Gallery

The Valar fic : The Spring of Arda 2

The Valar fic : The Spring of Arda 2

Pairing : Tulkas/Nessa,Orome/Vana

ตอนที่ 2 แล้วจ้ะ  คราวนี้ เทวีเนสซาจะว่าเช่นไรกับเทพทุลคัสดีน่า…

“ เจ้าพี่ หม่อมฉันรำคาญท่านทุลคัสที่ติดตามอยู่ได้”

ขนงเรียวได้รูปขององค์โอโรเมขมวดหนักกว่าเดิม

“ งั้นหรือ ”

ดวงหน้างามน่ารักแห่งเนสซายังแสดงความงอนตามอย่างเทพธิดาองค์น้อย

จนกระทั่งหัตถ์แกร่งของเชษฐาโอบไหล่ของนาง

“ ทุลคัส ท่านตามน้องหญิงเรา แล้วกวนใจนางเรื่องกระไร”

เทพหนุ่มร่างใหญ่ก็ชะงัก “ เอ้า  ข้าหาได้กวนใจไม่ ข้าเพียงแค่ต้องการสนทนากับนาง”

“ ข้าไม่อยากคุยกับวาลาที่แกล้งฝูงกวางของข้า เจ้าพี่โอโรเม หม่อมฉันอยากไปเล่นบนผืนพนาที่ใดก็ได้ที่ไม่ต้องมีท่านเทพร่างแดงแจ๋นี่อยู่ด้วย”

เทวีวานาก็สรวลเสียงปานน้ำฝนกระทบพิ้นดิน

“ น้องหญิงเนสซา แล้วองค์ทุลคัสก็จะตามเจ้าไปจนได้นะจ้ะ”

นั่นก็ทำให้เทวีองค์น้อยงอนขึ้นกว่าเดิม จึงผละจากพระหัตถ์ของโอโรเม แล้วเสด็จไปพร้อมกับฝูงกวางด้วยความเร็วปานสายลมพัดพาบนดินแดน

“ เนสซา! เนสซา !”

องค์จอมพรานแห่งผืนพนาเสด็จตามพระขนิษฐาทันที  ทำให้พระชายาสรวลหนักกว่าเดิม

“ พี่ชายจอมหวงน้อง”

องค์ทุลคัสก็ยังแต่เกาศิระด้วยความสงสัย ที่จริงคือพระองค์ไม่เข้าใจการกระทำของสตรี

“ โอ ท่านทุลคัส ท่านอย่ากังวลไปเลย เนสซายังเยาว์และหทัยเร็วนักหนา  หม่อมฉันจะสอนนางในภายหลังเองเพคะ”

“ หามิได้ เทวีวานา  หม่อมฉันปรารถนาจะเป็นเพื่อนกับนาง แต่นางไม่ชอบที่อารมณ์ของหม่อมฉันรุนแรงกับเหล่ากวางของนางกระมัง แถมองค์โอโรเมเองก็ไม่ค่อยพอใจหม่อมฉันด้วย”

องค์เทวาจอมพลังก้มหน้างุด

วานาเทวีจึงหยุดสรวล “ ท่านลองไปปรึกษาเรื่องนี้กับองค์มานเวสิเพคะ องค์ราชาของเราจะต้องประทานคำแนะนำดีๆให้แน่แล้วเพคะ”

เทพหนุ่มจึงรู้สึกยินดีมากขึ้น จึงยกหัตถ์บางขององค์วาลารีผู้งดงามขึ้นจุมพิต

“ขอบพระทัยวานาเทวี หม่อมฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย ”

^*^*^*^*^

องค์เนสซาเทวีประทับนั่งบนโขดศิลาด้วยความรู้สึกว้าวุ่นดวงใจนักหนา ขณะที่ดวงเนตรสีใบไม้ผลิทองเนตรคู่กวางซึ่งเป็นสามีภรรยาคลอเคลียกันอย่างมีความสุข และก็ทรงนึกถึงการแสดงความรักของพระเชษฐาและเทวีวานาแล้ว…ทำไมกันเล่า…ข้าจึงดำริเช่นนี้ได้…พระชนกเจ้าจะทรงแกล้งเช่นไรกับดวงใจของข้ากัน…

มือเรียวบอบบางกุมภาวนา เพื่อนึกถึงพระชนกเจ้าผู้ทรงสร้างสรรพสิ่งแห่งอาร์ดา

พระชนกเจ้า…พระองค์ทรงลองอะไรกับหม่อมฉันหรือ…

กับองค์เทพทุลคัส…เสียงสรวลดังราวกับฟ้าผ่าฉะนั้น…น่าสนใจตรงไหน…

แล้วสัมผัสอบอุ่นหนึ่งก็แตะบนเรียวไหล่ของเทวีเนสซา

“ เอ๊ะ”

เทวีวาลาองค์น้อยสะดุ้งขึ้น แล้วก็เห็นพระพักตร์งามสง่ากับนัยนาสีเขียวของวสันตฤดู

“ พี่เอง เนสซา ”

องค์โอโรเมประทับข้างพระน้องนาง “  เจ้าหนีมาทำไม”

“ ไม่รู้สิเพคะ ไม่รู้เลย”

“ อะไรกันเล่า  น้องหญิง เจ้าขัดใจเรื่องทุลคัสกระนั้นหรือ”

หัตถ์เรียวของเทพหนุ่มเขย่าศิระของเนสซา

“ เปล่าซะหน่อยหนึ่ง ”

“ ถ้าเจ้าไม่ขัดใจ เจ้าจะหนีมาทำไมเล่า  เอาเถอะ ถ้าเจ้าไม่ต้องการพบเขา พี่จะขวางให้”

เนสซาจึงตอบว่า “ ไม่จำเป็นเลย เจ้าพี่ หม่อมฉันหนีเขาได้ ฝีเท้าของหม่อมฉันรวดเร็วยิ่งกว่าสายลมแห่งองค์มานเว พรนี้ พระชนกเจ้าประทานให้หม่อมฉันนะเพคะ”

“ พระชนกเจ้า ทรงเมตตาพวกเรานัก และโลกใบนี้ก็คือเคหาสน์ของพวกเรา เพียงแต่…”

ดวงพักตร์งดงามแห่งเทวาแห่งพงไพรแสดงถึงความกังวล แม้ว่าแสงสว่างจะสาดส่องเข้ามากระทบพักตร์ก็ตามที

“ เจ้าพี่ อะไรหรือเพคะ” เนสซาประคองแขนขององค์เทพหนุ่ม

“ พี่กังวลว่าเมลคอร์จะตามกลั่นแกล้งพวกเราไม่เลิก”

“ น้องก็ว่าเช่นนั้น” เทวีน้อยเป็นฝ่ายเคร่งขรึมบ้าง “ ไฉนพระชนกเจ้าจึงปล่อยให้เมลคอร์ล่องลอยอยู่ พระองค์น่าจะขังเขาไว้เสีย…”

องค์โอโรเมก่ายพระนลาฏ “ พี่ก็หาทราบไม่ แม้แต่องค์มานเว ยังทรงแสดงท่าทีว่าจะไม่ทำร้ายเมลคอร์เลย ด้วยว่าทั้งสองเป็นพี่น้องกันละมั้ง”

เทวีเนสซาจึงลุกขึ้นจากโขดศิลา “ พี่น้องอะไรก็หาเหมือนกัน องค์มานเวพระทัยดีงามเหนือสิ่งใดในพิภพนี้ ขณะที่อนุชานะหรือ…เหอะ…อย่าให้ได้เจอกันเลยยิ่งดี!”

องค์โอโรเมก็สรวลดังในกิริยาของพระขนิษฐา

“เจ้าพี่หัวเราะข้าอีกแล้วนะ”

เทวาแห่งพงไพรจึงโอบเทวีองค์น้อยด้วยความรักของพี่ชาย

“ พี่รักเจ้า ในฐานะที่พระชนกเจ้าประทานให้เราทั้งสองเป็นพี่น้องกัน และพี่จะปกป้องเจ้าให้รอดพ้นจากอันตรายทั้งปวง จากสิ่งใดที่เมลคอร์ต้องการหรือแม้แต่…”

“ องค์ทุลคัส น้องรำคาญเขานัก อย่าให้เขามาแกล้งเหล่ากวางน้อยๆของเนสซาอีก”

โอโรเมทรงพยักพักตร์รับ “ตกลงจ้ะ น้องหญิงที่รัก”

แล้วก็ทรงทำสัญญาณเรียกอาชาสีขาวปลอดของพระองค์

“ นาฮาร์ สหายของข้ามาแล้ว เอาล่ะ เนสซากลับบ้านของเรากันเถอะ”

ผู้เป็นขนิษฐากล่าวว่า “ หม่อมฉันจะนั่งกวางของหม่อมฉัน”

“ มานั่งกับพี่ วาลาน้อย”

แล้วร่างบอบบางอรชรก็ถูกพระเชษฐาอุ้มราวกับมารดาอุ้มบุตรน้อยที่รัก

“ น้องวิ่งไปเองก็ได้” ดวงพักตรางามน่ารักแสดงความงอน

“ อยู่กับพี่ พี่จะได้ไม่ต้องกังวลว่า เจ้าไม่ได้หนีไปไหนอีก”

แล้วฝีเท้าของอาชาหนุ่มสีขาวก็พาสองวาลาพี่น้องกลับคืนที่ประทับ ซึ่งเทวีวานาผู้ทรงโฉมรอต้อนรับทั้งสองพระองค์อยู่นั้นเอง

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s