Gallery

( GDL fic ) Looking Their Love At Night :Part 1

Title : Looking Their Love At Night

Pairing : Maeglin/Earendil , Maeglin/ Tuor

Rate : R

Summary : อเลนน่า สาวน้อยคนดีได้มีโอกาสได้ชมเลิฟซีนเล็กๆน้อยๆ ของมายกลินค่ะ XD

จ๊าาาาา แล้วเรามาแต่งฟิคของเราดีไหม ? >.,<

พี่ขอเริ่มนะ

อเลนน่ากำลังจะไปเข้านอนแล้ว หากว่านางกำลังรู้สึกว่าอยากคุยกับคนหนึ่งๆ

ป่านนี้องค์ชายเออาเรนดิลจะทรงบรรทมหรือยังนะ?”


เธอนึก พลางแย้มยิ้มอย่างอารมณ์ดีเมื่อเธอนึกถึงบุคคลนั้น..

 

ร่างบางในชุดสีเขียวอ่อนก็รู้สึกว่าได้ยินเสียงเล็กๆ ของเด็กหนุ่มคนหนึ่งว่า

” ท่านน้า เดี๋ยวซิ เออาเขินนะ ”

อเลนน่าก็จำได้ว่า นั่นเป็นเสียงของเจ้าชายน้อยที่เธอปลื้มกับเจ้าชายมายกลิน !

“อ่ะ องค์ชายเพคะ~”

สายตาเหลือบไปเห็นสองน้าหลานกำลังกอดกันกลม ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อจางแต่ก็เอ่ยทักไป

อเลนน่าสาวเท้ายาวๆไปยืนยิ้มและหัวเราะคิกคักอยู่ใกล้ๆ

“ยังไม่นอนอีกหรือเพคะ องค์ชายเออา องค์ชายมายกลิน”

เจ้าชายโนลดอร์เจ้าของผมสีดำก็ผละจากการประชิดร่างบางของหลานชาย

และเอ่ยว่า ” ข้าอยากจะพาเออาไปนอน อเลนล่ะ มาเที่ยวมองไปมองมา

เจ้าคิดอะไรของเจ้าอยู่ล่ะ ”

อเลนน่าก็ยังหน้าแดงกำ่ พลางปัดมือปฏิเสธ ” เปล่าๆ เพค่ะ แค่อยาก…สำรวจเล็กๆ น้อยๆ ”

ฝ่ายเออาเรนดิลก็ซบไหล่กว้างของน้าชาย ” เออาเขินจังเลย… >< ”

อเลนน่าก็รู้สึกว่าตัวเองฉีกยิ้มกว้าง พลางบอกว่า “…….”

“แหม คงไม่ต้องเขินแล้วกระมังคะ องค์ชายเออา คิก~”

เธอหัวเราะพร้อมกับยกมือขึ้นป้องปากเล็กน้อย นัยน์ตาทอประกายแวววาว

“น่าอิจฉาจังน้า~ เมื่อไหร่ดิฉันจะมีเจ้าชายแสนดีที่คอยอยู่ข้างๆแบบองค์ชายน้อยบ้าง”

พูดพลางแอบเหล่ตามององค์ชายมายกลิน ก่อนจะหัวเราะออกมายกใหญ่

ดวงตาสีนิลของมายกลินก็แสดงถึงแววประกายบางอย่างให้นางกำนัลคนงาม

” ไม่เห็นไปไรนี่นา อเลน เจ้าก็อยู่เป็นเพื่อนของเราสองคนได้ทุกเมื่อไม่ใช่เหรอ ? ”

มือแกร่งก็ลูบผมสีทองละมุนของเออาเรนดิลเบาๆ  ” เซอร์วิสให้อเลนดูหน่อยซิ เออา ”

ริมฝีปากบางสวยของเออาเรนดิลก็ขานรับ ” ครับผม กวานัวร์ – นานา ”

แล้วร่างบางก็เชย่งเพื่อจุมพิตกับริมฝีปากของมายกลิน และนั้นทำให้อเลนน่าถึงกับ…. >O<

“อะ…”

..และนั่นก็ทำให้เธอนิ่งอึ้งไปชั่วครู่

ไม่คิดว่าจะได้เห็นตรงๆแบบนี้ แถมเต็มใจทั้งคู่อีกต่างหาก..

ใบหน้านวลขึ้นสีระเรื่อจนแดงจัด กระนัั้นสายตาก็ยังคงจดจ่อไปยังสองคนเบื้องหน้า

นี่ถ้าไม่ติดอะไร.. เธอคงยืนกุมจมูกเพราะเลือดกำเดาเป็นแน่แท้..

อเลนน่า ก้มใบหน้าลงเล็กน้อย แล้วเสมองไปทางอื่นชั่วครู่ ก่อนจะเหลือบตาขึ้นมามองทั้งสองบุรุษอีกครั้ง

..ฝันดีแน่ๆ ให้ตายเถอะ…

แล้วอเลนน่าก็ทำตาเคลิ้มฝัน เพราะได้เห็นเจ้าชายรูปงามทั้งสองคนของเธอกำลังทำแบบนั้น

ขณะที่ได้ยินเสียงฝีเท้าของใครคนหนึ่ง และนั้นทำให้เออาเรนดิลต้องสะดุ้งเฮือก !

” แย่แล้วววว ~!! ”

และผละตัวออกจากน้าชายที่เขารัก และรีบมายืนข้างอเลนแทน

เพราะว่า ท่านพ่อทูออร์และท่านแม่อิดริล นั้นเอง อเลนน่าเห็นท่านราชบุตรเขยและ

เจ้าหญิงผู้ทรงโฉมแห่งกอนโดลิน นางก็หน้าซีด พลางเอ่ยว่า…

“ย ย ยังไม่นอนกันอีกหรือเพคะ ท่านชายทูออร์(เรียกไม่ถูก แง้) องค์หญิงอิดริล..”

อเลนน่าส่งรอยยิ้มเจื่อนไปให้ทันทีพร้อมกับผายมือทั้งสองข้างไปจีบยกชายกระโปรงขึ้นเล็กน้อย

แล้วลากขาขวาไปด้านหลังก่อนจะย่อตัวทำความเคารพแบบลวกๆ..

อิดริลก็หัวเราะเล็กน้อยในกิริยาแสนเคอะเขินของอเลน  ” อเลนน่า  เจ้าอยู่กับเออาลูกเรานี่เอง ”

หากดวงตาสีเทาเปล่งประกายของนางก็มองยังมายกลิน ” น้องเราเจ๊าะแจ๊ะ อะไรกับเออาหรือเปล่า ”

เจ้าชายหนุ่มก็ตีสีหน้าเรียบขรึม ” ไม่มีอะไรหรอกพี่หญิง  ข้าก็จะพาเออาไปนอน ”

แต่ว่า มือเรียวของนางก็แตะมือกับของสามี พลางกระซิบบางอย่างให้กับเขา

ทูออร์ก็แอบยิ้มมีเล่ห์นัยบางอย่าง ขณะที่เออาเรนดิลก็เกาหัวแกรกๆ

” เออา ไปกับแม่เถอะจ๊ะ ”  หนุ่มน้อยก็มองท่านน้าด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์

แต่ว่า เขาไม่อยากโดนท่านแม่ดุ จึงยอมจับมือของนาง ” ครับ นานา ”

เมื่อสองแม่ลูกออกจากทางเดินไป อเลนน่าก็มองเจ้าชายมายกลิน และมองทูออร์ไปมา

นางก็เกิดความคิดดีๆ  อย่างหนึ่งว่า…. XD

“คืนนี้ดวงดาราส่องแสงสุกสกาวสวยงามยิ่งนัก.. ท่านทั้งสองไม่สนใจไป

สนทนากันใต้ท้องนภายามราตรีบ้างหรือคะ?”

เธอเอ่ย พร้อมเหม่อมอง

“ถือซะว่า.. เดทยามค่ำคืน <3″ แล้วก็หัวเราะออกมาอย่่างเช่นเคย

ทูออร์ก็ฉีกยิ้มกว้าง พลางพยักหน้าให้กับคำพูดของอเลนน่า  ” ใช่….ใช่…”

ดวงตาสีฟ้าใสชำเลืองมองยังร่างสูงโปร่งของมายกลิน และเอ่ยว่า

” องค์ชาย ไปดูดาวกับข้าซิ หรือว่า…เดทกันงั้ย ”

เจ้าชายพรายโนลดอร์ก็เมินหน้าหนี ” อเลน ข้าไม่อยากเหมือนคราวก่อนแล้วนะ ”

อเลนน่าหัวเราะคิกๆ ทำตัวเหนียมอาย ดวงตาสีเขียวใสมีแววหื่น ?

” แหมๆ ทีองค์ชายยังสอนองค์ชายน้อยให้…จุจุ๊บเลยนะเพค่ะ คริๆๆ ”

พอทูออร์ได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกควันออกหู  เพราะเขาเป็นพ่อที่รักลูก และใครที่แตะลูกชายจะต้อง..

” อเลนน่า จริงหรือเปล่า ??? ”

สาวน้อยจึงตอบว่า…

“อะ..”

ก่อนจะเอ่ยอะไรออกไป เธอก็เหลือบมองไปยังองค์ชายมายกลินผู้สง่างามเล็กน้อย

แต่นั่นก็แค่มองล่ะนะ

“จริงเพคะ หม่อมฉันไม่ชอบเอ่ยคำเท็จ”

เธอเอ่ยเช่นนั้น แล้วสรวลยิ้มแย้มส่งไปให้

ขาทั้งสองข้างก้าวถอยหลังช้าๆ

“ราตรีสวัสดิ์นะเพคะ คืนนี้ก็ขอให้.. โชคดีนะเพคะ”

รอยยิ้มแพรวพราวปรากฏลงบนใบหน้า ก่อนที่จะย่อกายให้หนึ่งทีตามมารยาท

แล้วหันหลังเดินหายไปท่ามกลางความมืดมิดที่ปกคลุม..

อ้าวๆ ไม่อยากดูบทนี้เหรอ ???

 

มายกลินก็รู้สึกเลือดขึ้นหน้า  พลางชี้ว่า  ” อเลนน่าาาาา  เจ้านีมัน… !!! ”

แต่แล้วร่างเพรียวบางก็ถูกโอบกอดจากทูออร์ไว้แน่น เจ้าตัวก็ดิ้นไปดิ้นมา

” ปล่อยข้านะ เจ้าบ้า ! ”

ทูออร์ก็บีบดวงหน้าเรียวสวยไว้แน่น  ” ท่านนี่มัน…จูบแค่ข้าคนเดียวไม่พอใช่ไหม

ยังจะทำลูกเออาอีก  เค้าเป็นหลานของท่านน่ะ ! ”

บุรุษหนุ่มในอ้อมกอดก็ตะคอกใส่อีก  ” ทำไม ทีเจ้ายังมาเจ๊าะแจ๊ะกับน้องเมียของตัวเอง

ที่สำคัญ เออาเค้าน่ารักกว่าเจ้า  เขาควรเป็นลูกชายของข้า เป็นของข้า ”

ลอร์ดทูออร์ก็กัดฟันกรอดอีกครั้ง  ” ถึงว่า อิดริลจึงได้ให้ข้าสั่งสอนท่านบ้าง ”

และริมฝีปากหนาระอุก็ทาบกับริมฝีปากสวยของมายกลิน…จนเขาต้องหอบหายใจ…

แฮะๆ…และร่างเพรียวก็ยกขึ้นสูงมาในอ้อมกอดแสนแข็งแกร่ง

คำสั่งของทูออร์ก็เอ่ยว่า  ” ไปดูดาวกับข้า องค์ชาย เราจะดูทั้งคืนเลย…รู้ไหม ?? ”

มายกลินแทบอยากจะหวีดร้องอีกครั้ง  แต่ว่า…ดวงตาเห็นว่า อเลนน่าหายไปแล้ว..

…ก็ดี…ข้าจะ…ได้….และเจ้าชายก็หันมามองบิดาของเออาเรนดิลอีกครั้ง

” ข้าจะไปกับเจ้า และ…”

 

เดี๋ยวจะมาต่อนะครับ ^___^

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s