Gallery

( Gondolin fic) The light in shadow

( Gondolin fic) The light in shadow

Pairing : Tuor/Maeglin

Rate : R

Summary : แสงสว่างและความอบอุ่นในเงามืด

พรายหนุ่มรู้ดีว่าตนเองกำลังเจ็บปวดในใจมากเพียงไหน เมื่อเขาได้เพียงแต่มองความงามของเชษฐภคินี เพียงฝ่ายเดียว เรือนเกศาสีทองสุกปลั่งดังแสงตะวันในยามอรุณรุ่ง นัยน์ตาสีเทาอมน้ำเงินสุกใสสมกับที่เป็นชาวโนลดอร์ผู้ทรงปัญญา ผิวกายขาวละมุนน่าสัมผัส ริมฝีปากสีแดงเรื่อแต้มแต่งเรียวใบหน้าที่งดงามละม้ายคล้ายองค์เทพธิดาจากแดนวาลินอร์ที่อยู่ห่างไกล

ตอนนี้ เขาก็ทำได้แต่เพียงมองและมองไปฝ่ายเดียว เพราะเขาก็ทำได้แค่ความรักอย่างน้องชายคนหนึ่งมอบให้พี่สาวคนเดียวของตนเท่านั้น…ทำไมนะ ลูกพี่ลูกน้องถึงแต่งงานกันไม่ได้…งี่เง่าเหลือเกิน…

“ องค์ชายมายกลิน ” เสียงทุ้มของพรายหนุ่มเสนาบดีแห่งนครลับแลเรียกเขาให้ตื่นจากภวังค์ มายกลินจึงรู้สึกตัวว่าตนเองนั่งพิงเสาหินอ่อนที่สามารถมองเห็นสวนพฤกษาแห่งวังหลวงเท่านั้น

“ ท่านพี่เอคเธลิออน ” พรายหนุ่มยิ้มเล็กน้อยจนพอเห็นรอยลักยิ้มทั้งสองข้างที่ติดอยู่บนริมฝีปากบางได้ มารดาของเขาบอกว่า มายกลินคนนี้ได้รอยยิ้มนี้มาจากพระบิดาฟิงโกลฟิน ซึ่งเป็นพระอัยกาหรือทูลหม่อมตาของมายกลิน…รอยลักยิ้มที่มีเสน่ห์แสนอ่อนโยน…

“ องค์ชาย องค์หญิงอิดริลทรงตามท่านไปร่วมชมนครของเราพร้อมกับผู้นำสารแห่งวาลาอุลโม ”

มายกลินตะลึงเล็กน้อย ผู้นำสารแห่งอุลโมก็คือเจ้ามนุษย์ผู้นั้น บุตรแห่งฮูออร์ เด็กชายวัยรุ่นที่เข้ามาอยู่ในกอนโดลินเพียงหนึ่งปีและเสียชีวิตไปแล้วในสงครามเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน

เขาไม่ใคร่พอใจกับการมายังนครกอนโดลินของเจ้าหนุ่มคนนี้เลย เพราะตอนนี้ทั้งเสด็จลุงทัวร์กอน มารดาของเขา ท่านหญิงขาวอาเรเดล และที่สำคัญ อิดริล รอยประทับสีเงินแห่งกอนโดลิน
ซึ่งพอใจมากที่เขามายังที่แห่งนี้ แต่เขาจะทำเช่นไรได้เล่า นอกจากได้แต่เถียงกลับ

“ เสด็จไปด้วยกันเถอะขอรับ ” เสนาบดีเอคเธลิออนผายมือเรียวเชิญแล้วเขาก็ต้องเดินนำหน้า

เจ้าหญิงอิดริล ราชธิดาแห่งทัวร์กอนดำเนินหน้าลานทวิพฤกษาจำลองคือต้นไม้เงินและต้นไม้ทองอย่างเพลิดเพลินใจ เพราะชายหนุ่มผมทองผู้มีใบหน้างามคมด้วยหนวดเครา เรือนผมสีทองหยักศกยาวประบ่าตามหลังนางด้วยความสุขใจ เขาพอใจที่ได้เคียงข้างนางพรายชาวโนลดอร์ที่งดงามเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้

“ ทูออร์ เดินไปในเมืองกับเรานะ ”

“ ได้เลย องค์หญิง ” ชายหนุ่มกล่าว “ กระหม่อมยินดีเดินชมกอนโดลินพร้อมกับท่าน ”

“ เหมือนที่เราเคยชวนน้องชายมายกลินไปเดินเล่นกับเราไง”

“งั้นหรือ” ทูออร์ถามอย่างเหม่อลอย เมื่อนางพูดถึงอนุชาเจ้าของเรือนผมสีรัตติกาลของนาง ตั้งแต่ทูออร์ได้เข้าเฝ้าองค์ราชาและพวกเขาทั้งสอง เขาก็อดนึกตะลึงไม่ได้ พรายหนุ่มผู้นี้…งดงาม และมีความละม้ายคล้ายคลึงกับญาติผู้พี่ที่หายไปแล้วของเขาอย่างน่าประหลาดมากทีเดียว…ทำให้อยากใกล้ชิดและต้องการให้พรายหนุ่มผู้นั้นรักเขาเช่นกัน…ซึ่งก็ดูยากซะแล้ว…

“ อ้าว เอคเธลิออนและน้องเรามานั่นแล้วไง ” อิดริลตอบแล้วนางก็เดินไปหาพรายหนุ่มผมดำทั้งสองด้วยความยินดี แต่ผู้มีส่วนสูงเล็กกว่าเหมือนจะทำท่าว่าไม่ยินดีเท่าไหร่

“ น้องชาย พี่จะพาทูออร์ไปชมเมืองของเราเหมือนที่เจ้าเคยเดินมาเหมือนกัน”

เจ้าชายพรายโนลดอร์พยักหน้ารับ แต่สายตาสีนิลเปล่งประกายชำเลืองมาที่ทูออร์แบบไม่ใคร่ยินดีนัก และเขาก็เห็นดวงตาสีไพลินของชายหนุ่มสบมายังเขาเช่นกันด้วยความสงสัย

“ข้าไม่ปฏิเสธที่จะติดตามพี่หญิงอิดริลไปหรอกนะ และข้าก็ยินดีให้สหายชาวมนุษย์ตามไปด้วย”

“ พี่ดีใจที่เจ้าพูดเช่นนี้ และพี่เอคเธลิออนเองก็คงไม่ว่าอะไรใช่ไหม”

ลอร์ดหนุ่มเสนาบดีแห่งกอนโดลินค้อมศีรษะลงเล็กน้อย

“ กระหม่อมขอไปตรวจงานกับกลอร์ฟินเดลแล้วพบกันขอรับ ”

มายกลินแปลกใจนัก พี่เอคเธลิออนคนดีจะให้ข้าทนภาพบาดตาคนเดียวหรืออย่างไร

แล้วชายหนุ่มนามว่า ทูออร์ ก็เดินมาเคียงกาย แล้วค้อมศีรษะลง

“ กระหม่อมยินดีที่ได้สนทนากับท่านอีกครั้ง ภาคิไนยแห่งทัวร์กอน ”

“ ข้าก็ยินดี ”

ทูออร์ผายมือออกเพื่อให้เขาจับมือ พรายหนุ่มก็ยอมยื่นออกมาเล็กน้อย แล้วมือเรียวของข้าก็ได้รับการจุมพิตหนึ่งที แต่ที่มันประหลาดก็คือริมฝีปากของชายหนุ่มร้อนผ่าวและหนักหน่วงเหมือนกับว่าเขากำลังจะกลืนกินกลิ่นบนผิวของเจ้าชายพราย ดังนั้นเขาก็รีบดึงมือกลับ

“ อะไรเล่า น้องเรา ทูออร์ทักทายเจ้าแบบนี้สุภาพดีจะตายนะ”

มายกลินได้แต่หน้าแดงระเรื่อ จะเป็นเพราะความร่าเริงของอิดริล รอยประทับสีเงินหรือดวงตาไพลินสดใสของชายหนุ่มที่อยู่เบื้องหน้าเขากันเล่า…

หลังจากนั้น ทั้งสามก็เดินไปยังถนนแห่งวิถีราชันย์ แต่มายกลินได้แต่นิ่งเฉย
แต่ว่ามือเรียวขาวของพระพี่นางตอบรับการจูงของเจ้าทายาทแห่งตระกูลฮาดอร์
เมื่อพี่หญิงอิดริลสนทนากับเหล่าพรายสาวสามัญชนที่เคยเป็นสหายมาตั้งแต่เด็ก และมายกลินไม่รู้ว่าจะนึกเช่นไร
นอกจากเดินถอยล่างไปหลบใต้อาคารทีไร้แสงตะวันมาสาดส่อง
…ข้าทนไม่ได้ที่ต้องเห็นเจ้ามนุษย์หนุ่มนั่นควงมือกับพี่หญิง…ข้าอยากตัดมือของเจ้านั่นเหลือเกิน…
กายเพรียวบางของพรายวัยเยาว์ทรุดลงข้างผนัง ศีรษะรู้สึกว่าแข็งกระด้างและเย็นเฉียบของกำแพง
ริมฝีปากบางเม้มแน่น พร้อมกับดวงตาสีดำขลับที่อยู่ภายใต้ขนตาสีดำ
“ องค์ชายเสด็จมาหลบอยู่ที่นี้เอง”
เสียงทุ้มของชายหนุ่มผมทองเรียกเขา “ทำไมท่านมาหลบในใต้ตึกนี้ล่ะ”
“อย่ามายุ่งกับข้า”
“องค์หญิงอิดริลคุยกับสหายของนางเพลินมากมาย และข้าก็เห็นท่านหลบมา ทำไมท่านต้องหลบในเงามืดเช่นนี้ด้วย”
“มันเป็นเรื่องปกติ ข้าชินกับความมืดตั้งแต่เด็กแล้ว”
ทูออร์รู้สึกว่าเจ้าชายพรายองค์น้อยแห่งกอนโดลินแสดงความเอาแต่ใจเหมือนเด็กเช่นนี้ จึงหัวเราะ
“เจ้าเยาะเย้ยข้า หึ! คิดแกล้งข้าใช่ไหม ? ”
ชายหนุ่มคุกเข่าลงหน้ามายกลิน “ให้ข้าอยู่กับท่านก็ดีนะ”
“ข้าไม่ต้องการ ไปให้พ้นเลย ”
มายกลินพยายามลุกขึ้น แต่มือเรียวแกร่งจับข้อมือของเขาไว้แน่น
“ปล่อยข้านะ”
“องค์ชายคนงาม ทำไมท่านถึงได้ดื้อเช่นนี้ล่ะ”
คนงามงั้นหรือ…ใบหน้าขาวซีดเริ่มสีแดงกลับขึ้นมา
“ อย่าเรียกข้าเหมือนพี่หญิงนะ ปล่อยข้า”
แต่อ้อมแขนแกร่งด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดก็โอบร่างเพรียว แถมดันจนประชิดผนังสีขาว
“ ให้ข้าได้ชมความงามเหนือกว่าบุรุษผู้ใดในนครกอนโดลิน เช่นเดียวที่ได้กับพี่สาวของท่านดีไหมล่ะ”
“ ข้าไม่ต้องการเจ้า และไม่ต้องการให้เจ้าได้ครองพี่หญิงของข้าด้วย”
ชายหนุ่มหัวเราะหึๆ “ พูดจาได้น่ารักจังนะ ภาคิไนยน้อยแห่งทัวร์กอน”
“ปล่อยข้านะ”
“ท่านไม่รู้เหรอว่า ข้าต้องการท่าน องค์ชายคนดี ” มือแกร่งปลดที่มัดเกศาสีดำดังราตรีไร้แสงจันทร์ของมายกลินออก แล้วถือวิสาสะลูบปลายเกศาที่ยาวจรดกลางหลัง
“ อย่าเล่นผมของข้านะ” ดวงหน้านั้นแดงจัดยิ่งกว่าเดิม
“ ข้าต้องการท่าน ให้ข้าได้เชยชมความงดงามของอนุชาแห่งอิดริล เรือนผมสีดำขลับเป็นมันเงา ดวงตาสีดำเป็นประกายดังดวงดาราบนท้องนภาราตรี ผิวกายขาวผ่องดังหิมะแรกในฤดูหนาว นาสิกดังเทวาบรรจงสร้าง แลริมฝีปากดังกลีบกุหลาบแรกแย้มในฤดูใบไม้ผลิ อ่าใช่ รอยยิ้มพิมพ์ใจที่มีลักยิ้มสวยทั้งสองข้างนั้นด้วย ”
พรายหนุ่มตะลึงงันที่เจ้ามนุษย์เดินป่าแบบนี้นะ มีจิตใจเป็นนักกวีพรรณนาความงาม
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นซะหน่อย…ริมฝีปากหนายกมือบางของพรายหนุ่มมาจูบเชยอีกครั้ง
“ ข้าไม่มีวันยิ้มให้คนอย่างเจ้า ปล่อยข้านะ”
แต่มือทั้งสองข้างนำไหล่ทั้งสองข้างประชิดผนังมากขึ้น
“ให้เวลานี้เป็นของเรา องค์ชายมายกลิน แล้วท่านจะชอบข้าเอง”
ริมฝีปากร้อนผ่าวตรงเข้าเชยชิดซอกคอขาว…แล้วขบลงบนเนื้อบางสีนวลนั้น
“ อา…อ๊า…ปล่อย…ปล่อยนะ…”
“ แล้วท่านจะชอบข้า พ่อพรายมายกลิน นิลพรายของข้า”
มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าเรียวขาวอมแดงเรื่อแล้วประทับจูบลงริมฝีปากสีกุหลาบ
โอ้..ไม่นะ…ข้าจะปล่อยให้หมอนี้มาทำอะไรข้าไม่ได้…แต่ทำไม ข้าถึงต้องหลงในรสจูบนี้ด้วย…
อือม…พี่หญิง…พี่หญิงถึงได้ชอบสินะ…
มือขาวซีดก็เริ่มอ่อนลงแล้ว ดื่มด่ำกับรสจุมพิตที่ชายหนุ่มชาวมนุษย์มอบให้โดยไม่รู้สึกตัว
“ อ๊า…” เมื่อพ้นจากการจุมพิตแล้ว ทายาทแห่งตระกูลฮาดอร์ก็ยิ้มกริ่ม
“องค์ชายเนี่ย น่ารักว่าที่ข้าคิดไว้จริงๆด้วย เรียวปากก็หวานนุ่มมาก”
ทูออร์เลียริมฝีปากของตนเอง เพื่อลิ้มรสหวานจากการจุมพิตที่อดใจไม่ได้
“ ให้ข้าทำอีกรอบเถอะ”
“ ไม่…อุ้บ…” แล้วริมฝีปากหนาที่จุมพิตนั้นก็เริ่มหนักหน่วงขึ้น แรงขึ้น จนเจ้าชายพรายรู้สึกถึงลิ้นอุ่นที่เข้ามายังโพรงปาก มายกลินจึงพยายามจูบตอบสนองความต้องการ โดยเริ่มรู้สึกว่ามือสองข้างของชายหนุ่มเริ่มถอดคอเสื้อและกางเกงของตัวเอง
“ อ่า อย่านะ ” มือเรียวบางรีบกุมคอเสื้อทูนิคสีดำ แต่มันก็ถูกถอดจนเห็นร่องอกขาวภายใต้เสื้อในสีขาว
ประกายไฟในดวงตาของบุรุษผมทองก็เริ่มแรงขึ้น…
“อย่าได้กลัวทูออร์คนนี้ เจ้าชายพรายผู้งามดังรัตติกาลน่าค้นหา”
ร่างกำยำนอนทับบนร่างเพรียว และรู้สึกถึงความอบอุ่นที่เพิ่มมากขึ้นตามลำดับ เพราะในห้องนี้มันร้อนขึ้น ทูออร์จึงปลดเสื้อทูนิคสีกรมท่าของตน จนเจ้าชายพรายเห็นขนสีทองบนอกกว้างแน่นหนา
ดวงตาของเจ้าชายมายกลินเริ่มพร่ามัว ยามที่เขาค่อยๆถอดอาภรณ์ของตนเองออกแล้ว…
จุมพิตตามมาเป็นลำดับลงเรื่อยๆ…รอยสัมผัสลงยังปลายทางตรงเบื้องล่างส่วนสำคัญ

“ ช่างงดงาม ช่างเนียนนุ่ม อ่านี้และตรงนี้ ”

มือเรียวแกร่งสัมผัสลงบนช่วงขาและสะโพกบางอย่างช้าๆและอ้อยอิ่งจนพรายหนุ่มสั่นไปทั้งกาย

“ อ้า…ได้โปรด…อย่า…อย่านะ…ไม่…ไม่ ”

“ แล้วท่านต้องชอบข้า บุตรแห่งอาเรเดล ” ชายหนุ่มจุมพิตบนริมฝีปากอีกครั้ง

คราวนี้ เขาได้เห็นรอยลักยิ้มบนมุมปากของมายกลิน…น่าเชยชมนักแล้ว…

ริมฝีปากบางกำลังร้องขอ…เพราะความกลัวที่ต้องโดนร่วมอภิรมย์หรือเขาต้องการมัน…อะไรล่ะ?…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s