Gallery

( GDL fic ) Are you afraid of water ?

Title : Are you afraid of water, My Prince ?

Pairing : Lord Ecthelion/Prince Maeglin

Rate : NC – 17

Summary : ลอร์ดเอคเธลิออนกำลังเล่นน้ำอย่างสบายใจ และมายกลินก็ผ่านมาเห็น

ขุนนางหนุ่มแห่งสกุลน้ำพุจึงได้หยอกเย้าเจ้าชายให้มาเล่น้ำด้วยคน

Warning : Yaoi , Graphic – sex in the water

แฮะๆ นาร์อยากให้กลินคุงลองคู่กับท่านเอคธี่มานานแล้วค่ะ เพราะฉะนั้น ทูออร์ไม่เอี่ยว ???

แต่ว่าท่านเอคธี่น่ารักและใจเย็นมากกว่าอยู่แล้ววว…

~!~!~!~!~!~

พรายหนุ่มร่างสูงผู้หนึ่งกำลังแหวกว่ายอยู่ในสระน้ำซึ่งตั้งอยู่ริมเขาอะมอนกวาเร็ธ

ที่ตั้งของกอนโดลิน และนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก ลอร์ดเอคเธลิออน เสนาบดีผู้เก่งกล้า

ผู้ที่จัดว่าเป็น ขุนนางที่รูปลักษณ์สง่างามมากที่สุดในบรรดาขุนนางของกษัตริย์ทัวร์กอน

“ อา..สบายดีจริง ” มือแกร่งตวัดบนสายน้ำสีครามใส เขาก็ทราบดีว่า วันใดที่เขาได้พักจาก

การรับใช้องค์ราชา เขาก็มักจะแอบมาเล่นน้ำอยู่ลำพังดีแหละ…

แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาระลึกถึง เจ้าชายพราย ผู้เป็นหนุ่มน้อยในสายตาของเขา

…องค์ชายมายกลิน ยังเยาว์วัย ทรงเจริญก้าวมาสู่วัยหนุ่มของเหล่าพรายมาได้ไม่กี่สิบปีเอง

ทั้งเรือนผมสีดำขลับน่าสัมผัส ใบหน้าหล่อคมคาย แกมหวานละไม อีกทั้งนัยน์ตาสีนิลคู่นั้น

รอยยิ้มหวานแสนน่ารัก…ถ้าเราได้โอบกอดเขา จุมพิตเขา และก็…

แต่ว่า เอคเธลิออน ไม่ได้อยากจะนึกถึงอะไรมากนักหรอก…แค่ได้ทำหน้าที่เป็นพระพี่เลี้ยงให้กับ

พระองค์ชาย ที่เขารักประดุจน้องของตน…เขาก็สบายใจไปตลอดแล้วทั้งวันแล้ว…

ร่างสูงโปร่ง หากแข็งแกร่งสมเป็นจอมทัพแห่งกอนโดลินก็ลอยตัวบนพิ้นน้ำใส

~!~!~!~!~!~!~

พอดีนั้นเอง มายกลินก็ได้ขับม้าหนุ่มสีดำของตนมาใกล้สระน้ำซึ่งเอคเธลิออนกำลัง

แหวกว่ายอยู่นั้นเอง เจ้าชาย บุตรแห่งท่านหญิงขาว เองก็ชอบพี่ชายเอคเธลิออนของตนมาก

เพราะว่า ตั้งแต่มาอยู่กอนโดลิน เอคเธลิออนก็มักจะคอยแนะนำเขา ช่วยเหลือเขา

และวันนี้เขาก็ได้เห็นร่างแกร่งสมชายชาญของชาวโนลดอร์กำลังลอยเหนือน้ำ

ใบหน้าสีนวลผ่องก็แดงระเรื่อ…พี่เอคธี่คนดี ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ดูดีกว่าข้าเสมอนั้นเอง…

และมายกลินเอง ก็เข้าใจถึงสายตาสีเงินกระจ่างใสที่มองเขาแล้ว…

เอคเธลิออนก็ได้รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวด้านหลังของเขา พรายหนุ่มผมดำประกายเงินก็หันไปมอง

ก็พบเจ้าชายรูปงามของเขาแล้ว….

“ องค์ชายมายกลิน ! เสด็จมาหรือขอรับ ? ” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

พรายหนุ่มผู้อ่อนวัยกว่าก็ส่ายหน้า “ วันนี้ ข้าอยากออกมาเดินเล่นนอกเมืองบ้างนี่นา พี่เอคธี่ ”

เสนาบดีแห่งองค์กษัตริย์ก็รู้สึกว่า อยากชวนองค์ชายมาเล่นน้ำด้วยกัน เพราะว่า…

นัยน์ตาสีเงินจับจ้องร่างสูง หากบอบบางตามประสาหนุ่มวัยรุ่น เรือนผมสีดำดำขลับเป็นมัน

และริมฝีปากชมพูเจือแดงคู่นั้น ….เอคเธลิออนรู้สึกว่า ช่วงล่างของเขากำลังแข็งขืน…

มือเรียวแกร่งจึงตรงเข้ากุมไว้ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าชายโนลดอร์

“ พี่เอคธี่ เป็นอะไรหรือเปล่า ? ” เสียงทุ้มใสถาม

เสนาบดีหนุ่มจึงยิ้มอย่างสุขใจ “ องค์ชาย วันนี้ อากาศร้อนนัก ไม่ทรงมาเล่นน้ำกับข้าหน่อยเหรอ ? ”

“ ไม่ล่ะ ท่านพี่เอคธี่ ข้า…ไม่ชอบเล่นนำ้…ในที่แจ้งเท่าไรหรอก ”

เอคเธลิออนจึงได้ทีสาดน้ำใส่ร่างบางในชุดสีเข้ม “ โอ๊ย ! พี่เอคธี่ ”

“ องค์ชายทรงขี้อายจริง ! พระองค์กลัวน้ำล่ะซิ ^ ^ ”

มายกลินจึงหรี่ตาเล็กน้อย เพราะเขาไม่เข้าใจการเย้าแหย่เช่นนี้

“ พี่ชายก็ ! ข้าไม่ได้กลัวน้ำซะหน่อย ใครบอกน่ะ > < ”

“ องค์ชายน้อยมายกลิน ข้าทูลท่านเอง หรือว่า…ข้าเดาผิดล่ะขอรับ ”

พรายหนุ่มก็ยังคงสาดน้ำใส่ จนกางเกงยาวและรองเท้าบู๊ตสีดำเปียกไปหมดแล้ว

“ ท่านกลัวน้ำซินะ ใช่ไหม ? องค์ชาย ”

“ ข้าไม่ได้กลัวน้ำนะ ! ”

เอคเธลิออนก็หัวเราะ “ พิสูจน์ซิ กระหม่อม …”

เจ้าชายพรายมองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจปลดกางเกงและชุดทูนิคของตนออก

เขาถอนเสื้อผ้าออกด้วยความเคอะเขิน และเตะรองเท้าบู๊ตจนกระเด็นไป

เอคเธลิออนก็ไม่อาจละสายตาของตนออกไปได้ ขณะที่องค์ชายได้ปลดอาภรณ์ออกจนหมด

และกระโดดลงมาในสระน้ำ

“ เห็นไหม พี่เอคธี่ ข้าไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ! ” มายกลินร้อง เมื่อโผล่พ้นจากพิ้นน้ำ ชายหนุ่มส่ายศีรษะ

เพื่อไล่น้ำออกจากเรือนผม หยาดน้ำที่สะบัดออกไปได้เปล่งประกายใสราวกับแก้วคริสตัลหลายพันดวง

สะท้อนแสงแดดสุดท้ายในยามเย็น…

“ พี่เอคธี่ ? พี่ไปไหนแล้ว ? ”

ชายหนุ่มมองไปรอบๆ เพื่อหาพี่เลี้ยงหนุ่มของเขา เพราะทำตัวหายไปซะอย่างนั้น ?

แต่แล้ว มายกลินก็รู้สึกมือแกร่งมาหยิกเรียวขาของตน พร้อมกับอ้อมกอดแสนอบอุ่น

“ พี่เอคธี่ ! ทำข้าตกใจหมดเลยนะ ”

มือแกร่งของพรายหนุ่มที่ร่างสูงกว่าก็ประคองมือเรียวบาง พร้อมกับประทับจูบให้ด้วย

“ ขออภัยขอรับ…องค์ชายน้อย…”

ริมฝีปากบางได้รูปอ้อยอิ่งอยู่บนมือนุ่ม และนั้นทำให้มายกลินเริ่มรู้สึกถึงภาวะบางอย่าง…

“ พี่เอคธี่ ? ข้าว่าเรา…” หนุ่มน้อยผมสีดำก็ทำตัวอย่างไรดี ริมฝีปากอบอุ่นได้เลื่อนขึ้นมาถึงต้นแขน

ตามด้วยช่วงไหล่บางขาวกระจ่าง “ องค์ชายทรง…งดงามเหลือเกิน…”

“ พี่น่ะ…หล่อกว่าข้านะ รู้ไหม ? ”

เอคเธลิออนก็ประคองดวงหน้านวลตาเบาๆ “ ไม่…องค์ชาย พระองค์ทรงเยาว์วัยกว่าข้าตั้งหลายร้อยปี

และก็…ทรงคล้ายคลึงกับองค์ทัวร์กอนในแบบที่เป็นหนุ่มน้อยมาก…”

เจ้าชายพรายก็เมินหน้าหนี “ งั้นก็คงจริง ที่ว่าพี่เป็นคนรักของเสด็จลุง และก็คงอยากให้ข้าเป็นตัวแทน

ในการ…”

ขุนนางหนุ่มก็ตรงเข้าหอมโหนกแก้มข้างขวาให้ จนมายกลินแทบจะผละร่างบางของตนออก

ดวงตาสีเงินสบกับสีดำขลับ เอคเธลิออนคิดว่าตัวเองกำลังจะด่ำดิ่งสู่ก้นบึ้งของความลึกนั้นแล้ว

“ ไม่…กระหม่อม เอคเธลิออนคนนี้ต้องการอยู่กับท่าน…”

“ พี่..อุ๊บ ! ” ริมฝีปากอบอุ่นประกบกับริมฝีปากสีชมพูเรื่อซึ่งเปียกชื้น

หากมายกลินก็ตอบสนองอย่างช้าๆ ยอมให้ลิ้นเรียวได้บรรจบกับของตนเอง…

เอคเธลิออนก็โอบกอดร่างเพรียวบางไว้แนบอกกว้าง เขาก็ถอนริมฝีปากออก พลางมาซุกไซ้ที่ซอกคอขาว

จนโอรสแห่งท่านหญิงขาวอุทานว่า “ พี่เอคธี่…อ๊า..”

เจ้าชายพรายเริ่มคราง เมื่อพรายหนุ่มเสนาบดีได้ขยับมือเรียวแกร่งของตนสัมผัสท้องน้อย

พร้อมกับไล่ริมฝีปากมาทั่วทรวงอกบาง และขบยอดอกสีชมพูนวลตา จนเริ่มแข็งขึ้นทั้งสองข้าง

“ พี่…แกล้งข้า..”

“ องค์ชาย ทรงมาหาข้าก่อนเองนี่นา ^ ^ ” เขาตอบ และขบเรียวหูแหลมของมายกลิน

พรายหนุ่มน้อยก็ส่ายหน้าปฏิเสธไปมา “ พี่เอคธี่ ข้ายังไม่เคยทำเรื่องแบบนี้ในน้ำมาก่อน…”

มือแกร่งของลอร์ดหนุ่มรูปลักษณ์หล่อเหลาปัดเรือนผมสีดำนุ่มมือเบาๆ

“ กระหม่อม…ไม่ทำให้พระองค์เจ็บหรอก…ขอรับ ”

มายกลินก็หัวเราะคิกๆ ก่อนที่จะว่ายน้ำไปอิงโขดหินที่อยู่ข้างสระ และก็ส่งยิ้มให้เอคเธลิออน

“ พี่เอคธี่ พี่เป็นคนดีและคนเก่งของทุกคนในกอนโดลิน ข้าก็…”

พรายหนุ่มร่างสูงกว่าก็ว่ายน้ำตามประชิด และเอนอิงโขดหิน พร้อมทั้งกอดร่างบางไว้

“ องค์ชาย ข้า…”

ริมฝีปากบางได้รูปสวยก็อมยิ้มอีกครั้ง “ พี่เอคธี่ พี่ก็เป็นพี่ชายแสนดีของข้า…ข้าชอบพี่นะ…รู้ไหม ? ”

แล้วมายกลินก็เงยหน้าขึ้นจูบริมฝีปากบางได้รูปของพรายหนุ่มอีกครั้ง

“ เอคธี่คนนี้ ก็…ชอบที่จะเห็นองค์ชายมีความสุข โดยการบรรเลงเพลงในน้ำ… และก็…”

เอคเธลิออนก็ไล่มือเรียวของตนจนไปถึงช่วงขาอ่อน พร้อมกับสัมผัสบุรุษลักษณ์ของเจ้าชายพรายเบาๆ

“ พี่เอคธี่ ! อย่า…อ๊า..”

ลอร์ดหนุ่มก็คลึงเคล้นไปมาให้เจ้าชายสุดที่รักของเขา…พบว่าความปรารถนาของตนจะสุขสมแล้ว…

“ องค์ชายทรงหันหลังทีขอรับ…” น่้ำเสียงอันไพเราะเริ่มพร่ามัวลงเพราะความใคร่

ใบหน้านวลตาก็แดงจัด เมื่อถูกอ้อมแขนแกร่งค่อยๆ ดันร่างโปร่งบางของเขาพิงกับโขดหิน

มือแกร่งก็บีบไหล่เรียวคู่งาม พร้อมทั้งประทับจุมพิตให้เรือนผมสีดำขลับและแผ่นหลังบาง

และมายกลินก็รู้สึกถึงเรียวนิ้วที่ผ่านเข้ามาในช่องทางนุ่มของตน นิ้วที่หนึ่งก็เข้ามา..

“ อ๊า…พี่ชาย..ข้าเจ็บ..”

เสนาบดีหนุ่มก็ค่อยดันน้ิวแกร่งของตนให้เข้าไปเบาๆ แต่นั้นก็ทำให้พระภาคิไนยหนุ่มเริ่มสั่นไปทั่วร่าง..

นิ้วที่สอง… “ พี่เอคธี่ พอเถอะ ข้าจะ…อ๊า..”

พรายหนุ่มก็ถอนใจเบา ๆ ก่อนที่จะเคลื่อนร่างในน้ำของตน “ องค์ชาย กระหม่อมก็ขอประทานอภัย…”

แล้วมายกลินก็สะดุ้งเมื่อได้รับแก่นกายซึ่งแข็งขืนได้ทีของผู้มีศักดิ์เป็นพี่เลี้ยงเขาประชิดเขาสู่ร่าง !

“ อ๊าาา ~!! พี่เอคธี่ !! พี่…อ๊าาาาา ~!!!”

มือเรียวบางและหน้าอกกระแทกบนโขดหิน หากว่าเขาก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดเท่าอะไรไปมากกว่า

เอคเธลิออนประคองเรียวไหล่ให้ประชิดมากขึ้น พร้อมกับดันแรงกายไปหมดเท่าที่ตนเองมี

เขารักองค์ชาย และปรารถนาให้ได้อยู่เคียงข้างเช่นนี้เพราะองค์ราชาก็ทรงผลัดเปลี่ยน

บุรุษผู้เป็นที่รักอย่างเขาไปหากลอร์ฟินเดลบ้าง เอกัลมอธบ้าง และอีกตั้งหลายคน

แล้วเขาล่ะ ต้องการใครไปมากกว่าบุรุษหนุ่มซึ่งคล้ายคลึงกับทัวรกอนไปมากกว่าหลานชายผู้นี้

และมายกลินก็คือเจ้าชายของเขาที่ยอมเรียกว่า “ พี่ ” ความอุ่นใจเช่นนี้..

เอคเธลิออนจะไม่ทำให้มันเสียไปเด็ดขาด

“ พี่เอคธี่ ! พี่เอคธี่ ! อะ…อ๊าาา…”

“ องค์ชาย ! มายกลิน ! มายกลิน ! ”

จังหวะที่พรายหนุ่มร่างสูงกระแทกเข้าร่างและค่อยๆลดความเร็วลงอย่างช้าๆ ด้วยความอ่อนโยน

เอคเธลิออนจึงได้ค่อยถอนกายแกร่งของตนออกจากร่างบาง พลางหอบหายใจดัง…

เมื่อได้เห็นใบหน้าสวยแดงจัด เหงื่อไหลซึมไปทั่ว มือเรียวมีรอยคมของหินบาดมือน้อยจนเลือดไหล

แต่ทว่าความเหนียวเหนอะด้วยสายธารสีขาวใสแกมขุ่นเรื่อ ทำให้ทั้งสองรับรู้ได้ทันที…

…อารมณ์นี้ไปถูกปล่อยไปออกไปแล้ว เสนาบดีหนุ่มก็โอบกอด และจุมพิตริมฝีปากบางได้รูปอีกครา

“ ทรงกลัวน้ำหรือเปล่า ? องค์ชาย ”

“ ข้าไม่กลัวน้ำหรอก พี่เอคธี่…” แล้วมายกลินก็ยินยอมให้เขาได้บรรเลงเพลงในสายน้ำอีกครา…

~*~*~*~*~*~

อ๊าาาาาา !!! ตอนนี้ พี่เอคธี่คนดีได้กับหนูกลินไปเถอะ เหอะๆ เพราะว่า

ทูออร์และเออายังไม่ได้เกิดมาเล้ยยยย ~!!! * หัวเราะ *

ไรเตอร์มันหื่นอย่าถือสาเลยนะค่ะ//เผ่นนนน !

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s