Gallery

( GDL fic ) Song Of Fountain ^^~

เสียงน้ำไหลอันแสนไพเราะได้ดังขึ้นจากหอคอยน้ำพุแห่งกษัตรา

ลอร์ดเอคเธลิออนก็ได้ตื่นขึ้น และลูบหัวตัวเอง

“ อือม…หลับซะเพลินเลยเรา “

เขาก็ได้ลุกขึ้น แต่งตัวให้เรียบร้อย ถักผมสีดำประกายเงินของตนเป็นเปียเล็กๆ ไว้ข้างหู เอคเธลิออนมองดูเงาของตัวเองที่กระจก

อือม..หล่อเหมือนเดิมนะเหรอเรา….

ไม่แปลกหรอก เพราะเขาได้ชื่อว่าเป็นขุนางหนุ่มที่รูปงามที่สุดแห่งนครกอนโดลิน และเป็นพระสหายคู่ซี้ขององค์ทัวร์กอรอีกต่างหาก

น้ำเสียงของเขาก็ไพเราะที่สุด

นั้นเป็นลักษณะที่เขาได้มาจากมารดาชาวเทเลรี ท่านแม่ที่อยู่แสนไกล…

หลังจากนั้น เสนาบดีหนุ่มก็ได้เดินไปยังหอน้ำพุ ตรงกลางประดับด้วยต้นกลิงกัลสีทองและเบรธิลสีเงิน อันเป็นภาพจำลองของทวิพฤกษาที่ให้แสงสว่างแก่พิภพมาก่อนที่ดวงตะวันและดวงจันทร์ก็กำเนิดขึ้น

เมื่อจอมมารมอร์กอธได้ทำลายมันลง ชาวโนลดอร์ก็ต้องอพยพจากแดนนิรันดร์หรือแดนตะวันตก มายังเบเลริอันด์ องค์ทัวร์กอนและอารเดลผู้ดื้อดึงก็แยกตัวมาจากพระชนก มาสร้างกอนโดลินเองแบบนี้…

เอลฟ์หนุ่มนั่งบนขอบน้ำพุสีเงิน มือแกร่งกวักน้ำเล่นจนแตกเป็นฟองอากาศเล็กๆ

ฟองคลื่น…นานแค่ไหนแล้วนะที่ข้ามิได้ยลทะเล….อยากเห็นอีกครั้ง..แต่กอนโดลินอยู่ในหุบเขาของแดนเหนือ..มันห่างไกลจากทะเลเกินไป..

เสียงของน้ำพุดังครื่นๆ เอคเธลิออนก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังกึกๆ

และเงาก็สะท้อนมายังน้ำพุอยู่ข้างกาย…องค์ชายมายกลิน…

พรายหนุ่มโนลดอร์หน้าตาอ่อนเยาว์ สวมชุดสีดำ เรือนผมสีดำมัดรวบด้วยริบบิ้นสีดำ

มองแล้วคล้ายรูปปั้นที่ทำจากหินออบซิเดียน ถ้าไม่เห็นรอยแดงๆบนใบหน้านั้น

…..อุปราชแห่งอาณาจักรลับแล ก็ยังคงความงดงามเหมือนเดิม….

“ พี่เอคธี่ “ มายกลินกล่าว “ ไม่ทำงานหรือ ? “

“ แล้ว องค์ชายล่ะ ปกติท่านต้องอยู่ในเหมืองซิ “ แล้วเขาก็มองเห็นผ้าพันแผลบนมือเรียวของอีกฝ่าย “ กระหม่อมลืมไปท่าน บาดเจ็บนี่นา “

เจ้าชายหนุ่มก็ยิ้มตอบ “ ไม่เป็นไร ข้าซุ่มซ่ามเอง เผลอตอกมือตัวเองได้ “

ลอร์ดแห่งน้ำพุก็ขยับตัวให้องค์ชายได้นั่งด้วยอีกคน

“ ท่านพี่ ชอบน้ำมากซินะ “

“ แน่นอนขอรับ เพราะมารดาของกระหม่อมเป็นชาวเทเลรี นางก็สอนให้เล่นน้ำเป็นนานแล้ว “

เจ้าชายหนุ่มหันมองที่ต้นไม้เงินและทองนั้น “ สวยจริงๆนะ เสียดายข้าไม่ได้เห็นต้นทวิพฤกษา แต่ทุกคน ท่านแม่ เสด็จลุง หรือพี่หญิงอิดริลเองก็ด้วย ได้รู้จัก “

ดวงตาสีนิลของมายกลิน มองที่น้ำพุเป็นละอองโปรยปราย “ ทะเลใหญ่กว่านี้ใช่ไหม “

“ องค์ชาย อย่ากังวล “ เสนาบดีหนุ่มกล่าวเสียงใส

“ พี่เอคธี่ เราก็อยู่ในกอนโดลินตลอดไปแบบนี้ ก็ดีนะ “

เอลฟ์หนุ่มว่า “ พี่ว่าครอบครัวนั้นเป็นเช่นไร ? “

ครอบครัวนั้น เขารู้ดีว่าครอบครัวไหน ?

“ ทูออร์ก็ดี พี่สาวท่านก็มีความสุขเพราะมีลูกชายที่น่ารักแบบนั้น “

แล้วเขาก็เห็นหยดน้ำสองสามหยดบนแก้มขาวเนียนนั้น จึงยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นซับเบาๆ

“โอ้…พี่เอคธี่ !! “ มายกลินก็รีบขยับหนี “ พี่ทำข้าเขินนะ “

เอคเธลิออนก็ทรุดด้วยใจที่ห่วงองค์ชายแทน “ ขออภัยแล้วกัน ข้าก็แค่ทำหน้าที่พี่เลี้ยงของท่าน คือดูแลท่านนะกระหม่อม “

ดวงตาสีเงินก็หันหนีแทน มายกลินก็เลยแตะไหล่ “ พี่ชายขี้งอน “

สำหรับเขา..พี่หญิงอิดริล..คือพี่สาว และพี่เอคธี่…พี่ชายที่แสนดีของเขานี่นา

…..องค์ชายท่านไม่ทราบเหรอว่าข้า….รักท่านและห่วงใยท่านมากแค่ไหน….

++++++++

แล้วพรายหนุ่มทั้งสองก็ได้ยินเสียงเด็กร้องจ้า

“ แงๆๆๆๆ “

“ เออาเรนดิลจ๋า ชู่ว์ๆ ให้นานาเค้าได้นอนบ้างซิลูก “

ชายหนุ่มผมสีทองหยักศกอุ้มทารกน้อยวัย 5 เดือน และลูบหลังเบาๆ อย่างอ่อนโยน

องค์ชายมายกลินก็ลุกขึ้นทันที “ เลี้ยงลูกยังไง ให้เขาร้องดังแบบนี้ “

ทำให้ทูออร์สะดุ้งขึ้น ดวงตาสีฟ้ามองที่พรายหนุ่ม…องค์ชาย..

“ เออา มาให้น้าของเจ้าอุ้มนะ “ มือเรียวแตะที่หลังของหลานชาย

แต่ทูออร์ก็กอดลูกชายของตนแน่นขึ้น “ ไม่ต้อง ข้าเลี้ยงเขาเองได้นะ องค์ชาย “

“ ข้าเป็นน้าและพ่อทูนหัวของเขา ในเมื่อพ่อแท้ๆ ให้มันหยุดร้องได้ไม่ได้ ข้าจะ..”

และข้อมือที่บาดเจ็บของมายกลินก็ถูกชายหนุ่มดึงออกซะ “ โอ๊ยย! “

พรายหนุ่มสะบัดมือออกและกุมไว้อย่างเจ็บตัวและเจ็บใจ

ลอร์ดเอคเธลิออนก็ตรงไปหาผู้บาดเจ็บ ”ไม่เป็นไรนะ องค์ชาย “

“ พี่เอคธี่ ไม่ต้องห่วงข้าหรอก “ ดวงตาสีนิลของเขายังจ้องทูออร์อย่างโมโห

ขณะที่ทูออร์เองก็กล่าว “ กระหม่อม ขอโทษ คุนดู นิน “

แต่เออาเรนดิลก็ยังร้องแงๆ “ องค์ชายน้อยของข้า มาให้ลุงเอคธี่ดูซิ “

ลอร์ดหนุ่มยกตัวเออาน้อยขึ้น บุตรแห่งทูออร์ช่างประพิมพ์ประพายผู้เป็นพ่อ ผมสีทองชื้นด้วยเหงื่อ ดวงตาสีฟ้าใสเป็นประกาย แต่มีเรียวคิ้วสีดำรับกับขนตางอนสวย

แก้มแดงระเรื่อคล้ายกับขององค์ชายมายกลิน….โตขึ้นคงหล่อไม่ใช่เล่น

“ เอาล่ะ คุณพ่อทั้งสอง ข้าจะดูแลองค์ชายน้อยนะ “

มายกลินถามว่า“ พี่เอคธี่ ทำไงล่ะ “

แต่ลอร์ดเสนาบดีก็อุ้มเด็กชายไว้แนบอก และร้องขึ้นด้วยภาษาเควนยาที่แปลออกมาเป็น…

วันที่แสนว่างเปล่า ทุกคราวพยายามเข้าใจ แต่ว่าในวันนี้ ข้างในกลับทนไม่ไหว มองปฏิทินที่เปลี่ยนเข้ามาใหม่ มองคนรักเขาเดินเคียงใกล้ ฉันคงได้แต่มอง อยู่ตรงนี้ ใครสักคนที่เกิดมาเพื่อผูกพัน ใครที่เกิดมาคู่กับฉัน ใครคือคนนั้นช่วยมา บอกฉันที

พรายหนุ่มผมสีดำและชายหนุ่มก็มองอย่างอึ้งๆ…ร้องเพลงรักเปล่าวนี่… แต่มายกลินกลับจำได้แล้ว จึงเดินข้างลอร์ดเอคเธลิออนและร้องต่อด้วยเสียงเบาๆ

ให้ใจที่หวั่นไหวได้พึ่งพิงซักที่ ให้รู้ว่าซักวันฉันจะเจอคนๆนี้ และใครที่รอคนนี้ มีจริงใช่ไหม

“ องค์ชาย “

“ เพลงโปรดของข้าเลยนะ ท่านพี่ “ รอยยิ้มผุดพรายขึ้นบนริมฝีปากบางสวย

และทั้งสองพรายโนลดอร์ก้ร้องต่อพร้อมกัน….

ใครสักคนที่เกิดมาเพื่อผูกพัน ใครที่เกิดมาคู่กับฉัน ใครคือคนนั้นช่วยมา บอกฉันที ให้ใจที่หวั่นไหวได้พึ่งพิงซักที่ ให้รู้ว่าซักวันฉันจะเจอคนๆนี้ และใครที่รอคนนี้ มีจริงใช่ไหม “ และใครที่รอตอนนี้ เขาอยู่ที่ไหน “ เสียงเข้มของทูออร์แทรกเข้ามา

เสนาบดีหนุ่มก็หัวเราะเสียงใส “ รู้จักกับเขาหรือ พ่อทูออร์ “

“รู้ซิ ข้าก็ได้ยินนี่นา “ สายตาสีฟ้ามองที่มายกลิน “ เพราะมากๆเลยขอรับ “

และมายกลินก็หน้าแดง ดวงตาสีนิลเรียวคมก็หลบหนีมาที่หลานชาย

“ อะๆ อาๆ “ เออาเรนดิลก็หยุดร้องไห้ แล้วล่ะ..

และทูออร์และมายกลินก้มลงมองเด็กน้อยที่ทั้งสองรักในอ้อมกอดของเอคธี่…

“ ให้ใจที่หวั่นไหวได้พึ่งพิงซักที่ ให้รู้ว่าซักวันฉันจะเจอคนๆนี้ และใครที่รอคนนี้ มีจริงใช่ไหม “

เสนาบดีหนุ่มก็..ยิ้มเล็กน้อย….ครอบครัวนี้….กว่าเข้ากันได้

“ ท่านเอคธี่ ร้องอีกรอบนะ ร้องให้เข้ากับเสียงน้ำพุ “ ชายหนุ่มผมทองอ้าแขน

“ แล้วเขาจะเต้นรำกับองค์ชาย “

“ ห๊า ! “ บุตรแห่งอาเรเดลร้อง “ไม่มีทาง กับเจ้า ! “

ทูออร์ก็ชิงตอบ “ กับลูกชายของข้าต่างหาก “ และเขาก็ยกตัวเออาไปกอด

“ ชอบไหมลูก “ เออาเรนดิลหัวเราะเมื่อ แก้มสีชมพูแสนอุ่นถูกท่านพ่อหอมหนึ่งฟอด

….รอดตัวไปนะเรา…พรายหนุ่มลูบมือของตัว…

เอคเธลิออนก็ร้องเพลงให้ครอบครัวของเด็กชาย..จนตลอดบ่ายนี้เลย…และสายน้ำพุก็ยังรับเสียงเพลงหวานนั้นต่อไปเรื่อยๆ ไม่สิ้นสุด

++++++

เอคธี่ : ชอบก็เม้นนะครับ อิอิ แล้วขอบคุณพี่บอย โกสิยพงศ์ที่ให้เพลงนี้กิดขึ้นนะเออ…โฆษณามันเข้าไป….

มายกลินและทูออร์ : เราช๊อบชอบมากนะ

เออาน้อย : เอๆ อ๊าๆ

ขอบคุณเครดิตเพลงมาจากเพลง ” ใคร ” ของพี่บอย โกสิยพงศ์มากกกกกค่ะ คริๆๆ ^W^

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s