Gallery

( GDL fic ) รักของทูออร์และอิดริลที่มีต่อมายกลิน ^^

ทูออร์ :  อะแฮ่ม  และนี่คือ รักของข้าเองล่ะ  ฝากไว้ด้วยนะครับ ^^

มายกลิน  …..ไม่พูดอะไร….>_<

++++++++

แสงจันทราที่ฉายเป็นสีเหลืองขาว  พร้อมกับรัศมีอันงดงามแห่งเอลเบเรธ  ราชินีแห่งดวงดาวที่ส่งแสงดารา

ส่องประกายลงมา ณ กอนโดลินแห่งนี้   ประชาชนที่อยู่ในเบื้องล่าง  ต่างยินดีในงานฉลองที่จัดขึ้น

แล้วข้าก็เห็นร่างหนึ่งในชุดสีดำเข้ม  ยืนนิ่ง  ตระหง่านราวกับรูปปั้นหินอ่อนอันเลอค่า

องค์ชายมายกลิน…ทายาทแห่งนครกอนโดลิน…

มายกลิน…ไยท่านต้องหันหนีข้าด้วย  ….ข้าทำความผิดอะไรงั้นเหรอ

ท่านต้องรังเกียจข้าด้วยเล่า… ข้าทำอะไรให้ท่านนักหนา… 

สายตาคู่สวยนั้น  จะหันมามองข้าแบบอ่อนโยนได้ไหม…..

สายตาที่มองมานั้น ยิ่งทำให้ข้าโหยหาแต่ท่าน  มีแต่ใจถึงท่าน…มายกลิน…


เจ้าชายผู้งามสง่าเหนือบุรุษใดในนครกอนโดลิน    สง่างามเป็นเอกลักษณ์   ทรงอำนาจโดดเด่นเป็นรองก็แค่เพียง

องค์ทัวร์กอน พระมาตุลาของท่าน เท่านั้น  องค์ชายมายกลิน  ท่านจะไม่หันกลับมาหาข้าหน่อยหรือ

ท่านจะไม่รับรักข้าเชียวหรือ??  ให้ข้ารักท่านได้ไหม ??…. 

ให้ข้าสัมผัสเรือนผมสีดำขลับของท่าน……เรือนร่างอันงดงามนั้นได้ไหม ??… 

ท่านหวงแหนตัวเองเหลือเกินนะ…ท่านมอบแต่สายตาอ่อนโยนให้กับท่านแม่ของท่าน  องค์ทัวร์กอน  และพี่หญิงของท่านเท่านั้นหรือ ?…

แล้วข้าละท่านเห็นข้าเป็นส่วนเกินในชีวิตใช่หรือไม่ ??

โอรสแห่งท่านหญิงขาวอาเรเดล  อาร์เฟนีเอล   จากป่ามืดราวรัตติกาลสู่นครสีขาว…

….ข้าหลงรักทุกอย่างที่เป็นตัวท่าน…ดวงตาสีนิล..ครามอมเทา…ดำขลับคู่ประกายเจิดจรัสกว่าแสงดาราบนฟ้า…

ให้ข้าสูดความหอมจากเรือนเกศายาวสลวยของท่าน…ผิวพรรณนุ่มราวกับหิมะแรกในฤดูหนาว…

ให้ข้าได้เข้าถึงตัวท่าน..ใช้ความเป็นบุรุษของข้าครอบครองท่าน….และข้าจะได้ยินเสียงครวญครางอันไพเราะของท่าน…

ท่านเรียกชื่อของข้าได้ไหม ??…..และท่านจะต้องไม่มีวันเป็นของใครอีกนอกจากข้า !!

ขอเถิด..องค์ชายมายกลิน…ข้ารักท่าน  รักท่านไม่แพ้อิดริล..บางทีอาจจะรักมากกว่าด้วยซ้ำ…

ใครจะมาตราหน้าว่าข้า..หลงรักน้องชายของเมียตัวเอง..ก็ช่าง !!!

มันคงไม่ร้ายแรงนักหรอก เพราะข้าต้องการท่าน มายกลิน  โลมีออน!!

ท่านว่า ข้าต่ำต้อยนักหรือ..ข้าเป็นบุตรแห่งฮูออร์..ผู้เป็นสหายของท่านนะ !!

++++++++

และ ถ้าข้าไม่เห็นแต่อะไรถูกอะไรผิดแล้วไซร้…ข้าจะฉุดกระชากร่างเพรียวบาง ท่าน…จุมพิตท่าน..ไม่ให้ลมหายใจได้เข้าออก

…..จุมพิตให้หนักขึ้น..แรง ขึ้น…

ให้ลิ้นร้อนระอุของข้าค้นหาความหวานจากโพรงปากของท่าน..ลิ้นของเราเกี่ยวกระหวัดต่อกัน..

ปลดอาภรณ์สีดำของท่านออกให้หมด…ร่างเปลือยเปล่าของท่านจะงามแค่ไหน..ข้าอยากรู้เหลือเกิน..

ข้า อยากประทับรอยแห่งความเป็นเจ้าของบนร่างนั้น…ให้ข้าได้ครอบครองกายแสน งดงามยิ่งกว่ารูปสลักใดๆ…..และกามรสของเราทั้งสองได้หลั่งไหลออกมา..

และท่านจะต้องโหยหาแต่ข้า..หรือท่านจะปฏิเสธข้างั้นหรือ ???…..

โลมีออน  บุตรแห่งสนธยา  คือความหมายของชนนีนามของท่าน..เหมาะกับท่านเหลือเกิน

แต่สายตาเป็นประกายของท่านมองข้าไม่ออกเลยใช่หรือไม่…

ได้..ข้าจะทำลายความทระนงนั้นด้วยตัวของข้าเอง…องค์ชาย

ข้ารักท่าน…องค์ชายของข้า…..มายกลิน  โลมีออน

“ ทูออร์ “   เสียงนี้…มือเรียวบางมาแตะไหล่ของข้า….” เจ้าเรียกข้า..งั้นหรือ ?? “

++++++

แหะๆ  เป็นงั้ย  อยากให้ต่อไหม…ต่อก็จงเม้นท์….บอกหน่อย..ชอบไหม  O_o

ชนนีนาม  คือเอลฟ์จะมีชื่อที่แม่ตั้งให้  เป็นลักษณะเฉพาะของแต่ละคน…

~!~!~!~!~!~!~

อิดริล  :  มายกลินเด่นเกินไปแล้ว  ขอแต่งบทบาทเองบ้างนะ  ^^

มายกลิน  :  พี่หญิง  อิอิ….^^

ทูออร์  ….หน้าสงสัย..=___=

+++++++

ขณะที่ข้าเดินอยู่บนระเบียงของปราสาทสีขาวของวังที่อยู่มานานกว่าสามร้อยปี

ข้ามองเห็นน้องชายของข้าและทูออร์ยืนนิ่งแบบนั้น…ใกล้ชิดแบบนั้น…..

ไม่รู้จะกล่าวว่าอะไรนักหนา…ข้ารักทูออร์…รักทูออร์เหลือเกิน  รักจับใจจริงๆ

แต่น้องชายของข้าล่ะ…ทั้งสองช่างต่างกันนัก…ทูออร์สง่างามด้วยเรือนผมสีทองหยักศกเป็นลอนสวย

ดวงตาสีฟ้าเป็นประกาย…ราวกับท้องมหาสมุทรที่กว้างใหญ่….ข้าเคยเห็นทะเลนะ..มันงดงามเหลือเกิน…

ผิวของเขาเป็นสีแทนคมเข้ม…เสียงของเขาทุ้มนุ่มไพเราะราวกับเสียงของระฆังโลหะที่ดังก้องในยามเช้า….

เครื่องแบบของเขาคือชุดเกราะ  และหมวกปีกหงส์สีขาว….ข้ามองเขาอย่างพิจารณาจนหมดแล้ว

ช่างเป็นบุรุษในฝันของข้าจริงๆ….ชายในฝันของข้า…ข้าได้ยิ้มอย่างสดใสให้เขา..เขายิ้มตอบ..

เขาเป็นมนุษย์ธรรมดา  แต่ข้าเป็นเจ้าหญิงเอลฟ์โนลดอร์…เอลฟ์ที่สูงศักดิ์….ข้ารู้ดีว่า

วันหนึ่ง..ความตายจะพรากเขาไปจากข้า..แต่  พระเจ้า..อิลูวาทาร์…  เขาหล่อเหลือเกินยังกับเทพบุตรเดินดินจัง

…มือเรียวใหญ่….หยาบกร้าน…และร้อนผ่าว…

ที่เหมาะกับงานประมงมากกว่าเป็นมือของเจ้าชาย..กุมมือของข้าไว้..บีบไว้แน่น..

และข้าก็อดชมไม่ได้ว่า จมูกของข้าโด่งเป็นสง่า  และริมฝีปากหนาได้รูปที่เอ่ยคำหวานนั้นจะมาจากสามัญชนคนนี้เหรอ?

ยาม ที่เขาจุมพิตข้าอย่างไม่มีอะไรมาขวางกั้น….ข้าเป็นสุขใจเหลือเกิน….และ แขนแกร่งนั้นก็โอบกอดข้าไว้….เขาคือ..ที่รักของข้าจริงๆ

ทูออร์รักข้าให้ตลอดชีวิตและตลอดไปนะ…รักเจ้า…เมเลทรอน…เมเลนิน

+++++++

น้องชายของข้า  รูปร่างสูงโปร่ง….เรือนผมสีดำประกายสะท้อนแสงตะวัน….ใบหน้าเรียวคมคายยิ่งกว่าใคร…ข้าได้เห็นเขาครั้งแรก

ตอนที่อาหญิงอาเรเดลได้กลับมายังกอนโดลิน….บ้านของเรา

น้องชาย….ผู้ซึงมีสีตาเป็นสีเทาครามดุจท้องฟ้ายามราตรีที่ประดับดาว     รูปคิ้วและจมูกเหมือนกับของข้า….ข้าอดชมไม่ได้หรอว่าเขาหน้าตาดีแค่ไหน….เสียงของเขาก็ไพเราะและหวานทุ้ม  ฟังแล้วอบอุ่นนัก….

แต่สายตาที่มองมานั้น….กลับทำให้ข้าไม่ชอบใจเอาเสียเลย…….

เขามองข้าด้วยสายตาที่อยากให้ข้ารักเขามากกว่า…พี่น้อง…ข้าไม่พึงใจนัก….

พ่อแม่ของเราทั้งสองเป็นพี่ชายและน้องสาวกันนะ…แล้วเจ้าจะมารักพี่..มากกว่าพี่สาวได้เช่นไร…

พี่ไม่ทราบ….ยามที่เจ้าจับมือของพี่..มือของเจ้าเรียวสวยกว่าของพี่…แต่เจ้ากลับนำมันไปใช้ทำงานช่าง

และงานในเหมืองแร่ในภูเขาที่เจ้าชอบจนมีแต่รอยเปื้อนติดมา…เจ้าคงเหมือนบิดาของเจ้ามากกว่าอาเรเดล…พี่คิดเอง

พี่ก็รักเจ้านะ…มายกลิน…เพราะเราต่างเป็นลูกคนเดียว  ไมมีพี่น้องร่วมอุทร…

พี่เสียแม่ไปจากอุบัติเหตุของธารน้ำแข็ง….เจ้าเองก็เสียพ่อ  เพราะเจ้ากับเขาต่างกัน…

แต่พ่อของพี่กลับรักเจ้ามากกว่าพี่อีกนะ…เขาอยากได้เจ้าเป็นลูกชายนี่นา…

มายกลิน…น้องรัก…หันมาหาพี่หน่อยซิ…พี่ชอบท่วงท่าการเดินของเจ้า…การที่เจ้านำงานฝีมือเจ้ามาให้พี่

รอยยิ้มที่น่ารักของเจ้า…ผู้ชายอะไรมีลักยิ้มที่น่ารักขนาดนี้ !!!

มายกลิน…ริมฝีปากของเจ้าสวยราวกับดอกไม้ที่มาประดับดวงหน้า…พี่อยากจูบเจ้าเหลือเกิน….

เจ้าหันมากอดพี่ซิ….บุตรชายของท่านอาหญิง…ข้ารักเจ้า…กวานัวร์..มายกลิน

+++++++

อิดริล  :  เป็นงั้นล่ะ  ชั้นเขียนเองนะ    55++

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s