Gallery

( Gondolin Fic ) Evermind & My flower

( Gondolin Fic ) Evermind & My flower

 

Pairing : Tuor/Maeglin

 

Rating : NC-17

 

Summary : เป็นตอนพิเศษจาก ฟิค fallen flower ดอกไม้ที่ร่วงหล่นค่ะ ^^

 

เจ้าชายพรายโนลดอร์จอมซึนยอมมอบความหวานแววให้กับทูออร์

 

Warning : Yaoi , Make – love on the grass

 

เอ่อ…หนูกลินในตอนนี้ ออกจะเขิลลล นะค่ะ แฮะ… >.,<

 

~*~*~*~*~*~

 

ทูออร์ได้แต่นั่งมองยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาวที่ส่องแสงมาจับใบหน้าคมสันของตน

 

มือแกร่งแตะไปบนพิ้นหญ้าสีเขียวอ่อนที่นุ่มดุจพรมอ่อน แล้วเสียงลมหายใจที่ส่งมาจาก

 

ร่างเพรียวแสนงามของอีกฝ่าย แพรผมสีดำดังสีของท้องฟ้าในยามรัตติกาลระบายบน

 

อยู่บนท่อนแขนกระด้างด้วยมัดกล้าม ใบหน้านั้นนิ่งสงบในยามนิทรา

 

องค์ชายที่รักและงดงามที่สุดในอาณาจักรลับแลเป็นของข้าแล้ว

 

กลิ่นหอมหวานของอุยลอสกำจายน่าชื่นใจจริงๆ

 

~*~*~*~*~

 

ก่อนหน้านั้น…ราวชั่วโมงเศษ…

 

เจ้าชายพรายกำลังร้อยอุยลอสเป็นมาลัยเล็กๆ น่าเอ็นดู พลางอมยิ้มให้กับผลงานของตนเอง

 

แล้วมือเรียวก็มาปิดตาของเขา พรายหนุ่มสะดุ้งพอตัว เมื่อริมฝีปากหนามาขับใบหูเรียวแหลม

 

“ เล่นอะไรอยู่เหรอ…กระหม่อม ”

 

มายกลินจึงตอบว่า “ ข้าร้อยอุยลอสเล่น เปิดตาข้าที ”

 

ชายหนุ่มเอไดน์ก็ยอมใจอ่อน มือใหญ่เปิดตาของพรายหนุ่มออกช้าๆ

 

แล้วขยับกายมานั่งข้างแทน ไม่รู้ว่าทำไม ? ทูออร์ชอบมองเรียวหน้างามคมชวนพิศ

 

ปลายผมสีดำที่ตกลงมาบนหน้าผากนวล ขนตาเรียวยาวจรดโหนกแก้ม

 

และดวงตาสีดำขลับส่องประกายแข่งกับแสงดาราแห่งพระแม่วาร์ดา…

 

ความงามของโนลดอร์…น่าอัศจรรย์ใจนัก…และความปรารถนาในใจของข้าก็บังเกิด…

 

“ ทูออร์ ” พรายหนุ่มถาม “ เจ้าว่าอุยลอสทีี่เราเห็นอยู่เนี่ย สวยไหม ? ”

 

ชายหนุ่มผมทองเข้มได้แต่ยิ้มให้…ไม่มีสิ่งใดงดงามเท่าท่านและองค์หญิงอิดริล เคลบรินดัล

 

มือบางสวยของเจ้าชายโนลดอร์คว้าข้อมือแกร่งและนำมาลัยเล็กมาสวมให้กับข้อมือทั้งสองข้าง

 

“ ขอบพระทัย โอรสแห่งท่านหญิงขาว ”

 

มือแกร่งหยาบก็หยิบพวงดอกอุยลอสที่ตนบรรจงร้อยมาวางบนศีรษะกลมมน

 

มายกลินรู้สึกเขินเล็กน้อย เมื่อรับน้ำหนักเบาๆของมงกุฎดอกไม้จากคนรัก

 

“ ฮานอนเล ‘ เมลลอน ( ขอบใจนะ เพื่อนข้า ) ”

 

ชายหนุ่มทั้งสองต่างสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเจ้าชายพรายก็ยอมถอนสายตาออก

“ ข้าว่า เรากลับเข้าเมืองกันเถอะ ”

 

ร่างเพรียวกำลังจะลุกขึ้น แต่ว่ามือแกร่งก็คว้ามือบางสวยได้รูป พลางส่งสายตาวิงวอน

 

“ องค์ชาย เดี๋ยวซิ ข้ายังชมดอกไม้ไม่เสร็จเลย ”

 

“ หมายความว่าไงเหรอ ? ” แล้วร่างบางก็ถูกนำมาวางไว้บนตักแกร่ง

 

พลางริมฝีปากหนาที่กำลังมาประชิดโหนกแก้มอันสวยงามยิ่งกว่างานสลักใดๆ

 

นิ้วแกร่งลูบไล้เรือนผมสีดำขลับของอีกฝ่าย แล้วนำกลีบดอกอุยลอสไประบายลงเล่น

 

“ แต่…ข้าอยากกลับบ้าน มันจะมืดแล้วนะ ทูออร์…”

 

อีกใบหน้านวลผุดผ่องผลัดเป็นสีแดงเรื่อ มือเรียวได้รูปพยายามปัดป้องมือหนาของบุรุษที่กำลัง

 

มาอยู่บนอกเสื้อสีดำ แล้วมายกลินก็รู้สึกถึงความแข็งขืนที่อยู่ใกล้สะโพกบาง

 

เขาต้องการข้าเหรอเนี่ย ?…แล้วทำไม ข้าก็ต้องรู้สึกตื่นตัวตามไปด้วย

 

“ องค์ชาย ทูออร์คนนี้บอกแล้วไงว่ายังไม่ได้ชมดอกไม้ให้เสร็จ…”

 

มือหนาของชายหนุ่มร่างล่ำสันเลื่อนไปยังรอบเอวของพรายหนุ่มที่ยังเยาว์วัย

 

“ ดอกไม้งามสีขาวภายใต้เสื้อผ้าสีดำนี้…” ชายหนุ่มว่าแถมส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้อีก

 

“ ข้า…” แล้วริมฝีปากบางได้รูปถูกประกบลงด้วยกลีบเรียวปากระอุคู่นั้น

 

ขณะที่มือแกร่งก็ไม่รอช้าที่จะค่อยๆ ปลดรังดุมของเสื้อทูนิคที่เป็นอุปสรรคขวางกั้น

 

ระหว่างพวกเขาทั้งสองคน ไอร้อนเกิดขึ้นผิดกับบรรยากาศตอนนี้

 

“ องค์ชายของข้า มายกลิน สายตาประกายสดใสของท่านเย้ายวนข้าเองนะรู้ไหม..”

 

ชายหนุ่มเอไดน์ว่า แล้วไหล่ขาวผุดผ่องก็พ้นจากเสื้อในสีขาวหม่นของเจ้าชายพราย

 

“ ข้า…เขิน..ที่จะ…อ๊ะ…” พรายหนุ่มเริ่มคราง เมื่อเรียวฟันของทูออร์ขบลงบนไหล่งาม

 

ผ่อง เรียวคมงดงามกว่าเรียวดาบเล่มใดซะอีก…แถมยังนุ่มและหอมอีกด้วย…

 

ทูออร์จึงไม่รอช้า มือแกร่งทั้งสองข้างปลดชุดเกราะอ่อนและเสื้อทูนิคของตน

 

ชายหนุ่มร่างสูงเอนร่างเพรียวบางลงบนผ้าคลุมไหล่ของพวกเขา

 

“ อ๊ะ..อ๊ะ..” พรายหนุ่มโนลดอร์กำลังหน้าแดงจัด เมื่อดอกอุยลอสถูกเด็ดมาระบายลงบน

 

ร่างท่อนบนเปลือยเปล่า พลางริมฝีปากร้อนที่พรมจูบไปทั่วบริเวณที่กลีบดอกไม้ประดับไว้

 

“ งดงามเหลือเกิน ” แล้วชายหนุ่มก็ขบยังยอดอกสีกุหลาบสวย สีเดียวกับริมฝีปากบางคู่นั้น

 

“ อ๊า ทูออร์…ได้โปรด…” หัวใจของเจ้าชายพรายเต้นแรงหนักขึ้น เมื่อลิ้นร้อนขบนั้น

 

วนรอบยอดอกไปมา จนท่อนล่างรู้สึกเจ็บมากขึ้น…อ๊า…อ๊า…

 

ในที่สุดทูออร์ก็เชยเรียวคางของพรายหนุ่มน้อยผมดำที่ยังไร้เดียงสาต่อการร่วมรส

 

“ องค์ชายของข้า อุยลอสแสนสวยในยามรัตติกาล…” ริมฝีปากหนาวางจูบบนกลีบดอกไม้สีแดงเรื่อ

 

จนแทบจะชิงลมหายใจไปจากมายกลินเสียหมด !

 

~*~*~*~*~

 

หนุ่มน้อยผมสีดำขลับกัดริมฝีปากบางสวย ขณะที่ชายหนุ่มผู้นำสารขององค์เทพกำลังปรนปรอ

 

ด้วยการลูบไล้แก่นกายเรียวงาม จนเขาต้องปลดอารมณ์ออกมา

 

“ อ๊าาาา..อ๊าาาาา…”

 

ธาราสีขาวใสดุขสีของอุยลอสเปรอะเรียวมือของชายหนุ่มซึ่งกำลังพรมจูบเรียวต้นขา

 

แข็งแรงแต่ก็นุ่มนิ่ม…ขาวผ่องน่าถนอมนัก…

 

บุตรแห่งเอไดน์ก็ต้องการตอบสนองอารมณ์ให้ สายตาสีฟ้าจึงเงยหน้าขึ้น

 

แล้วมอบจุมพิตให้กับตำแหน่งนั้น แล้วปลายลิ้นก็แตะลงปลายยอดที่มีน้ำหวาน

 

หวานยิ่งกว่าน้ำจากเกสรอุยลอสนักแล…

 

“ อ๊าาาา ~!! ทูออร์ ได้โปรด มัน…อ๊า !!! ”

 

มือเรียวสวยกุมศีรษะใหญ่ที่ประดับด้วยผมหยิกเป็นลอนสีดังแสงตะวันยามเย็น

 

ความแข็งขืนของมายกลินอยู่ในเรียวปากหนานุ่ม…จังหวะที่เขาลิ้มรสนั้น

 

เจ้าชายพรายโนลดอร์ก็ยิ่งคราง และกระดกขึ้นลง ดวงตาก็เริ่มมีน้ำไหลออกช้าๆ

 

นิ้วเรียวแกร่งที่หนึ่งเข้ามายังช่องทางนุ่ม นิ้วที่สองกำลังจะแยกร่างบางของพรายหนุ่มน้อย

 

“ อ๊า…มัน…เจ็บ….”

 

 

ชายหนุ่มก็ตกใจ…ข้าไม่ได้อยากให้กลีบมาลีนี้ต้องปวดร้าวเสียหน่อย…ข้าอยากให้เขา

 

มีความสุขไปพร้อมกับข้าต่างหาก…

 

ทูออร์จึงเงยหน้าขึ้นมา แล้วประคองดวงหน้าแดงระเรื่อ ริมฝีปากบางเผยอ พร้อมกับ

 

นัยน์ตาสีนิลกลมสวยที่ฉายแววแสดงความวิงวอน

 

ชายหนุ่มตรงเข้าจุมพิตอีกครั้ง เรียวลิ้นของบุรุษรูปงามประชิดกันอย่างลึกซึ้ง

 

“ ไม่ต้องกลัว ข้าไม่ทำร้ายท่าน…เพราะข้ารักท่านมาก ”

 

“ อือม…” เอลฟ์หนุ่มน้อยพยักหน้ารับ แล้วชายหนุ่มก็กลับไปยังเบื้องล่างอีกครั้ง

 

 

แล้วริมฝีปากหนาก็พรมจูบช่องทางแสนหวาน ปลายลิ้นระบายลงตำแหน่งจนเกือบเข้าภายใน

 

“ อ๊าาาา ทูออร์…อย่า…มันสกปรกนะ…อย่า…”

 

“ ข้ายอมทำแบบนี้ เพราะไม่อยากให้ท่านแตกสลาย ทูนหัวของข้า ”

 

“ อ๊าา….”

 

เมื่อชายหนุ่มยอมทาสายธารละมุนที่เปรอะเปื้อนลงบนตำแหน่งนั้น

 

จึงยอมกลับขึ้นมา และแนบร่างแกร่งของตนลงบนร่างบางกระจ่าง

 

บนพิ้นหญ้าที่ประดับด้วยอุยลอสนุ่มละมุนตา…

 

แล้วความยาวแข็งแกร่งของชาวเอไดน์ก็เข้าสู่ร่างบาง และขยับขึ้นลงบนจังหวะ

 

“ อ๊าาาา…โอ้…โอ้…”

 

ชายหนุ่มรั้งกายแกร่งเข้าเบื้องลึกนั้น แต่ว่าริมฝีปากหนาก็ยังกระซิบคำว่า

 

“ ข้ารักท่าน องค์ชายมายกลิน…”

 

ริมฝีปากน้อยก็ยิ้มช้าๆ มือบางประคองใบหน้ากว้าง เสียงหวานนี้…“ อามิน เมเล ลา เล…”

 

แล้วชายหนุ่มก็ปลดกามรสของตนออกมา เช่นเดียวกับของพรายหนุ่มโนลดอร์

 

 

~*~*~*~*~

 

ชายหนุ่มได้มองยังร่างบอบบางของเจ้าชายแห่งกอนโดลินที่สลบไสลจากการร่วมรัก

 

เรือนผมสีดำยาวสยายสะท้อนแสงจันทร์ ริมฝีปากบางแดงเรื่อ…

 

กลิ่นหอมของอุยลอส และกลิ่นจากการร่วมอภิรมย์ภายใต้แสงดาวยังอบอวลในอากาศ

 

ทูออร์ยิ้มกริ่ม แล้วพรมจูบลงบนโหนกแก้มงามสะสวยทั้งสองข้าง…

 

พลางถอนใจ…ข้าเชยชมมาลีงามแสนบริสุทธิ์ไปแล้ว…

 

~^~^~^~^~^~

 

อ๊าาาา….หวานนัก คงพอเรียกเลือดได้บ้างนะค่ะ…..

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s