Gallery

( GDL Fic ) The Service Of King & Prince : Part 2

( GDL Fic ) The Service Of King & Prince : Part 2

 

 

Pairing : Maeglin / Ecthelion , ( Impiled ) Ecthelion / Tuor / Maeglin

 

with Baby Earendil ^____^

 

Rate : R ( ไม่ถึง NC เอิ่มมม…)

 

Summary : ลอร์ดหนุ่มเอคเธลิออนแห่งสกุลน้ำพุแสนงามสง่าเกิดความปรารถนา

 

เจ้าชายที่ตนรัก ต้องหาวิธีแสดงออกอย่างหนึ่ง ส่วนอีกคนน่ะ… ??

 

 

~*~*~*~*~

 

พรายหนุ่มร่างสูงใหญ่ จัดแจงเครื่องแต่งกายของตนให้เรียบร้อย เพราะว่าองค์ทัวร์กอนโปรด

 

ให้เหล่าขุนนางแต่งเครื่องแบบอัศวินที่ทรงประทานให้ เอคเธลิออนลูบแผ่นโลหะที่แกะสลักเป็นรูป

 

ลัญจกรน้ำพุสีเงินและก็รู้สึกภาคภูมิใจยิ่ง ด้วยความรักที่มีต่อนครลับแลกอนโดลินและ

 

ผู้สถาปนาทุ่งหญ้าทุมลาเดนอันกว้างใหญ่เพื่อเป็นความทรงจำแห่งนครทิริออน

 

บ้านเกิดของชาวโนลดอร์ทุกคนที่ต้องตามเสด็จพระเจ้าฟิงโกลฟิน พระชนกของทัวร์กอน

 

ทัวร์กอนราชาผู้งดงามของข้าพรายหนุ่มเสนาบดียิ้ม เมื่อระลึกถึง

 

นัยน์ตาสีเทาอมครามแสนสวยสดใสที่สุดยิ่งกว่าดวงดาราดวงใดในยามรัตติกาล

 

ดวงพักตร์รูปไข่สลักเสลาประดุจเป็นของเทพวาลาร์บุพราชมานเว

 

พระนาสิกโด่งราวกับรูปโอษฐ์แห่งพญาอินทรีทองโธรอนดอร์

 

ริมพระโอษฐ์สีชมพูบางใสยิ่งกว่ากุหลาบของพระแม่วานา นงรามผู้เยาว์วัย

 

 

น่าจุมพิตน่าสัมผัสที่สุดข้าต้องการอยู่เคียงข้างพระองค์

 

สัมผัสร่างกายสูงโปร่ง ค่อยๆ ปลดมงกุฎและรัดเกล้าสีทอง ลูบไล้เกศาดำสลวย

 

เอนพระองค์กับพระแท่นบรรทมหลังจากนั้น

 

เอคเธลิออนกระพริบตาอีกครั้งเขาต้องไปเข้าเฝ้าแล้ว

 

 

พรายหนุ่มเสนาบดีรีบเร่งมาถึงห้องทรงงานขององค์ราชา แต่นางกำนัลผู้หนึ่งบอกว่า

 

ใต้ฝ่าพระบาทยังไม่ตื่นบรรทมด้วยว่าเมื่อวานนี้ทรงขับม้าเพื่อเยี่ยมเยือนราษฎรทั่วกอนโดลิน

 

ทรงต้องเข้าภวังค์ถึงบ่ายพรายหนุ่มเลยต้องนั่งรอ

 

 

แอ๊ๆ เอเอ…” เสียงเด็กร้องนี่นา เอคเธลิออนจึงลุกขึ้นและเหลียวไปด้านนอก

 

ทารกน้อยอยู่ในอ้อมกอดของเจ้าชายโนลดอร์ที่อยู่ในอาภรณ์งดงามสีดำและสีเทา

 

เออา ! ไม่ร้องนะ ” เสียงทุ้มใสแสนไพเราะของเจ้าชายช่างคล้ายกับของทัวร์กอน

 

เอคเธลิออนมองภาพน่าเอ็นดูของทารกในเบาะขาวบุด้วยสำลี เออาเรนดิล

 

เจ้าชายน้อยแห่งกอนโดลินกำลังร้องไห้ตามประสาเด็กทารก

 

และก็เจ้าชายลำดับหนึ่ง มายกลิน พระภาคิไนยแห่งจอมกษัตริย์โนลดอร์

 

ดวงพักตร์งามคมคายละม้ายพระมารดายิ่งนัก และก็เหมือนกับทัวร์กอนประดุจ

 

เป็นพระราชบุตรแท้ๆ มากกว่าอิดริล เคเลบรินดัล ราชธิดาขององค์เอง

 

พรายหนุ่มจึงรู้สึกว่าความปรารถนาในใจก็เกิดขึ้นมาแบบไม่ตั้งตัว

 

รอยยิ้มหวานบนริมฝีปากบาง ผิวขาวละมุนน่าสัมผัส เขารอองค์เหนือเกล้าไม่ไหว

 

ขอเชยชมหนุ่มน้อยที่ได้ชื่อว่าเป็นภาพจำลองของทัวร์กอนแล้วกัน !

 

องค์ชาย ” มายกลินจึงเงยหน้าขึ้นจากการดูแลหลานชายเพื่อสบกับดวงตาสีเงิน

 

ว่าไง พี่เอคธี่ ? ”

 

ทำไม วันนี้ทรงเลี้ยงดูพระภาคิไนยของท่านเองเล่า พระมารดาไปไหน ? ”

 

เจ้าชายพรายถอนใจแบบเซ็งๆ “ พี่หญิง เหนื่อยจากการตามเสด็จลุงเมื่อวาน

 

ส่วนท่านหญิงขาวก็บรรทมยังไม่ตื่น แม่นมของเออาก็ต้องไปหาน้องซัลกันท์ของนาง

 

เขาตกม้าได้รับบาดเจ็บงั้ยล่ะ พี่เอคธี่…”

 

ทารกน้อยร้องไห้มาอีกครั้ง มายกลินก็ยังบ่นต่อ “ พ่อเจ้าเออาก็ไม่ได้เรื่องเลย ! ”

 

เอคเธลิออนเข้าใจถึงสถานการณ์ดีว่าพระอุปราชเป็นไม้เบื่อไม้เมากับราชบุตรเขยมากเพียงไหน

 

เขาไม่ได้ชิงชังทูออร์ แต่ก็ไม่ยอมให้ชายชาวเอไดน์มาทำร้ายองค์ชายมายกลินได้แน่ๆ

 

ขอประทานให้กระหม่อมอุ้มองค์ชายน้อยนะ ”

 

พรายหนุ่มก็ยังลังเลอยู่เล็กน้อย แต่เขาก็เชื่อใจพี่เอคธี่ ผู้เป็นพระพี่เลี้ยงของเขาเอง

 

ว่าทำให้เออาน้อยหยุดร้องไห้ เขาจะได้ไปทำธุระอย่างอื่นต่อ

 

องค์ชายน้อยเออาคนดี อย่าให้ท่านน้าของพระองค์กังวลเลยนะ ”

 

เอคเธลิออนแตะมือเล็กของเออาเรนดิล ดวงตาสีฟ้านั้นกระพริบเล็กน้อย

 

ริมฝีปากเล็กสีแดงก็ค่อยๆ หุบเหมือนดอกไม้เล็กที่หุบลงตามธรรมชาติ

 

พรายหนุ่มเสนาบดีวางจูบลงให้หน้าผากน้อยและปอยผมสีอ่อนของทารก

 

เออาเรนดิลยอมเข้าสู่ภวังค์แล้ว

 

พี่เก่งดี ให้หลานข้าหลับได้ ” มายกลินรับร่างน้อยมาไว้ในอ้อมแขน

 

เออาน้อยของน้า ฝันดีนะจ๊ะ ”

 

น้าชายวางจูบให้แก่เออาเรนดิลอีกครั้ง และนำร่างในเบาะลงในตะกร้าใบจิ๋วสำหรับทารก

 

เอคเธลิออนจึงได้โอกาสก็คราวนี้

 

องค์ชายทรงเหนื่อยไหมที่ต้องดูแลเขา ”

เวลาที่ข้่าอยู่กับเออา ข้าก็สบายใจเสมอแหล่ะ เหมือนกับที่ข้าอยู่กับพี่เอคธี่นั้นแหละ ”

 

ดวงตาสีเงินฉายแววปีติยิ่ง จึงยกมือบางทั้งสองข้างขึ้นมาจุมพิต

 

จนมายกลินสงสัย “ พี่เอคธี่ไม่ต้องมาจูบมือข้าหรอกนะ มันจะพิธีการไปหรือเปล่า ? ”

 

ถ้าเช่นนั้น…” เสนาบดีหนุ่มยิ้มเล็กน้อย นิ้วเรียวแตะโหนกแก้มสีงาช้างที่เริ่มออกเป็นสีชมพูเรื่อ

 

มายกลินเริ่มเขินอายจากการสัมผัส พยายามสะบัดใบหน้า แต่มือแกร่งก็มาประคองไว้

 

ให้กระหม่อมจุมพิตตรงไหนก่อนดีหน้าผากขมับเปลือกเนตร…”

 

นิ้วหัวแม่มือไว้ตามตำแหน่งที่กล่าวไว้ และก็วางริมฝีปากทาบลงมา

 

พรายหนุ่มผมดำสะท้านในรสสัมผัสที่เอคเธลิออนมอบให้

 

พี่เอคธี่เราอยู่ในที่โล่งไปไหมข้าอยากได้ความเป็นส่วนตัวมากกว่านี้…”

 

ร่างโปร่งบางเริ่มสั่นในอ้อมกอดของเสนาบดีหนุ่ม

 

เขาต้องตามพระทัย “ ได้พะย่ะค่ะ องค์ชายมายกลิน ”

 

~*~*~*~*~*~

 

 

เอคเธลิออนค่อยๆ วางตะกร้าใบน้อยของเออาเรนดิลไว้บนโซฟาอีกตัวหนึ่ง

 

และอีกมือหนึ่งก็ประคองร่างเพรียวในชุดสีดำให้นั่งบนโซฟาใหญ่ในห้องทำงานของเจ้าชายพรายเอง

 

ขอโทษทีนะ พี่เอคธี่ ข้าทิ้งเออาไม่ได้ เพราะไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนแก ”

 

กระหม่อมทราบดีว่านิสัยที่มีความรับผิดชอบนี้ ท่านได้มาจากทัวร์กอนแท้ๆ ”

 

แล้วพี่ไม่ไปหาเสด็จลุงล่ะ ทำไมต้องมาหาข้า ? ”

 

ดวงตาสีดำสนิทสบกับดวงตาสีเงินด้วยความสงสัย เอคเธลิออนยิ้ม

 

ทัวร์กอนบรรทมไม่ตื่นเหมือนกัน กระหม่อมอดใจรอไม่ไหวและอยากอยู่กับองค์ชาย

 

เจ้าของดวงตาแสนสวยคู่นี้มากเหลือเกิน…”

 

เอคเธลิออนขยับมานั่งใกล้ จนพรายหนุ่มผู้เยาว์กว่ารู้สึกถึงไออุ่นจากร่างสูงใหญ่นี้ได้

 

ริมฝีปากบางคู่นั้นมาแตะลงบนโหนกแก้มสูง “ พี่เอคธี่อยู่กับข้านะ วันนี้ ”

 

เจ้าชายพรายเคลิบเคลิ้ม เอนศีรษะซบลงบนไหล่กว้าง นิ้วเรียวเล่นเกศาสีดำของเอคเธลิออนไปมา

 

รับบัญชา ฝ่าบาทของกระหม่อม ”

 

นิ้วเรียวใหญ่เชยคางเรียวสวยที่เหมือนกับขององค์เหนือหัวแห่งนครลับแล

 

กระหม่อมขอถวายจุมพิตตรงนี้…”

 

ริมฝีปากบางลงบนจมูกสวย… “ และก็ตรงนี้งามเกินห้ามใจแล้ว…”

 

มายกลินสั่นสะท้านเมื่อริมฝีปากสวยของเอคเธลิออนประกบกับของตนเองแผ่วเบาและนุ่มนวล

 

อือมอือมลิ้นเรียวถูกรุกรานจากลิ้นที่ใหญ่กว่าดื่มด่ำดุจน้ำอมฤตจากเทพอุลโม

 

น้ำพุแสนหวานของพี่เอคเธลิออนเป็นสิ่งที่เขาเองก็ต้องการ

 

มือเรียวบางกำไหล่ของเสนาบดีหนุ่มไว้แน่น ปลดเปียถักของอีกฝ่าย

 

ส่วนของเอคเธลิออนก็ปลดเสื้อทูนิคสีดำ สายรัดผมสีดำสลวยออกเช่นกัน

 

เมื่อทั้งสองร่างเหลือเสื้อตัวในและกางเกงยาว เจ้าชายหนุ่มจึงหน้าแดงจัด

 

ทำให้เอคเธลิออนเอ่ยว่า “ องค์ชายแค่ส่วนล่างก็พอขอรับ ”

 

ก็ได้ พี่เอคธี่ ”

 

เมื่อความเป็นบุรุษของเจ้าชายเปิดจากอาภรณ์ที่ปิดบัง เอคเธลิออนก็คุกเข่าลงตรงตำแหน่งนั้น

 

พี่เอคธี่อ๊าาา…”

 

ริมฝีปากอบอุ่นของเสนาบดีประกบจูบเรียวขาอ่อน และบริเวณจุดสำคัญนั้น

 

ให้กระหม่อมมีหน้าที่บำเรอท่าน พระภาคิไนยแห่งราชันย์กอนโดลิน ”

 

แล้วพรายหนุ่มก็รับแก่นกายเรียวสวยลงในเรียวปากของตนเอง

 

อ๊ะอ๊ะ…”

 

ตอนนี้ดูจะไม่ต่างกับเสียงร้องไห้ของเออาเรนดิลน้อยเมื่อครู่เลย

 

มือเรียวกำผมสีดำประกายเงินไว้แน่น แต่มายกลินเหลียวไปมองตะกร้าไม้น่ารัก

 

เออาเรนดิลน้อยยังหลับปุ๋ยอย่างสุขใจเขาไม่ต้องการให้หลานรักตกใจจนตื่นร้องจ้า

 

จึงเม้มริมฝีปากบางได้รูปไว้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนรู้สึกว่าเจ็บและสั่นไปทั้งหมดแล้ว

 

ในที่สุด เอคเธลิออนก็ได้ลิ้มรสหวานจากของเหลวขาวใส เขาก็อดแปลกใจไม่ได้

 

มายกลินไม่ยอมครางด้วยแรงอารมณ์ เพราะรักพระภาคิไนยน้อยไม่อยากให้ตื่น

 

รู้สึกอิจฉาขึ้นเหมือนกันแต่จิตสำนึกในฐานะข้าราชบริพารจึงยอมละออก

 

องค์ชายกระหม่อมพอแค่นี้แล้วขอรับ ”

 

พี่เอคธี่ต่อต่อ…”

 

เสนาบดีหนุ่มยิ้ม และหอมแก้มนวลของมายกลินทั้งสองข้าง

 

ไว้คืนนี้ กระหม่อมจะถวายการรับใช้พระองค์ โดยไม่ต้องมีอุปสรรคใดมา…”

 

เสียงก๊อกดังขึ้น มายกลินจึงต้องรีบดึงกางเกงขึ้นและสวมเสื้อคลุมสีดำทันที

 

องค์ชายมายกลิน อยู่หรือเปล่า ? ”

 

เอคเธลิออนทำหน้าเบ้เล็กน้อย เมื่อรู้ว่าทูออร์มาแล้วนั้นเอง

 

จึงต้องลุกขึ้นไปเปิดประตู ชายหนุ่มร่างกำยำลำสั่น แขนเรียวใหญ่กอดอกกว้างแน่นิ่ง

 

ดวงตาสีฟ้าอ่อนแสดงถึงความไม่พอใจว่าทำไมเอคเธลิออนถึงอยู่กับอนุชาของภรรยาของตน

 

ท่านเอคธี่อยู่กับองค์ชายหรือ แล้วลูกข้าล่ะ ? ”

 

ร่างสูงโปร่งในชุดดำทำหน้าไม่สบอารมณ์เช่นกัน

 

เอคเธลิออนจึงเป็นฝ่ายตอบ “ ทูออร์ องค์ชายน้อยของเราหลับสบายดี ไปดูซิ ”

 

ชายหนุ่มเอไดน์เห็นบุตรชายตัวเล็กแบบบางในตะกร้าใบน้อยก็โล่งใจ

 

เออาน้อย…”

 

อย่าปลุกให้แกตื่นแล้วกันน่า…” มายกลินประชด “ เจ้ามันชอบโวยวาย…”

 

ข้าไม่ได้โวยวายซะหน่อย ” เมื่อดวงตาสีฟ้าได้เห็นหยาดเหงื่อออกบนโหนกแก้มสูงแดงจัด

 

และริมฝีปากแดงสวยจนดูเหมือนเลือดซึมซับแต่งแต้ม แถมเห็นสายตาสีเงินของเอคเธลิออนจึงรู้ว่า

 

ผกาอุยลอสแสนงามพิลาสของตนถูกลอบเด็ดดมนั้นเอง !

 

แต่ทว่าอารมณ์โกรธไปมันก็น่าเสียดายบางทีครั้งหน้าเขาก็จะแก้เผ็ดท่าน

 

เอคเธลิออนรู้สึกว่าสายตาของราชบุตรเขยมองตนตั้งแต่ปลายเส้นผมจรดปลายเท้า

 

แถมยังส่งรอยยิ้มเยาะมาให้อีกด้วยพรายหนุ่มจึงต้องหลบสายตา ข้าภักดีต่อองค์ราชา

 

และพระภาคิไนย ข้าไม่อยากละเมิดกับคนที่มีภรรยาและบุตรแล้วด้วย

 

ท่านเอคธี่คนดี…” มือใหญ่มาแตะไหล่ด้านซ้าย “ พาเออาน้อยกลับไปห้องเด็กของเขาด้วย

 

แม่นมเมเล็ธของเขากลับมาแล้วล่ะ ”

 

ตะกร้าน้อยถูกส่งให้อยู่ในอ้อมแขนของเสนาบดีหนุ่ม มือแกร่งบีบมือขาวของเขา

 

เหมือนให้สัญญาณบางอย่างลมหายใจร้อนที่มาแตะหน้าผาก

 

คืนนี้ถ้าท่านว่างล่ะก็ข้าจะกล่อมให้อิดริลหลับก่อนเสีย..แล้วพบกัน

 

เอคเธลิออนยังคงซื่อสัตย์ต่อหัวใจตนเอง จึงส่ายหน้าไปมาพร้อมอุ้มเออาเรนดิลออกจาก

 

ห้องทรงงานของพระอุปราชที่เขารักยิ่ง

 

 

~*~*~*~*~*~

 

ท่านสนุกใช่ไหมล่ะ กับพ่อน้ำพุคนดีของท่าน ไม่ใช่ข้า ! ”

 

ฝีเท้าหนาใหญ่กระทืบลงบนพิ้น หากว่าร่างโปร่งสมส่วนนั้นกลับไม่ไหวติ่ง

 

อย่างน้อยพี่เขาอ่อนโยนกับข้า ”

 

ชายหนุ่มเอไดน์ขบฟันกรอดด้วยอารมณ์โกรธและหึงหวง

 

ข้าไม่ว่าหรอก ถ้าท่านจะอยู่กับใคร แต่ทำไมองค์ชายท่านไม่ไว้หน้าเออาเลย

 

พวกท่านมีอะไรต่อหน้าเขาเขายังเล็กเล็กนักเกินกว่าจะรับรู้การกระทำแบบนี้นะ ”

 

มายกลินก็รู้สึกผิดขึ้นชั่วขณะ ในใจเขารับรู้ แต่เราไม่ยอมอ่อนข้อง่ายๆ หรอก

 

เจ้าเองก็มีอะไรกับพี่หญิงต่อหน้าเออาตอนเขาหลับเมื่อกันนั้นแหละ ”

 

ข้อมือบางถูกฉวยขึ้น “ อย่ารับสั่งโดยไม่ให้เกียรตินาง ”

 

ข้า..ข้า..ให้เกียรติพี่หญิงเสมอเพราะเจ้านั้นแหละถ้านางรู้ว่าเรา…”

 

เราสองคนจะเป็นของกันและกันเสมอ ผกางามอุยลอสของข้า ” เสียงทุ้มเข้มด้วยแรงตัณหา

 

ยิ่งเห็นผิวขาวผ่องที่พ้นจากชายผ้าคลุม ริมฝีปากสีแดงจัด และกางเกงหลวมลงจาก

 

สะโพกบาง จนเห็นร่อยรอยของการจุมพิตตรงส่วนสำคัญข้าจะย้ำตำแหน่งนั้นให้หนัก

 

ไม่ ! ” ร่างเพรียวพยายามสะบัดอ้อมแขนใหญ่ล่ำนั้นออก แต่ถูกกดลงบนโซฟา

 

ดวงตาสีฟ้าเร้าร่อนดุจเปลวไฟ ปลายผมบลอนด์หยิกหนาตกลงบนเรียวแก้มของเจ้าชายพราย

 

อย่านะอุ๊บ…” การจุมพิตนี้มันมาจากอารมณ์ชัดๆ ลิ้นร้อนประกบและรัดแน่นเกินไป

 

เรียวขายาวสะบัดหนี มือใหญ่กร้านดึงอาภรณ์ที่เหลืออยู่ออกจนหมด

 

ข้าจะบำเรอท่านได้ดีกว่าของพี่เลี้ยงแทนแล้วกัน และจะทำให้นานกว่าด้วย…”

 

บุตรแห่งท่านหญิงขาวจึงประชดต่อ “ ข้าไม่ใช่ตัวแทนของพี่หญิง”

 

ท่านก็ไม่ใช่ตัวแทนขององค์ทัวร์กอนซะหน่อย แต่สิ่งที่ทำอยู่มันก็ไม่ต่างกัน ”

 

ทูออร์ก้มลงจูบริมฝีปากช้ำอีกครั้งหนึ่ง “ ข้ารักท่านที่เป็นท่าน ไม่ใช่ตัวแทนใครทั้งนั้น ”

 

 

 

วาทะที่ฟังดูหนักแน่น พรายหนุ่มจึงยอมจำนน มือเรียวซีดจึงจับรวบผมหยิกทองเข้มนั้น

 

ให้ก้มลงตรงส่วนสำคัญที่เริ่มตื่นตัวอีกครั้ง

 

เชิญเลยทูออร์ของข้า…”

 

ชายหนุ่มแอบหัวเราะในใจ ราวกับว่าตนได้ชนะหัวใจแสนเย็นชาของมายกลินอีกครั้ง

 

และคราวนี้อ๊าอ๊า

 

เสียงครางด้วยแรงอารมณ์แรงรักแรงหึงหวงจึงลั่นห้อง พร้อมกับการปลดอารมณ์กามา

 

ของสองบุรุษนั้นเองสำหรับมือที่สามก็จะไม่รอดง่ายๆ

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s