Gallery

( GDL fic ) Sweet White Cake…Shota !

Title : Sweet  White Cake

Author : Narwainwen

Paining : Maeglin/Earendil

Rating : R

Summary : เออาเรนดิลน้อยกำลังแอบทานขนมเค้กของเจ้าชายมายกลิน

และก็หลานชายสุดรักก็เลยโดนทำโทษเล็กน้อยค่ะ….

Warning : Shota – Con, Incest between uncle & little nephew

ก็คือ ใครทนบทเลิฟซีนระหว่างผู้ใหญ่และเด็กเล็ก( น้าหลาน ) ไม่ได้…ผ่านไป้…

~!~!~!~!~!~!~

อากาศกำลังสบาย สายลมในฤดูใบไม้ร่วงกำลังพัดปะทะดวงหน้ากลมมนของเจ้าชายองค์น้อยแห่งกอนโดลิน

เรือนผมสีทองสวยรวบไว้ด้วยริบบิ้นสีฟ้าไว้บนกระหม่อม นัยน์ตาสีฟ้าสดใสน่าเอ็นดู

“ องค์ชายน้อยจ๋าาาาาา ” เสียงทักทายของซัลกันท์ ลอร์ดหนุ่มแห่งสกุลพิณพรายบรรเลงเรียกเขา

เด็กชายก็ขานรับ “ ลุงซัลลี่ มีอะไรเหรอครับ ? ”

พรายหนุ่มร่างอ้วน ผมสีน้ำตาลอ่อนก็เดินมากระซิบ “ องค์ชายน้อยทรงอยากไปหาท่านน้าไหมเอ่ย ? ”

“ อยากซิ วันนี้…” เสียงท้องร้องก็ดังขึ้น “ เออาหิวจังเลย ”

ซัลกันท์ก็หัวเราะในกิริยาน่ารักเช่นนี้ มืออวบอิ่มจึงยกมือน้อยขึ้น เพื่อให้เออาเรนดิลได้ตามเขาไป

“ องค์ชายน้อย ทิเทน – คูนดุ หม่อมฉันว่าองค์อุปราชทรงมีขนมให้ทานแน่เลย ”

~!~!~!~!~!~!~

ในห้องทำงานของเจ้าชายพราย อุปราชหนุ่มหรือพระภาคิไนยแห่งทัวร์กอน

ซัลกันท์ก็ได้พาบุตรแห่งทูออร์เข้าไปห้องนั้น แล้วดวงตาสีฟ้ากลมโตก็ตะลึงยิ่ง

เมื่อเห็นขนมเค้กวานิลลาตกแต่งด้วยครีมแต่งเป็นลายดอกกุหลาบและฟอร์เกตมีน็อตสีน้ำเงินอ่อน

คราวนี้ พรายหนุ่มและพรายน้อยจอมตะกละก็ทำตาเป็นประกายดังแสงดาวปิ๊งๆ

“ องค์ชายน้อยจ๋า เสวยกันเถอะ ”

ใบหน้าน้อยก็ส่ายไปมา “ กวานัวร์ – นานาจะว่าเอา…”

“ ไฮ้ ! องค์ชายใหญ่รักท่านจะตาย เรื่องขอ…ทานเค้กแค่นี้ไม่เป็นไรหรอกขอรับ ”

เออาเรนดิลก็ได้รับการหอมแก้มจากขุนนางหนุ่มร่างอวบ “ นั่นซิ กินดีกว่าเนอะ ”

ระหว่างที่ทานกันอยู่อย่างอร่่อย….เสียงของเดือยรองเท้าหนังก็ดังมา พร้อมกับเรียกว่า

“ เออา ! ซัลกันท์ ! ”

ทั้งสองก็หันไปหา ร่างสูงเพรียว ผมสีดำยาวสลวย ในชุดสีดำกำลังยืนกอดอกแกร่งของตนแน่น

หากนัยน์ตาคู่นั้นแสดงถึงความโกรธกริ้ว เพราะขนมของเขากำลัง…จะหมดแล้ว

“ ถะ…ถวายบังคม…องค์ภาคิไนย…”

ร่างสูงก็เลยเดินมาชี้หน้าของซัลกันท์ “ เจ้ามันตะกละไม่พอ ยังชวนหลานข้าตะกละอีกคน ห๊าาา! ”

“ กระหม่อม…ง่า…ผิดไปแล้ว…พระเจ้าข้าาาา ! ”

ใบหน้านวลของเออาเรนดิลก็แสดงถึงความตกใจ “ ท่านน้า อย่าว่าลุงเค้าเลยครับ เออาหิวเอง ”

มายกลินก็ทำเสียงหึ ! ก่อนจะชี้นิ้วไปที่ประตูของห้อง “ ออกไปก่อน ที่ข้าจะโมโหกว่านี้…”

ซัลกันท์ได้แต่ค้อมศีรษะขึ้นลงงุดๆ ใบหน้าแดงก่ำแล้วสาวเท้าหนีตามคำสั่ง

ประตูปิดลง

พรายหนุ่มจึงได้หันมาเห็นหลานชายตัวน้อยซึ่งก้มหน้าอยู่ ด้านหน้าของเขาคือเค้กวานิิลลา

ซึ่งหายไปกว่าครึ่งก้อน “ เออา ! ทำไมถึงมากินของน้า โดยไม่ได้รับอนุญาต ”

“ หนูขอโทษ…หนู…”

ร่างสูงจึงได้คุกเข่ามาอยู่ในระดับสายตาเดียวกัน ริมฝีปากบางฉายแวะเยาะ “ น้าคงต้องทำโทษเจ้ามั้งเนี่ย ? ”

“ กวานัวร์ – นานา จะตีหนูก็ได้ เพราะหนูขโมยขนมของท่าน …” ดวงตาสีฟ้าฉายแววเศร้า

มายกลินจึงได้ยกหลานชายตัวน้อยมาวางบนตัก ขณะที่ตนเองกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวโปรด

“ เซลเล – ยอนโด กินเค้กต่อซิ ” นิ้วเรียวใช้ส้อมสีเงินป้อนให้เด็กชายผมทอง

เออาเรนดิลก็พยักหน้ารับ หากว่าเขาเห็นประกายอย่างหนึ่งในดวงตาสีดำขลับของท่านน้า

ซึ่งเขาไม่ทราบว่า มันคืออะไรนะประกายแบบนี้ ?

“ ครับผม ”

เจ้าชายองค์น้อยจึงได้รับการป้อนเค้กชิ้นเล็กๆ ราดครีมสีขาว และกินอย่างไร้เดียงสา

นิ้วเรียวบางก็แตะที่ริมฝีปากน้อย “ กินให้เปื้อนปากได้ พี่หญิงจะว่าเจ้าที่ไม่เรียบร้อย ”

แล้วมายกลินก็นำคราบเค้กนั้นเข้าปากของตน…อร่อยจริง…เออาน้อย…

“ กวานัวร์ – นานา ?”

แล้วดวงหน้าหล่อเหลาคมคายก็ได้มาประชิดกับของหลานชาย เออาเรนดิลก็รู้สึกถึงไออุ่นของ

ลมหายใจจากจมูกโด่งสวยที่ประข้างพวงแก้มของเขา “ ท่านน้า…ทำไมเหรอ ? ”

มือเรียวแกร่งแตะพวงแก้มเบาๆ ก่อนที่จะทาบริมฝีปากลงบนริมฝีปากสีชมพูราวกับกลีบดอกไม้น้อย…

.ท่านน้าท่านน้าทำแบบนี้กับเราเหรอ….

ความจริง เออาเรนดิลก็เป็นเด็กฉลาด เขาทราบดีว่าการแสดงแบบนี้คือ ความรัก อย่างที่เขาเห็น

อดาและนานาก็จูบให้กันอยู่บ่อยๆ ท่านลุงเอคเธลิออนก็ยังเคยทำกับเสด็จตาทัวร์กอน

เขาไม่เคยคิดว่าวันนี้ ท่านน้าจะทำแบบนี้กับเขาบ้างรู้สึกว่ามันหวานดีจังเลย

“ เออา…” มายกลินค่อยๆ ผละริมฝีปากของตนออก “ ตกใจเหรอจ๊ะ ? ”

“ หนู…หนู” ร่างน้อยกำลังสั่น พวงแก้มอิ่มแดงจัดจนเป็นลูกเชอร์รี่ “ เขินจัง..”

มือเรียวแกร่งก็ลูบเรือนผมสีทองนุ่มของหลานชาย “ ไม่เป็นไร พ่อดาวดวงน้อยของน้า…”

เขาชอบเรียกเออาแบบนี้ เพราะว่า มันเหมาะสมกับเด็กชายฮาล์ฟเอลฟ์ผู้นี้นัก

“ กวานัวร์ – นานา จูบหนู…อีกซิจ๊ะนะ…”

ริมฝีปากบางได้รูปก็ประชิดกลีบดอกไม้น้อยของเด็กชายอีกครั้ง ก่อนที่จะทาบลงอย่างแน่นหนา

ลิ้นเรียวแตะลิ้นน้อยที่เพิ่งพ้นวัยทารกน้อยได้ไม่กี่ปีทำไม เออาก็อายุหกขวบของมนุษย์แล้ว..

เขาก็ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่าทำแบบนี้ เพราะอะไร?..ข้ารักเขาและต้องการเขาเหลือเกิน

มือเล็กทั้งสองข้างก็รั้งท้ายทอยของพรายหนุ่มไว้แน่น เช่นเดียวกับมายกลินซึ่งโอบรัด

บุตรชายของอิดริลมาไว้แนบอก และรั้งการจูบให้นานขึ้น….หวานและนุ่มของเด็กชายที่เขารัก…

เมื่อผละออกจากกันอีกครั้ง มายกลินก็นึกแผนดีๆอย่างขึ้น ขณะที่ให้เออาหอบหายใจ…

“ เออาคนดีของน้า เรียนรู้ได้เร็วจังเลยนะ ”

ฮาล์ฟเอลฟ์น้อยก็หัวเราะคิกๆ เพราะได้รับคำชม แม้ว่าจะยังไม่เข้าใจถ่องแม้ก็ตามที

มือแกร่งก็ได้ตวัดครีมวานิลลามาระบายลงพวงแก้มแดงระเรื่อ

“ กวานัวร์ – นานา ทำหน้าหนูเปื้อนอ่ะ…”

แล้วลิ้นสีชมพูร้อนระอุก็ได้พรมจูบและเลียมันออกจากดวงหน้าของเออาเรนดิลน้อย

“ น้ามายกลินจะเช็ดให้เจ้าเอง เบบี้ ”

เด็กชายก็ทำหน้าฉุนเล็กน้อย “ เออาโตแล้วนะ ไม่ใช่เบบี้ที่นอนในเปลอีกแล้ว…”

พรายหนุ่มก็หัวเราะบ้าง “ ใช่ซิ…แต่เจ้าก็ยังเล็กในสายตาของน้าอยู่ดี”

มือเล็กก็ตักครีมมาทาโหนกแก้มของน้าชายบ้าง “ หนูจะลองทำบ้าง กวานัวร์นานา ”

แล้วเออาเรนดิลก็พรมจูบแล้วเลียโหนกแก้มสูงของบุตรแห่งเสด็จยายท่านหญิงขาว

อย่างที่ท่านน้าทำให้เมื่อครู่…มายกลินก็รู้สึกว่าเลือดในกายของเขากำลังวิ่งเต้น…

“ เออา…”

“ ทำไมเหรอ ? ”

นิ้วเรียวแกร่งก็ปลดริบบิ้นสีฟ้าของเด็กชาย เรือนผมสีทองยาวประต้นคอ แล้วตามมาด้วย

ริมฝีปากอบอุ่นที่เปื้อนเค้กแสนอร่อยลงบนซอกคอน้อย “ กวานัวร์ นานา…เออาจักกะจี้…อ๊า…”

แล้วมายกลินก็ปลดกระดุมเสื้อสีฟ้าอ่อนของหลานชาย และก้มลงมาบนพรมจูบทั่วแผ่นอกขาว…

“ หนู..หนู…ท่านน้า..น้าจ๋า…น้าจ๋า…”

พรายหนุ่มก็ขึ้นมาหอมแก้มอิ่มเบาๆ “ อยากชมของน้าไหมลูก ? ”

ฮาล์ฟเอลฟ์น้อยพยักหน้าอย่างพาซื่อแบบตรงๆว่า “ อยากซิ ”

แล้วเออาเรนดิลน้อยก็ตะลึงงัน เมื่อน้าชายปลดทูนิคสีดำตัวหนาออกมา เผยให้เห็นกล้ามเนื้อของแผงอกบาง

และแข็งแกร่งราวสลักจากหินอ่อน หน้าอกของท่านน้าขาวกว่า …สวยกว่าของท่านพ่อเป็นไหนๆ….

มายกลินก็ได้ตวัดครีมวานิลลาสีขาวจากชิ้นเค้กมาระบายลงแผ่นอกของตน “ เช็ดให้น้าที เบบี๋ ”

ริมฝีปากเล็กก็ทำตาม ค่อยๆจูบ ค่อยๆ เช็ดออกให้อย่างเคอะเขิน

“ เออาเรนดิล …อ๊า….เออาเรนดิล…อาร์ดามีเร…อ๊า…”

ฮาล์ฟเอลฟ์น้อยก็เลยทำหน้าสงสัย “ กวานัวร์ – นานา เป็นไรเหรอ ? ”

เจ้าชายพรายไม่ตอบ เขามอบจุมพิตให้ภาคิไนยน้อยของตนอีกครั้ง มือเรียวขาวกวาดไปทั่วร่างน้อย

“ หนู…หนู…อ๊า…ท่านน้า…หนูเป็นอะไร….หนู…หนู…อ๊าาา ! ”

พอมาถึงกางเกงเนื้อนุ่มสีเทา เจ้าชายพรายก็ชะงัก …อย่าดีกว่า เขายังเล็ก…ทำเช่นนี้ก็ไม่ต่างจาก

เด็ด…ดอกไม้ซึ่งกำลังตูมอยู่ให้บานออก และร่วงโรยก่อนเวลาอันควร…

นิ้วเรียวก็เชยคาง พลางประทับจูบให้บนหน้าผากแทน ดวงตาสีฟ้าสบกับสีนิลเรียวคม

มือเล็กประคองเรียวหน้าของน้าชายเช่นกัน พลางมอบรอยยิ้มแสนหวานให้

เวลาเขามองเออาเรนดิลทีไร ก็เหมือนได้เห็นภาพจำลองในวัยเด็กของตนทุกครา

หากก็มีสิ่งที่แตกต่างกัน เออามีเรือนผมสีบลอนด์ทอง และมีดวงตาของทูออร์นอกนั้น

เขามีความคิดอ่านที่ทระนงของท่านแม่ และทักษะงานช่างของท่านพ่อดาร์กเอลฟ์

พี่หญิงซึ่งได้แต่กีดกันรัก และเจ้าทูออร์ก็ละเลยเขาอย่างไรเสียคนที่รักข้าจริงก็คือ เออาเรนดิล

 

“ องค์ชายน้อยเพค่ะ ” แม่นมเมเล็ธมาเคาะประตู “ องคทัวร์กอนทรงเรียกหาเพค่ะ ”

เออาน้อยก็ขานรับ “ เมลลี่ ! รอแป๊บนะจ๊ะ ”

“ แต่ว่า…ฝ่าพระบาททรงเรียกแล้วนะเพค่ะ”

“ รอก่อนก็ได้นี่นา เมเล็ธ ข้าอยู่กับเออาแล้ว จะไปเข้าเฝ้าเสด็จลุงพร้อมกัน ”

เมื่อเป็นสุรเสียงเข้มของพระภาคิไนย นางจึงกล่าวตอบ “ ก็ได้เพค่ะ”

สองน้าหลานจึงช่วยกันแต่งตัวและเช็ดขนมเค้กออกจากใบหน้าให้เรียบร้อย

“ กวานัวร์ – นานา..” มือเล็กคว้ามือใหญ่ของน้าชายเบาๆ พลางซบลงด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

“ คราวหน้า หนูจะกินเค้กวานิลลากับท่านอีกนะครับ ”

ริมฝีปากบางได้รูปก็ผุดรอยยิ้ม แล้วยกร่างน้อยมากอดไว้แนบอก

“ ตามใจเจ้าเถอะ เออาเรนดิล เซลเล – ยอนโด เบบี๋ของน้ามายกลินและทานเค้กวันนี้

เป็นความลับของเราแค่สองคน นะจ๊ะ รู้ไหม…?” พรายหนุ่มโนลดอร์กระซิบ

ฮาล์ฟเอลฟ์น้อยจึงหัวเราะและหอมโหนกแก้มสูงให้อีกที แล้วทั้งคู่ก็ออกจากห้องนั้น….

~!~!~!~!~!~

โชตะจริงๆ ตอนแรกจะให้น้าเค้าสอนแบบนั้นแล้ว อย่าดีกว่า พรากผู้เยาว์ มันแร๊งงงงง ~!!!

กวานัวร์ – นานา หมายถึง ท่านน้า เทียบได้กับ uncle ( cousin – mother )

เซลเล – ยอนโด หมายถึง หลานชาย เทียบได้ sister – son

ทานเค้กวานิลลากันค่ะ หุหุ >,< ~~~

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s