Gallery

( Gondolin Fic ) The Blue Rose Nymph 6

หลังจากผ่านไปสองวัน  เขาก็ตัดสินใจกลับมาหา…ลูเนเลียล…นางไม้ผู้นั้น… เจ้าชายพรายแห่งกอนโดลินนั่งพิงข้างต้นโอ๊คใหญ่ที่มีใบไม้สีเขียวที่เริ่มผลัดเป็นสีน้ำตาลของฤดูใบไม้ร่วง สายลมที่หมุนรอบไปมา ทำให้ปลายผมสีดำสนิทที่หลุดจากการมัดรวบเป็นหางม้าปลิวรอบใบหน้าเรียวมนของเขา เจ้าม้าดำมอริออนคุกเข่านอนหลับอยู่ข้างกายของเขา จนเสียงอันไพเราะดังสายน้ำใสกังวานเสียงหนึ่งเรียก ” ประกายตาคมกล้า ท่านมาแล้วหรือ ” ” ใช่ ลูเนเลียล เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ” นางหัวเราะ ” ข้าก็เหมือนเดิมไงเล่า นี่ท่านไปให้อาหารพวกกวางกับข้ามั้ย ” มายกลินเงยหน้าขึ้นมอง  ” เจ้านี่เป็นนางพญากวางหรืออย่างไร ” ” ข้าคงไม่ได้บอกท่านว่า ตอนที่ป่าแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นใหม่ ข้าเป็นบริวารผู้หนึ่งของพระเทวีเนสซาแห่งพงไพร  พระนางโปรดปรานการขี่กวาง และเมื่อข้ายังเยาว์ ข้าก็ได้รับการสอนจากพระนาง ” ” ท่านแม่ของข้าก็เคยเข้าเฝ้าพระนาง สมัยที่พวกเขายังอยู่ในดินแดนวาลินอร์ ก่อนจะมายังดินแดนเบเลริอันด์แห่งนี้  พวกเขาก็คงไม่มีทางกลับไปยังแดนอมตะแห่งนั้นอีกแล้ว ความทระนงของเสด็จลุงทัวร์กอนและพระนางอาเรเดลแรงกล้านัก ” … Continue reading

Gallery

( Gondolin Fic ) The Blue Rose Nymph 5

ตอนที่ 5 : ประตูเหล็กกล้า บนทางเดินแห่งประตูเหล็กกล้าที่ตั้งตระหง่านและยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งนครลับแล สายตาที่ดูมุ่งมั่นของเจ้าชายพรายโนลดอร์แห่งกอนโดลิน   ร่างสูงสง่ายืนเบื้องหน้าของพรายหนุ่มร่างสูงใหญ่สองนาย นั่นคือ ลอร์ดเอคเธลิออนแห่งสกุลน้ำพุ และลอร์ดกลอร์ฟินเดลแห่งสกุลมาลีมาศ ทั้งสองคำนับต่อองค์อุปราชแห่งนครกอนโดลิน เจ้าชายมายกลินพยักหน้ารับ และกล่าวประโยคดังนี้ ” พี่เอคธี่ พี่กลอร์ฟี่ การฝึกรบของทหารไปถึงไหนแล้ว ” สายตาสีนิลมองยังกองทหารที่กำลังฝึกฝนเพลงดาบอยู่หน้าประตูเหล็กกล้า มือเรียวได้รูปแตะบนขอบกำแพงด้วยกิริยาสงบนิ่ง ” เราพยายามฝึกเรื่อยๆในทุกสัปดาห์นั่นแหละ กระหม่อม ” เอคเธลิออนตอบ และกลอร์ฟินเดลผู้มีเรือนผมสีทองสว่างก็เป็นฝ่ายกล่าวเสริม ” ข้าก็ว่าให้สมาชิกแห่งสกุลค้อนแห่งโทสะของท่านลอร์ดร็อคมาเพิ่มด้วยก็ดี ” ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของลอร์ดซัลกันท์รู้สึกเคืองด้วยแสงอาทิตย์ในยามบ่ายคล้อย ” วันนี้ตะวันร้อนนัก เชิญ องค์ชายประทับในห้องโถงเถิดพะย่ะค่ะ ” ขุนนางหนุ่มกล่าว เมื่อทุกคนเข้าห้องทำงานสีเทาของลอร์ดเอคเธลิออน  พวกเขาก็ได้รับไวน์สีแดงอ่อนจากเหล่าผู้รับใช้ที่กลอร์ฟินเดลเป็นผู้นำมา  ซัลกันท์ดื่มไวน์แล้วรู้สึกอารมณ์ดี ขณะที่เจ้าชายมายกลินและทูออร์ไม่ได้แสดงสีหน้าแสดงความรู้สึกอันใดทั้งสิ้น … Continue reading

Gallery

( Gondolin Fic ) The Blue Rose Nymph 4

ณ ระเบียงสีขาวแห่งหอคอย เจ้าหญิงอิดริล เคเลบรินดัลแห่งนครกอนโดลิน กำลังเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง โดยที่นางกำลังรู้สึกเป็นห่วงอนุชาองค์เดียวของนาง…มายกลินหายไปไหน…ทำไมเขาถึงไม่มาทักทายตามปกติ…เขาเองก็ชอบขี่ม้าไปที่พนาตอนเหนือของนครกอนโดลินเสียด้วย…มือเรียวสีงาช้างของนางตวัดปากกาขนนกไปมา จนกระทั่งหัวหน้านางกำนัลของนางนามว่า เมเล็ธ เรียกนางให้ออกจากสมาธิของนาง ” องค์หญิงอิดริลเพคะ  ท่านทูออร์มาขอพบเพคะ ” ” ให้เข้ามาได้จ้ะ ” นางกล่าว เมื่อชายหนุ่มผมทองร่างสูงใหญ่เดินมาถึงระเบียง เขาก็ทำความเคารพนางตามปกติและอิดริลก็มอบรอยยิ้มแสนงดงามจับตาให้เขา  ทูออร์ยิ้มตอบด้วยความรักที่มีต่อนาง และเขาก็นั่งข้างนางด้วยความเรียบร้อย ” องค์หญิงอิดริล ข้ามีเรื่องอยากจะคุยกับท่าน หวังว่าคงไม่รบกวนท่าน ” ” ข้าเองก็ด้วย ” ” เรื่องขององค์ชายมายกลินสินะ ” ” เหมือนกัน อ้าว ! ” ทั้งสองอุทานพร้อมกัน ดวงตาสีครามอมเทาของอิดริลสบกับของเขา ” … Continue reading

Gallery

( Gondolin Fic ) The Blue Rose Nymph 3

ตอนที่ 3 ความข้องใจ มายกลินกำลังฝัน…ฝันถึงกุหลาบสีน้ำเงิน…นางไม้ผู้นั้น…นางคือใคร… เรือนผมสีดำเป็นมันเงาเช่นเดียวกับเขา…และดวงตาสีน้ำเงิน… นางกำลังยิ้มให้เขา…เขาอยากพบนาง… ร่างสูงเพรียวที่กลิ้งตัวไปมาอย่างกระสับกระส่าย… นางมีนามว่า ลูเนเลียล… ทำไม เขากำลังหลงในความงามของนางไม้ปริศนาแทนที่จะเป็นพี่หญิงอิดริล ผู้ทรงสิริโฉมงดงามยิ่งกว่าสิ่งตระการใดๆในกอนโดลิน…เทพวาลาร์… แต่ว่าพี่หญิงก็รักกับเจ้ามนุษย์เอไดน์นั่นแล้วนิ…พี่หญิงก็ไม่สนใจข้าอีกแล้ว… …บางที ข้าก็ควรไปหาแม่นางไม้นั่น…ให้นางเติมเต็มความสุขจะดีกว่า… ร่างเพรียวสูงก็ลุกขึ้นจากเตียงและเดินออกจากห้องไปตรงระเบียงทางยาวเพื่อชมแสงดารา การดูดาวนั่นเป็นสิ่งหนึ่งที่พรายหนุ่มพึงพอใจมาตั้งแต่เด็ก แสงดาวทอประกายสุกใส…ถ้าแม่นางกุหลาบน้ำเงินผู้นั้นช่วยเขาให้สบายใจได้ก็คงดีสินะ… ” องค์ชายมายกลินทรงออกมาจากห้องแล้ว ” ร่างสูงใหญ่กำยำก้าวมายังเจ้าชายพรายโนลดอร์แล้วคำนับลงอย่างว่าง่าย มายกลินขมวดคิ้วเรียวได้รูปทั้งสองข้าง ” เจ้าเฝ้าหน้าห้องของข้าตลอดเลยหรือ ” ” ใช่แล้ว เสด็จลุงของท่านเป็นห่วงท่านมาก ได้โปรดกลับไปห้องเสวยเพื่อทานอาหารที่ท่านหญิงขาวจัดเตรียมไว้ให้เถิด ” พรายหนุ่มตอบได้แต่เพียงว่า ” ข้าไม่หิว ” อีกฝ่ายก็ได้ส่ายหน้าไปมาด้วยความระอาใจยิ่ง ” องค์ชาย ทรงพบสิ่งใดในป่าแห่งนั้น หรือพบใครกันเล่า … Continue reading

Gallery

( Gondolin Fic ) The Blue Rose Nymph 2

พรายหนุ่มตะลึงเล็กน้อย และเมื่อสตรีผู้นั้นพอเข้าใจได้ ริมฝีปากบางราวกับกลีบบัว แย้มเล็กน้อย และยื่นเรียวแขนขาวผุดผ่องขึ้นมาตรงหน้า ” ท่านไม่ต้องกลัวหรอก ข้าเป็นเพียงวิญญาณหนึ่งที่ดูแลป่าแห่งนี้ แต่ว่า ข้าอยากพบมาตั้งนานแล้ว…มายกลิน…บุตรแห่งเอโอล ” เมื่อนางผู้ลึกลับกล่าวถึงชื่อบิดา เขาก็เม้มริมฝีปาก ” เจ้ารู้จักนามของบิดาข้า เพราะอ่านจากเจ้ามอริออนงั้นหรือ แม่นางไม้ ” พรายหนุ่มลูบจมูกใหญ่ของเจ้ามอริออนซึ่งมันก็ดูตะลึงไม่ต่างจากเจ้าของ นางหัวเราะเล็กน้อย และลุกขึ้นจากโขดหินที่นางนั่งอยู่ อาภรณ์สีน้ำตาลอ่อน บางเบาจนแทบเห็นร่องรอยของทรวงอกและเรียวขาของนางได้ ดอกกุหลาบสีน้ำเงินที่ประดับเรือนผมสีดำขลับของนางก็เคลื่อนไหวตามการก้าวเดินของนาง…มายกลินไม่เคยเพ่งมองสตรีนางใดหรือหลงในความงดงามของนางใดมากไปกว่ารอยประทับสีเงินแห่งกอนโดลิน…พี่หญิงอิดริล พระธิดาของเสด็จลุงที่ข้ารัก… ” ท่านมายกลินเหมือนท่านมีความกังวลในจิตใจนัก ” ” ใช่แล้ว แม่นางไม้ ” นางเดินเข้ามาประชิดตรงหน้าแล้ว…ส่วนสูงของนางก็สูงประมาณเรียวจมูกของเขา ดวงตาสีน้ำเงินของนาง…มีแววขบขัน… ” บุรุษผู้รูปงามชวนให้หลงรักและหลงใหลเช่นท่าน มีนางใดที่กล้าปฏิเสธได้แล้ว ” พรายหนุ่มไม่ตอบ… ” … Continue reading

Gallery

( Gondolin Fic ) The Blue Rose Nymph 1

( Gondolin Fic )  The Blue Rose Nymph Pairing :  Maeglin/Tuor, Tuor/Idril, Maeglin/OFC, Maeglin/Tuor/OFC , and etc. Summary :  เมื่อพรายหนุ่มมายกลินต้องการปัญหาศัตรูหัวใจอย่างทูออร์ไปให้พ้น โดยผ่านสตรีผู้ลึกลับคนนึง…นางคือใคร… นางต้องการสิ่งใดจากเขา… นางคือสตรีผู้สวมกุหลาบน้ำเงินบนศีรษะ…และมายกลินจะหลงในนางหรือ…. *^*^*^*^* ในบรรยากาศแสนอบอุ่นของนครลับแลกอนโดลิน ถ้าจะมีเพียงคนหนึ่งที่ไม่รู้สึกยินดีในเหตุการณ์สำคัญที่ชาวกอนโดลินดริมกำลังยินดีที่เจ้าหญิงผู้ทรงสิริโฉมงดงามนามว่า อิดริล เคเลบรินดัล รอยประทับสีเงินแห่งกอนโดลินกำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับชายหนุ่มมนุษย์ชาวเอไดน์ที่มีนามว่า ทูออร์  บุตรแห่งฮูออร์ และมนุษย์ผู้นี้เป็นถึงผู้นำสารจากเทพวาลาร์อุลโม  เขาได้รับราชการและเป็นที่วางใจแห่งพระราชาทัวร์กอนไม่ต่างจากไปจากมายกลิน  พระภาคิไนยแห่งองค์กษัตริย์ และมายกลินผู้นิแหละที่รู้สึกขุ่นเคืองใจที่สุดในบรรดาพรายทั้งหมด… “ ข้าไม่ต้องการให้พวกเขาแต่งงานกัน ข้าไม่ต้องการ ทำไมกัน พี่หญิงอิดริล … Continue reading