Gallery

The Valar fic : The Spring of Arda 6

The Valar fic : The Spring of Arda 6
Pairing : Tulkas/Nessa,Orome/Vana

ฝีบาทเปลือยเปล่าด้วยความเร็วสูง แม้แต่สายตาของเหล่าบุตรแห่งพระเป็นเจ้าก็ไม่อาจจะมองเห็นวรองค์แบบบางของเนสซาเทวี ผู้ซึ่งกำลังมุ่งพระพักตร์ยอดหุบผาที่ตั้งแห่งชวาลาสีทองสูงสว่างนามว่า ออร์มัลแห่งภูผาริงกิล ซึ่งมหาเทพวาลาร์ทั้งสามคือ มานเว วาร์ดาและอาวเล ได้ทรงใช้พลังของพระองค์ สร้างขึ้น และตะเกียงออร์มัลนี้ก็มีแสงสว่างมากยิ่งกว่าชวาลาสีท้องนภานามว่า อิลลูอิน อยู่ตั้งอยู่ ณ ทิศอุดร เนื่องจากชวาลาสีทองนี้ไม่ได้อยู่ห่างจากที่ประทับแห่งเทพโอโรเมมากนัก เนสซาเทวีจึงสามารถวิ่งมาถึงภูผาแห่งนี้ได้อย่างสะดวก และฝูงกวางสีทอง สหายของพระนางก็ไม่ได้เหน็ดเหนื่อยนัก เพราะพวกมันได้รับพลังในการวิ่งในระยะไกลมาจากพระนางนั่นเอง
“ เอาล่ะ เรามาถึงแล้ว” เทวีองค์น้อยรู้สึกดีใจมาก จนหมุนวรองค์ไปรอบๆ ขณะที่องค์ทุลคัสซึ่งก็วิ่งมาถึงโดยห่างจากไม่กี่นาที ด้วยพลังสายลมกรดแห่งองค์เทพหนุ่ม ทำให้ฝูงกวางกระจายตัวทันที ดวงพักตร์คมคายของทุลคัสจึงแสดงความสงสัยยิ่ง
เนสซาน้อยเลยสรวลแถมไพล่หัตถ์เรียวบนเรียวเอวบาง
“ ท่านช้ากว่าข้าจนได้”
“ ข้าแค่คิดอะไรเพลินๆ เท่านั้นเอง แต่ก็ช้ากว่าเจ้าไม่กี่ก้าว”
ทุลคัสทรงตอบโดยไม่สบกับดวงเนตรแห่งนาง
“ ท่านคงไม่ยอมให้ตนเองแพ้สตรีสินะ ทุลคัส แต่ท่านก็จะแพ้เนสซาผู้นี้ หวังว่า ท่านจะไม่โกรธสหายผู้นี้ของท่านหรอกนะ ท่านวาลาผู้กล้าหาญ ”
องค์ทุลคัสเกาพระเศียรสีทองประกายของพระองค์ “ เช่นนั้นแหละ ข้าไม่โกรธใครไม่เป็นเลยซักที โดยเฉพาะเจ้า เนสซาเทวี”
“ งั้นเหรอ” ร่างอรชรของนางนั่งลงบนเนินหญ้า ที่เห็นหอคอยแห่งชวาลาออร์มัลอยู่เบื้องพระพักตร์ เมื่อเทพทุลคัสมานั่งข้างเทวีวาลา นางก็เป็นฝ่ายขยับหนี
“ เจ้าเขินข้าหรือนิ” เทพหนุ่มเกศาสีทองหยิกขอดสรวล
เนสซาจึงถอนพระทัยเบา “ ก็…ข้าไม่เคยนั่งใกล้บุรุษผู้ใดนี่นา ยกเว้นเพียงเจ้าพี่โอโรเมเท่านั้น”
“ ข้าเข้าใจได้นะ เจ้าก็เป็นน้องหญิงของเขานี่นา และเขาก็ไม่ค่อยชอบข้าเท่าไหร่ด้วย”
“เจ้าพี่โอโรเมกลัวว่าท่านจะแกล้งข้าต่างหาก”
องค์ทุลคัสจึงยิ้มกว้าง “ ข้าไม่แกล้งเจ้าแล้ว เนสซา และข้าก็อยากสารภาพอย่างหนึ่ง”
ดวงเนตรสีครามมองตรงไปยังยอดบนสุดแห่งชวาลาออร์มัล แสงสว่างสีทองจับประกายเกศาและมัสสุจนส่องสว่าง เนสซาเทวีรู้สึกว่านางกำลังหน้าแดงอีกครั้งแล้วหรือ…แล้วพระหทัยในทรวงอกบางก็เต้นหนักขึ้น…ความจริง องค์ทุลคัสก็ไม่ได้ต่างจากไปนางหรอกนะ ตอนนี้…
“ ท่านทุลคัส/เนสซา”
“ คือ…ท่านพูดก่อนดีกว่า” เนสซาเอ่ยทันควัน
องค์ทุลคัสพยักพักตร์รับ แล้วเอ่ยเสียงขรึมเล็กน้อย
“ข้าสารภาพว่า ข้าอยากอยู่เคียงข้างเจ้าเหมือนดังองค์ราชามานเวและวาร์ดาเทวี”
ดวงเนตรสีไพลินสบกับดวงตาสีมรกตส่องประกายของเทพธิดาองค์น้อย
“ เอ๊ะ ทำไม ท่านถึงกล่าวเช่นนี้ล่ะ”
“ ข้าต้องการอยู่กับเจ้ามากๆเลยล่ะ เนสซาเทวี”
“ ท่านพูดตรงไป ข้าคิดว่า ตัวเองยังไม่อาจจะ…”
ดวงพักตร์งามจิ้มลิ้มของเนสซาแดงขึ้นพอๆกับดอกกุหลาบที่พระภคินีวานาประดับไว้ในพระเกศา นางจึงรีบหันหนี “ ข้ายังไม่พร้อมนี่นา…”
องค์เทพหนุ่มจึงรำพึงว่า “ ข้าเข้าใจ เราต่างยังเยาว์กว่าวาลาร์ทุกพระองค์ และข้าอยากเป็นสหายเจ้าเช่นนี้ไปก่อน ไม่รู้สิ เนสซา ข้าแค่อยากเห็นเจ้ามีความสุข เวลาที่เจ้าอยู่กับข้าในเวลานี้นักแล้ว นางพญากวางแห่งอาร์ดา ”
หัตถ์แกร่งของเทพหนุ่มร่างแข็งแรงล่ำสันประคองเรียวหัตถ์ทั้งสองข้างของพระขนิษฐาแห่งโอโรเมขึ้นจุมพิตอีกครั้ง แต่ว่าริมฝีปากหนาและเคราสีทองที่ประทับลงมาหนักหน่วง ทำให้เทวีองค์น้อยตกใจจึงรีบสะบัดออกทันที แต่เหมือนเทพหนุ่มจะรู้สึกว่าแรงปรารถนาดังอัคคีอยู่ในหทัยกำลังแสดงออกมา อ้อมแขนแกร่งโอบร่างบางของเทพธิดาไว้แน่น ขณะที่ริมฝีปากก็ทาบลงบนเรือนเกศาสีน้ำตาลแดงยาวสยายของเนสซา เทวีองค์น้อยรู้สึกตกใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะลำพังแค่ท่อนพาหาของเทพหนุ่มก็ใหญ่กว่าเรือนร่างของนาง …ท่อนพาหาที่ใหญ่กว้างของเทพโอโรเมผู้เป็นเชษฐาหลายเท่า…
“ ท่านปล่อยข้าเถอะได้ไหม”
เทพหนุ่มจึงยอมคลายอ้อมแขนลง “ เจ้าสัญญาก่อนได้ไหมว่าจะไม่หนีไปไหน”
“ ข้าก็ไม่ได้หนีนิ ได้โปรด ปล่อยมือของท่านออกจากข้าเถิด”
เมื่อเห็นใบหน้าสีแดงจัด แถมดวงเนตรสีเขียวสดใสเข้มขึ้นด้วยความไม่พอใจ เทพทุลคัสจึงรู้สึกองค์ทันที และค้อมศีรษะลงด้วยความรู้สึกผิด…ผิดที่เขาต้องการนาง…แล้วเทพหนุ่มก็ลุกขึ้นจากพิ้นหญ้านุ่มโดยประคองเทวีองค์น้อยขึ้นมาพร้อมกัน
“ ข้าขออภัยนัก เนสซา ข้าไม่รู้ว่าข้ากำลังเป็นเช่นไรกันแน่ แต่ข้าอยากอยู่เคียงข้างเจ้า…”
“ ข้าทราบแล้วท่านทุลคัส แต่ข้ายังอยากเล่น อยากเต้นรำเช่นนี้ไปก่อนนี่นา”
เทพหนุ่มจึงสวนทันที “ เจ้าก็เล่นและเต้นรำกับข้าได้ ข้ามีพลังมากมายพอที่จะทำสิ่งต่างๆให้แก่เจ้าเช่นกัน เราจะวิ่งและเต้นรำทั่วอัลมาเรนแห่งนี้ จนชวาลาออร์มัลถึงชวาลาอัลลูอินเลย”
เนสซาก้มพักตร์งุด “ ไม่รู้สิ ทำไม ข้าถึงรู้สึกคล้ายคลึงกับท่านด้วยนะ”
เทพบุตรหนุ่มจึงเชยเรียวคางมนของนางขึ้น
“ ให้เวลาเรียนรู้ข้าได้ไหม เนสซาเทวี และข้าก็ยินดีเรียนรู้เจ้าเช่นกัน”
ถึงกระนั้น อ้อมแขนแกร่งก็ไม่ยอมปล่อยร่างบางไปโดยง่าย
“ ตอนนี้…ท่านจะปล่อยข้าได้หรือยังล่ะ”
“ ข้าไม่อยากปล่อยเลยนี่นา”
อ้อมแขนแกร่งแน่นขึ้นจนเทวีเนสซาสามารถเห็นรายละเอียดบนดวงพักตร์หล่อคมสันได้
“ ถ้าไม่ปล่อย ข้าจะเรียกเจ้าพี่โอโรเมจริงๆนะ”
“ เจ้าพี่ของท่านไม่รู้หรอกว่า เราอยู่ที่นี่” ทุลคัสยังหยอกเย้าอยู่อีกนะ…
เทวีองค์น้อยรู้สึกหวาดหวั่นต่อรสสัมผัสเช่นนี้เหลือเกิน ตั้งแต่ริมฝีปากของเขาจุมพิตเรียวมือและเรือนผมยาวแล้วด้วย ถ้าสัมผัสมากกว่านี้…มากกว่านี้…
“โอโรเม! โอโรเม !”
แล้วนางก็ขานพระนามแห่งพระเชษฐาด้วยเสียงสดใสกังวานไปทั่วบริเวณนั้น
ทุลคัสจึงผละอ้อมแขนแกร่งจากนางด้วยความตกใจเล็กน้อย
ไม่กี่อึดใจ เสียงคำรามร้องของอาชาสีขาวนามว่า นาฮาร์ พร้อมกับร่างสูงสง่าบนหลังของมัน
ร่างสูงเพรียวสง่างามยิ่งนัก เกศาสีน้ำตาลเข้มดังเปลือกแห่งพฤกษาสะบัดตามสายลมแห่งเทพมานเวประดับด้วยใบไม้เขียวขจี พระพักตร์หมดจดงดงาม แต่ก็ดูเคร่งขรึมนักหนา
“ เนสซา พี่มาแล้ว”
เทวีองค์น้อยจึงรีบกระโดดออกจากอ้อมแขนของเทพหนุ่มไปหาพระเชษฐาทันที
“ เจ้าพี่ๆ” นางรับพาหาแกร่งของโอโรเมขึ้นบนหลังของนาฮาร์
เมื่อองค์โอโรเมทอดเนตรเทพเรือนเกศาทองอีกครั้งก็เริ่มฉุน
“ เอาล่ะ ทุลคัส ยินดีที่ได้ที่พบเจ้า”
ทุลคัสจึงค้อมศิระลง “ หามิได้ขอรับ”
“ เจ้าไม่ได้แกล้งอะไร เนสซาใช่หรือไม่”
“ คือข้า…”
ถึงกระนั้นราวกับมีเส้นบางๆขั้นระหว่างสายตาของเทพบุตรหนุ่มทั้งสอง ขณะที่เนสซายังเกาะเรียวแขนของพระเชษฐาไว้
“ เจ้าพี่โอโรเม ท่านทุลคัสไม่ได้แกล้งอะไร แค่เขาไม่เชื่อว่า ข้าเรียกท่านแล้ว ท่านจะมาหาได้”
“ พี่เดาได้แล้วว่าเจ้าต้องมาชมชวาลาออร์มัล พี่ก็เลยเร่งความเร็วของนาฮาร์มาได้ไงล่ะ”
หัตถ์แกร่งลูบกระหม่อมของพระน้องนางอีกครั้ง
“ ข้าเชื่อแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องของพวกท่านแข็งแกร่งยิ่งนัก”
โอโรเมเห็นแววตาที่ดูสำนึกในบางอย่างของเทพหนุ่มตรงหน้าจึงเอ่ยว่า
“ เอาเถอะ ข้าจะพานางกลับแล้ว เจ้าจะตามมาหรือไม่”
“ ก็ได้ขอรับ”
แล้วหัตถ์ของเทพหนุ่มก็เรียกฝูงกวางของพระน้องนางให้วิ่งไปล่วงหน้า แล้วพระองค์ก็ขับนาฮาร์ด้วยความเร็วสูงยิ่ง…ถึงกระนั้น ทุลคัสก็ทรงวิ่งตามฝีบาทของนาฮาร์ โดยยังชำเลืองเนสซาในอ้อมแขนของเทพโอโรเมด้วยความรู้สึกเอ่อล้นในใจ…เช่นเดียวกับนาง…
*-*-*-*-*
สงสารท่านคัสจังเลยนะนิ…เอาน่า…อย่างน้อย…ท่านก็ได้แต๊ะอั๋งแล้วนิ จริงป่ะ…
ถึงท่านจะบอกว่าชอบนางแบบตรงไปตรงมาเกินไปนิดๆ 55555
เนสซาเองก็ตกใจมากนะคะนิ ฟินนนนน ….

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s