องหม่นหมองเช่นนี้ แม่เองก็เสียใจกับการตัดสินใจของนาง รวมถึงพวกเราทุกคน ชาวโนลดอร์แห่งนครทิริออน

เขาทราบกันทั่วไปหมดแล้ว ลูกรักของแม่ พวกเราเสียราชินีไปแล้วจะให้เสียองค์ราชาอีกเหรอ”

พรายหนุ่มเกศาดำสะบัดเรียวพักตร์

ลูกก็ไม่ต้องการอ่อนแอเช่นนี้”

งั้นเจ้าก็ต้องอยู่เป็นหลักให้กับเฟอานอร์ เข้าใจหรือไม่”

เรียวหัตถ์ของพระนางวางทารกน้อยลงบนพระเพลาของกษัตริย์หนุ่ม

เขาต้องการพ่อ เจ้าเท่านั้นที่มอบความรักให้แก่เขาได้ ส่วนแม่ก็เป็นได้เพียงผู้ช่วยเท่านั้น ฟินเว ได้โปรดเห็นแก่ลูกชายของเจ้าเสีย”

พรายหนุ่มก้มลงมองทารกน้อย เกศาดำปอยเล็กบนศิระ ขนตาเรียวงอนรับกับจมูกเล็กน่าเอ็นดูและริมฝีปากอิ่มละมุนเขาช่างคล้ายมีริเอลเสียจริง

เฟอานาโรของพ่อ” พรายหนุ่มวางจุมพิตบนพวงแก้มนิ่มทั้งสองข้าง

พระพันปีแห่งชาวโนลดอร์รับสั่งอีกครั้ง

ตั้งสติและสมาธิให้ดี ลูกชายข้า เป็นผู้นำแกล้วกล้าดังที่ลูกเคยเป็น เจ้าเป็นผู้ที่องค์มานเว มหาเทพของเราทรงประทานพรให้แล้วว่า ลูกคือ ราชันย์ของเหล่าโนลดอร์ ฟินเว โนลโดรัน”

ราชาหนุ่มยกเรียวหัตถ์บางของพระราชชนนีขึ้นมาจุมพิต

เสด็จแม่ให้เวลาลูกอีกซักพักเถิด”

พระนางถอนพระทัย แล้วลูบพระเกศายาวงดงามของพระโอรส

การจากไปของมีริเอล แม่รู้ว่าต้องใช้เวลาเยียวยา อย่างไรก็ตาม ลูกก็ต้องเข้มแข็งและกล้าหาญต่อชะตากรรมที่จะเกิดขึ้น เวลานี้จะผ่านไปได้ด้วยดี”

เมื่อทารกน้อยเฟอานาโรหลับไปในอ้อมกอดของพระราชบิดา องค์ราชาฟินเวจึงวางพระบุตรที่รักยิ่งลงบนพระอู่สีเงินสุกสว่าง

ลูกยินดีรับราชโองการของเสด็จแม่ฟานีเอล”

แม่ว่า มาห์ธันก็ดูเป็นห่วงเป็นใยเจ้ามาก ท่าทางเขาจะรักเจ้า…”

ดำรัสของพระราชชนนีฟานีเอล ทำให้พรายหนุ่มผู้อ่อนวัยกว่ารู้สึกเขินอายนักเมื่อครู่นี้มาห์ธันยกมือของเรายกเท้าของเราจูบแบบนั้นเขารักข้าหรือไร

หรือต้องการปลดปล่อยอารมณ์ใคร่ทางเพศให้เรากัน

ลูกแม่ เป็นไรไป หน้าเหมือนสีแดงขึ้น…”

มิได้ อัมเมคือลูกขอไปจัดการเอกสารเพื่อว่าราชการพรุ่งนี้แล้วกัน”

เมื่อร่างสูงโปร่งในอาภรณ์ขาวออกจากห้องโถงประทับของพระนางฟานีเอล

นัยนาเปล่งประกายสีเทาของนาง มองแผ่นหลังของพระราชโอรสจากไปแล้วกลับมายังพระราชนัดดาในพระอู่อีกครั้ง

ฟินเวสับสนถึงเพียงนี้ แถมทิ้งลูกไว้ให้แม่อนิจจา องค์มานเววาร์ดาเทวี

ได้โปรด ให้เขามีกำลังใจกลับมาอีกครั้งเถิด…”

^*^*^*^*^

องค์ราชาฟินเวแห่งชาวโนลดอร์กลับมาว่าราชการในวันรุ่งขึ้น สร้างความประหลาดใจแก่เหล่าเสนาอำมาตย์ตลอดไปจนถึงเหล่าพสกนิกรที่มาเข้าเฝ้าในท้องพระโรงสีน้ำเงินอ่อนกระจ่างตาแห่งสายตาของชาวเอลดาร์

พวกเขาตกตะลึงนักที่องค์กษัตริย์ทรงกลับมาสง่างามยิ่งนัก ฟินเวสวมมงกุฎทองคำบนพระเศียรเรียวมน เกศายาวสลวยถักเป็นเปียข้างขมับ อาภรณ์ครุยเป็นสีทองอ่อนและสีฟ้าสดใสที่ดูกระจัดกระจ่าง แม้ว่าแววเนตรของฟินเวจะยังเจือความเศร้าอยู่บ้าง ถึงกระนั้น พรายหนุ่มยังแสดงถึงความเป็นขัตติยะมานะของตนไว้อย่างมั่นคง

เหล่าราชบริพารที่นินทาเมื่อวานก็แทบพูดไม่ออกเลย ยามนี้ ฟินเวทรงสง่างามนักหนาประดุจองค์มหาเทวามานเวที่สถิตบัลลังก์เหนือเมฆาบนยอดภูผานิรันดร์กาล

และผู้ที่แสดงรอยยิ้มเต็มเปี่ยมบนใบหน้าหยาบกร้านคือ มาห์ธัน

.องค์ฟินเวของข้าทรงออกว่าราชการได้แล้วข้ายินดีนักยินดีเสียจริง

หลังจากนั้นราชาโนลดอร์พยายามว่าราชการด้วยน้ำเสียงไพเราะแฝงความเคร่งขรึมในจิตใจและเวลายุ่งยากของวันนั้นก็ผ่านไปเร็วดังสายลมที่พัดผ่าน

เมื่อหมดเวลาราชการ เหล่าเสนาบดีกับข้าราชบริพารทั้งปวงต่างก็คำนับลงต่อเบื้องหน้าขององค์กษัตริย์หนุ่มด้วยความเคารพอย่างสูง แล้วลาจากไป

องค์ฟินเวเองก็ทรงลุกจากบัลลังก์แล้วรวบรวมเอกสารประจำวัน

เมื่อแผ่นกระดาษแผ่นหนึ่งปลิวลงกับพิ้น พรายหนุ่มก้มลงเพื่อเก็บ แต่ว่ามือเรียวใหญ่ของมาห์ธันรับมันได้ทัน

กระหม่อมได้เห็นพระองค์ทรงทำหน้าที่แห่งกษัตริย์จนได้แล้ว”

แต่องค์ฟินเวไม่ตอบ และไม่คิดจะสบดวงตาสีเขียวอ่อนฉายแสงแห่งเสน่หาของมาห์ธันเสียด้วย

เลิกงานแล้ว ข้าจะกลับไปเข้าเฝ้าอัมเมและดูแลลูก คืนกระดาษให้ข้าเถอะ”

ฟินเวเอื้อมหัตถ์เพื่อไปหยิบกระดาษ แต่พรายหนุ่มร่างใหญ่ก็ปัดมันไปอีกทาง

มาห์ธัน เจ้าแกล้งข้า!”

ทูลกระหม่อมแก้ว สัญญาเพียงข้อหนึ่งก่อน แล้วข้าพระบาทจะคืนมันให้”

ดวงตาสีเขียวสดใสฉายแววเจ้าเล่ห์อีกครั้ง เมื่อกษัตริย์หนุ่มแสดงความไม่พึงพอใจ

ยามนิ่งขรึมก็ทรงพระสิริโฉมมากแล้วยามขุ่นเคืองทรงพิลาสยิ่งกว่า

แล้วเจ้าจะให้ข้าทำเช่นไร แต่ข้าขออย่าล่วงเกินข้าเลย”

มิได้ ทูลกระหม่อม” มาห์ธันตอบ “ กระหม่อมอยากเชิญชวนให้พระองค์ประพาสยังพนาไพรด้านนอกนครทิริออนเท่านั้นกระหม่อม”

แต่แต่ข้าอยากไปพบเสด็จแม่และดูแลเฟอานอร์น้อย แล้ววันพรุ่ง ข้าจะไปหามีริเอลหมายถึงข้าจะไปอุทยานลอริเอนข้าปรารถนาเช่นนั้นมากกว่า”

แล้วพระองค์จะไปประพาสป่ากับเกล้ากระหม่อมหรือไม่”

ดวงตาสีน้ำเงินอมเทาของฟินเวแสดงถึงความแคลงใจ ถ้าเราไปกับมาห์ธัน แล้วเขาจะล่วงเกินข้าอีกหรือไม่แล้วทำไม ข้าต้องระแวงด้วยเล่า

ข้ายินดีไปกับเจ้า” คำตอบของบุรุษพรายหนุ่มเกศาดำ นายช่างหนุ่มจึงยอมคำนับพร้อมวางหัตถ์ไว้เหนือหทัยแห่งตน แล้วคืนกระดาษถวายลงบนหัตถ์

ความอบอุ่นของมาห์ธันทำให้ฟินเวสะดุ้งในหทัยอีกครา

รับด้วยเกล้าพระเจ้าค่ะ”

พรายหนุ่มเกศาสีทองแดงก็ฉายรอยยิ้มถวายองค์กษัตริย์หนุ่มก่อนลาจากไป

~*~*~*~*~

ฟินเวทรงพระดำเนินวนไปวนมาบนดาดฟ้าใหญ่บนปราสาท แสงดาราระยิบระยับเหนือศิระ ขณะที่ดวงเนตรสีเทาอมครามเหม่อลอยไปยังทวิพฤกษาเทลเพลิออนสีเงินงามกระจ่างในยามรัตติกาลสีเงินสุกสว่างราวกับเกศาของมีริเอลยอดรัก

มีริเอล เซรินเดนางผู้ทรงโฉมงดงาม เกศาสีเงินผ่องพรายและดวงเนตรสีนิลส่องประกายงามกระจ่างสุกใสเราเคยเต้นรำด้วยกันบนดาดฟ้าแห่งนี้

ฝีเท้าของฟินเวขยับไปตามจังหวะของการเต้นรำเรื่อยๆราวกับว่าทรงเต้นรำกับราชินีของพระองค์มีริเอลยอดรักแห่งข้ามารดาของลูกชายข้า

แต่นางก็ลาจากไปหม่อมฉันขอฝากลูกด้วย

หม่อมฉันขอฝากลูกด้วย

ดวงเนตรสีเทาอมครามก็มีน้ำตาไหลอาบปรางขาวซีดจาง

ฟินเว โนลโดรันลูกรัก” เสียงดำรัสของพระราชชนนีดังจากเบื้องหลัง

พระนางฟานีเอล อัมเมทารี นางเป็นสตรีชาวโนลดอร์ผู้ดำรงตำแหน่งพระพันปีหรือมารดาแห่งองค์กษัตริย์ พระนางเป็นสตรีพรายผู้ทรงความงามอย่างโนลดอร์โดยแท้ เกศาดำขลับสลวย นัยนาสีเทาเปล่งแสงสว่างแห่งเอลดาร์และร่างสูงเท่ากับองค์ราชาพระนางกำเนิดมาแต่ทะเลสาบชาคริตคุยเวนิเอน

องค์ฟินเวไม่อาจระลึกได้ว่าชนกชนนีของตนเป็นใคร ตั้งแต่ทรงจำความได้ พระองค์ก็อยู่ในอ้อมอุระของพรายสาวนางนี้ ฟินเวจึงรักและนับถือนางเสมือนมารดาบังเกิดเกล้า

เมื่อเขาได้รับการราชาภิเษกเป็นองค์กษัตริย์พรายแล้ว นางจึงได้เป็นพระราชชนนีเจ้าเช่นกัน

อัมเมลูกคิดถึงมีริเอล…” พรายหนุ่มถอนหทัย

แล้วไม่คิดเหรอว่า แม่จะไม่คิดถึงลูกสาวคนเดียวของแม่แม่เลี้ยงเจ้ามาพร้อมกับนางแล้วเจ้าก็ตกลงที่เคียงคู่กับนาง ในวันที่เจ้าทั้งสองสมรสกันนั้นก็เป็นวันที่แม่มีความสุขที่สุดแต่ฟินเวของแม่ เจ้าต้องเป็นหลักของประชาชน มิฉะนั้นองค์มานเวและองค์มานดอส ทวิมหาเทวะแห่งเราจะทรงตำหนิเจ้า…”

ทุกพระองค์ทรงตัดสินให้มีริเอลเลือกชะตากรรม แม้องค์ลอริเอน อนุชาแห่งเทพมานดอสก็ไม่สามารถพานางกลับมาได้องค์เอสเตเทวีก็ไม่สามารถพยาบาลนางได้เลย…”

พระนางฟานีเอลทรงโอบไหล่เรียวงามของพระโอรสองค์เดียว

ลูกน้อยของแม่ อย่าได้น้อยใจเหล่าทวยเทพ”

มิได้ เสด็จแม่แต่ลูกลูกคิดถึงนางคนเดียว…”

เรียวพระพักตร์งามหมดจดของฟินเวแสดงความโศกเศร้าให้ปรากฏอีกครั้ง

พระนางฟานีเอลจึงทรงโอบร่างโปร่งด้วยความรักแห่งชนนี

เจ้าคิดถึงนางแล้วเจ้าไม่คิดว่า แม่ก็คิดถึงนางหรือนางเป็นลูกบุญธรรมของแม่เช่นเดียวกับเจ้าโตมากับเจ้าแล้วนางก็ทิ้งเราทั้งสามไปสู่ท้องพระโรงแห่งการรอคอยเช่นนี้…”

สุรเสียงอ่อนละมุนทำให้ฟินเวทรงได้สติกลับคืน แล้วทรงโอบพระมารดาบุญธรรมของพระองค์เองบ้าง

อัมเมฟานีเอล”

อะไรหรือลูกรัก”

ฟินเวกลั้นอัสสาสะอีกครั้งหนึ่ง

ทรงคิดเช่นไรกับมาห์ธัน เขาเขาทำท่าว่าจะสนใจลูก…”

แล้วฟินเวน้อยของแม่สนใจเขาหรือไม่มาห์ธันก็สง่างามดีแถมเป็นสานุศิษย์แห่งองค์อาวเลมหาเทพเสียด้วย นายช่างวิศวกรรมแห่งชาวโนลดอร์ผู้นั้น”

กษัตริย์หนุ่มเหม่อเนตรสีครามอมเทายังนภาเบื้องบน

เขาแต่งงานแล้ว บุตรีของเขายังเยาว์ แต่ก็มีอายุมากกว่าลูกชายของหม่อมฉัน”

พระราชชนนีทรงแย้มสรวล “ งั้นก็ดีสิ ให้บุตรีของมาห์ธันมาเป็นพี่เลี้ยงของหลานน้อยดีเสียจริง เขาจะได้มีเพื่อน…”

แต่เฟอานอร์น้อยยังเล็กมาก…”

เอาเถอะๆ ฟินเวคนดี” ฟานีเอลรับสั่ง “ เจ้าบอกมาห์ธันให้พาภริยาและธิดาของเขามาที่วังของเรานะ”

ราชาหนุ่มยอมพยักพักตรา แต่ทำไม รอยสัมผัสอบอุ่นของลอร์ดมาห์ธันยังตราตรึงในห้วงดำริของฟินเวพรายหนุ่มคมคาย เกศาสีแดงเพลิงผู้มีนามว่า มาห์ธัน

~*~*~*~*~

ติดตามกันต่อนะคะทุกคนนน ฮี่ๆๆ

มาห์ธันมีลูกสาว แล้วจะมาเป็นเพื่อนของเฟอานอร์น้อยแล้ว เย้ๆ ^O^

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s