Gallery

The Valar fic : The Spring of Arda 12

The Valar fic : The Spring of Arda 12
Pairing : Tulkas/Nessa,Orome/Vana
อ่า…ข่าวดีคือ ใกล้จะจบแล้วจ้ะ ทั้งองค์ทุลคัสและเนสซาเทวีใกล้จะสมหวังแล้ว…
ณ หออภิบาลของเอสเตเทวี พระชายาแห่งเทพเอียร์โม
ร่างบางอรชรของพระนางเข้าเฝ้าองค์เทพบดีมานเวและองค์ราชินีวาร์ดา
“วรกายขององค์โอโรเมและองค์ทุลคัส ปลอดภัยแล้วเพคะ”
เอสเตเทวี พระชายาแห่งเทพเอียร์โมกราบทูลแด่องค์มานเว ซึ่งประทับหน้าห้องบรรทมของทั้งสามพระองค์ด้วยความห่วงใย ขณะที่วานาเทวี พระชายาแห่งองค์โอโรเมอยู่ในอ้อมกอดของพระพี่นางยาวันนาเทวี
“ เห็นไหม น้องหญิงวานา พวกเขาไม่เป็นไรอะไรแล้วจ้ะ”
“ แล้วน้องหญิงเนสซาล่ะเพคะ”
เทวีผู้เป็นพยาบาลแห่งคณะเทพวาลาร์ถอนพระทัยเล็กน้อย
“ นางยังไม่ฟื้นจากดวงจิตนิทราเลย ตอนนี้องค์เอียร์โมทรงภาวนาถึงพระชนกเจ้า เพื่อให้นางคืนสติกลับมา…”
“ โอ้พระชนกเจ้า ได้โปรดประทานพลังแก่เนสซาเทวีด้วย”
วานาเทวีทรงกุมหัตถ์ภาวนาอีกครั้ง…
ยาวันนาเทวีผู้มีเกศาสีทองเข้มจึงขออนุญาตนำกองผลไม้ไปถวายองค์โอโรเมกับองค์ทุลคัสซึ่งได้พระสติและพลังแห่งวาลาร์กลับคืนมาแล้วทั้งสององค์

*^*^*^*^*
ภายในห้องบรรทมสีขาวสะอาด รับกับแสงชวาลาออร์มัลแสนอบอุ่น
องค์เอียร์โมทรงแตะเรียวหัตถ์ของเนสซาเทวีผู้บอบบาง เพื่อถ่ายทอดภาพนิรมิตให้เป็นพลังของนาง…ขอให้น้องหญิงองค์น้อยของพวกเราได้พลังแห่งวาลาร์กลับคืนมาเถิด…
พระชนกเจ้าประทานพรสวรรค์ให้แก่นางแล้ว อย่าทรงพรากนางไปพวกพวกเราเลย…
แต่เนสซาเทวีก็ยังบรรทมสนิท…ถึงกระนั้น วรองค์บอบบางก็อบอุ่นขึ้นแล้ว…
เอาเถิด…นางใกล้จะรู้สึกกายและคืนสติได้…
เนสซาน้อยเอ๋ย เจ้ากล้าหาญมากจริงๆนะ…
องค์เอียร์โมจึงเสด็จออกมาพิงผนังด้านนอกห้องบรรทมอย่างเงียบๆ…
แล้วก็ทรงรู้สึกหัตถ์แกร่งอบอุ่นที่มาแตะไหล่ของพระองค์
ร่างสูงในอาภรณ์คลุมสีดำสนิท พระพักตร์เคร่งขรึมยังไร้ความรู้สึกใดๆ
“ เจ้าพี่ใหญ่…”
“ เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องใดหรอก เนสซาเทวีจะฟื้นในอีกไม่ช้านี้”
เทพเอียร์โมทรงเกาพระเศียรไปมา “ เฮ้อ…เจ้าพี่ก็ทรงรู้ไปเสียหมดทุกอย่าง ข้าก็หวังว่า นางจะฟื้นมาได้และแข็งแรงเช่นเดิม องค์โอโรเมกับทุลคัสไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ ทั้งสองก็เสวยผลไม้ที่ยาวันนาเทวีนำมาถวายได้ ข้าก็ยินดี หากว่าเนสซาน้อยยังไม่ฟื้นเลย ”
เทพนาโมทรงตบเรียวบ่าของพระอนุชาอย่างให้กำลังใจ
“ เนสซาเทวีไม่เป็นไรหรอก พลังแห่งการนิรมิตของเจ้าช่วยนางได้อยู่แล้ว น้องชายข้า”
พระสุรเสียงอ่อนโยนของเทพนาโม ทำให้พระอนุชาผ่อนคลายพระทัยได้บ้าง
เกิดเรื่องเช่นนี้ พระองค์ก็เป็นห่วงนิเอนนาเทวี ผู้เป็นภคินีขึ้นมาทันที
“ แล้วพี่หญิงนิเอนนาอยู่ไหนล่ะ”
“ นางนั่งเงียบๆภาวนาถึงพระชนกเจ้าในสวนด้านหลังไง…”
เทวีนิเอนนาเป็นพระภคินีของเทพวาลาร์ทังสองพระองค์ มีศักดิ์เป็นพระขนิษฐาแห่งเทพนาโม และเป็นพระพี่นางแห่งเทพเอียร์โม พระนางไม่ได้ทรงสิริโฉมงดงามชวนมองให้หลงใหลเทียบเท่าพระเทวีวาลาร์องค์อื่นๆ เลยเพราะพระนางหลั่งน้ำพระเนตรอาบปรางนวลเสมอมา ตั้งแต่ครั้งการสร้างบทเพลงไอนูร์ลินดาเล พระนางฉลององค์แต่ในชุดสีเทาและดำ และปกปิดพระเกศาสีเทาไว้
ร่างสูงสง่าคล้ายคลึงกับเทพนาโมผู้เป็นพระเชษฐากำลังคุกพระชานุระลึกถึงพระชนกเจ้าไม่เว้นวาย…พระนางทรงเศร้าใจกับการกระทำของเมลคอร์ในครั้งนี้นัก…
“พี่หญิงนินา” องค์เอียร์โมเสด็จไปนั่งข้างพระพี่นาง และเรียกพระนามเล่นของพระนาง
“พี่หญิง อย่าเศร้าไปเลย เนสซาจะหายดีแล้วนะ”
นิเอนนาเปิดพระเนตรขึ้นเล็กน้อย
“ พี่รู้ว่านางไม่เป็นไรหรอก พี่เศร้าใจกับการกระทำของเมลคอร์ ว่าทำไมเขาถึงต้องมาทำร้ายนางด้วย เนสซาน้อยไม่ได้ผิดอะไร…ทำไมเขาถึงใจร้ายกับนางได้เพียงนี้เล่า”
“ ช่างเขาเถอะ เขาหนีไปอีกแล้ว และข้าว่าเขาจะไม่กลับมาหาพวกเราได้อีกระยะใหญ่เลย เพราะพลังของทุลคัสได้ทำให้เขากลัวหนีหัวหดไปแล้ว”
เทวีนิเอนนาถอนพระทัยแผ่วเบา “ พี่อยากให้เมลคอร์กลับมาคืนดีกับเรา”
“ไม่มีทาง ถ้าเขากลับมาได้ เขากลับมานานแล้ว และเขาจะไม่ทำร้ายเนสซา องค์โอโรเมเช่นนี้ด้วย เขาตั้งใจจะทำลายพลังแห่งอาร์ดา และพวกเราก็จะสิ้นอำนาจของเรา แต่ข้าจะไม่ยอมให้เขามาทำร้ายพี่หญิงนินาได้แน่ๆ”
คำปลอบโยนของพระอนุชาเอียร์โม ทำให้พระนางนิเอนนาคลายพระทัยลงได้บ้าง…
ขณะที่พระเชษฐาใหญ่นาโมทรงทอดเนตรมองพระขนิษฐาและพระอนุชาด้วยความห่วงใย
…ใครจะว่าพระองค์เป็นวาลาที่พระทัยเย็นชาที่สุด แต่ความจริงนั้น…พระองค์มีความรักอยู่ในพระหทัยเช่นเดียวกับเหล่าเทพพระองค์อื่นๆเหมือนกัน…
*^*^*^*^*
องค์เทพจอมพรานแห่งคณะวาลาร์ทรงนั่งหน้าระเบียงนอกหออภิบาล วรองค์สูงเพรียวในอาภรณ์สีขาวทรงพิงเสาหินอ่อน เทพโอโรเมยังทรงรู้สึกผิดในพระทัยส่วนลึก…
นั่นคือ…พระองค์เป็นสาเหตุให้พระน้องนางต้องไปเจอกับเมลคอร์และเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น…
ทำไม…เพราะข้าผิดเองคนเดียว…
เนสซาน้อยของพี่…พี่ขอโทษเจ้าจริงๆนะ…
แล้วร่างสูงใหญ่อีกร่างหนึ่งก็เสด็จมายืนข้างองค์โอโรเม
“ องค์โอโรเม อย่าโทษองค์เองเลย มันไม่ใช่ความผิดของพระองค์ขอรับ”
“ ถ้าเราไม่ว่านาง นางก็คงไม่ถูกเมลคอร์ทำร้าย และเกิดเรื่องที่ผ่านมา…”
“ ท่านทำไป เพราะท่านรักนางมากใช่ไหมขอรับ”
ดวงเนตรสีเขียวขจีของเทพหนุ่มจึงเห็นทุลคัส เทพวาลาร่างสูงใหญ่ เกศาทองยาวหยิกสะบัดตามลม ตอนแรก องค์โอโรเมนึกรำคาญใจที่เขามาพอใจพระน้องนางของพระองค์
แต่ว่า…ยามนี้ องค์โอโรเมเลือกที่จะยอมรับเขามากขึ้นแล้ว…
ถ้าไม่ได้ทุลคัสมาช่วย พระองค์กับเนสซาก็คงมีชะตากรรมที่แย่กว่านี้…
“ ทุลคัส ข้าขอบใจเจ้า อาใช่…ข้ารักนางมาก เพราะนางเป็นน้องสาวของข้า เป็นดวงจิตไอนูร์ที่พระชนกเจ้าประทานให้ข้า พระชนกเจ้ารับสั่งว่า ลูกเอ๋ย นี้คือ ขนิษฐาของเจ้า รักษานางให้ดีนะ นางเป็นความร่าเริงที่ถือกำเนิดมาเพื่อเจ้า…”
ดวงเนตรสีพงไพรขององค์โอโรเมเริ่มมีน้ำพระเนตรเอ่อล้น
“ ข้าผิดไปแล้ว ข้าทำผิดจริงๆ…”
องค์เทพทุลคัสจึงอ้าพาหาประคองเทพหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นเชษฐาของพระองค์
“ ท่านพี่โอโรเม ไม่ผิดหรอก ท่านพี่ไม่ผิดที่ปกป้องเนสซาของเรา…”
อ้อมกอดแข็งแกร่งของเทพทุลคัส ทำให้องค์โอโรเมรู้สึกมีกำลังในพระหทัยมากขึ้น
จึงทรงลูบหลังกว้างของเทพบุตรผู้กล้าหาญเป็นการตอบแทน
“ ขอบใจนะ ทุลคัส…ขอบใจเจ้ามาก”
ทันใดนั้น องค์เอสเตก็เสด็จมาหาสองพระองค์ แล้วกราบทูลเทพวาลาร์ทั้งสององค์
และนั่นก็…เป็นสิ่งที่สร้างความเปรมปริดิ์ยินดียิ่งนัก…
“ องค์เนสซา ขนิษฐาของเรารู้สึกองค์แล้วเพคะ”
“ จริงหรือพระนาง ไชโย”
องค์ทุลคัสรับสั่งด้วยความยินดีและกระโดดขึ้นลงจนพิ้นพระตำหนักดังลั่น
ส่วนองค์โอโรเม จอมพรานหนุ่มผู้เป็นพี่ชายเพียงแค่ฉายรอยยิ้มจางๆ…
^*^*^*^*^
เย้ๆ นางเอกฟื้นแล้วจ้ะ เอ้อ รู้สึกว่าองค์เอียร์โมกับองค์นินา เป็นพี่สาวน้องชายน่ารักฝุดๆ และนั่นก็คือข่าวดี นาร์จะแต่งเรื่องครอบครัวของพวกเขาในเร็วๆนี้ไง 5555+

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s